(@) - Raf

Spoiler içeriyor "What has Hector ever done to me?" “Böyle bir güzellik karşısında mağlup olmaktan kim utanırdı ki? Akhilleus’un kazanmasını seyretmek, kumları döven ayak tabanlarını veya tuzlu suda inip çıkan omuzlarını görmek yeterliydi.” Bu kitaba nasıl yorum yapacağımı bilmiyorum. Her sayfasına ayrı…devamı"What has Hector ever done to me?" “Böyle bir güzellik karşısında mağlup olmaktan kim utanırdı ki? Akhilleus’un kazanmasını seyretmek, kumları döven ayak tabanlarını veya tuzlu suda inip çıkan omuzlarını görmek yeterliydi.” Bu kitaba nasıl yorum yapacağımı bilmiyorum. Her sayfasına ayrı aşık oldum. Troy filmini de izlemiştim ama orada Akhilleus'u ve Patroklos'u itici bulmuştum. Ancak bu kitap bambaşka bir hikaye. Çok daha derin ve güzeldi. Filminden yola çıkarak Kirke'den daha fazla seveceğimi hiç düşünmemiştim. Kirke kadar harika detayları vardı ama bu hikayenin başından bile hissedilen trajedisi okurken beni hüzünle doldurdu. Yalnız kitabın ismi dolayısıyla benim düştüğüm yanılgıya sizin de düşmemeniz için açıkça belirteyim; bu kitap filmdeki gibi efsane, savaşçılık ve arkadaşlık ile sınırlı değil. Daha çok aşk, iki erkeğin aşkı, mitoloji ve dramla ilgili. Birbirinden farklı iki çocuk, ikisinin tek ortak noktası ailelerinin kedilerine olan yanlış tutumu. Birbirlerine anlamsızca çekiliyorlar. Bunu Patroklos'un gözlerindeki hüzün ve acı çekmesine bağlıyorum. Akhilleus’un tasasız ruhunun bu farklılığı ilginç bulması da olabilir. Çocukluklarını, gençliklerini ve yetişkinliklerini bir arada geçiriyorlar. Birbirlerini her alanda destekliyorlar, adilce davranıyorlar ve birbirlerini dünyanın sonuna kadar takip etmeye hazırlar. Kitabın sonunun kanla noktalanacağından adım gibi emindim. Bugüne kadar mutlu sonla biten mitolojik öykü de eşcinsel film de görmedim. Zaten düşük olan modumu daha da düşüreceğini biliyordum. Yine de üç günde bitirmekten kendimi alamadım. Onları bekleyen önlenemez kehanet ruhuma, duygularıma öyle bir sirayet etti ki yirmi sene sonra bile hâlâ hatırlayacağımdan eminim. Eşcinselliğe karşı ön yargıları olmayan kişilere şiddetle tavsiye ederim. Madeline, Yunan mitolojisine harika bir bakış açısı kazandırmış. ♤ "Hem biri gitmişken dünyada kalmak daha büyük bir cezadır belki.” "Aslanlarla insanlar arasında pazarlık olmaz. Seni öldüreceğim ve çiğ çiğ yiyeceğim.” “Ölüler için huzur aramak doğrudur. Geride kalanların huzur bulamadığını ikimiz de biliyoruz.”

