Her zamanki gibi geçecek bir karne gününe daha merhaba. 😞
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Ben acılar denizinde boğulmuşum İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni Duyarım yosunların benim için ağladıklarını Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını bu ne karanlık, bu ne zindan gece…devamı
Yine kendi hayatımın bir kopyası gibiydi. Güzel anlatılmış. Ama zaten normalde de sevmem, sonundaki alkışlama sahnesi, duygusu dışında pek hoşuma gitmedi.
Çok değişik bir tarz. Çok da severim. Böyle kitapları tekrar tekrar okumak benim için bir kitabı baştan okumak kadar sıkıcı değil. Çünkü kitap okumaktan ziyade sevdiğim bir dünyada kayboluyorum.
“Sevmek eylemdir. Kelimeler değil.”
Herkes gider ve gün sonunda kendimizle kalırız. 😔
Farklı bir kültürü tanıma fırsatı sunan bir kitap. Yalnızca atın yaşadıkları değil, bazı kişilerin yaşantıları da anlatılmış. Yine toplum yapısı, zihniyet vs. birkaç yaşamın birbiriyle bağlantısından oluşmuş iletişimlerle anlatılıyor. Genel olarak sevdim.
Çok harika bir tarz değil miiii? Ne kadar baştan okursam okuyayım yine yine okutuyor insana.
Ayyyy bu yazarın kalemini öyle çok seviyorum ki. Maalesef çok erken kaybettik. 😞 Kitaplarını tekrar tekrar okuyabilirim. Hele şiirleri güzel seslendirilşse... Dinlerim... Çok dinlerim kimi zaman...
Spoiler içeriyor
Yine toplumun gerçeklerinden biri bir olayla anlatılıyor. Sonu çarpıcıydı.