Umutsuzluğa kapılıyorum bazen Öyle bir umutsuzluk ki bu Yaşam devam edilmez bir hal alıyor Korkuyorum ama gözümü yumuyor Beynimi düşünmemek için zorluyorum Sonra birden her şey bir gün bitecek diyorum İçim rahatlıyor ve devam ediyorum Sonunu düşünmek istemediğim hayatıma.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
İnsan nasıl unutur kalbinin kırgınlıklarını İyileştirmek mümkün değilken Kendini kandıracak gücü bulamazken Yaşamı kiminle ve nasıl anlamlı kılabilir Kendini koca bir huzursuzluğun içinde Kaybolmuş hissederken.
Ne yazık ki masum değilim Keşke bunca şeye rağmen Ruhumu koruyabilseydim Ama yapamadım işte Yenildim kendi kendime Bir suçlu arıyorum durmadan Ve her seferinde Kendimi hapsediyorum kendime En içinden çıkılmaz hapishaneye.
Ne yazık ki muhteşem cümleler kuramıyorum Ne öfkemi ne de sevgimi layığıyla dile getirebiliyorum Hayatım baştan sona eksiklik üzerine kurulu Ve ayakta durmakta fazlasıyla zorlanıyor Tutunduğu dallar ise epey çürük Ve her şey gibi sahte
Ve kurtulmak için çabalıyorum İçimdeki öfke en büyük motivasyon kaynağım Bir yandan da beni tüketen büyük bir tuzak Yine de içine içine çekiliyorum Belkide kurtulmak değilde Yok olmak istiyorumdur Bilemiyorum henüz.
Kalbim kırık Hem de en başından beri Öyle bir haldeyimki Yaşıyor oluşum boşuna Tüm iyi şeylerden korkuyorum Çünkü ruhum herşeyi mahvedecek halde.
İlkin gitmeseydim Belki seni bu kadar sevemezdim Birgün gelirde neden diye sorarsan İşte bu yüzden diyeceğim.
Kendime sarılmalıymışım önce Anlatamam size nasıl uzağa düştüğümü kendimden Bir zamanlar ölmek istemek gibi bir günaha düştüm Kötü zamanlardı Nasıl geldi nasıl geçti Hala anlayamıyorum Bazen gaflete düşüp Kendi kendime çıktıp aydınlığa diyorum Sonra annem aklıma geliyor Ve saatlerce ettiği…devamı
Bu saatler bana iyi gelmiyor Birden bütün karanlık gelecek Zihnime çöküyor İçim kapkara kesiliyor Sonra seni düşünüyorum Hafif bir gülümsüyorum Sonra bakıyorum yoksun Nerede olduğunu bile sormaya korkuyorum.
Güzel günlerin yakınlığını ümit ederek devam ediyorum Yaşamak yükü başka türlü nasıl hafifler bilmiyorum İçimde seni seviyor olmamın sevinci Ve senin bundan bihaber oluşunun sızısı var Bir tek senin varlığına iyiki diyorum Ne kadar beni duyamayacak kadar uzak olsanda.