Dokunamayacak hiçbir el İyileştiremeyecek artık gülümsemeler Sadece geçici umutlar yeşerip solacak Ve kaybetmek büyük bir kayıp olmayacak Artık gidecek bir yol kalmamışken.
Yine kaybettim güvenimi Bulup bulup yitirmek Kötü bir alışkanlık oldu bende Sevmek istiyorum diyorum Sonunu düşünmeden Sonra birden sarıyor aklımı geçmişim Nasıl unuturum diye düşünüyorum uzun uzun Bulamıyorum bir yolunu Yine en başa dönüyorum Herşeyden vazgeçtiğim...
Bir zaman gelir gülüşün kalbime dokunur Uzun uzun sızlar yüreğim Sonra yolum uzaklara düşer Her adımda büyür o sızı Ne zaman dursam Gökyüzü üzerime gelir Sarar boğazımı Yutkunamam.
Bir gün Olmak istediğim yerden bakacağım dünyaya Ve yine kalbim kırık ve bomboş olacak İçimi ısıtan tek bir söz duymayacağım Samimiyetsiz övgüler Yapmacık gülüşlerle geçecek günlerim Kaybetmediğim umudumla Tüketeceğim ömrümü.