berrybutcher 2 years ago

Yılanı Öldürseler

Yaşar Kemal

34 Gönderi

Spoiler içeriyor "Hasan gibi insanlara, her şeyi göze almış, ölümün öte yanına düşmüş, ölümün tarlasında, ölümde yaşayan yürekli insanlara yaklaşmak, kim olursa olsun, jandarma, eşkıya, katil olsun, isterse en yürekli olsun, kolay değildi. Hasan'a ancak, Hasan gibi yaşamın ötesine, ölüme düşmüş insanlar…devamı"Hasan gibi insanlara, her şeyi göze almış, ölümün öte yanına düşmüş, ölümün tarlasında, ölümde yaşayan yürekli insanlara yaklaşmak, kim olursa olsun, jandarma, eşkıya, katil olsun, isterse en yürekli olsun, kolay değildi. Hasan'a ancak, Hasan gibi yaşamın ötesine, ölüme düşmüş insanlar yaklaşabilirler, onunla aynı ipte oynayabilirlerdi." 21p Günümüzde, kitapta yaşanan olaylar eskide kalmış gibi görünse de aslında hâlâ tamamıyla bir değişim yok toplumda. Ahlak ve namus diyerek manipülasyonla istedikleri türde tek tip insan yaratmak amaçlanıyor. Kendilerini ahlak, iyilik timsali farz edip, başkasının hayatında her daim küçümseyecek bir kötülük görmek bu kişilerin tek vasfı gibi bir şey. Kitapta da aynı bu türde bir adam, güya sevdiği(!) bir insana t*cavüz edip kendisiyle evlenmek zorunda bırakıyor. Eh, kadın da toplumun beklentisi yönünde hareket edip 'namusunu temizlemek için' evleniyor. Bir çocuğu olduktan sonra eskiden sevdiği adam geri dönüyor. Bu adam sapık kocayı öldürüyor. Sonra tüm insanlar kadının suçlu olduğunu düşünüyor. Kocasının iyi, ahlaklı ve mert biri olduğunu, karısının ise iffetsiz olduğunu, eski sevdiğine kocasını öldürttüğünü öne sürerek kan davası güdüyorlar. Kadından intikamı almaları da yine batıl inançlarıyla insanları manipüle etmeleriyle oluyor. Kadının küçücük çocuğunu bin bir türlü hayalet, namus, cin masallarıyla dolduruşa getiriyorlar. Zavallı çocuk ve annesi yaşadıkları toplumun kurbanı oluyor kısaca. Insanların, güçlerini yetirdikleri herkesi kendi uydurdukları kurallara göre nasıl etkilediği ve ölüme sürüklediğini en iyi Yaşar Kemal anlatıyor bana göre. Belki ben de aynı topraklarda yaşadığım içindir, tam da her şeyin anlatıldığı gibi olduğunu ve kurgunun salt gerçekten ilham aldığını görüyorum. Eskilerin yardımlaşma ve iyi niyetini özleyenler bana hep başka bir alemde yaşıyorlar gibi gelmiştir bu yüzden. Kitaptaki, yani benim yaşadığım toplulukta herkes iyi geçinir gibi görünür ve bir zayıflığınızda etinizden bir parça koparmak için tepenize üşüşürler. Lafta hep ahlaklı bir toplum arzusu güderler ancak bunun için katkıda bulunmazlar. Hem suçlu hem güçlü olana dişlerini geçiremedikleri için kendilerine en yakın olanı aşağıya çekerler. Kitap yine Ince Memed'te olduğu gibi toplumun kusurlu tarafına değiniyor. Bunu da eskiden sık sık yaşanan, şimdiyse arada bir gördüğümüz olaylar üzerinden yapıyor. Anlatımı, hikayesi, karakterleri ve üslubuyla mükemmel bir kitaptı. Yaşar Kemal ne yazarsa yazsın severek okuyacağıma eminim. "Hasan bir esriklikte, mavi yağmurcuk kuşunda, havada dönen kartallarda, çıngıraklıyılanlarda, bir de Salih'te kendini unutmasa ölürdü." 13p

berrybutcher 2 years ago

Çinago

Jack London

2 Gönderi

Jack London'ın kitaplarında elimi hangi hikayeye atsam insanların kötülük potansiyelinin sonsuzluğuna denk geliyorum. Bu kitaptaki üç hikayede de farklı koşullarda aynı çıkar ve açgözlülükle karşılaşıyorsunuz. Bu tür hikayeleri uzaktan, sizinle alakası yokmuş gibi okuyup ayıplamak sahte bir tepki olurdu bana…devamı

