Biliyorum Bütün bunlar saçmalık Buna rağmen nasıl oluyor da Ciddiye alıyorum bunca şeyi Bende bilmiyorum İnan buna gülemiyorum bile Çünkü yeniliyorum Ve bu beni tüketiyor.
Öfkemden kaybedeceğim tüm iyi yanlarımı Yeter demektense küfürler savuracağım Bu zamana kadar hiç ağzıma almadığım Sonra da ardıma bile bakmadan koşacağım Geçmişimin gölgem olduğunu bile bile.
Korkuyorum hepinizden En çok da kendimden O kadar öfkeliyim ki Artık gülümseyemiyorum En büyük hırsızlık bu değil mi Birinin gülümsemesini elinden almak Evet ben de hırsızım ne yazık ki O yüzden her gecem ayrı bir eziyet.
Bir gün dağıtırım sevdamı bilmediğim adreslere Belki eksildikçe yükselirim erişilmez seferlere Görmez olurum görüneni kör olurum ışıklara Gecelere vurulurum görmezliğimden Ve de eksikliğimden.
Oysa ben içimden geldiği gibi yaşamak istiyordum Bazen çocuksu bazen yorgun düşmüş bir adam gibi Ama hiç bir zaman tam anlamıyla büyümemek Gel gör ki hayat buna müsaade etmiyor Acıtıyor ziyadesiyle yeniyor acizliğimi.