ÇİZECEK GİBİSİN Neyimsin, neyinim, bir uç vermeden Yabancı yabancı giriyorsun Sende görünür olandan Görünmezin umudunu aldım Sanki iklimini odama taşıdım Yanıldım mı, yetişir mi sandım Bir çekirdekten bir asma
BENİ SORARSAN Beni sorarsan, Kış işte Kalbin elem günleri geldi Dünya evlere çekildi, içlere Sarı yaseminle gül arasında Dağların mor baharıyla Sis arasında Denizle göl arasında Yanımda kediler, kuşlar Fikrimden dolaşıyorum Gülten Akın
— “Kendimde, herhangi birindeki kadar kötülük olduğunu fark ediyorum, ama eylemden -bütün kusurların anasından- tiksindiğimden, hiç kimse için acı nedeni değilim. Zararsız ve tokgözlü olduğum, ötekilere meydan okuyacak enerji ve patavatsızlıkta da olmadığım için, dünyayı bulduğum halde bırakıyorum.”