(@) - Raf

Şu ahiri ömrümde bir Türk filminin sinemaya gelişini dört gözle bekledim şükürler olsun.Hem heyecanlı hem umutlu bayağı bayağı hem de.Çünkü film sokağı edebiyata sokan benim de pek sevdiğim Hüseyin Rahmi'nin eserinden uyarlama.Edebiyatımızın daha fazla sinemamıza kaynaklık etmesi ,onu beslemesini hep…devamı

edaygt 2 years ago

Cehennem

Martin Koolhoven

12 Gönderi

Spoiler içeriyor Steaming Satellites/How Dare You Başlamadan önce bu şarkıyı bu kenara bırakıyorum. Şarkı bu filmde yok.Bu filmin bana anımsattığı Dark Valley filminin ostlarından.Cehennem filmi tıpkı Dark Valley de olduğu gibi beni huzursuz edip insan ırkına olan tiksintimi kamçıladı desem yeridir. İnsandaki…devamı

edaygt 2 years ago

İsimle Ateş Arasında

Nazan Bekiroğlu

1 Gönderi

Ben bu kitabı kendi adıma ateş zamanlarımda okudum.Kitapta beni en cok etkileyen Numan ve Nihade'nin hikayesiydi.Kelam olan Numan,bikelam olan Nihade.Ve defterleri....Kelamın korunağı defterleri..Yazılan defterlere karşılık okunmayan defterler...Sanirim bu imgelemin ben de bir yerlerde izdüşümü vardı.Okunmayınca ne anlamı vardi defterlerin.Yaşamak icin…devamı

edaygt 2 years ago

Gün gelir açan solar,başlayan biter,yeni eskir,bulunan yiter.Bu beden ömür kumbarasıdır evlat.Kimi dolar taşar da kimi baharsız güzü görür.

edaygt 2 years ago

İçinde güzellik olmayan ses,nefes,insan ne varsa alemde uzak olsun ömrümde .Amin

edaygt 2 years ago

Ağzının içine salıncak kurup sallana sallana çıkmasın o kelimeler Allah aşkına!!

edaygt 3 years ago

Beasts that Cling to the Straw

Yong-hoon Kim

2 Gönderi

İzlemek için film ararken İskandinav sinemasından,Rus sinemasına,İran'dan ,İspanyol sineması derken soluğu Kore sinemasında bu filmde aldık.İyiler kötüler dünyasında illa da iyilik diye tuttururken ,kötüler kötülük senfonilerini iyilerin kulaklarına kulaklarına çalarken tesadüfler ardışık sayılar gibi peş peşe ilerlerken ahhh biricik ,sevgili…devamı

