Yıllar geçtikçe giderek durgunlaşıyorum. Düşünürler içinde, soğumuş volkanlardan başkasını sevmiyorum artık.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Eğer dünyadan tiksinti kutsallığı tek başına sağlıyorsa, ermişliğimi ilan etmekten kendimi nasıl alıkoyacağımı bilemiyorum.
"Yalnız bir saat benin yokluğumu düşünün, kendinizi başka bir insan olarak hissedeceksiniz,"
Uzun zamandır, oldum olası bu dünyanın bana lazım olmadığının bilincindeyim, ne yapacağımı bilemiyorum. Boş bir manevi gurura kapılmamın ve artık varoluşumun bana bozulmuş ve çürümüş bir ilahi gibi görünmesinin nedeni sadece ve sadece bu dur! EMİL MİCHEL CİORAN
Yanılmamanın en güvenilir yolu, hakikatin ardındaki hakikati ortadan kaldırmaktır.
Düşünce hiçbir zaman masum değildir. Çünkü acımasız ve saldırgandır. Hangi düşünce zincirlerimizden kurtulmak için bize yardımcı olur? Kötü, hatta şeytani gücünün yokedilmesi için bizzat kurtuluş kavramından vazgeçmek gerekir.
Doğmuş olmaktan dolayı kendimi bağışlamıyorum. Sanki, dünyaya gelerek bir gizeme saygısızlık etmiş, adı olmayan önemli bir hata etmiştim. Henüz belirsiz bir varlık iken: Doğmak bana o zaman, başıma gelmediği için avunamayacağım bir felaket gibi görünür.
Bir uykusuzun, her gün çarmıha gerilmesinin yanında, İsa'nın bir kerecik çarmıha gerilmesi nedir ki?
Yüzüme karşı dürüst olunmasından hoşlanmıyorum: Haksızlığın gücü dışında her şeyden vazgeçebilirim.
“İstesek de istemesek de hepimiz psikanalistiz; kalbin ve donun sırlarının meraklıları, dehşetin dalgıçları. Berrak uçurumları olan bir ruhun vay haline”