(@) - Raf

(@)

Joined at

Followers Following

Follow Message Statistics

Post

Movie

Serie

Book

aurelyn_vyre 4 weeks ago

Türklerde şamanlık, genellikle günümüzde anlatıldığı gibi gizemli büyüler yapan kişilerle ilgili bir konu değil, eski Türk topluluklarının yaşam biçiminin bir parçasıydı. Orta Asya’da yaşayan eski Türk boylarında inanç sistemi doğayla iç içe gelişmişti ve bu inançların uygulanmasında önemli rol oynayan…devamıTürklerde şamanlık, genellikle günümüzde anlatıldığı gibi gizemli büyüler yapan kişilerle ilgili bir konu değil, eski Türk topluluklarının yaşam biçiminin bir parçasıydı. Orta Asya’da yaşayan eski Türk boylarında inanç sistemi doğayla iç içe gelişmişti ve bu inançların uygulanmasında önemli rol oynayan kişiler şamanlar, yani eski adıyla kamlardı. Şamanlık tek başına bağımsız bir din olarak değil, daha çok eski Türk inanç sisteminin uygulanış biçimi olarak görülür. Bu sistem Türk mitolojisiyle yakından bağlantılıdır çünkü mitolojik evren anlayışı, doğa tasavvuru ve kutsal kabul edilen güçler şaman ritüellerinde yaşatılmıştır. Mitolojide anlatılan gök, yer ve yeraltı gibi evren katmanları yalnızca hikâyelerde kalmamış, törenlerde ve inanışlarda da yer bulmuştur. Bu nedenle şamanlık, Türk mitolojisinin günlük hayat içinde yaşanan yönü gibi düşünülebilir. Şamanlar toplum içinde önemli ama abartıldığı kadar gizemli olmayan kişilerdi. Onlar genellikle gelenekleri iyi bilen, törenleri yöneten ve insanların zor zamanlarında başvurdukları deneyimli kişilerdi. Hastalık durumlarında, mevsim değişimlerinde veya önemli kararlar öncesinde düzenlenen törenlerde şamanlar görev alırdı. Bu törenlerde müzik ve ritim önemliydi; özellikle davul benzeri çalgılar kullanılır, belirli ritimler eşliğinde tören yürütülürdü. Bu ritüeller insanların doğayla uyum içinde yaşadığı bir dönemin kültürel yansımasıydı ve aynı zamanda topluluk içinde birlik duygusunu güçlendirirdi. Şamanlık anlayışı, eski Türklerin evreni canlı ve anlamlı bir bütün olarak görmesiyle bağlantılıydı. Doğa yalnızca yaşanılan bir yer değil, saygı duyulması gereken bir güç olarak kabul edilirdi. İnsanlar gökyüzünü, yeryüzünü ve doğadaki düzeni kutsal bir bütün olarak görürken, şamanlar bu inançları ritüeller aracılığıyla canlı tutan kişilerdi. Bu nedenle şamanlık Türk mitolojisinden ayrı düşünülemez; mitolojik düşünce biçimi şaman uygulamalarında kendini gösterir. Eski Türk toplumlarında şamanlar büyücü olarak değil, daha çok toplumun geleneksel bilgisini taşıyan rehber kişiler olarak görülürdü. Bugün şamanlık hakkında anlatılan pek çok hikâye gerçekte olduğundan daha gizemli bir tablo çizer. Oysa tarihsel olarak bakıldığında şamanlık, doğa ile insan arasındaki ilişkiyi düzenleyen, topluluk yaşamını güçlendiren ve mitolojik dünya görüşünü yaşatan bir gelenekti. Bu yönüyle şamanlık, eski Türk toplumlarının hem inanç sistemini hem de kültürel kimliğini anlamak için önemli bir anahtar sayılır. İnsanlar göğe baktıklarında yalnızca yıldızları değil, kendilerini çevreleyen düzenin bir parçasını gördüklerine inanırdı; şamanlık da bu düzenle uyum içinde yaşama çabasının bir ifadesiydi.

