(@) - Raf

Spoiler içeriyor Herkesin ucu açık bittiğini düşündüğü ama benim için tam olması gereken yerde sona erdiğini düşündüğüm bir dizi. Olay, lise 2. sınıf öğrencilerinin dinlenmek için gittikleri bir gençlik merkezinde başlıyor. Ancak olaylar beklenmedik şekilde ilerliyor ve kendilerini adeta gerçek hayatta oynanan…devamıHerkesin ucu açık bittiğini düşündüğü ama benim için tam olması gereken yerde sona erdiğini düşündüğüm bir dizi. Olay, lise 2. sınıf öğrencilerinin dinlenmek için gittikleri bir gençlik merkezinde başlıyor. Ancak olaylar beklenmedik şekilde ilerliyor ve kendilerini adeta gerçek hayatta oynanan bir vampir–köylü oyununun içinde buluyorlar. Dizide oldukça fazla vahşet ve kan unsuru yer alıyor, bu yüzden izlerken buna hazırlıklı olmak gerek. Şahsen beni çok etkilemedi ama izleyip ciddi şekilde etkilenen ve korkan çok kişi olmuş. | Spoiler | Asıl tartışılan noktaya ve kendi fikirlerime gelirsek; dizi aslında oldukça net bir mesaj vermeye çalışıyor. İnsanların ölümle burun buruna geldiklerinde neler yapabileceklerinin kısa ama çarpıcı bir özetini sunuyor. Bana göre dizideki her ölüm yerindeydi. Suçu küçük ya da büyük fark etmeksizin, kötülük yapan herkes oyunun sonunda öldü. Zaten mutlak bir masumiyet beklemek de gerçekçi değil. Dizi de tam olarak buna değiniyor: Hiçbirimiz tamamen masum değiliz. Dizide en masum görünen karakter bile dolaylı ya da doğrudan birinin ölümüne sebep oluyor. İntihar eden kızın ailesine gelecek olursak; onların da oyunculardan hiçbir farkı yok. Kızlarının yasını belki de tutulabilecek en kötü şekilde tutuyorlar. Kızlarının yaşadığı acının çok daha fazlasını başkalarına yaşatıyorlar ve bu yalnızca bir kezle sınırlı kalmıyor. Dizide kadının, bu oyunu defalarca oynadıklarını söylemesi durumu daha da acımasız bir noktaya taşıyor. Finale gelirsek; bana göre sonu gayet yerinde bitiyor. Adamın kadını durduramadığını ve oyunun yeniden başladığını görüyoruz, ancak bu sefer kızın hafızası yerinde. Kadının bunu bilerek yaptığını düşünüyorum; çünkü son sahnede kıza attığı bakış hiç de masum değildi. İntihar eden kızın, baş roldaki kızın yerine arka tarafta diğerleriyle oturması da bunun bir kanıtı gibi. Yani aslında onlar bu döngünün içine sıkışıp kalmış durumdalar. Bu da bir annenin evlat acısının hiçbir zaman dinmeyeceğini açıkça gösteriyor.

bengul 6 months ago

Gülümseyişini gördüm bugün. Ama sesini duyamadım. Sesi olamayan bir video da bile kalbimin durmasına yetecek kadar güzeldi onun gülümsemesi. Aşırı mutlu edecek kadar güzel, aynı zamanda depresyona sokacak kadar hüzünlüydü.

bengul 6 months ago

“Sevgisizliğine bir kalp verdim.” diyor ya Müslüm… Ben de senin sevgisizliğine bir kalp verdim. Belki kalbinde açan çiçeklerin güneşi ben değildim, ama benim kalbimde açan çiçeklerin güneşi hep sendin. Senin öylesine bir gülümsemen, ve anlamsızca söylediğin o cümlelerdi benim güneşim.…devamı