(@) - Raf

Değeri Bilinmemiş Filmler - 4 "Kwaidan" (Kaidan) Japon sineması deyince akla gelen ilk isimlerden biri olan Masaki Kobayashi'nin 1965 yılında çektiği fantastik korku filmi. Film, yazar Lafcadio Hearn'ün aynı adlı öykü derlemesinden uyarlanmıştır, kitaptan 4 farklı hikayeyi birbirinden bağımsız olarak…devamı

hanshiro 1 year ago

Âşık Garip

Sergei Parajanov

1 Gönderi

Değeri Bilinmemiş Filmler - 5 "Ashug Karibi" (Aşık Garip) Görüp görebileceğiniz en imgesel anlatımlara sahip olan Ermeni yönetmen Sergei Parajanov ve arkadaşı Dodo Abashidze tarafından 1988 yılında yayınlanmış şiirsel drama filmi. Mihail Lermontov'un aynı adlı eserinde uyarlanmıştır. Bir azeri hikayesi…devamı

hanshiro 1 year ago

Benim Adım Kırmızı

Orhan Pamuk

19 Gönderi

"Doğu da Batı da Allah'ındır." (Bakara, 115) Ne eser ama.. Masterpiece 10/10 Her zaman söylerim Orhan Pamuk yaşayan en büyük birkaç yazardan biri. 1990-92 ve 94-98 yılları arasında yazdığı polisiye romantik gizem eseri. 1591 yılının İstanbul'unda geçiyor. Kışın ortası her…devamı"Doğu da Batı da Allah'ındır." (Bakara, 115) Ne eser ama.. Masterpiece 10/10 Her zaman söylerim Orhan Pamuk yaşayan en büyük birkaç yazardan biri. 1990-92 ve 94-98 yılları arasında yazdığı polisiye romantik gizem eseri. 1591 yılının İstanbul'unda geçiyor. Kışın ortası her yer kar dolu.. İlk sayfalardan itibaren sürekli bir gizemin içine sokuyor bizi. Belli başlı (canlı cansız) karakterlerin gözünden olayı görüyor ve birtakım sorgulamalar dahilinde hikayeye eşlik ediyoruz. Pamuk'un son sözünde bahsettiği üzere bu eseri çocukluk yıllarında kafasında tasarlamış ancak dönem hikayesi olmasından dolayı, sürecin zorlu ve meşakkatli olduğunu belirtiyor. Sürekli okumalar ve araştırmalar yapmış. Bu yönüyle çok zengin bir eser (daha önce okuduklarımda öyleydi). Daktilo vb cihazları kullanmadan dolma kalemle yazması beni hep şaşırtıyor. Eser içerisinde bolca tarihi hikaye -bazıları kurmaca veyahut yazar tarafından küçük değişiklikler yapılmış- mevcut, tasvirler dönemin şartına çok uygun. Bizzat yaşatıyor. En çok zorlandığım kısım resimlerdi. Okur sürekli olarak onu kafasına canlandırmak zorunda bu da biraz yoruyor. Pamuk o dönemi bizzat bilmenizi istediğinden gerçekliği bütün çıplaklığıyla ele almak istemiş, eserde pedofili ve yanlış hatırlamıyorsam zoofili kısımlar vardı ama rahatsız edecek düzeyde değil. Dediğim gibi amaç gerçekliği yansıtmak. Aklınızı bunlarla karıştırmak istemem zira hikayemiz öncelikli olarak bir cinayet ve bu cinayetin dışında bir çiftin aşkını anlatıyor.. Pamuk'a olan saygım her geçen gün giderek artıyor. Neden nobel aldığını anlayabilmek için öncelikli olarak nobel öncesi eserlerini okuyorum. Ama gördüğüm kadarıyla nobel sonrası eserleri daha çok okunuyor. Bunda popüler kültürün bir dayatmasıdır muhtemelen. Uzun lafın kısası okuyun ve en önemlisi anlayın. Anlaşılmadığı sürece Orhun kitabelerini bile okusanız bir anlam ifade etmiyor.. Hoşuma giden alıntılardan bazıları; "Ben doğmadan önce arkamda sınırsız bir zaman vardı. Ben öldükten sonra da, bitip tükenmeyecek bir zaman! Yaşarken hiç düşünmezdim bunları; ışıklar içinde yaşayıp giderdim, iki karanlık zamanın arasında." (Sayfa 9) "Açın gözlerinizi, inandığınız ve yaşadığınız hayatın, İslam'ın düşmanları beni neden öldürdü, bir gün sizi neden öldürebilir öğrenin." (Sayfa 12) "Yine de ama katilliğe alışmak zor. Evde duramıyorum, sokağa çıkıyorum, sokakta duramıyorum….Ve insanların yüzlerine baktıkça görüyorum ki ellerine daha cinayet işleme fırsatı geçirmemiş oldukları için pek çok kişi masum zannediyor kendini." (Sayfa 23) "Kör bir nakkaşın hatıralarının Allah'a ulaştığı yerde, mutlak bir sessizlik, mutlu bir karanlık ve boş sayfanın sonsuzluğu vardır." (Sayfa 90) "Bir şey istersin. Ama istemene bile izin vermezler. O zaman rüyamda gördüm, dersin. Böylece istediğini sanki sen istemeden istersin." (Sayfa 155) "Ölüm her şeyin sonu değil; bu kesin. Ama bütün kitapların yazdığı gibi, inanılmayacak kadar acı verici bir şey." (Sayfa 188) "Eve dönünce öleceğini hissettim ve acıdım ona. Yalnız öleceği için değil, hiçbir mutluluk görmemiş olduğu için de." (Sayfa 432) "İnsan aslında, mutluluk resmindeki gülümsemeyi değil, hayattaki mutluluğu arar. Nakkaşlar bilir bunu, ama resmedemedikleri de budur. Bu yüzden hayattaki mutluluğun yerine, görmenin mutluluğunu koyarlar." (Sayfa 438)