aurelyn_vyre 4 weeks ago

İnsanlık tarihine bakınca her toplumun kendini anlatmak için bir hikâye uydurduğunu görüyorsun. Kimisi denizden çıkar, kimisi gökten iner, kimisinin atası da bir hayvan olur. Türk kültüründe bu rolü üstlenen hayvan genellikle kurttur. Özellikle Bozkurt anlatısı bu yüzden oldukça önemli kabul…devamıİnsanlık tarihine bakınca her toplumun kendini anlatmak için bir hikâye uydurduğunu görüyorsun. Kimisi denizden çıkar, kimisi gökten iner, kimisinin atası da bir hayvan olur. Türk kültüründe bu rolü üstlenen hayvan genellikle kurttur. Özellikle Bozkurt anlatısı bu yüzden oldukça önemli kabul edilir. Bozkurt efsanesi, eski Türk topluluklarının kökenini ve yeniden doğuşunu anlatan mitolojik bir hikâyedir. En bilinen anlatımlardan birine göre eski Türk boylarından biri büyük bir saldırıya uğrar ve neredeyse tamamen yok edilir. Savaşın ardından yalnızca küçük bir çocuk hayatta kalır. Yaralı halde bulunan bu çocuğu bir dişi kurt bulur ve onu koruyup büyütür. Çocuk kurt sayesinde hayatta kalır ve zamanla büyür. Daha sonra bu çocuktan yeni bir soy ortaya çıkar. Bu nedenle kurt, Türklerin soyunu koruyan ve yeniden doğmasını sağlayan bir varlık olarak görülür. Bu efsanenin farklı versiyonları vardır. Özellikle Orta Asya’da yaşayan eski Türk topluluklarının anlatılarında kurt, yalnızca bir hayvan değil aynı zamanda yol gösterici ve koruyucu bir semboldür. Bazı hikâyelerde kurt insanlara yeni bir yurt bulmaları için rehberlik eder. Göç eden toplulukların önünde giderek onlara yön gösterdiğine inanılır. Bozkurt efsanesinin tarihsel izleri bazı eski kaynaklarda da görülür. Özellikle Orta Asya Türk devletlerinden biri olan Göktürk Kağanlığı dönemine ait anlatılarda kurt sembolü sıkça geçer. Çin kroniklerinde de Türklerin atasıyla ilgili kurt hikâyelerinden söz edildiği yazılıdır. Bu da efsanenin oldukça eski bir geçmişe sahip olduğunu gösterir. Kurt figürü Türk kültüründe genellikle güç, özgürlük ve dayanıklılıkla ilişkilendirilmiştir. Bozkırda yaşayan toplumlar için kurt güçlü ve zeki bir hayvan olarak görülüyordu. Bu yüzden kurt sadece bir efsane figürü değil aynı zamanda kültürel bir sembol haline gelmiştir. Bozkurt efsanesinin bir başka önemli yönü de yeniden doğuş fikridir. Hikâyede yok olmanın eşiğine gelen bir topluluğun yeniden ortaya çıkması anlatılır. Bu nedenle efsane yalnızca bir köken hikâyesi değil, aynı zamanda bir diriliş ve devamlılık anlatısı olarak da yorumlanır. Bugün bu efsane tarihsel bir olay olarak kabul edilmez; daha çok mitolojik ve kültürel bir anlatı olarak değerlendirilir. Ancak yine de Türk kültüründe kurt sembolünün neden bu kadar güçlü olduğunu anlamak için önemli bir hikâye sayılır. Bozkurt efsanesi aslında şunu gösterir: İnsanlar sadece nereden geldiklerini değil, kim olduklarını da anlatan hikâyeler yaratır. Ve bazen bir toplumun kimliğini anlamak için o hikâyelere bakmak gerekir.

