Bir yandan hayattan koparken Diğer taraftan tutunmak için bahaneler arıyorum Elimde avucumda pek bir şey kalmadı Gönlüm buz kesileli çok oldu Yavaş yavaş öldürüyorum kendimi Yalnızlığım ve suskunluğumla.
Bazen sadece izliyorum Her saniye kaybettiğimi bildiğim halde Ve güneş en tepeye ulaşmış olsa bile İçime çöken karanlık Beni koca bir taş yığını gibi Bomboş hissettiriyor.
Belli belirsiz yaşıyorum bu hayatı Ki buna yaşamak demek bile çok fazla Bir türlü tutamadım hayatın ellerinden Hep benden ileride Ne kadar koşsam boşa Bazen olduğum yere çöküp Pes etmek geliyor içimden İlerisini gerisini düşünmeden Ama yapamıyorum işte Çünkü ne…devamıBelli belirsiz yaşıyorum bu hayatı
Ki buna yaşamak demek bile çok fazla
Bir türlü tutamadım hayatın ellerinden
Hep benden ileride
Ne kadar koşsam boşa
Bazen olduğum yere çöküp
Pes etmek geliyor içimden
İlerisini gerisini düşünmeden
Ama yapamıyorum işte
Çünkü ne kadar yalnız hissetsem de kendimi
Yalnız değilim.
Bugünlerde hiç olmadığım kadar öfkeliyim Bazen o kadar öfkeleniyorum ki Yumruğumu sıkarken Tırnaklarım kanatıyor avuçlarımı Gözlerim doluyor öfkeden Zor tutuyorum gözyaşlarımı Bir gülümsemeyle geçiştiriyorum her şeyi Malesef ki geçmiyor kendimle kavgam Tükendikçe tükeniyorum Sessiz sessiz.