hanshiro 1 year ago

Amerikan Balı

Andrea Arnold

5 Gönderi

"American Honey" İngiliz yönetmen Andrea Arnold tarafından çekilmiş 2016 çıkışlı yol - macera filmi. Burada tanıştığım kıymetli birinin tavsiyesi üzerine beraber izledik. Etkileyici bir film. Süslü gençlik filmlerinden uzak son derece gerçekçi bir yapım olmasının yanında, bağımsız sinemanın ne kadar…devamı

hanshiro 1 year ago

"Ben zamanı gördüm, İçimde ve dışımda sessiz çalışıyordu, Bir mezar böyle kazılırdı ancak, Yıldırımsız ve baltasız, Bir orman böyle devrildi! Ben zamanı gördüm, Kaç bakışta bozdu hayalimi, Ve kaç düşüncede! Ben zamanı gördüm, Şimşek gibi bir ânın uçurumunda." - Ahmet…devamı

hanshiro 1 year ago

Sessizlikle Yıka İçini - Kırmızı Kedi Klasikler

Rabindranath Tagore

1 Gönderi

Tagore'u her geçen gün daha çok seviyorum. Kalemi o kadar güzel ki... Okumaya doyamıyorum. Mistik olmasından dolayı okurken, ruhani ve dingin yönünü hissetmemek imkansız. Eserde önce hayat hikayesi ardından şiirleri, aforizmaları ve son olarak iki öyküsü yer alıyor. Kalemini biraz…devamıTagore'u her geçen gün daha çok seviyorum. Kalemi o kadar güzel ki... Okumaya doyamıyorum. Mistik olmasından dolayı okurken, ruhani ve dingin yönünü hissetmemek imkansız. Eserde önce hayat hikayesi ardından şiirleri, aforizmaları ve son olarak iki öyküsü yer alıyor. Kalemini biraz Halil Cibran'a benzetiyorum ama kişisel fikrimi soracak olursanız Tagore çok daha iyi bir şair. Sırada büyük romanı "Gora" var. Sabırsızlıkla bekliyorum. Hoşuma giden alıntılardan bazıları; "Sen beni sonsuz kıldın, hoşlanıyorsun bundan. Durmadan boşaltıp taze yaşamlarla dolduruyorsun bu ince tasi. Bu sazdan kavalı derelerden tepelerden geçirdin; yeni, bitmeyen ezgiler çıkardın ondan. Ellerinin ölümsüz dokunuşuyla kanatlanıyor küçük yüreğim, yitiriyor sınırlarını, anlatılmaz bir dil yaratıyor. Tükenmez armağanların yalnız bu ufak ellerle geliyor bana. Çağlar geçiyor, sen hâlâ akıtıyorsun, dolacak yer var hâlâ." (Sayfa 53) "Senin çiçeğini kopardım, ey dünya! Yüreğime bastırdım, dikeni battı. Gün bitip kararınca, baktım çiçek de soldu; acısı kaldı ama. Kokuyla, onurla çok çiçekler gelir sana, ey dünya! Ama çiçek toplama zamanım geçti benim; yalnız acı var; gül yok artık karanlık gece boyunca." (Sayfa 109) "Yok olmuş günlerimin gençliğinden bir çağrı geldi bana: "Gülüşlerin gözyaşına döndüğü, saatlerin söylenmemiş şarkılarla sızladığı daha doğmayan mayısın titreyişleri arasında bekliyorum seni. Yılların yıpranmış izlerinden, ölüm kapılarından geçip gel bana. Düşler solar çünkü, umutlar söner, çürür yılin koparılmış yemişleri; ben sonsuz gerçeğim ama, beni yeniden, yeniden göreceksin kıyıdan kıyıya ettiğin yaşam yolculuğunda." (Sayfa 124) "Ben gece gibiyim sana, küçük çiçek. Yalnız duruluk, yalnız karanlıkta gizlenen uyanık bir sessizlik verebilirim sana. Gözlerini açınca sabahleyin, seni anılarla vızıldayan, kuşlarla öten bir dünyaya bırakacağım. Gençliğinin derinliğine düşen bir damla yaş olacak son armağanım; gülüşünü daha da güzelleştirecek, günün duygusuz sevincinde sislendirecek görünüşünü." (Sayfa 129) "Yıldızlar, ateşböceği sanılmaktan korkmazlar." (Sayfa 138) "Al beni, sevgili Tanrım, artık al beni. Sona ersin sensiz geçen bu yetim günler. Ama uzat bu süreyi, kucağında tut beni, ışığında tut. Beni çeken, ama bir yere götürmeyen yollara saptım. Oturayım şimdi huzur içinde, ruhumda sözlerini duyayım sessizliğinin. Yüreğimin karanlık gizlerinden çevirme yüzünü, onları ateşinle yak." (Sayfa 145)

