Yaşanmaya değer günleri tükettim Zorunlu bir varoluş savaşındayım Geleceğe dair düşlerin izindeyim Gerçeklikten uzaklaşıp hayallere dalıyorum Derin bir uyuşukluk hali bu Düştükçe düşmek istiyorum Ama bu sefer boşa bir çaba içerisinde değilim Bir şeylerin değişmesi için biraz daha koşmak lazım.
Sonsuzluk düşüyor ellerime Zihnim bulanıyor belli bir süre Sonra birden yaşamak geliyor Sonsuz bir umut doluyor içime Her an ölüyorken Bir an olsun yaşamadan ölmek niye.
Her sabah aynı saatte düşüyorum hayata Ellerim dizlerim hep aynı yerden kanıyor Uyuşuk bedenim artık hissetmiyor acıyı Gülümsüyorum sürekli aklım gökyüzünde Ulaşmak istediğim her şey o engin mavilikte.
Şimdi bir gülüşe takılıp düşebilirim Çaresizliğimi kelimelere dökemem Alfabeyi baştan sona bilmem İmla kurallarına aykırı hareket ederim Kural tanımaz olduğumdan değil Büsbütün cahil olduğumdan Ulaşamam bir türlü mutluluğa.