Adam yorgundu. Ama bu yorgunluk, bedenin ağırlığından ibaret değildi; uykuyla silinecek, bir bardak suyla ferahlayacak cinsten hiç değildi. Onun yorgunluğu, yılların içinde sessizce büyüyen, kalbin kıvrımlarına kök salmış bir tükenmişlikti. Kendisini bir köşeye bıraktı. Konuşmaya mecali yoktu, suskunluğu ise kendi…devamıAdam yorgundu.
Ama bu yorgunluk, bedenin ağırlığından ibaret değildi; uykuyla silinecek, bir bardak suyla ferahlayacak cinsten hiç değildi. Onun yorgunluğu, yılların içinde sessizce büyüyen, kalbin kıvrımlarına kök salmış bir tükenmişlikti.
Kendisini bir köşeye bıraktı. Konuşmaya mecali yoktu, suskunluğu ise kendi kendine bile ağır geliyordu. Yine de bekledi… Belki bir göz kendisine rast gelir, belki bir el omzuna dokunur, belki varlığı fark edilir diye. Lakin kimse bakmadı. Oysa o, hayatı boyunca hep bir bakışın, bir tebessümün özlemini taşımıştı.
Beklemek, dedi içinden, beklemek insana en büyük yanılgıyı öğretir. Çünkü bekledikçe umudun yavaş yavaş erir; eriyen umudun geriye bıraktığı tek şey ise dipsiz bir boşluktur. Ve işte, o an gözlerini kapadı. Bu kez birini beklemek için değil; hiç kimseyi beklememek, hiç kimseye yük olmamak içindi bu kapanış.
Zaman aktı. Yabancılar geçip gitti yanından; ayak sesleri soğuk taşlarda yankılandı. Tanıdıkları uğradı ara sıra, sırf tanıdık olmanın lüzumundan… İki kelime edip çıktılar. Sözler ne ısıttı, ne iz bıraktı. Onlar da biliyordu, o da biliyordu: hiçbirinin aslında umurunda değildi.
Adam üşüyordu.
Fakat bu üşüme, tenine işleyen bir rüzgârdan değil, yanında kimsenin olmayışındandı. İnsan yokluğu, soğuğun en keskin hâliydi; suskun bir boşluğun içinde iliklere işleyen bir yalnızlıktı.
Ve artık hiçliğin ortasında yürüyordu.
Ne doğmuş gibiydi, ne de ölmüş. Varlığı ile yokluğu arasında asılı kalmış bir gölgeydi adeta. Ne geçmişinde tutunacak bir dal bulabiliyordu, ne de geleceğinde ışığa çıkan bir yol.
Kimsesizliğin sessiz çığlığında ilerliyor, her adımıyla kendi kendisine biraz daha yabancılaşıyordu. Hiçlik, onu kollarına almıştı. O da hiçliğin koynuna sessizce boyun eğmişti.
🥀🥀🥀