aurelyn_vyre 1 month ago

Arkadaşlar ben artik bedavaya bilgi vermicem bana bitane İspanyali ayarlayin ödeselim(saka ciddi saka)

aurelyn_vyre 1 month ago

Elimde 9 tane konu var. Bunlar: •Reina saldırısı •Bozkurt efsanesi •60’lardan 2000’lere Türkiye •Dünya’nın oluşumu •Dinozorlar •Dyatlov Geçidi •Petra Kenti •İpek Yolu •Türklerde Şamanlık Bunlar var. Hangisini paylaşayım?

aurelyn_vyre 1 month ago

İnsanların gizli varlıklara inanma alışkanlığı bitmiyor. Sahneye Reptilian conspiracy theory yani reptilyan teorisi giriyor. Kısaca anlatırsak bu teoriye göre bazı sürüngen benzeri varlıklar insan kılığına girebilir ve dünyadaki siyasi ya da ekonomik güçleri gizlice kontrol eder. Kulağa bilim kurgu gibi…devamıİnsanların gizli varlıklara inanma alışkanlığı bitmiyor. Sahneye Reptilian conspiracy theory yani reptilyan teorisi giriyor. Kısaca anlatırsak bu teoriye göre bazı sürüngen benzeri varlıklar insan kılığına girebilir ve dünyadaki siyasi ya da ekonomik güçleri gizlice kontrol eder. Kulağa bilim kurgu gibi geliyor çünkü… zaten büyük ölçüde öyle. Reptilyan fikrinin kökeni aslında oldukça eskiye gider. Antik kültürlerde insan ile hayvan özelliklerini birleştiren varlıklardan söz edilirdi. Örneğin Mezopotamya ve Mısır mitolojilerinde yarı insan yarı hayvan tanrılar bulunur. Bazı teoriler bu anlatıların daha sonra reptilyan fikrinin oluşmasına zemin hazırladığını iddia eder. Ancak modern anlamdaki reptilyan teorisi özellikle 20. yüzyılın sonlarında popülerleşmiştir. Bu teorinin en bilinen savunucularından biri David Icke adlı yazardır. Icke’ye göre sürüngen görünümlü uzaylılar insan formuna girebilir ve dünyadaki bazı güçlü aileler aslında bu varlıkların soyundan gelmektedir. Bilimsel açıdan bakıldığında ise reptilyanların varlığına dair hiçbir kanıt bulunmamaktadır. İnsan biyolojisi ve evrimsel tarih incelendiğinde insanların memeliler sınıfına ait olduğu açıkça görülür. Evrimsel süreçte sürüngenlerle ortak atalar milyonlarca yıl önce yaşamıştır. Bu süreç Evrim Teorisi ile açıklanır. Yani insanların gizlice sürüngen türü bir canlıya dönüşmesi ya da böyle bir türle karışması biyolojik olarak mümkün görünmez. Buna rağmen reptilyan teorisinin popüler olmasının bazı psikolojik nedenleri vardır. İnsan beyni karmaşık olayları basit açıklamalarla anlamlandırmaya eğilimlidir. Büyük siyasi olaylar, ekonomik krizler veya dünya çapındaki değişimler bazen insanlara çok karmaşık görünür. Bu durumda bazı kişiler bu olayların arkasında gizli bir güç olduğunu düşünmeye daha yatkın olur. Sosyoloji ve psikoloji araştırmaları, komplo teorilerinin çoğu zaman belirsizlik ve güvensizlik dönemlerinde daha hızlı yayıldığını göstermektedir. Bilim insanları ayrıca insan beyninin “örüntü arama” eğilimine dikkat çeker. Beyin bazen rastgele olaylar arasında bile bir bağlantı varmış gibi algılayabilir. Bu durum psikolojide Apofeni olarak bilinir. Komplo teorilerinin yayılmasında bu tür zihinsel eğilimlerin etkili olduğu düşünülür. Sonuç olarak reptilyanlar popüler kültürde oldukça ilgi çekici bir fikir olsa da bilimsel olarak desteklenen bir gerçek değildir. Bu kavram daha çok komplo teorileri, bilim kurgu ve internet kültürü içinde yaşamaya devam eder. İnsanların bilinmeyen şeyleri açıklamak için bazen uzaylı sürüngenler icat etmesi garip görünebilir. Ama tarih boyunca insanlar gizemli olaylara fantastik açıklamalar getirmeyi hep sevmiştir. İnsan zihni bazen gerçeklerden çok hikâyeleri tercih eder.