berrybutcher 2 years ago

Amphitryon - Moliere'den Esinlenmiş Bir Komedi

Heinrich Von Kleist

1 Gönderi

Spoiler içeriyor "Beni buraya sürükleyen hayallere lanet olsun!" Okuduğum ilk Heinrich Von Kleist eseri. Tiyatro türünde yazılmış akıcı bir kitap. Olympus tanrılarının yeryüzüne inip sizin suretinizde eşinizi, evinizi, unvanınızı ve arkadaşlarınızı elinizden aldığını düşünün. Kendinizin 'gerçek siz' olduğunu nasıl kanıtlayabilirdiniz? Bu kısa…devamı

berrybutcher 2 years ago

Gora

Rabindranath Tagore

2 Gönderi

Spoiler içeriyor "Eğer Tanrı'nın katında özel bir yeriniz varsa, neden sizi önce Patanların, sonra Moğolların, sonra da Hristiyanların ayaklarına kapandırdı." "Ben ülkemizde insanın insana karşı beslediği nefretten ve bu nefretin parçaladığı bir toplumdan başka bir şey görmüyorum. Bu koşullar altında düş ürünü…devamı"Eğer Tanrı'nın katında özel bir yeriniz varsa, neden sizi önce Patanların, sonra Moğolların, sonra da Hristiyanların ayaklarına kapandırdı." "Ben ülkemizde insanın insana karşı beslediği nefretten ve bu nefretin parçaladığı bir toplumdan başka bir şey görmüyorum. Bu koşullar altında düş ürünü bir 'gerçek'e bağlanarak kendimizi avutmanın kime ne yararı olur?" (Spoiler) Konusunu araştırdıktan sonra okumak konusunda tereddüt ettiğim ilginç bir kitaptı Gora. Hint asıllı Rabindranath Tagore isimli yazarın uzun yıllar Emek vererek yazdığı, bir romandan çok daha fazlası olan ve Hindistan toplumuna dair birçok perspektiften farklı düşüncelere ve yaşam tarzına yer veren akıcı bir kaynak olduğunu düşünüyorum. Kitabı akıcı yapan şey, bu esere ismini veren Gora isimli genç ve en yakın arkadaşı Binoy'un hikayesidir. Hindistan'daki kast sistemi, Gora'nın Hinduizm inancını gönülden, hatta körü körüne desteklemesi ve onun en yakın arkadaşı olan diğer gencin çok daha farklı karakter yapısıyla okura renkli bir hayat karşılaştırma imkanı vermesi kurguya sürükleyici bir hikaye sağlamış. Bu iki arkadaşın karakteri arasındaki zıtlık oldukça eğlenceli yazılmış. Şahsi olarak, kitaba ismini veren karakterden ziyade hakikati arayan insanlarda göreceğiniz, kendini sorgulama ve şüphecilik niteliklerini barındıran Binoy karakterini daha çok severek okudum. Kitap, içerdiği konular nedeniyle oldukça zengin bir kaynak oluşturuyor. Hindistan toplumundaki kadının yerinden, inancın ve geleneklerin kimi zamanlarda nasıl birbirine üstün geldiğinden ve aynı toplumun insanların inanç farklılıkları dolayısıyla nasıl birbirlerine yabancılaştıklarından bahsediyor. Ayrıca alıntı olarak ekleyeceğim cümlenin anlamının aslında putları savunmak amacıyla söylendiği çıkarımını yapabiliriz. Sonsuzluğun