Beklemiyormuş gibi hallerim Sınır noktasına ulaşır gibi oluyor Bir an tökezleyip düşmekten korkuyorum Yeniden kalkabilirim biliyorum Fakat aldığım yaralar Yine merhemsiz kalacak.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Keşkelerle donatılmış bir ömür Tükenmeye yüz tutmuş umutlar Uykuları kaçıran huzursuzluk Uyanmak için tüm sebepleri tüketmek Yine de uyanmak zorunda olmak Koşturmak başkalarının hayali için Yenilmek değil de nedir şimdi.
Yorgunluğumu örtüyorum üstüme her gece Ağırlaştıkça ağırlaşıyor yüküm Derin hülyalara dalıyor İçinden çıkılmaz hallere düşüyorum Şimdilerde öyle zor ki güne başlamak Sanki her sabah başka hayata uyanıyor Yeni acılarla yüzleşiyormuşum gibi.
Yoruldum Düştü elimden kalemim Ardından göz yaşlarım döküldü Sildi bir kaç satırı ömrümden İyi hisseder gibi oldum Fazla uzun sürmedi ama Bir anda geçmişe ait kayıtlar Dönmeye başladı zihnimde Yaralar bir bir açılmaya başladı Kimsenin merhem olamayacağı O yüzden kaçtım…devamı
Beklemek sancısı yüreğimin Çalınmadık kapı kalmamış gibi Yanılgılı bir düş kırıklığı Yeniden başlamanın heyecanı Tekrardan kaybetme korkusu Yeniden uyanmanın mutluluğu Güneşin içi ısıtmaması Ama varlığına olan minnet Yüzde unutulmuş anlamsız bir gülümseme Sokakta tatlı bir kediye denk gelmenin neşesi Kendini…devamı
Kollarım boşluğu sarıp duruyor Dinmiyor bir türlü ruhumun sızıları Gün biterken takvimden kopardığım, yaprağın çığlığını duyuyorum Uykularım kaçıyor göz yaşlarıyla, dalıyorum nefessiz hülyalara Mevsimleri ve yılları tüketiyorum böylece Yine de devam etmek Sonunu görmek istiyorum Hiç bir umut ışığı olmamasına…devamı
Yaşamadın Nefes almaktan öteye gitmedi varlığın Şimdide ölüyorum diyorsun Nasıl olabilir var olmadan Düşmek sonsuzluğun ellerine.
Yıldızlara gömülü bir gece Güneşi beklemeye gerek yok Aydınlık, hem de kör edercesine Gözlerimi kapatıyorum Dönüyorum en derinlerime Kapanmaya uzak yaralarımla yüzleşiyorum Bir kez daha görüyorum Geçmeyecek.
Ne hepten var olabiliyor Ne de yok olabiliyorum Ruhum bedenime Dünyalar kadar ağır geliyor Bir yanım öfkeye sarılırken Bir yanım sükunete sarılıyor Ve ben ikisi arasında kalmaktan Öyle yorgun, öyle bitkinim ki Sade bir bekleyişle tüketiyorum Belirsizliğin galip geldiği ömrümü.
Bir kez daha sabır yolu göründü Bir kez daha düştük dipsiz bir kuyuya Neler kırıldı döküldü belirsiz şimdi Ayağa kalkmak için çok mu geç Bu ilk değildi, son da olmayacak O zaman devam etmeli Uyuyup uyanmalara.