aurelyn_vyre 1 month ago

İnsanlık tarihine bakınca insanların açıklayamadıkları şeyleri çoğu zaman doğaüstü varlıklarla açıklamaya çalıştığını görmek zor değil. Vampir inancı da bunun en ilginç örneklerinden biridir. Bugün korku filmleri ve romanlarla tanınan Vampir, aslında yüzyıllar önce Avrupa’da insanların gerçekten var olduğuna inandığı bir…devamıİnsanlık tarihine bakınca insanların açıklayamadıkları şeyleri çoğu zaman doğaüstü varlıklarla açıklamaya çalıştığını görmek zor değil. Vampir inancı da bunun en ilginç örneklerinden biridir. Bugün korku filmleri ve romanlarla tanınan Vampir, aslında yüzyıllar önce Avrupa’da insanların gerçekten var olduğuna inandığı bir varlıktı. Vampirler genellikle öldükten sonra mezardan çıkan, yaşayan insanların kanını içerek hayatını sürdüren yaratıklar olarak düşünülüyordu. Ancak bu fikrin ortaya çıkışı yalnızca efsanelerden değil, insanların korkularından, hastalıklardan ve o dönemdeki bilgi eksikliğinden de etkilenmiştir. Vampire benzeyen varlıklardan söz eden en eski anlatılar antik dönemlere kadar uzanır. Mezopotamya ve Antik Yunan’da geceleri ortaya çıkan ve insanların yaşam enerjisini emen yaratıklarla ilgili hikâyeler bulunur. Örneğin Antik Yunan mitolojisinde Lamia adlı varlık çocukları ve insanların kanını emen bir yaratık olarak anlatılmıştır. Yine Empusa adlı başka bir yaratığın da geceleri ortaya çıkarak insanlara zarar verdiğine inanılırdı. Bu anlatılar bugünkü vampir fikrine tam olarak benzese de, insanların çok eski zamanlardan beri kan emen ya da gece avlanan varlıklardan korktuğunu gösterir. Modern vampir inancının en güçlü şekilde ortaya çıktığı yer ise Doğu Avrupa’dır. Özellikle 1600 ve 1700’lü yıllarda Balkanlar ve Orta Avrupa’da birçok insan mezardan çıkan ölülerin yaşayanlara saldırdığına inanıyordu. Bu inanç özellikle Sırbistan, Romanya ve Macaristan gibi bölgelerde oldukça yaygındı. Hatta bazı köylerde ölümler artınca insanların vampir saldırısına uğradığı düşünülüyordu. Bu inanç yalnızca halk arasında kalmadı; bazı olaylar resmi kayıtlara bile geçti. Örneğin 1725 yılında Sırbistan’da yaşayan Petar Blagojević adlı bir adam öldükten sonra köyde bazı kişilerin gizemli şekilde öldüğü iddia edildi. Köylüler bunun onun vampir olarak geri dönmesi nedeniyle olduğunu düşündü. Yetkililer mezarı açtığında cesedin çok az çürümüş olduğunu gördüler ve bunun vampir olduğuna inandılar. Bunun