(@) - Raf

alazsu 11 months ago

*** İnsan aynı anda hem bu denli güçlü, erdemli ve muhteşem, hem de bu denli habis ve bayağı mıydı gerçekten? Bir an kötülükten ibaret görünüyordu, başka bir ansa asil ve tanrsal kabul edilecek ne varsa onda toplanıyordu. ~Yaratık *** Biz…devamı*** İnsan aynı anda hem bu denli güçlü, erdemli ve muhteşem, hem de bu denli habis ve bayağı mıydı gerçekten? Bir an kötülükten ibaret görünüyordu, başka bir ansa asil ve tanrsal kabul edilecek ne varsa onda toplanıyordu. ~Yaratık *** Biz insanlar meyveleri bile şekline göre yargılarız. Yamuk ve şekilsiz bir meyveyi almak içimizden gelmez. Peki bir insanın kadavralardan yarattığı çirkin bir insanımsı yaratığa kaç kişi bakabilir? Bazen Yaratık gibi hayata geldikten sonra tiksinerek kenara atılmış hissediyorum. Ne kadar iyi olmaya çalışsa da kimse Yaratık'a bir şans vermiyor sırf kötü göründüğü için. Sahi iyi görünse verirler miydi, şüpheli. Dünyada her şekilde yapayalnızız sadece insanlar yüzümüze bakmaya tahammül ediyor. Ne diyorduk... Frankenstein -çılgın bilim insanımız- küçük yaşta metafiziksel konulara ilgi duymaya başlıyor. Okuyor, okuyor, okuyor. Sonunda üniversiteye gitmek için çok sevdiği yuvasından ayrılıyor. Annesi ve babası çok iyi insanlar. Evlatlık kız kardeşi ile aşk içinde büyüyorlar. Üniversiteye başlamasının ardından hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Annesini hastalıktan kaybediyor. Kimya okumaya başlayan Frankenstein'ın aklı daha büyük şeylerde. Sonunda kendini cesetleri diriltmeye çalışırken buluyor. Kadavralardan topladığı parçaları birleştirmeye başlıyor. Hırsla gecen günlerin ardından deliliğin başlangıcı olacak buluşunu yapıyor. Kendi yarattığı bir insan(?) gözlerini açıyor. Bunu başarmasıyla aklını kaybediyor ve gözlerini yeni açan yavrusunu bırakıp kaçıyor. Frankenstein kendini kaybederken, Yaratık'ın ondan uzakta kendini buluyor. Daha onu yapan kişi kabul etmemişken yüzüne kim bakabilecek ki? Yaratık, kendi başına dünyanın ne kadar güzel ve korkunç bir yer olduğunu öğrenmeye başlıyor. Bu şekilde çatışmalar ile ilerliyor kitap. Harikaydı... Bazı yerlerde gereksiz uzatmalardan sıkılsam da Mary'in yazdığı her satır bir sanat eseriydi benim gözümde. Okumaktan da düşünmekten de zevk aldım. Ben hem Frankenstein'a hak veriyorum, hem de Yaratık'a. Yine de birini seçecek olsam oyum hep çılgın bilim insanlarına. ☠️ Onun ıstırabını daha iyi anlıyorum. Yaptıklarını telafi etmeye çalıştı en azından... *** Niçin ölmedim? Bir insanın hiç olmadığı kadar perişanken, niçin unutuşa, huzura gömülüp kalmadım? Ölüm, tazecik çocukları, üzerlerine titreyen anne-babalarının tek umudunu koparıp alır. Nice gelin, nice genç sevdalılar, vaktiyle sağlık ve umut içindeyken bir gün gelip mezarda çürür, solucanlara yem olur! Nasıl bir malzemeden yapılmaydım ki, bir tekerleğin dönüşü misali bana habire eziyet eden bunca sarsıntıya direnebilmiştim? ~Frankenstein ***

alazsu 1 year ago

Mektup Aşkları

Leyla Erbil

2 Gönderi

Eskisi gibi uzun uzun gönderi yazacak mecalim yok ama.. RAF AHALİSİ!! BU KİTABIN NASIL BU KADAR AZ OKUNMASI OLABİLİR!? Mektup formatında olması beni en şaşırtan ve sayfaları çevirmemi sağlayan ilk etmen olsa da, kitapta ilerledikçe her şeyiyle çok sevdim. Gerek…devamı

