Gülümsemekten de yoruldum Kurduğum düşlerden uyanmaktan da Değişmeyen gidişatlı uzun bir hayat bu Bir zamanlar düştüğüm derin kuyular Yeniden çekiyor beni kendine.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Şimdi duygularım paramparça Sevmenin epey uzağındayım Kaç satır daha yazmalı Bitmez karanlıkları Aydınlığa döndürmek için.
Boğuluyorum Aldığım her nefes Anlamını kaybediyor Zaman affetmiyor hataları Ve ben bir türlü sıyrılamıyorum hatalarımdan Dalıp dalıp gidiyorum Mutlu mutsuz hayallere.
Bıkkın umutlarla karşılıyorum sabahı Her gün aynı huzursuzluğa bürünüp Düşüyorum şehrin bilindik karmaşasına Hayal kırıklıkları biriktiriyorum attığım her adımda Bir türlü varamıyorum yeni başlangıçlara Ruhumla birlikte tükeniyor Umutlarım, bedenim ve de zihnim Unutuyorum geçmişi Gelecekte kayboluyorum Bilinmez dedikleri.
Acılarımı kusuyorum geceye Karardıkça kararıyor gökyüzü Ay saklanıyor bulutların ardına Keskin bir sessizlik çöküyor şehre Gözler görmez kulaklar duymaz oluyor Zaman ağırlaştıkça ağırlaşıyor Yeryüzü serbest bırakıyor Üzerinde biriktirdiklerini Ne savaş kalıyor Ne de barış.
Seni sevmediysem Neden hala aklımdasın Yıllar geçti beraber yürümelerimizin üzerinden Yollarımız ayrı olmasına rağmen yanındaydım Ama sen hiçbir zaman bilmedin Bastığın yerlere basa basa geldim Gölgenden daha yakındım sana Ama bir adım daha atıp Karşına çıkamadım.
Uyudukça geçmiyor Uzadıkça uzuyor yalnız Ve sessiz saatlerim Kime anlatsam Bıkkın uyanışlarımı Geri dönüşlerimi Menzilsiz yürüyüşlerimi İçimde yok olan onca duyguyu...
Sessiz fırtına saatleri kapıya dayandı Yeni sonlar düşlüyorum kendime Sonra daha çok çalışmak Daha iyi bir son Olsun diye.
Düşmelerden yoruldum Her seferinde güçleniyorum diye zannederken İçimde büyüyen vazgeçmeyi göz ardı ediyormuşum.
Güneş yavaş yavaş utangaçlığa gömülüyor Ruhum ile bedenim uzaklaşıyor birbirinden Mevsimleri tükeniyor ömrümün Hiç yaşamadan baharı.