üzerine cesedin kalbine kazık çakıldığı ve mezarın tekrar kapatıldığı kaydedildi. Benzer bir olay da Arnold Paole adlı bir askerle ilgili anlatılır. Ölümünden sonra köyde birçok kişinin hastalanıp ölmesi üzerine mezarı açıldı ve vampir olduğuna inanılarak kalbine kazık çakıldı. Bu tür olaylar Avrupa’da “vampir panikleri” olarak bilinen bir döneme yol açtı. İnsanlar vampir olduğuna inandıkları kişilerden korunmak için çeşitli yöntemler kullanıyordu. En yaygın yöntem mezarı açıp cesedi incelemekti. Eğer ceset çürümemiş görünüyorsa ya da ağız kısmında kan benzeri bir sıvı varsa bunun vampir olduğuna inanılıyordu. Bu durumda kalbine tahta kazık çakılır, başı kesilir ya da ceset yakılırdı. Bazı bölgelerde ise mezardan çıkmasını engellemek için cesedin ağzına taş veya tuğla koyulurdu. Arkeologlar bugün özellikle Polonya ve Bulgaristan gibi ülkelerde bu şekilde gömülmüş iskeletler bulmuştur. Bilim insanlarına göre vampir inancının yayılmasının birkaç nedeni vardır. O dönemlerde insanlar hastalıkların nasıl yayıldığını bilmiyordu. Özellikle veba veya tüberküloz gibi hastalıklar aynı ailede birçok kişinin kısa sürede ölmesine neden olabiliyordu. İnsanlar bunun mezardan çıkan bir vampirin saldırısı olduğunu düşünüyordu. Ayrıca cesetlerin çürüme süreci de yanlış yorumlanıyordu. Bazen cesetler şişebilir veya ağızdan koyu renkli sıvılar çıkabilir; bu da insanların cesedin kan içtiğini düşünmesine yol açıyordu. Günümüzde insanların aklına gelen vampir görüntüsü ise büyük ölçüde edebiyattan gelmektedir. 1897 yılında yazılan Dracula romanı modern vampir imajını dünyaya yaydı. Romandaki Kont Dracula karakteri, geceleri yaşayan, insan kanı içen ve doğaüstü güçleri olan vampir fikrini popüler hale getirdi. Bu karakterden sonra vampirler sinema, edebiyat ve popüler kültürde sıkça kullanılan korku figürlerinden biri haline geldi. Sonuç olarak vampirler büyük ihtimalle gerçek varlıklar değildi; ancak insanlar tarih boyunca onların var olduğuna ciddi şekilde inanmıştı. Bu inanç yüzünden mezarlar açıldı, cesetler yakıldı ve birçok tuhaf ritüel uygulandı. Vampir hikâyeleri aslında insanlığın bilinmeyenden duyduğu korkunun ve açıklayamadığı olaylara verdiği hayal gücü dolu cevapların bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. İnsanlar bazen karanlıkta bir canavar olduğuna inanmayı, gerçeğin daha karmaşık olmasını kabul etmekten daha kolay bulur.