alazsu 1 year ago

Sil Baştan

Lynn Painter

2 Gönderi

"Her şey yoluna girecek değil mi?" diye sordum. "Elbette. Neden olmasın ki?" ▪︎ Çünkü her şeyi doğru yapmıştım ama yine de yeterli olmamıştı. ▪︎ "Yıldızın ışığı, yıldız parlaklığı, bu gece gördüğüm ilk yıldız. Bir dilek diliyorum, bir dilek istiyorum, bu…devamı

alazsu 2 years ago

My Happy Marriage

Akumi Agitogi

32 Gönderi

🌸🌸🌸 "Mutluluğun ne olduğunu bile bilmiyordum. Çünkü ne zaman bir umut ışığı görsem anında kaybolup gidiyordu..." ▪︎ "Bir kadın sevilerek öz güven kazanır." ■ Normalde pek tarzım olan bir tür olmamasına rağmen Netflix'de karşıma çıkınca kendimi izlerken buldum. Kadın karakterin…devamı🌸🌸🌸 "Mutluluğun ne olduğunu bile bilmiyordum. Çünkü ne zaman bir umut ışığı görsem anında kaybolup gidiyordu..." ▪︎ "Bir kadın sevilerek öz güven kazanır." ■ Normalde pek tarzım olan bir tür olmamasına rağmen Netflix'de karşıma çıkınca kendimi izlerken buldum. Kadın karakterin saflığı ve itaatkarlığı biraz sinir bozucu olsa da, yaşadığı şeyler ve büyüdüğü ortam düşünülürse bu şekilde bir karakter geliştirmesi kaçınılmaz. Zaten ilk bölüm ve son bölüm arasındaki karakter değişimi göz önüne alındığında bu halleri biraz daha katlanılır hale geliyor. ■ Konusundan kısaca bahsedeyim. Hikaye eski zamanlarda seçili insanlarda özel güçlerin olduğu bir dönemde geçiyor. Başrol kızımız Miyo ise soylu bir aileden olmasına rağmen özel güç varlığı göstermemiş. Annesi öldükten sonra babasının başka bir kadınla evlenmesi ve üvey kardeşinin güçleri olması üzerine, Miyo bu evde dışlanmaya başlıyor. Kendi evinde 'ailesinden', bir temizlikçi ile aynı seviyede bir saygıya maruz kalıyor. Günleri acı içinde geçerken, babasının her nişanlısının kendini terk ettiği ve hakkında çok kötü söylentileri olan imparatorluğun komutanı Kudo ile nişanlanmasıyla hayatı değişmeye başlıyor. ■ Gerek çizimleri olsun gerek karakter özellikleri olsun beni içine çekmeyi başardı. Kötü karakterler gerçekten kötüydü. Hani acıklı bir hikaye yüzünden kötülüğe itilme gibi bir durum yoktu. Güç sevdasından ve canları sırf istediği için kötülük yapıyorlardı. Bu açıdan gerçek dünyaya benzettim. Ne kadar bizim dünyamızda fantastik güçleri olmadığı için dışlama olmasa da; güçlü güçsüzü bir şekilde ezmeyi başarıyor. Bunu sırf canları bunu istediği için, kötü oldukları için yapıyorlar. Her neyse! Yine konu dışına çıktım. Ben normalde geleneksel kıyafetleri pek sevmesem de buradaki kimonolar aşırı güzellerdi ve ben de bu tarzda giyinme isteği uyandırmadı değil... Çok tatlı bir hikaye. Bu türü sevenler göz atmalı. Fantastik ögelerden çok drama ve romantizm içerdiğini söylemekte fayda var. 🌸🌸🌸

