Yalnızlık çürütüyor ruhumu Uzaklaştıkça uzaklaşıyorum yaşamdan Sonsuz düş kırıkları mağlubuyum İçimde bastırılmayı bekleyen bin yıllık isyan Gücüm yetmiyor artık anlık gülümsemelere.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yine bir gülüş Biraz olsun eritti içimdeki buzları Düşmek istedim aşkın körlüğüne Sonra paramparça olsun istedim yüreğim.
Gülüşlere aldanasım Çıldırasıya sevesim Uzun yollar boyunca Bir eli tutasım geliyor Sonra biraz olsun Geçiyor yorgunluğum Unutuyorum yalnızlığımı Dalıyorum güne Kayboluyorum uzunca.
İyilik denizinde boğulmak üzereyken Kötülük sahilinde göz açmış gibi hayatlar...
Şimdi soluk gülüşlerimi kurutuyorum Bin yıldır küskün olduğum sokaklara çıkıyorum Neşeli neşeli koşarak geçtiğim sokaklar Benimle birlikte kaybetmiş neşesini sanki Nereye gitmeye niyetlensem zihni engellere takılıyor Tepetaklak oluyor tüm biriktirdiğim umutlar Şimdi koca vazgeçişler eşiğindeyim Sadece gözümü kapatmak istiyorum Bin…devamı
Kirli ve eksik satırlardan Seslenmek istemezdim sana Fakat her şey de olduğu gibi Kelimelerle de aram iyi değil.
En kötüsüde Sevgi nedir bilmeden Kimsenin gözlerinin derinliğinde kaybolmadan Kimsenin yanında yürüyemeden Hiç yaşanmamış bir hayata Veda etmek.
Yalnızlığıma yalnızlık katıyorum gecelerde Gözümü kapıyor dalıyorum uzak hayallere Günün yorgunluğuna teslim oluyorum Hüzünlü bir gülümseyle karşılıyorum günü sonra İniyorum sokaklara kaybolmak umuduyla.
Adımlarımın hiçbir değeri yok Aynılık üzerinde tüketiyorum Kendimi ve boş hayallerimi.
Eksiklikler Tamam olmadan Sonsuz bir boşlukta kaybolacağım Düşündükçe hüzünler sarıyor dört yanımı Aklım ne kadar özgürleşme peşinde olsa da Kendi zincirlerine mağlup oluyor.