hanshiro 1 year ago

Anora

Sean Baker

67 Gönderi

2024 Altın Palmiye sahibi Anora'yı sonunda izledim. Son yılların en iyi Amerikan yapımlarından biri olmuş. Birden fazla duygu yaşatıyor. Oscar'ı kazanırsa şaşırmam. Hollywood'dan uzak bağımsız bir yapımın bu denli başarılı olması, Fransızların yanında beni de mutlu etti. Amerika'daki kadın ve…devamı

hanshiro 1 year ago

Usta ve Margarita

Mihail Bulgakov

20 Gönderi

Ukrayna asıllı Rus yazar Mihail Bulgakov'un en çok okunan eseri. Muazzam bir roman. Şimdiye kadar okumamış olmanın utancı içerisindeyim. Yazıldığı döneme göre o kadar iyi düşünülmüş ki.. Katmanlı ve bol göndermeli eşsiz bir eser. Yazarın neden 12 yıl boyunca bu…devamı

hanshiro 1 year ago

Lüzumsuz Adam

Sait Faik Abasıyanık

9 Gönderi

Türk edebiyatının önemli öykücülerinden biri olan Sait Faik Abasıyanık'ın 1948 yılında yayımladığı 14 hikayeden oluşan eseri. Kendisinden ikinci kez okuyorum ve biraz hayal kırıklığına uğradım. Kişisel yorumum; Sait Faik'in kalemi gerçekten çok başarılı ancak anlattığı öykülerini çoğu zayıf. Bu da…devamı

