İki üstattan iki ayrı cümle okudum. İkisini de sevdim, ikisine de üzüldüm. Orhan Veli hep seni düşünmek için kimsenin yüzüne bakmadım diyor. Bukowski elbette insanları sevebilirsiniz eğer yeterince tanımadıysaniz diyor. Yaşamak zor gerçekten. Yaşamak çok edebi. Ne tarafından tutunsam ya…devamıİki üstattan iki ayrı cümle okudum. İkisini de sevdim, ikisine de üzüldüm.
Orhan Veli hep seni düşünmek için kimsenin yüzüne bakmadım diyor. Bukowski elbette insanları sevebilirsiniz eğer yeterince tanımadıysaniz diyor.
Yaşamak zor gerçekten. Yaşamak çok edebi. Ne tarafından tutunsam ya da kaçsam diğer tarafları altını çizip koyuyor bir cümleyi önüme. Anlamaya çalışarak yaş alıyorum. İki gündür Ayten Rasul- bilmeden oldu dinliyorum. Bu da çok üzüyor beni.
Bir deniz kenarındayım. Dağlı, yeşil ve gün batımında kaybolan yollardan geçtim. Keyifli yaşlı insanlar ve kaçamak peşinde gençler içinde bir başıma, keyifli bir mutsuzluk ve huzursuz bir gülüş var yüzümde.
Uzun süredir bir şeyler izleyip, okumamıştım ve uzun süredir izlediğim bir şey bu kadar düşündürmemişti beni. Bazı karakterlerin haykıracağı yerde sessizliği, bazen de öfkeleri epeyce etkiledi. Diyalog ve senaryoya önem verenlerin beğeneceğini düşünüyorum. Uzun uzun detaylar verip alkış almak istemiyorum.…devamıUzun süredir bir şeyler izleyip, okumamıştım ve uzun süredir izlediğim bir şey bu kadar düşündürmemişti beni. Bazı karakterlerin haykıracağı yerde sessizliği, bazen de öfkeleri epeyce etkiledi. Diyalog ve senaryoya önem verenlerin beğeneceğini düşünüyorum.
Uzun uzun detaylar verip alkış almak istemiyorum. Genel olarak şunu söyleyebilirim;
Gerçekten yalnız bir insan, yalnızlığını kimseye anlatamıyor.
Bence izlenmeli.
Bir karanlık istiyorum. Yaktığım bir ateş ve biraz sarhoşluk. Şarap ya da rakı belki. Bir tane şiir kitabım olsun. Aklımda bir kız. İçeyim, sarhoş olayım ve seveyim. Nasıl yaşanır ki yoksa acı çekmeden.