(@) - Raf

korku filmleri yeteri kadar gerilimi arttırıp bizde o korku hissini uyandıramıyorsa bence klişe de olsa jump scare kullanımı mantıklı. bu filmde evet korku ögesinin kaynağını güzel bir mantığa oturtmuşlar ama yeterince gerilimli işleyememişler. jump scare da bir kere falan kullanıldı…devamı

aysen 3 years ago

İnsanlığımı Yitirirken

Osamu Dazai

168 Gönderi

Osamu Dazai’yi tek başına düşünmeyi denedim ve böyle bir şeyin mümkün olmadığına karar verdim. Asıl adı Şuci Tsuşima, kitapta oluşturduğu kişi Yozo ve kendine isim olarak seçtiği Osamu Dazai. bu üç kişinin birbirleriyle örtüşen tarafları olsa da hiçbirini tam anlamıyla…devamı

aysen 3 years ago

Sadist

Stephen King

13 Gönderi

kitap annie wilkes’ın ağzının kokusunu betimlemesiyle başladığında böyle gözlerimizi sanki annie’nin ağzında açıyoruz ve yavaş yavaş ayağımızı dişlerinin üstünden dışarı atıp sonra kafamızı üst dudağa değmemek için eğerek sola doğru kaykılıyoruz. sonra işte geniş perspektif. iki kişinin anlatıldığı ve aslında…devamı

aysen 4 years ago

Nana

Ai Yazawa

39 Gönderi

izlemek için geç kaldığımı hissettiğim fakat sonra ana karakterlerle aynı yaştayken izlediğimden hoş bir denk geliş olarak nitelendirdiğim seri. birbirlerine zıt görünseler de aslında iki nana da değer görmek ve tamamlanmış hissetmek istiyor. hachiko’nun tüm o seçimlerine şahit olduğumuzda düşündüğümüz…devamı

aysen 4 years ago

Kargalar Meclisi

Leigh Bardugo

8 Gönderi

grisha evreninin yan kitaplarından biri, bağımsız okunabildiğinden ve daha çok önerildiğinden seçimimi kargalar meclisinden yana kullandım. fantastik türünden dolayı almıştım ama aksiyon daha ağır basıyor. bundan şikayetçi değildim ilk 100-120 sayfadan sonra bi açıldı kitap su gibi okudum. bu kitabın…devamı

aysen 5 years ago

Çocukluğun Sonu

Arthur C. Clarke

12 Gönderi

Kitaba göre çocukluk; oldukça komik derecedeki az veriyle bilemediklerini anlama çabası, sorumlulukları elinde bulunmayan başkasına bağlı ve bundan zaman zaman şikayet eden varlıklar, bir ırkın elinden alındığında bütün tutkularının ve hayatta kalma isteklerinin tükeneceği bir topluluk ama en çoksa insanın;…devamıKitaba göre çocukluk; oldukça komik derecedeki az veriyle bilemediklerini anlama çabası, sorumlulukları elinde bulunmayan başkasına bağlı ve bundan zaman zaman şikayet eden varlıklar, bir ırkın elinden alındığında bütün tutkularının ve hayatta kalma isteklerinin tükeneceği bir topluluk ama en çoksa insanın; dünyanın ve evrenin en’lerini -en zekisi, en mükemmeli- kendi içinde barındırdığını sanması. Yazar yaptığı tespitlerle tüm bu çocukluğa eleştiriler getiriyor. Neredeyse her yönden tanıtılmaya çalışılan ütopik dünyayla beraber insan psikolojisine dair sağlam çıkarımları da anlatımı güçlendirip o evreni ilgi çekici kılıyor. Serial experiments lain’de şöyle bir konuşma geçiyordu: “Bir teoriye göre insan, bir neoteny’dir ve artık daha fazla evrimleşmeye müsait değildir. Eğer bu doğruysa ne absürd bir canlıya dönüşmüştür.” Kitapta “hükümdarlar”, insanların kendi önünü tıkadığının bilincinde ve yapmaya çalıştıkları şey bu absürd canlıların önündeki engelleri kaldırıp gelişmelerini sağlamak. “Ama neden yardım ediyorlar?” sorusuna cevap ararken her veçheden gelişen insanlığın hissizleşmeye başladığını görüyoruz. Bazıları hatta “keşke kendi ayaklarımızın üzerinde durabilseydik.” tarzında konuşuyor. Yani zorluklar yaşadığı, kişilere dünyaya farkında veya farkında olmadan büyük zararların verildiği hayatı tercih ediyor. Acaba toplum zorluklara, suça gereksinim duyuyor olabilir mi? Ya da sadece insanların istekleri konusunda hep tamahkar davrandığı sonucu çıkar. Kitabın sonunu gerçekten beğendim, bazı cümlelerde durup hayran kaldım. Sanki böyle önceki sayfaları toplayıp havaya yükseltip bıraktı. Fazla hızlı bitiremesem de her kitabı açışımda hevesle okumaya başladığım bir kitap oldu. “Uzaya meydan okumanız, karıncaların dünyanın bütün çöllerindeki her bir kum tanesini isimlendirip sınıflandırmaya çalışmasından farksız.” “George böyle konular üzerine fazla kafa yoran biri değildi, yine de bazen insanlığı dış dünyanın gerçeklerinden soyutlanmış küçük bir parkta oyun oynayan çocuklara benzetmeden edemiyordu.” “Kaçınılmaz olana karşı hiçbir zeki varlık öfke duymaz.” “Jan eskiden beri iyi piyano çalardı; şimdiyse dünyanın en iyi piyanisti olmuştu.”