biçimlendirilmesi sonsuz güç sahibi tanrıların, bir biçime bürünmesi manasına geliyor. Bu düşünceyi ancak cümleyi okuduktan birkaç sayfa sonra anlayabildim çünkü Hinduizm'de yer alan putlara dair pek bir bilgim yoktu. Bu konuda bildiğim tek şey çok tanrılı ve toplum yapısında kast sistemini savunan bir din olduğuydu. Ayrıca ilginç başka bir konu daha okuru sıkmayacak şekilde verilmiş. İnsanların mezheplere ayrıldığını görüyoruz. Daha liberal olan bir mezhepteki insanlar kast sistemine inanmıyorlar, putlara tapmıyorlar ve kadınlarını hareme kapatmıyorlar. Yine de kendi içlerinde başka şekilde bağnazlıklar olduğunu görebilirsiniz. Ek olarak, Hinduizm dinindeki insanlar liberal düşünce ile kendi cemaatlerinden ayrılan bu mezhebi Hristiyan olarak görüyorlar. Bu yazarı keşfettiğim için ne kadar mutlu olduğumu anlatamam. Okuma konusunda bile bir süre sonra size yeni duygular yaşatacak, farklı bir perspektifi gözlemlemenizi sağlayacak kısacası size taze bir motivasyon kaynağı olacak kitaplara ihtiyaç duyuyorsunuz. Bana bu yenilik ve tazelik duygusunu bu kitap tekrardan hatırlattı. Aksi halde kitap okumak yeknesak ve yavan bir eylem haline geliyor ve herhangi bir tat almadan yapılan bir rutine dönüşüyor. Konusu için her bölüme özel eleştiri yazılabilir ama çok fazla uzatmak istemiyorum. Kitaba şans verirseniz sosyolojik ve felsefik konuları okuma fırsatı bulabilirsiniz. ♤ (Not aldığım bazı alıntılar) "Eğer kadınla erkek arasındaki temiz ilişkiyi bozan tutkuysa, bunun için yalnızca yabancıları suçlamak haksızlık olmaz mı? Ahlakçılarımızı şiddetle, kadının uzak durulması gereken bir bela olduğunu savunmaya iten yine bu tutku değil mi? Bunların ikisi de aynı güçlü duygunun birbirine zıt, farklı biçimlerde dışa vurumudur. Eğer bunlardan birini eleştirirsen, diğerini de eleştirmen gerekir." "Ulusunuzun hiçbir şey başaramayacağını söylemek kolay, değil mi? Nasıl oluyor da, bunu söylerken ekmeğiniz boğazınıza dizilmiyor." "Sınırları olmayan bir şey açıkça görülemez. Sonsuzluk bize kendisini göstermek için biçimlenmek zorundaydı, yoksa onu nasıl görebilirdik? Biçimlenmeyen bir şey kusursuzluğa erişemez. Nasıl düşünce sözcüklerle kusursuzlaşırsa, sonsuzluk da biçimle öyle kusursuzlaşır." "Her şeyden önce, kadını evinin dışında görmekten büyük bir rahatsızlık duyuyoruz, çünkü buna alışkın değiliz. Sonra da kendimizi haklı çıkarmak için bunun ahlak kurallarına aykırı, uygunsuz bir şey olduğunu söylüyoruz. Her şeyin temelinde gelenekler vardır, savunulan düşünceler yalnızca bahanedir." "Tanrı, insanın düşlerinde bile katlanamadığı büyük acılara katlanabildiğini kanıtlamak için benim canımı almamıştı."

