Spoiler içeriyor
Possession’ı izledim ama açıkçası benim tarzım değilmiş. Film, bir evlilik çöküşünü ve karakterlerin psikolojik olarak ne kadar dengesiz olabileceğini yoğun ve rahatsız edici bir şekilde gösteriyor. Kadın karakterin ani ruh hâli değişimleri, takıntıları ve kontrolsüz davranışları neredeyse ruh hastası bir…devamıPossession’ı izledim ama açıkçası benim tarzım değilmiş. Film, bir evlilik çöküşünü ve karakterlerin psikolojik olarak ne kadar dengesiz olabileceğini yoğun ve rahatsız edici bir şekilde gösteriyor. Kadın karakterin ani ruh hâli değişimleri, takıntıları ve kontrolsüz davranışları neredeyse ruh hastası bir çöküş içinde gibi, izleyicide sürekli gerginlik ve huzursuzluk yaratıyor. Adam karakter çoğu zaman çaresiz ve pasif, bu da çiftin ilişkisini daha da karmaşık ve yorucu hâle getiriyor. Atmosfer karanlık ve bunaltıcı, sahneler çoğu zaman izleyicide tedirginlik bırakıyor. Teknik olarak film sanatsal ve oyunculuklar güçlü olsa da, benim için ağır, kafa karıştırıcı ve keyif vermezdi. Film eğlendirmek için değil, sarsmak, rahatsız etmek ve insan psikolojisinin karanlık taraflarını hissettirmek için yapılmış gibi duruyor. Kısacası, zaman kaybı gibi hissettirdi ve tarzım değildi.
Bu geceki overthink şarkım “dediler ki anlarsın” Baş ağrımla beraber overthinklicem gibi görünüyor çünkü uykum yok film izlemek istemiyorum oyun oynamak istemiyorum bu gece bitmezz
Spoiler içeriyor
“Bazı filmler oyunculukla büyüler… ama kalbine dokunmak için yalnızca performans yetmez.” Mystic River, daha ilk sahnelerinden itibaren karanlık atmosferi ve ağır tonu ile çok derin bir hikâye anlatacakmış hissi veriyor. Sean Penn’in patlayan öfkesi, Tim Robbins’in içe çökmüş hâli gerçekten…devamı“Bazı filmler oyunculukla büyüler… ama kalbine dokunmak için yalnızca performans yetmez.”
Mystic River, daha ilk sahnelerinden itibaren karanlık atmosferi ve ağır tonu ile çok derin bir hikâye anlatacakmış hissi veriyor. Sean Penn’in patlayan öfkesi, Tim Robbins’in içe çökmüş hâli gerçekten çok etkileyici ve oyunculuk açısından film kusursuza yakın.
Ama anlatım duyguyu içe sakladığı için, seyirciyi karakterlerin acısına tam olarak dahil etmiyor. Film güçlü duruyor ama seni içine çekmek yerine biraz dışarıda tutuyor. Bu yüzden final geldiğinde oyunculuklar ne kadar iyi olursa olsun, beklenen o duygusal vuruculuk tam gerçekleşmiyor.
Spoiler içeriyor
“Herkesin gizlediği bir yüzü vardır.” — Primal Fear Primal Fear, izleyiciyi daha ilk dakikalardan içine çeken o karanlık atmosferiyle, kimsenin göründüğü kadar basit olmadığını hissettiren bir film. Karakterlerin ruh halleri, küçük ifadeleri, davranışlarındaki değişimler derken film seni sürekli tetikte tutuyor.…devamı“Herkesin gizlediği bir yüzü vardır.” — Primal Fear
Primal Fear, izleyiciyi daha ilk dakikalardan içine çeken o karanlık atmosferiyle, kimsenin göründüğü kadar basit olmadığını hissettiren bir film.
Karakterlerin ruh halleri, küçük ifadeleri, davranışlarındaki değişimler derken film seni sürekli tetikte tutuyor. Özellikle genç karakter ile avukat arasındaki o ince psikolojik gerilim, hikâyeyi her sahnede daha da derinleştiriyor.
Oyunculuklar öyle güçlü ki, karakterlerin her bakışında başka bir duygu saklı gibi. Film ilerledikçe “acaba gerçekten ne oluyor?” hissini hiç kaybetmiyorsun; her sahnenin altında başka bir anlam varmış gibi hissettiriyor.
Yeni kitaplar almak istiyorum vize yüzünden kitap okumak zorunda olmasaydım okumam gereken üç kitabı bitirmiştim şimdiye kadar bi okuma isteği geldi inşallah gitmez