Değişmez düşüncelerle iyileşmez hastalıkların kemirici ısrarı vardır. Bir ruha girmeyegörsünler, yiyip bitirirler onu, ne düşünmeye zaman bırakırlar, ne de herhangi bir şeyden zevk almaya.
Böylece kimbilir kaç kez bir kırlangıç görür görmez baharın geldiğini sanacak ve tutkunun gülünçlüğünü tanıyacaksın. Bilinçsiz duygular karmaşıklığının ardından yatışmış bir yüreğin dinginliği, bir başka yüreğin merhemi gelir. Nasıl ki en büyük yaslar apar topar kollara siyah bantların takıldığı yaslar…devamıBöylece kimbilir kaç kez bir kırlangıç görür görmez baharın geldiğini sanacak ve tutkunun gülünçlüğünü tanıyacaksın. Bilinçsiz duygular karmaşıklığının ardından yatışmış bir yüreğin dinginliği, bir başka yüreğin merhemi gelir. Nasıl ki en büyük yaslar apar topar kollara siyah bantların takıldığı yaslar değilse, en ölümcül acılar da ilk darbenin hissedildiği acılar değildir. Sakinlik içerisinde yine acı çekeceksin. Ama bu acının, susturulması gereken acılardan olduğunu bileceksin. Çünkü insanlar sadece ortak olan yıkımlara karşı duyarlıdır. Bu yıkımlarda birbirlerine destek olmaya hazırdırlar.
İnsan, yaptığı bir hareket, söylediği bir söz yüzünden kendine kızabilir, ama yaşadığı bir duygu yüzünden kızamaz, çünkü duygularımız üzerinde hiçbir gücümüz yoktur.
Hiçbir şey cehaletin çekingenliğine denk değildir, cehaletin cesaretinden başka. Cehaletin cüret etmeye kalkmasının nedeni, elinde bir pusulası olmasıdır. Bu pusula, gerçeğe dair bir önsezidir ve sıradan bir zihinde, karmaşık bir zihinde olduğundan kimi zaman daha açıktır.
Avuntu Kime bırakayım bunca hüznü Yüreğimde filizlenen bu kederi Güz yanığı bir durgunlukta yeşeren Gözlerimin etrafındaki çizgileri Yüzümdeki saklı belkileri Bir sonbahar serinliği kaldı elimde O bitmez bildiğim günler bitti O geçmez dediğim acılar dindi Hangi yalan avutabilir beni şimdi…devamıAvuntu
Kime bırakayım bunca hüznü
Yüreğimde filizlenen bu kederi
Güz yanığı bir durgunlukta yeşeren
Gözlerimin etrafındaki çizgileri
Yüzümdeki saklı belkileri
Bir sonbahar serinliği kaldı elimde
O bitmez bildiğim günler bitti
O geçmez dediğim acılar dindi
Hangi yalan avutabilir beni şimdi
E
Dip Hoşça kal, dünü unutuncaya dek Gidiyorum, zamanım kalmadı Yarına yeni sorular sormaya. Orada kal, beni hatırlatana kadar ölü deniz Dönüyorum kalbimin dehlizlerine Yanına, yüreğinin en gizindeki kuytuna. E
Kuru otların üstüne düşerken kar taneleri Tortulanmış özlemlerin genzi yakan buğusu sarıyordu benliğimi Yetim bir kederin gölgesi var ruhumda Yanıbaşımda yekta yalnızlığım Ömrümün kalan yollarını adımlamakta 23.03