berrybutcher 2 years ago

Büyük Umutlar

Charles Dickens

2 Gönderi

Spoiler içeriyor "Çocukların kendilerini yetiştirenlerle var olduğu küçük dünyalarında hiçbir şey adaletsizlik kadar çok hissedilmez. Çocuğun maruz kaldığı ufak bir adaletsizliktir belki ama çocuk küçüktür; dünyası da öyle." Pip'in Büyük Umutları da olabilirdi kitap ismi. Vurgulanmak istenen de Pip karakterinin umutları ancak…devamı

berrybutcher 2 years ago

Tembellik Hakkı

Paul Lafargue

19 Gönderi

Spoiler içeriyor "Makinenin insanlığın kurtarıcısı olduğunu, insanı sordidae artes'ten ve ücretli işten kurtaracak, ona boş vakit ve özgürlük verecek Tanrı olduğunu hâlâ anlamıyorlar." 42 Yazar, insanların fazla çalıştığı için yorgunluk, yeterince dinlenememek ve hayattan keyif alamadıkları için yaratıcılıklarını ve zekalarını körelttiklerini öne…devamı"Makinenin insanlığın kurtarıcısı olduğunu, insanı sordidae artes'ten ve ücretli işten kurtaracak, ona boş vakit ve özgürlük verecek Tanrı olduğunu hâlâ anlamıyorlar." 42 Yazar, insanların fazla çalıştığı için yorgunluk, yeterince dinlenememek ve hayattan keyif alamadıkları için yaratıcılıklarını ve zekalarını körelttiklerini öne süren bir iddiayı savunmuş. Ütopya kitabındaki üretkenliğe tamamen zıt bir düşünce okuyacaksınız. Işçi sınıfının kendi isteğiyle aşırı çalıştığını ve bu sebeple sermayecilerin de onlara yetiştirmek için ham madde arayışına girdiğini öne sürmüş. Ancak bu gerçekten doğru mu? Sanırım Demir Ökçe kitabında işçilerin zorla çalıştırıldığını, üretilen ürünler için alt sınır koyulduğunu okumuştum. Iki kitap arasındaki zaman farkından dolayı kesin bir kıyaslama yapamasak da işçilerin kendi istekleriyle bitkinlik derecesine ulaşana kadar çalışacaklarını zannetmiyorum. Aydınlatıcı başka bir nokta daha vardı bana kalırsa. Üretim fazlası malların ihtiyaç sahiplerine dağıtılması yerine yok edilmesi düşündürücü bir durum. Bu kadarını da yapmazlar diyesim geliyor ancak ihtiyaç fazlasının dağıtılması, marka fiyatını ve talebi düşürürdü. Bu noktada sermaye sahipleri için en iyi seçenek bugünkü kampanya, indirim tuzaklarıyla hem zarar etmemeye çalışmak hem de tüketiciye uygun satıcı reklamı yapmak. Tembellik fikrine gelirsek ben de tembel insanlardan biriyim. Ancak tembelliği bu kitap kadar övmezdim. Bu kitabın da agresif bir dilde yazılmasını dönemin şartlarına, proletarya sınıfının sömürülmesine tepki olarak görüyorum. Günde en fazla üç saat çalışmak bize gerçekten boş zaman sağlardı ama yazarın dediği gibi kalan zamanda suyu hayvanlara verip kendimiz şarap içerek mi sağlıklı ve mutlu olacağız, pek emin değilim. Kişisel tembelliğim beni hiç de yaratıcılığa, üretkenliğe ve soylu erdemlere ulaştırmıyor. Kitaptan cesaret alıp tembelliğimi artırırsam muhtemelen muhteşem korkunç bir hayatım olurdu. İnsanın kendisine bakması, geliştirmesi için çalışması gerekir. Elbette bir noktada hepimiz aynı fikirdeyizdir. Insan emeğinin sömürülmesi savunulamayacak bir bencilliktir. Yazarla ortak görüşü paylaştığım noktalardan biri, insanlara kendi mutluluklarını keşfetmeleri için boş zaman sağlamak gerektiğidir. Tam da kitabın seslendiği kitleye özel kısa ve öz yazılmış. Sıkılmaya fırsat bulamadan bitirebilirsiniz. "Tembellik, bu uzun sefaletimizi gör, merhamet et bize! Ey Tembellik, sanatların ve soylu erdemlerin anası, insanın ıstıraplarına merhem ol!"