alazsu 2 years ago

Steins;Gate

Yomi Sarachi

14 Gönderi

Hacking to the gate! Steins; Gate... zamanda yolculuk ve bunun yola açtığı açabileceği paradokslarla geçen güzel bir animeydi. Okabe, Mayuri ve Itaru'dan oluşan üç kişilik bir laboratuvar grubunun; geçmişe mesaj yollayan bir mikrodalga fırını geliştirmesiyle olaylar başlıyor. Kurisu ve laboratuvara…devamıHacking to the gate! Steins; Gate... zamanda yolculuk ve bunun yola açtığı açabileceği paradokslarla geçen güzel bir animeydi. Okabe, Mayuri ve Itaru'dan oluşan üç kişilik bir laboratuvar grubunun; geçmişe mesaj yollayan bir mikrodalga fırını geliştirmesiyle olaylar başlıyor. Kurisu ve laboratuvara eklenen yeni birçok üyeyle birlikte, zamanı anlamaya ve bu uğurda birbirlerinin zarar görmesini engellemeye çalışıyorlar. İzleyecek olanları baştan uyarayayım -her ne kadar ben buna uymasam- serinin karışık bir izleme sırası var. Ben daha tüm seriyi bitirmediğim için sıralama hakkında yorumda bulunmak istemiyorum. Belki hepsini izledikten sonra gönderi yorumlarına eklerim. ⌛️⏳️⌛️ İlk bölümlerinde, tam da animelere önyargım oluşmasına sebep olan, cinsellik içeren şakalar ve kadın karakterlere farklı amaçlarla bakmanızı sağlayacak sahneler vardı. Sinir kat sayımı arttıran bu sahneleri görmezden gelmeye çalıştım ve kafamı karıştıran konusuna odaklandım. Anime hakkında okuduğum yorumlara güvenerek izlemeye devam ettim. 🕙 Sonra bir şey oldu! 🕙 Birdenbire olaylar daha da ilgi çekici bir hal aldı. (11. Bölümden sonrası özellikle...) Kafam karman çorman olsa da karakterlerin arkadaş ortamına bir şekilde girmeyi başarmıştım ve onlarla aynı heyecanı aynı üzüntüyü hissediyordum. Aksiyonun da birden artmasıyla bölümler akmaya başladı. Heyecanla ne olacak diye kafayı yerken jeneriği büyük bir şevkle dinlemeyi de ihmal etmiyordum. Lafı açılmışken... 🎶 STEINS; GATE'DE BENI BU KADAR BAĞLAYAN SEYLERDEN BIRI DE SARKILARI. 🎶 Animeyi izleyeli bir ayı geçmesine rağmen bitirdiğim günden beri gerek openingi olsun gerek endingi olsun gerekse daha izlemediğim devam serisinin şarkıları olsun dinlemeden bir günüm geçmedi. Laboratuvar üyeleri arasında kurulan bağ bana Code Lyoko'yu anımsattı. Bu da animeyi sevmemin diğer sebeplerinden. Birbirlerini kurtarmak için gösterdikleri bu çaba çok güzeldi.... Gerçekten başka ne diyeceğimi bilemiyorum olağanüstüydü. "I am the mad scientist, Hyouin Kyouma, and the world is in the palm of my hand!" 💨 el psy congroo

alazsu 2 years ago

Jacob’ın Odası

Virginia Woolf

1 Gönderi

Her yüz, her dükkan, yatak odası penceresi, meyhane ve karanlık meydan ateşli ateşli çevrilen bir resimdir—iyi de aranan nedir? Kitaplarda da durum aynıdır. Ne ararız milyonlarca sayfanın arasında? Yine de bir umutla sayfaları çeviririz—ah, işte Jacob'ın odası. ▪︎ Hüznünün sebebi…devamı