aurelyn_vyre 1 month ago

Venüs’ün mitolojik yeri oldukça ilginç çünkü bu gezegen, gökyüzünde en parlak görülen cisimlerden biri olduğu için neredeyse bütün eski uygarlıklar tarafından fark edilmiş ve kutsal sayılmıştır. İnsanlar teleskop olmadan bile Venüs’ü rahatça görebildikleri için onu sıradan bir yıldız sanmamış, genellikle…devamıVenüs’ün mitolojik yeri oldukça ilginç çünkü bu gezegen, gökyüzünde en parlak görülen cisimlerden biri olduğu için neredeyse bütün eski uygarlıklar tarafından fark edilmiş ve kutsal sayılmıştır. İnsanlar teleskop olmadan bile Venüs’ü rahatça görebildikleri için onu sıradan bir yıldız sanmamış, genellikle tanrılarla ilişkilendirmiştir. Sabah güneş doğmadan önce görülen hâline “sabah yıldızı”, gün batımından sonra görülen hâline ise “akşam yıldızı” denmiş ve uzun süre bunların aynı gök cismi olduğu bile anlaşılmamıştır. En bilinen mitolojik anlamı Roma mitolojisinden gelir. Venüs gezegeni, aşk ve güzellik tanrıçası olan Venus ile özdeşleştirilmiştir. Bu tanrıça Yunan mitolojisindeki Aphrodite ile aynı kabul edilir. Gökyüzünde diğer yıldızlardan daha parlak görünmesi, tanrıçanın güzelliğiyle ilişkilendirilmiştir. Bu yüzden Venüs, aşkın, çekiciliğin ve kadınsı gücün simgesi haline gelmiştir. Daha eski uygarlıklarda Venüs’ün anlamı biraz daha farklıydı. Mezopotamya’da Venüs, hem aşk hem savaşla ilişkilendirilen güçlü bir tanrıça olan Inanna ya da Ishtar ile bağlantılıydı. İlginç olan şey, Venüs’ün gökyüzünde bir süre kaybolup sonra tekrar görünmesi, bu tanrıçaların ölüm ve yeniden doğuş hikâyeleriyle ilişkilendirilmişti. İnsanlar gezegenin ortadan kaybolup yeniden ortaya çıkmasını bir tür diriliş gibi yorumlamışlardı. Eski Türk inanışlarında Venüs doğrudan bir tanrıçaya bağlanmasa da “Çolpan” ya da “Çoban Yıldızı” adıyla bilinirdi. Sabahları gökyüzünde görüldüğü için yol gösterici bir yıldız sayılırdı. Göçebe hayat yaşayan toplumlarda sabah yıldızının görünmesi, günün başladığını haber veren bir işaret olarak kabul edilirdi. Venüs’ün mitolojik öneminin temel nedeni aslında çok basit: Gökyüzünde Ay’dan sonra en parlak görülen cisimlerden biridir ve dikkat çekmemesi imkânsızdır. Eski insanlar parlak olan her şeyi kutsal saymaya eğilimliydi. Bu yüzden Venüs bazen aşk tanrıçası, bazen savaş tanrıçası, bazen de yol gösteren bir yıldız olarak yorumlanmıştır. Kısaca Venüs mitolojide sadece bir gezegen değil, insanların gökyüzüne bakıp anlam yükleme ihtiyacının en eski örneklerinden biridir. Aynı parlak nokta, farklı kültürlerde aşkı, gücü, yeniden doğuşu ya da yön bulmayı temsil etmiştir. İnsanlık göğe bakmış ve o ışık noktasına kendi hikâyelerini yazmıştır.