berrybutcher 2 years ago

Dr. Jekyll ve Mr. Hyde ve Diğer Fantastik Öyküler

Robert Louis Stevenson

1 Gönderi

Spoiler içeriyor "Fenadır çözmek Tanrı'nın buyurduğu bağları; Ama değil miyiz ki hâlâ fundalıkla rüzgarın çocukları, Evden uzakta, ah hâlâ seninle benim adıma, Salınıyor katırtırnağı usulca, Kuzey kırlarında." Ceset Hırsızı, Olalla ve Dr. Jekyll ve Mr. Hyde'ın hikayelerinden oluşuyor kitap. Başlangıçta birkaç kere…devamı"Fenadır çözmek Tanrı'nın buyurduğu bağları; Ama değil miyiz ki hâlâ fundalıkla rüzgarın çocukları, Evden uzakta, ah hâlâ seninle benim adıma, Salınıyor katırtırnağı usulca, Kuzey kırlarında." Ceset Hırsızı, Olalla ve Dr. Jekyll ve Mr. Hyde'ın hikayelerinden oluşuyor kitap. Başlangıçta birkaç kere tekrar okumak zorunda kaldım çünkü yazarın tarzına alışık olmadığımdan mıdır nedir, hikayenin içine giremedim. Bunu Zaman Makinesi kitabında da yaşamıştım. Bu tür kitaplara birkaç kere şans verip sabır göstermeniz gerekebiliyor. Çünkü bana kalırsa bu tarz yazarlar, birbirine benzeyen tarzlara sahip yazarlardan ayrılmalarını sağlayan özgünlüklere sahip. Bu yazarların kendilerine has anlatımları ve perspektifleri oluyor. O yüzden farklılık başta okuru itebiliyor. Bu güdüye aldanıp da kitaptan vazgeçmediğime memnunum. Insanların aslında çıkarları mevzu bahis olduğunda etik olarak doğru kabul etmediğimiz davranışlardan rahatsız olmayacaklarını hatırlatıyor. Insanlar, yani biz, bir raddeye kadar tüm kötülükleri yapabiliyoruz. Birisi küçük bir kötülük yaparken diğeri cinayet gibi çok daha fazlasını planlayabiliyor. Bu ince çizgi ise iyi kötü denen şeyin insan için kullanılamayacağını gösteriyor bana kalırsa. Çünkü birine iyi dediğinizde az kötülük yapan, fazla kötülük yapma potansiyeli olan insan demiş oluyorsunuz. Hikayeler için gelecekte tekrar hatırlamak istersem diye kendime notlar bırakacağım. Konusunu merak ediyorsanız buradan sonrasının spoiler içerdiğini göz önünde bulundurun. Dr. Jekyll ve Mr. Hyde hikayesi insanın tek ve değişmez bir kişiliğe sahip olmadığını anlatmak istemiş. Kitap karaterinin hem kibar hem de gayet kaba bir kişiliği var. Biri gerçek değildir diye düşünüyorsunuz başta ancak tam olarak iki yüzlülük de değil. Çünkü iki kişiliğini de mutluluk duyarak yaşıyor ve kabul ediyor. Kendim de bunu deneyimliyorum. Zaman zaman nazik, yardımsever, sıcakkanlı biri olmaktan mutluluk duyarken bir zaman geliyor ve tamamıyla zıt özellikler taşıyan farklı bir kişiymiş gibi hayatıma devam ediyorum. Elbette kitap karakterinin iki kişiliği arasında yok olduğunu görüyoruz. Gerçekte bunun olması için sanırım psikolojik rahatsızlık boyutunda çoklu kişilik bozukluğu, duygu durum bozukluğu, bipolar gibi sadece ismen bildiğim hastalıklardan muzdarip olmak gerekiyor. Ilk hikayede ana karakterden ziyade benim ilgimi yan karakter çekti. Tepkilerini, arkadaşları için yaptıklarını ve merak dürtüsüyle pratik oluşunu okuması keyifli geldi. Bu karakter üzerine yazılmış daha uzun bir kitabı severek okurdum. Ikinci hikaye ise bildiğiniz cinli korku hikayesi. Küçükken tam da birbirimize anlattığımız türde bir olay. Kötü adamlar cesetleri çalıyorlar ya da adam öldürüyorlar. Sonra mezardan çaldıkları başka bir cesedi taşırken cesette bir farklılık olduğunu hissediyorlar. Işığa gelince de aslında bu cesedin parçalanmış ve orada olmaması gereken, önceden öldürdükleri başka bir adama ait olduğunu görüyorlar. Mis gibi bizim kültüre uygun cin hikayesi yazmış. Üçüncü hikayede romantizm ve gizem daha baskın. Burada vampir benzeri bir yaratık dâhil edilmiş. Bu metaforik anlamda kötülüğün semboli olarak mı kullanılmış yoksa fantastik hikaye mi yazmak istenmiş, kesin bir karara varamadım. Iki türlü de akıcı kısa bir öyküydü. Gizemli ilerlemesini sevdim ancak eksik bir şeyler vardı sanki. Çok hızlı geçilmişti konunun derinliğine kıyasla. Özetle, uzun zamandır aklımda olan ve bana yabancı olan yazarın bu kitabını okuduğum için mutluyum. Vakit kaybı değildi ve merak ediyorsanız ertelemeden okumanızı tavsiye ederim.