aysen 5 years ago

The Promised Neverland

Mamoru Kanbe

44 Gönderi

konusu için bu uygulamada yazan bilgiyi okuyarak başlarsanız animeye ilk bölüm daha etkileyici olur. kısaca yetimhanede yetişen çocukların çarpıcı gerçeği öğrenmesi. konusu, işleyişi cidden çok güzeldi. bölüm sonlarını merakta bitirerek ve kendine has gizemiyle sürükleyiciliği sağlamıştı. 2. sezonla devam ediyor…devamı

aysen 6 years ago

Otomatik Portakal

Anthony Burgess

204 Gönderi

beğenip beğenmediğimi anlayamadığım bi kitaptı, üslubuyla ilgili sanırım okunması kolaydı. Kitap ilk olarak Alex ve çetesinin geceleri şiddet taciz tecavüz soygun gibi eylemlerde bulunmalarıyla başlıyo-bu bayağı devam ediyo- sonra cezaevi süreci ve alexte uygulanan yöntem..(pavlov un köpeği deneyinden esinlenmiş sanırım)…devamı

aysen 6 years ago

Tepetaklak Patema

Yasuhiro Yoshiura

8 Gönderi

your name’le kıyaslamıyım diyorum ama verdiği mesajlar açısından falan bu daha iyiydi. Konuyla ilişkili olarak çekimleri çok kafa karıştırıcı oldu zaman zaman. Hayata farklı açılardan baksak da hepimiz aynı duyguların, aynı isteklerin, aynı dünyanın insanlarıyız. böyle bir mesaj sezdim haydi…devamıyour name’le kıyaslamıyım diyorum ama verdiği mesajlar açısından falan bu daha iyiydi. Konuyla ilişkili olarak çekimleri çok kafa karıştırıcı oldu zaman zaman. Hayata farklı açılardan baksak da hepimiz aynı duyguların, aynı isteklerin, aynı dünyanın insanlarıyız. böyle bir mesaj sezdim haydi bakalım kısaca birbirine ters paralel dünyalar şeklinde tanımlanabilir konusu. bundan sonrasını izlemeyenler okumasın diyeyim ne yazacağımı kestiremedim yine. birbirlerini bırakmayışları o güven duygusunu dibine kadar hissettirdi ya da ikisi için de sonsuz bir gökyüzü olduğundan birbirlerine güvenmek zorundaydılar. Güven duygusuna ek olarak Age’in konuşmalarından empati hissini de çok net alıyosunuz mesaj olarak. filmde geçen “göğe düşmek” diye bi kavram var ilk başlarda anlaşılmıyo ama sonra filmin ismini bile değiştiresim geldi böyle. aiga’daki işte günahkarları gök yutar olayı ve insanların göğe bakmasının kötü karşılanması o halk için bir dogmaydı bağnaz olarak bir şeye inanmayı eleştirir cinstendi. Patema şöyle bir şey demişti gökyüzüne bakmak nasıl kötü bir şey olabilir ki Lagos geldi aklıma yeni dünyalar keşfetmek lazım diyodu o da . izumura bi dikdörtgen prizma şeklinde akvaryum gösterdi ya içindeki ilk tepetaklak olarak. o lagos muydu acaba? Filmin distopikliği eğitim sisteminin öğrencileri robotlaştırdığı görüldüğünde anlaşılıyor ben o yürüyen yolda hiç etrafına bakmayan öğrencilerin olduğu bölümde hissetmiştim. Özellikle şu yıldızların aslında bilim insanları tarafından oluşturulduğu gerçeği, binanın en tepesine gökyüzüne bakan ters yatak sonra gökyüzülerin(çok saçma oldu) çarpışması-veya birleşmesi veya üst üste binmesi- bunlar aşırı iyi bölümleriydi filmin bana göre. Birine bakıyosun ayakları yerde diğerine bakıyosun aşağı düşecekmiş gibi, kime göre burası uçurumdu kime göre yeryüzü kestiremiyosun ve filmin 1 saati anlamaya çalışarak geçiyo neyse ki film bir buçuk saat o değil de patema tepetaklakken nası saçı düz duruyo

aysen 6 years ago

Bir İdam Mahkumunun Son Günü

Victor Hugo

207 Gönderi

“Bu kitabın ortaya çıkış nedenini anlayabilmemiz için önümüzde iki seçenek var: Ya gerçekten sefil bir adamın son düşüncelerini yazmış olduğu sararmış; düzensiz bir kağıt tomarı söz konusudur ya da bu adam; bir insana, sanatın yararına doğayı inceleyen bir hayalpereste, bir…devamı