aurelyn_vyre 1 month ago

Bugün seçtiğim konu dejavu yaşamak ilginiz varsa okuyabilirsiniz:) Dejavu yaşamak, yani bir anı daha önce yaşamış gibi hissetme durumu. Bu hissi yaşayan çoğu kişi gibi ben de ilk yaşadığımda bunun neden olduğunu merak etmiştim. Çünkü o an gerçekten çok tanıdık…devamıBugün seçtiğim konu dejavu yaşamak ilginiz varsa okuyabilirsiniz:) Dejavu yaşamak, yani bir anı daha önce yaşamış gibi hissetme durumu. Bu hissi yaşayan çoğu kişi gibi ben de ilk yaşadığımda bunun neden olduğunu merak etmiştim. Çünkü o an gerçekten çok tanıdık gelir ama bunu nerede ve ne zaman yaşadığını hatırlayamazsın. Bu durum birkaç saniye sürer ve sonra kaybolur. İlginç olan şey ise bilim insanlarının dejavuyu tamamen açıklayamasa da oldukça güçlü bazı açıklamalar geliştirmiş olmasıdır. Bilimsel olarak dejavunun en güçlü açıklamalarından biri hafıza sistemleriyle ilgilidir. Beynimizde hatıraları depolayan bölgeler ile tanıdıklık hissini oluşturan bölgeler birbirinden biraz farklı çalışır. Normalde bir olayı hatırladığımızda hem anı hatırlama hem de tanıdıklık hissi birlikte oluşur. Ama dejavu sırasında sadece tanıdıklık hissi oluşur, gerçek bir hatıra ortaya çıkmaz. Bu yüzden kişi “bunu yaşamıştım” diye hisseder ama detayları hatırlayamaz. Beynin özellikle hipokampus ve temporal lob bölgelerinin dejavuda rol oynadığı düşünülür. Bu bölgeler hafızayla ilgilidir. Özellikle temporal lob epilepsisi olan bazı kişilerde dejavu çok daha sık görülür. Bu durum dejavunun gerçekten nörolojik bir temeli olduğunu gösteren önemli kanıtlardan biri sayılır. Bir başka güçlü açıklama çift işleme teorisi olarak bilinir. Buna göre beyin aynı bilgiyi iki farklı yoldan işler. Normalde bu işlemler aynı anda gerçekleşir. Ama eğer çok küçük bir gecikme olursa beyin ikinci algıyı “daha önce yaşanmış” gibi yorumlayabilir. Yani aslında yaşadığımız olay yeni olsa bile beyin onu birkaç milisaniye önce algıladığı için tanıdık hissedebilir. Bir diğer bilimsel açıklama benzerlik teorisidir. Bazen bulunduğumuz bir ortam geçmişte gördüğümüz bir ortama çok benzeyebilir. Mesela bir odanın düzeni, ışık açısı veya kokular daha önce fark etmeden yaşadığımız bir anıya benzeyebilir. Beyin bu benzerliği tam hatırlayamaz ama tanıdıklık hissi oluşturur. Bu da dejavu gibi algılanabilir. Araştırmalar dejavunun özellikle 15–25 yaş arasında daha sık görüldüğünü gösterir. Bunun sebebi genç insanların hafıza sistemlerinin daha aktif olması olabilir. Yaş ilerledikçe dejavu sıklığı genellikle azalır. Bazı çalışmalar dejavunun yorgunluk ve stresle bağlantılı olabileceğini de gösterir. Uykusuz kalındığında beynin bilgi işleme düzeni bozulabilir ve bu tür hafıza karışıklıkları daha kolay ortaya çıkabilir. Bir başka ilginç bilimsel görüş ise dejavunun aslında hafızanın sağlıklı çalıştığını gösteren bir işaret olabileceği yönündedir. Çünkü beyin sürekli olarak yeni bilgileri eski bilgilerle karşılaştırır. Dejavu bu karşılaştırma sırasında oluşan küçük bir hata olabilir. Yani bir bakıma beynin sürekli kontrol yaptığını gösteren bir yan etki gibi düşünülebilir. Bilimsel açıdan önemli bir nokta da şu: Dejavu yaşayan insanlar genellikle bunun garip ama gerçek olmadığını bilir. Yani kişi gerçekten geçmişi hatırladığını düşünmez, sadece öyle hisseder. Bu durum dejavuyu bazı psikolojik rahatsızlıklardan ayıran önemli bir özelliktir. Bence dejavuyu ilginç yapan şey şu: İnsan zihni normalde çok düzenli çalışıyor gibi görünür ama aslında çok küçük bir sinyal hatası bile gerçeklik duygusunu değiştirebiliyor. Sadece birkaç saniyelik bir his bile insanın zaman algısını karıştırabiliyor. Bu yüzden dejavu bana doğaüstü bir olaydan çok, beynin ne kadar karmaşık bir sistem olduğunu gösteren küçük bir hata gibi görünüyor.