alazsu 2 years ago

Sevmek Zamanı

Metin Erksan

110 Gönderi

İlk defa kendi isteğim ile bir yeşilçam filmini açtım ve baştan sona izledim. Bu filmleri sevmeme nedenim TV'de gördüğüm kadarıyla büyük çoğunluğunda kadınların rolünün çok sığ kalmasıydı. Filmlerin çekildiği zamana bakarak gayet normal olsa da bu duruma KATLANAMIYORUM. Neyse bu…devamıİlk defa kendi isteğim ile bir yeşilçam filmini açtım ve baştan sona izledim. Bu filmleri sevmeme nedenim TV'de gördüğüm kadarıyla büyük çoğunluğunda kadınların rolünün çok sığ kalmasıydı. Filmlerin çekildiği zamana bakarak gayet normal olsa da bu duruma KATLANAMIYORUM. Neyse bu filmde kalın çizgilerle belirginleştirilen kadın-erkek rollerinin varlığını hissetmedim. Daha çok aralarındaki ilginç bir aşk hikayesine odaklanıyor Sevmek Zamanı. Film siyah-beyaz (benim izlediğim ilk siyah-beyaz film) olmasına rağmen sahnelerin çekimi o kadar güzeldi ki... Aynı zamanda dönemin kıyafetlerine de değinmeden geçilemez!!! Harika bir moda anlayışı gerçekten! Replikler az ve öz. Bazen gereksiz konuşmalara mahal yoktur ve tam zamanında gelen birkaç süslü cümle yeterlidir. Günümüzde kullandığımız dili hatırladıkça ağlamak geldi içimden. O kadar güzel bir Türkçe konuşuyorlardı ki... Bu arada gerçekten "Bu zamanda bir resme kim aşık olur?" Herkes olmadığı biri gibi davranıyor sosyal medyada KORKUNÇ. ■ Sevdiğim sahnelerden biri kızın babasının oğlanla konuşmasıydı. Gerçi konuşmadan sonra bir ayrılık oldu ama gayet makul bir konuşmaydı. O döneme göre düşünüş biçimini çok beğendim... ■ Sonu tam benim yazacağım bir sona benziyor ^_^ ■ "Resmime mi aşık oldu? Bu zamanda bir resme nasıl aşık olunur?" ▪︎ "Ben senin söylemeni istiyorum. Herhalde bana ait olan bir şeyi öğrenmek benim hakkımdır." "Hayır, sana ait bir mesele değil bu. Resmin ve benim aramdaki bir durum seni ilgilendirmez. Ben senin resmine aşığım." "İyi ama aşık olduğun resim benim resmim. İşte ben de buradayım, söyleyeceklerini dinlemeye geldim." "Resmin sen değilsin ki. Resmin benim dünyama ait bir şey. Ben seni değil resmini tanıyorum. Belki sen benim tüm güzel düşüncelerimi yıkarsın." "Bu davranışların bir korkudan ileri geliyor. "Evet, bir korkudan ileri geliyor. Bu korku sevdiğim şeye ebediyen sahip olabilmek için çekilen bir korku. Ben senin resmine değil de sana aşık olsaydım o zaman ne olacaktı? Belki bir kere bile bakmayacaktın yüzüme. Belki de alay edecektin sevgimle. Halbuki resmin bana dostça bakıyor, iyilikle bakıyor ve ebediyen bakacak." "Ben de sana bakmak istiyorum." "Hayır. Benimle resminin arasına girme, istemiyorum seni. Ben senin yalnız resmine aşığım." ▪︎ "Dostluğu aşan ilişkilerden niçin kaçıyorsun?" "Bu sözünle aşık olmayı kastediyorsun dostluğu bu dünyada hiçbir şey aşamaz." "O halde sen bana aşık olmaktan da öte duygular içindesin." "Hayır ben sana aşık değilim." ▪︎ "Benim dünyama girmeye kalkma, sonra merhametsizce yıkarsın onu." ▪︎ "Belki resmimin arkasında ben yaşıyordum. Sen beni görmeye çalışmadın. " ▪︎ "Buraya seni görmeye gelmiştim. Şimdi görmek istemiyorum."