edaygt 3 years ago

Küçük bir anı meselesi... Geçenlerde küçükken yapmaktan çok hoşlandığım ,hafiftende unutmaya yüz tutup pembeleşmiş alışkanlığımin rüzgarıyla babamin peşine takılıp kendimi çocukluğumun ikliminde bilmediğim bir maceranın peşine attım. Babam yılların üzerine bir ayrıcalık bir prestij gibi yerleştirdiği köy yaşamının verdiği kadim…devamıKüçük bir anı meselesi... Geçenlerde küçükken yapmaktan çok hoşlandığım ,hafiftende unutmaya yüz tutup pembeleşmiş alışkanlığımin rüzgarıyla babamin peşine takılıp kendimi çocukluğumun ikliminde bilmediğim bir maceranın peşine attım. Babam yılların üzerine bir ayrıcalık bir prestij gibi yerleştirdiği köy yaşamının verdiği kadim bilgelikle günümüz envai çeşit işlem görmüş un kullanımını boykot edip bu gdolu gidişe son vermek için biraz buğday alıp vadinin eteğinde akan çay üzerine kurulmuş taş degirmene doğru yola çıktı.Tabi ben de peşinden.Baharin soluğunu yeni yeni hisseden doğa üzerindeki kış yorgunluğunu usul usul atıyor olacaktı ki ağaçlar yeşile durmuş, kuşlar da bahar senfonilerine başlamıştı. Bu manzaraya bir Karadenizli olarak zaten alışkındım lakin bir asra yakın zamana şahitlik etmiş bir taş değirmen alakamin ibresini epey zorlamıştı. Geniş tahta kapisi gıcırdayarak açılırken kendimi eski zamanlardan bir anda yaşayan gelecekten gelmiş ve bunun bilincinde bir kayıp zaman yolcusu gibi hissettim.Birazdan civar köylerden yükünü alan katarlar bu değirmene uğrayacak, bugün benim haberdar olduğum hicbir şeyden habersiz kendi zamanlarınin gündemini tartışırken bir yandan da buğdaylarını öğüteceklerdi.Kimbilir kılık kıyafetime bakıp biraz garipser tavırla bana bakacak fakat yine kendi gündemlerine tekrar döneceklerdi.Kapi açılırken bir anda tarihin karanlık sayfaları aydınlanıyor,kum saatindeki kumlar aşağıdan yukarıya akıyordu.Kapi açılınca tüm akış durmuş, aynı nehirden kimse iki kez yikanamamış ben de kendi vakti devrime geri dönmüştüm. Değirmenin içini yavaş yavaş keşfetmeye çıkarken milenyum cağı insanın ölümsüzlük mihengi olan fotoğraf çekimime başlamıştım. Bunları ölümsüzleştirmek sevdiklerimle de bunu paylaşmak için birkaç fotoğraf yetmişti.Oysa insan zihni bir makineden daha marifetliydi.Cunku insan zihni her bir kareye duyguları da kaydediyordu.Yapay makinelerin belki en büyük kusuru da bu olacakti.Herbir aleti bir mirasa dokunur gibi incelemiş zamanın ruhunun bu aletlere sirayet ettiğini düşünürken kendimi biraz da şaman gibi hissetmiştim.Bugdayin koyulduğu tahta aletler,buğdayı ezen devasa taşlar, su döngüsünü sağlayan su çarkları, arkları ve ortalığa yayılan mükemmel bir un kokusu. Bu kokuyu alan insan gerçek un kokusunun ne olduğunu unutamaz.Tum bu aletleri incelerken gözüme bir çivi de asılı kulplu demir tas takıldı. Ne olduğunu taş değirmen hususunda bir Ilber Hoca kıvamında olan babama yöneltince elimdeki bu şeyin Ali Baba ve Kırk Haramilerdeki altınları ölçecek altin tasi değil de (ki öyle de olabilirdi,karakteri çok uygundu) değirmen sahibinin un öğütmeye gelenlerden buğday hakkini alırken kullandığı bir olcu aleti olduğunu öğrendim. Hak tası...Zihnimde yankılanan nadide kelimelerden biriydi artık.Zihnimin durgun sularına atılan bir taştı ve giderek haleleniyordu.Hesap günündeki hak tasını ve adaletini düşündüm.Buna pek benzemeyeceğı kesindi .Günümüz hassas terazileri gibi de değildi muhtemelen.Boynuzsuz koyunun boynuzlu koyundan hak talep edeceği kadar hakla dolu bir adalet anlayışı. Dünyadaki heyelan ,hezeyan haline gelmiş haksızlıkları, uzayıp giden adaletsizlikleri, çağlayanlar haline gelmiş harami anlayışları tartacak bir hak tası bulabilecek miyiz gideceğimiz yerde?Kendimize yonttugumuz ,başkalarından cirptigimiz hakları ölçecek hassas fikir,gönül terazilerimiz var mi varsa kefeleri doğru mu ?Dünya bir yerlere savrulurken birer Don Kişot edasıyla haksızlık devlerine saldirdigimizi zannederken yel değirmenlerinin hakkını yiyor muyuz acaba?Birinin değil de bininin hakkına giriyorsak ya da...Hak tası..Sen de bilmezdin herhalde.Gun gelip buğday olcmekten başka bir meçhulun zihninde kıyametler koparacağını. Hak tasasıyla dolu gönüllerimiz de bir de hak tasının olması dileğiyle...

edaygt 4 years ago

Adamlar

Alex Garland

16 Gönderi

Ahh erkekler.Doğurduğumuz,büyüttüğümüz ,sevdiğimiz,öldürdüğümüz ve öldürüldüğümüz yaratıcının kadının denkleminde eşitliğin diğer tarafına koyduğu az bilinmeyenli değişken. Bol metaforlu,simgeli her sahnesi canlı bir resim sahnesi keyfinde akan sanat resimleri kıvamında bir film.Filmde başrol kadının bir derdi ,yönetmenin de ayrı bir derdi var.Bir…devamı

edaygt 4 years ago

Zamanın ayak seslerini duyuyorum Bir vedanın sesleri gibi yanıbaşımda Titremeler,haykırışlar boşuna Kim durdurabilir atmaktan yorulmuş Kalbin gidişlerini.