aurelyn_vyre 1 month ago

Cok mutluyum 7 tane falan hazırda gönderim var

aurelyn_vyre 1 month ago

Gün Olur Asra Bedel adlı kitabın konusunu araştırırken çok garip ama bir o kadar da tanıdık gelen bir hikâyeyle karşılaştım. Kitapta anlatılan olaylar arasında özellikle dikkatimi çeken şey mankurt efsanesi oldu. Mankurt efsanesine göre esir alınan gençlerin başı kazınır, kafalarına…devamıGün Olur Asra Bedel adlı kitabın konusunu araştırırken çok garip ama bir o kadar da tanıdık gelen bir hikâyeyle karşılaştım. Kitapta anlatılan olaylar arasında özellikle dikkatimi çeken şey mankurt efsanesi oldu. Mankurt efsanesine göre esir alınan gençlerin başı kazınır, kafalarına taze deve derisi sıkıca sarılır ve güneş altında bırakılırdı. Deve derisi kurudukça daralır ve dayanılmaz acılar yaratırdı. Bu süreçten sağ çıkan kişilerin hafızasını kaybettiğine inanılırdı. Artık kim olduklarını, nereden geldiklerini ve geçmişlerini hatırlamazlardı. Geçmişini bilmeyen bu insanlar efendilerine körü körüne bağlı hale gelirdi. Onlara ne söylenirse yaparlardı çünkü kendi kimlikleri tamamen yok olmuş olurdu. Bu efsane ilk bakışta eski bozkır hikâyelerinden biri gibi görünse de biraz düşününce oldukça tanıdık geliyor. Günümüzde insanlar fiziksel olarak böyle bir işkence görmeden de geçmişlerinden kopabiliyor. Kendi tarihini ve kimliğini bilmeyen insanlar başkalarının düşüncelerini sorgulamadan kabul edebiliyor. Bu yüzden mankurt hikâyesi sadece geçmişe ait bir anlatı gibi değil, daha çok bir uyarı gibi duruyor. Kitapta dikkatimi çeken bir diğer konu ise uzayla ilgili olan bölümlerdi. Hikâyenin bir kısmında bir uzay üssünde çalışan insanlar anlatılır ve uzaya gönderilen kozmonotların başka bir uygarlıkla temas kurma ihtimali ortaya çıkar. Bu uygarlık, insanlıktan daha gelişmiş ve daha barışçıl bir toplum olarak anlatılır. Buna rağmen dünyadaki yöneticiler bu gelişmeyle ilgilenmek yerine bundan korkar ve bu bağlantının kurulmasını istemezler. İnsanların daha büyük bir geleceğe yönelmesi yerine mevcut düzenin korunması tercih edilir. Bu kısım da bana oldukça tanıdık geldi. İnsanlık bir yandan ilerlediğini söylerken diğer yandan bilinmeyene karşı büyük bir mesafe koyuyor. Yeni olan şeyler çoğu zaman bir fırsat olarak değil, tehdit olarak görülüyor. Kitapta geleceğe açılabilecek bir kapının kapatılması, insanların bilinçli olarak sınırlı tutulduğu fikrini düşündürüyor. Kitaptaki bu iki anlatım sanki birbirine paralel ilerliyor gibi duruyor. Bir yanda geçmişini unutturulan insanlar var, diğer yanda ise geleceğe yaklaşması engellenen bir toplum. Biri geçmişten koparılmış, diğeri geleceğe yaklaştırılmıyor. Ortada kalan şey ise yönünü kaybetmiş bir insanlık oluyor. Bu yüzden bu kitabı araştırırken karşıma çıkan mankurt hikâyesi ve uzayla ilgili bölümler bana sadece bir romanın parçaları gibi gelmedi. Daha çok günümüz dünyasıyla benzerlik taşıyan bir anlatım gibi göründü. İnsanların geçmişten kopması ve aynı zamanda daha büyük bir geleceğe adım atmaktan çekinmesi bugün de farklı şekillerde karşımıza çıkıyor. Bu yüzden bu eser sadece bir bozkır hikâyesi değil, insanın geçmişle gelecek arasında sıkışmasını anlatan oldukça düşündürücü bir anlatı gibi duruyor.