alazsu 2 years ago

Da Vinci Şifresi

Dan Brown

43 Gönderi

Spoiler içeriyor Robert Langdon serisinin ikinci kitabı Da Vinci şifresi; bizi Leonardo'nun gizemli eserleri ve hayatıyla, tarihin korkunç yüzüyle ve bunlara eşlik eden birçok farklı sembolle sarmalıyor. Dan Brown'un usta kalemi sayesinde hem üst düzey bir kurgunun keyfini çıkarıp hem de sanat,…devamıRobert Langdon serisinin ikinci kitabı Da Vinci şifresi; bizi Leonardo'nun gizemli eserleri ve hayatıyla, tarihin korkunç yüzüyle ve bunlara eşlik eden birçok farklı sembolle sarmalıyor. Dan Brown'un usta kalemi sayesinde hem üst düzey bir kurgunun keyfini çıkarıp hem de sanat, tarih ve bazı komplo teorileri ile kaynaşabiliyor, kitap okumanın gerçek keyfine varıyoruz. İlk sayfadan itibaren heyecanla başlayan kurgu kitabın son sayfasına kadar aynı heyecanını korumayı başarıyor. Bir konuda uyarmak isterim! Kitabı okumaya başladıktan sonra elinizden bırakmak için baya çaba sarf etmeniz gerekiyor. Dikkatli olun ve kupanın büyüsüne fazla kapılmayın. Ve kimseye güvenmeyin. Bir de kitap ile ilgili herhangi bir spoilerdan hızlıca kaçın çünkü olaylar hep tahmin edemeyeceğimiz bir yere yuvarlanıyor. *** Birisine, bir sembolün ne anlama geldiğini söylemek, bir şarkının ona kendisini nasıl hissettirdiğini söylemekle aynıydı... Bu, kişiden kişiye değişirdi. (46) ▪︎ Sophie ve dedesi Mona Lisa hakkında konuşuyorlar: "Ünlü olmasının bir nedeni de bu. İnsanlar neden gülümsediğini tahmin etmeyi seviyorlar." "Sen neden gülümsediğini biliyor musun?" "Belki... Bir gün sana onun hakkında her şeyi anlatacağım." "Sana sırlardan hoşlanmadığımı söylemiştim!" "Prenses, hayat sırlarla doludur. Hepsini bir anda öğrenemezsin." (116) ▪︎ "İncil'in gerçekliğini ispatlayamayacakları gibi." dedi Teabing. "Yani?" "Yani tarih daima kazananlar tarafından yazılır. İki kültür çarpıştığında, kaybeden silinir ve tarih kitaplarını kazanan taraf yazar... kendi davalarını yücelten ve kaybeden düşmanı küçük düşüren bir tarih. Napolyon bir zamanlar 'Tarih, üzerinde anlaşmaya varılan bir masaldan başka nedir ki?' demişti. Tarih, yapısı itibariyle daima tek taraflı bir tutanaktır." (284) ▪︎ "Sophie, dünyadaki her türlü inanç insan ürünüdür. İnancın tanımı budur... -doğru olduğunu düşündüğümüz ve ispatlayamadığımız şeyi kabul etmek." (375) !!!!!!! !!!!!SPOILER!!!!! !!!!!! Teabing üzdü :( Bu arada öğretmen olması hiç gerçekçi gelmiyor. İnanılmaz... Sonunun böyle bitmesi çok mantıklı Yani kupayı gerçekten bulup dünyaya bu bilgiyi yaymaları falan asla beklemediğim bir şeydi. Çünkü Dan Brown ne kadar komplo tarihi anlatsa da gerçeğe bağlı bir kurgu yazıyor. Harika yazar harika kitap.

