Ben cok belgesel izleyen biri olmadigim ve belgeselin seslendirmesi olmadigi icin zaman zaman ara verdim. Cesitlilik ve insanin on planda tutuldugu bir belgesel. Tek bir yon ya da bakis acisi yok, o yuzden dunyanin farkli yerlerinden, farkli noktalar gosteriliyor. Zeminde…devamıBen cok belgesel izleyen biri olmadigim ve belgeselin seslendirmesi olmadigi icin zaman zaman ara verdim.
Cesitlilik ve insanin on planda tutuldugu bir belgesel. Tek bir yon ya da bakis acisi yok, o yuzden dunyanin farkli yerlerinden, farkli noktalar gosteriliyor. Zeminde yoksulluk ve cok buyuk satafat on planda, yoksullugu insanlardan satafati ise dinler uzerinden vurgulamis.
Bir yerde Ganj nehrinden bahsederken diger yerde Auschwitz kampindan bahsediyor. O yuzden zaman zaman kayboldugumda oldu.
Az önce bitirdim. Garipti, izlerken yaslandiklarini anlamak zor, bir aile gibi olmuslardi. Huzunlendigimde ya da biraz Ross'un basina gelenlere gulmek istedigimde, Chandler'in kotu sakalarina katila katila gulmek istedigimde, Monica'ninki gibi bir erkek secimi yapmak istedigimde (Richard dahil), Phoebe'nin salas hayatina…devamıAz önce bitirdim. Garipti, izlerken yaslandiklarini anlamak zor, bir aile gibi olmuslardi. Huzunlendigimde ya da biraz Ross'un basina gelenlere gulmek istedigimde, Chandler'in kotu sakalarina katila katila gulmek istedigimde, Monica'ninki gibi bir erkek secimi yapmak istedigimde (Richard dahil), Phoebe'nin salas hayatina hayran oldugumda, Joey'ninki gibi bir beynim oldugunu fark ettigimde, Rachel bu sefer ne giymis diye merak ettigimde ve kendim o kombinle nasil olurum diye dusundugumde izlemek daha iyiydi. Aile gibilerdi, garip oldum. Tesekkurler okuyucu, and bye.
Biz tasidigimiz kan degiliz. Burdayiz. Gelgitte yuzmek, yeryuzunde yurumek ve ayaklarina degdigini hissetmek boyle bir sey. Yasamak boyle bir sey. Kirke, her sey yolunda gidecek.
Yavas yavas anlamaya baslamisti hayatin bir yaris olmadigini ve hayatin, dogumun kendini sevmekle basladigini. Kucuklukten beri surekli bir surec icerisinde o surecin gerisinde mi ilerisinde mi oldugumuz yarisinda yetistirildik. Bebeklik donemlerinde ne zaman yuruyecek sorusu, cocuklukta ne zaman okuyabilecege ardindan…devamıYavas yavas anlamaya baslamisti hayatin bir yaris olmadigini ve hayatin, dogumun kendini sevmekle basladigini. Kucuklukten beri surekli bir surec icerisinde o surecin gerisinde mi ilerisinde mi oldugumuz yarisinda yetistirildik. Bebeklik donemlerinde ne zaman yuruyecek sorusu, cocuklukta ne zaman okuyabilecege ardindan ne kadar basarili olabilecegine dönmus. Bunu gittikce daha iyi anlamaya basladim. Hayat elde ettikleriniz ya da kacirdiklarinizin arasinda kendinizle uyumlu ve huzurlu hissetiginiz yerdir. Illa ki olacak basari ve basarisizlik ama onemli olan sizin kendinizi tebrik edebilecek ve teselii edebilecek gucu kendinizde bulmanizdir. Bunu ogrendim ben bu kitaptan, guzel bir yolculuktu.
-"Ama belki de butun hayatlar boyleydi. Gorunuste en yogun ve yasamaya deger hayatlari yasayanlar bile en nihayetinde kendilerini boyle hissediyorlardi belki. Donumler boyu hayal kirikligi, tekduzelik, aci ve rekabetin icinde tek tuk birkac mucize ve guzellik vardi."
- "Belki de hayatin anlami bundan ibaretti. Kendine taniklik eden bir dunya gibi olmak. Anne babasini mutsuz eden sey basaramamak degil, basarili olma beklentisiydi belki."
Gokyuzu kararir
Mavi siyaha doner
Yildizlar yine de kafa tutar
Parlar senin icin