berrybutcher 2 years ago

Günaydın Raf ahalisi. Polisiye, gizem okurlarının bir konuda tavsiyesine ihtiyacım var. John Verdon, Poe, Agatha veya Jean Grange tarzında, beğendiğiniz yazarları paylaşır mısınız? Yeni isimler keşfetmek istiyorum bulabilirsem.

berrybutcher 2 years ago

Nasıl Ölünür

Emile Zola

15 Gönderi

Hayatın nasıl yaşanacağı nasıl daha verimli harcanacağı konusunda yazılmış kitapları bir yana bırakın. Emile Zola'nın Nasıl Ölünür kitabı size farklı insanların hayatlarının ne şekilde sona erdiğini sunuyor. Insanların nasıl ölecekleri nasıl yaşadıklarıyla paralel olarak gerçekleşiyor edindiğim izlenime göre. Kitapta yer…devamıHayatın nasıl yaşanacağı nasıl daha verimli harcanacağı konusunda yazılmış kitapları bir yana bırakın. Emile Zola'nın Nasıl Ölünür kitabı size farklı insanların hayatlarının ne şekilde sona erdiğini sunuyor. Insanların nasıl ölecekleri nasıl yaşadıklarıyla paralel olarak gerçekleşiyor edindiğim izlenime göre. Kitapta yer alan beş farklı bölümde yazılmış, bambaşka hayat tarzlarına sahip insanların son günlerini ne şekilde geçirdiklerini okuma fırsatı buluyoruz. Bu ölümler arasından beni şaşırtan ve korkutanı yoktu. Hikayelerdeki ölümlerin hepsi oldukça doğal ve bu kişilerin hayatlarını okuduğunuzda ölümlerinin de bu şekilde olacağını baştan tahmin etmenizi sağlayacak kadar olasıydı. Yaşarken ticaretle ve para ile ilgilenen insanların ölümleri de bu hırslarından etkileniyor. Son düşüncesi sakladığı parası, öldükten sonra başkalarının servetine ne yapacağı korkusu oluyor. Kendi işini kendi görmeye alışmış diğer kısmının ise son düşüncesi genellikle etrafındakileri rahatsız etmeden ve kendi gerçekliğiyle, düşünceleriyle başbaşayken ölmek oluyor. O kısımda adama hak verdim. Ölüyorsunuz ve etrafınızdakilerin aslında içten içe ölümünüzü umursamadığını, "ölse de gitsek." modunda olduğunu bilerek son nefesinizi vermeniz gerekiyor. Kitabın ismini ilk gördüğümde elbette dikkatimi çekmişti. Zaten insanların dikkatini çekecek konulardan başlıcaları romantizm, ölüm, din ve daha çok başarı sağlamanın yollarını anlatan kitaplardır. Yazarın bu kitabında da daha genel bir tema üzerinden ilerleyeceğini düşünmüştüm. keza önceki okuduğum kitaplarında özellikle dönemin zorlu şartlarına ve emeğin sömürülmesine gönderme yaparak kurgusunu bize aktarmıştı. Ancak bu kitabında detaya inerek benzer koşullarda yaşayan fakat farklı imkanlara sahip insanları ele almış. Örneğin bir çiftçi, bir esnaf, başarılı bir kont, fakir bir çocuk, varlıklı bir beyefendi... Bu farklı sınıfa ait insanların ölümlerinin de hayatları gibi olduğunu fark etmemek zordu. Böylesi bir kitabı bitirdikten sonra insan, kendi ölümünün nasıl olacağını düşünüyor. Eğer yaşam tarzımızla paralel bir ölüme sahip olursak sanırım son anda ne düşüneceğimiz çözülemez bir gizem olmayacaktır. ♤ "Bu, üzerinde güneşin parladığı bir ölüm, kırların dinginliğinde sonsuz bir uyku olacaktı." "Paranın zehirlediği ölümden sadece öfke doğar. Tabutların üzerinde dövüşülür."