alazsu 2 years ago

Lockwood ve Ortakları 1 - Haykıran Merdiven

Jonathan Stroud

3 Gönderi

Yaşayan insanların dünyada yol açtığı sorunlar yetmiyormuş gibi bir de öldükten sonra da sorun çıkarmaya başladıkları bir dünyadayız. 'Sorun' hayaletlerin -henüz nedeni bilinmeyen bir sebepten- son yıllarda artan aktivitesine yazarın verdiği bir isim ayrıca. Yarattığı hayaletlerle dolu dünyaya ait birçok…devamıYaşayan insanların dünyada yol açtığı sorunlar yetmiyormuş gibi bir de öldükten sonra da sorun çıkarmaya başladıkları bir dünyadayız. 'Sorun' hayaletlerin -henüz nedeni bilinmeyen bir sebepten- son yıllarda artan aktivitesine yazarın verdiği bir isim ayrıca. Yarattığı hayaletlerle dolu dünyaya ait birçok terimi daha var yazarın. Bunlar ilk okumaya başladığımızda kafa karıştırıcı gibi gelse de, olayların içine yavaşça girmemiz ile birlikte kendimizi o dünyadan parçaymış gibi hissediyoruz. Yine de zorluk yaşayacaklar için sonda bir sözlük de eklemişler, okurken bakmama gerek kalmadı ama kitap bittikten sonra okumak keyifliydi. *Tayf, karanlık kuruntu, ektoplazma, hayalet pusu, saçmalayan pus, miazma, fantazma, fantom, plazma, kaynak, heyula...* Soruna karşı en büyük savaşı verenler çocuklar oluyor, tabii yetişkin olana kadar. Yaş ilerledikçe psişik olaylara karşı hassasiyetleri -bu durum yaş ilerledikçe duygularımızın körelmesini hatırlatıyor bana- azaldığı için, Sorun'a karşı verebilecekleri mücadele de azalıyor. Yetişkinler -buna psişik ajanslardakiler de dahil- daha çok hayaletlerden olabildiğince uzakta olmayı tercih ediyor. Belki de asıl sorun budur. Devletlerin aldığı bazı önlemler de var elbette. Bunun en başında sokağa çıkma yasağı, gece yanan hayalet lambaları geliyor. Bunlarla birlikte dünyada pek çok şey değişmiş. Artık sıradan derslerin yerine hayaletlere karşı eğitimlere katılarak hayalet avcısı olan çocuklar en can alıcı örneği. Lucy Carlyle, Sorun çıktıktan ve insanlar/çocuklar sistemli olarak mücadele etmeye başladığı zamanlardan bir hayalet avcısı, çocuk. Yetişkinlerin sorumsuzluğu sonucu çalıştığı arkadaşlarının hepsinin ölmesi ile Lucy kaldığı köyü ve ailesini arkasında bırakarak Londra'ya gidiyor. Burada "Lockwood ve Ortakları"na katılarak maceradan maceraya koşturmaya başlıyorlar. !!! Kitabın dizisini de izlemiş biri olarak, diziye kıyasla biraz daha korkunç denebilecek sahneler vardı. Özellikle kan hassasiyeti olanlar için bir bölüm biraz mide bulandırıcı olabilir. Yine de aşırı derecede korkutucu diyemem. Diziyle kıyaslayacak olursam... birkaç nokta dışında kitaba bağlı kalmışlardı. İlk fark ettiğim detay George'un kitapta sarışın ve mavi göz detayları ön plandayken, dizide tam tersi bir şekilde oyuncu seçimiydi. *Spoiler* Dizide Lucy'un en yakın arkadaşı kız hayalet tutulması sonucu komada kalmışken, kitapta tüm arkadaşlarını kaybetmisti. Dizide bu nokta baya yer kaplıyordu, kitapta olmaması şaşırttı. Yani bunun dışında çok da önemli bir farklılık yakalayamadım. Diziyi izleyeli bir yıl olduğu için fazla da hatırlamıyorum açıkçası. Kitabın da dizi kadar zevk verdiğini söylemek isterim. *** "Hem yeteri kadar büyük hem de yeteri kadar genciz. Yani mükemmel yaştayız," dedi Lockwood gülümseyerek. ▪︎ Lockwood'da çalışan herkesin farklı tercihleri vardır. Ben biraz resim yaparım, George çizgi roman okur, Lockwood da dedikodu dergileri karıştırır. Ama hepimiz çaya ve bisküvilere bayılırız. ▪︎ "Eh faydalıymış." "Öyle mi?" "Hayır. Kinayeli davranıyorum. Yoksa alaycı mı desem? İkisi arasındaki farkı bir türlü hatırlayamıyorum." "Kinaye çok daha zekice bir şey olduğundan, muhtemelen alaycı konuşuyorsun." ▪︎ "Buradaki kural, ajansta çalışan üyelerin her sıra ona geldiğinde tek bir bisküvi almasıdır. Adilane ve düzenli davranırız. Stresli bir anda, iki bisküvi birden almak doğru değil." ▪︎ "Ha, hiç merak etme, dikkatli olacağım. Beni tanırsın." Lockwood 🤦🏻‍♀️ ▪︎ "Yani merdivenin kendisi çığlık mı atıyor?" "Öyle deniyor, kendim duymadım." ▪︎ "Becerine de kararlarına da güveniyorum ve ekibimde olmandan büyük gurur duyuyorum, tamam mı? Artık geçmişi düşünmeyi bırak! Geçmiş hayaletler içindir. Hepimiz pişman olacağımız şeyler yaparız. Önemli olan, ileride neler olacağı..."

alazsu 2 years ago

Mixte

Marie Roussin

18 Gönderi

Spoiler içeriyor 1960'larda Fransa'daki Voltaire Lisesi, ilk defa kız öğrencileri okula kabul ederek karma eğitime geçiş yapar. Dönemin cinsiyetçi yaklaşımları, eşitsizlikler, eşcinsel insanların yaşamları, insanların ne kadar kötü olabilecekleri; elbette liseye de yansıyor. Kadınların bu sorunlarla mücadelesini, okula yeni başlayan üç lise…devamı