Vakit ne kadar geç olursa O kadar fazla oluyor burukluğum Gülümseyerek uykuya teslim oluyorum Yarınımın güldürmeyeceğini bile bile.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Gidiyorsun Bütün yaralar yeniden kanıyor Yeniden küsüyorum kendime Gölgene sarılıyorum gündüzleri Sessizliğe sarılıyorum geceleri Biliyorum hiç gelmeyecekin Bitti bütün anlamlı şeyler Şimdi bir hiçlik telaşındayız Ne yöne gidersek aynı tükeniş İnsan kaçmıyormuş kendinden Anlamak için çok geç kaldım Dönemem artık…devamı
Geç değil Belirsizlik hala kapıda İhtimaller denizi var ya En kötüsü gider Orada boğulurum.
Anlaşılmamanın tadını çıkarıyorum Başka hiçbir eğlencem kalmadı Bütün sevincimi söküp atalı çok oldu Yaşıyor muyum Yoksa yaşıyor oluşum Benim zannım mı İnan bilmiyorum.
Yine hatırlamıyorum gördüğüm rüyaları Oysa en çok istediğim şeydir Rüyalarımın gerçek olmasını En korkuncunun bile.
Bir anlamı olsa keşke tüm bunların O zaman bu kadar acı çekmezdim Bir şekilde avuturdum kendimi Ve yaşıyor olmanın tadını çıkarırdım.
Yoruldun Gidecek yerin kalmamış gibi Avucunu açıp yalvarmak bile gelmiyor içinden Çünkü isteyecek bir şey kalmamış gibi Sadece içinde bulunduğun karanlık Bitmek bilmeyen günler ve mevsimler Boşuna gelip geçiyor tüm bunlar Körleşmek için çabalarken Daha çok hissediyorsun Tüm bu ıssızlık…devamı
Kendimi gördüğümden Daha farklı göründüğüm kesin Buna inanmam ise İmkansız.
Hep böyle gitmez Elbet bir gün Bu yollara yabancılaşır Farklı yollar bulurum Kaybolacağım.
Bu da geçer mi diye sormak Ölümü unutmaktır Diye düşündüm Ve yine ölüm düşüncesi Kurtardı hayatımı.