hanshiro 1 year ago

Teknik Olarak Yeniden Üretilebilirlik Çağında Sanat Yapıtı

Walter Benjamin

1 Gönderi

Alman kuramcı Walter Benjamin'in sürgünde iken yazdığı kısa ama son derece etkili bir çalışması. Bu Alman ekolüne hayranım ya. Korkunç bir tarihleri olmasına rağmen sanatta, edebiyatta, müzikte, sporda hemen hemen bütün alanlarda çok iyiler. Benjamin, bu incecik eserinde sanat eserlerinin…devamıAlman kuramcı Walter Benjamin'in sürgünde iken yazdığı kısa ama son derece etkili bir çalışması. Bu Alman ekolüne hayranım ya. Korkunç bir tarihleri olmasına rağmen sanatta, edebiyatta, müzikte, sporda hemen hemen bütün alanlarda çok iyiler. Benjamin, bu incecik eserinde sanat eserlerinin başta sinema ve fotoğraf olmak üzere birçok gelişimden dolayı kültürel değerinin yitirildiğini savunuyor. O dönemin toplumsal ve siyasal konumu söz konusu olduğunda sanat; olması gerektiği iddia edilen estetik değerini, birtakım ideoloji uğruna harcanmakta olduğunu belirtiyor. Eserin kanıtı resmen ikinci dünya savaşı ve akabinde gelişen sanat eserleri.. İnanılmaz gerçekten. Günümüzde ise bu savaş, totaliter rejim vb. unsurlar olmadan, teknoloji ile -birtakım applications desek daha doğru olur aslında- doğrudan değer kaybetmekte. Hatta komik bir örnek vermek gerekirse, bu ve buna benzer platformlardaki kullanıcıların (halkın kendisi) sanat eserleri hakkındaki ofansif görüşleri konuyu destekler nitelikte. 1936 yılında yayınlanmasına rağmen günümüzde hala değerli bir çalışma olarak görülüp okunması ve anlaşılması gerektiğini düşünüyorum. "Sanat eserinin biricikliği, gelenek bağlamına gömülü oluşuyla özdeştir. Geleneğin kendisiyse son derece canlı, olağanüstü şekilde dönüşebilirdir. Örneğin Antikçağ'dan kalma bir Venüs heykelinin, onu tapınmalarının nesnesine dönüştürmüş Yunanlarda sahip olduğu gelenek bağlamı, aynı heykele baktığında uğursuz bir put gören bir Ortaçağ ruhbanınınkinden farklıydı. Ancak her ikisinin de gözüne aynı şekilde görünen yegâne unsur, heykelin biricikliği, başka bir deyişle bunun aurasıydı. Sanat eserinin gelenek bağlamına gömülmüş halinin ilk dışavurumu tapınma olmuştur. Bilindiği üzere en eski sanat eserleri, önce büyü merasimlerinin, sonradansa dinî ritüellerin hizmetinde oluşmuştur. Sanat eserinin bu auraya ait varoluş biçiminin hiçbir zaman ritüel işlevinden kopmamış olması son derece önemlidir. Diğer bir deyişle: "Sahici" sanat eserinin benzersiz değeri, asıl ve ilk kullanım değerini oluşturmuş ritüele dayanmaktadır. Nasıl aktarılmış olursa olsun güzellik tapınmasının en dünyevi biçimlerinde bile seküler bir ritüel olmayı sürdürür. Dünyevi güzellik tapınması, Rönesans ile doğup üç yüzyıl boyunca varlığını sürdürdükten sonra daha maruz kaldığı ilk büyük sarsıntıda bu eski temellerini açıkça belli etmiştir. Çünkü gerçek anlamda ilk devrimci yeniden üretim aracı olan fotoğrafın ortaya çıkışıyla (ve eşzamanlı olarak sosyalizmin doğuşuyla) beraber sanat, bir yüzyıl sonra artık yadsınamaz hale gelen krizin yaklaştığını hissettiğinde, buna sanat ilahiyatı sayılabilecek l'art pour l'art' öğretisiyle karşılık vermiştir. Bu öğretiden yola çıkarak yine olumsuz ilahiyat sayılabilecek, bir "saf" sanat fikri meydana gelmiş ve sanatın sadece toplumsal işlevini değil, maddi içeriğinin her türlü telkinini de reddetmiştir. (Şiirde bu görüşü üstlenen ilk kişi Mallarmé'dir.)" (Sayfa 17-18) "Sanat eserinin teknik olarak yeniden üretilebilir hale gelmesi, kitlelerin sanatla olan ilişkisini değiştirir. Bu ilişki, örneğin Picasso'da gerici sayılabilecekken, Chaplin örneğinde en ilerici haline kavuşur. İlerici tutumun özelliği, içerisinde izleme ve deneyimleme hazzının, doğrudan ve derinlemesine şekilde uzman muhakemesiyle ilişkilendirilmiş olmasıdır. Böylesi bir ilişki, önemli bir toplumsal göstergedir. Çünkü bir sanat dalının toplumsal önemi ne kadar azalırsa -resim sanatında açıkça görüleceği üzere- izleyici kitlesinin eleştirisi ve beğenisi birbirinden o kadar sapma gösterecektir. Konvansiyonel olan eleştirisiz kabul görürken, gerçekten yeni olansa büyük bir dirençle reddedilir. Sinemada izleyicinin hem eleştiri hem beğeni tutumları örtüşür. Bunun en önemli sebebi, seyircinin kitlesel tepkisini oluşturan bireysel tepkilerin, gerçekleşmesi an meselesi olan yoğunlaşma tarafından daha baştan belirleniyor oluşuna sinema salonunda olduğu kadar başka hiçbir yerde rastlanmamasıdır. Bireysel tepkiler dışa vuruldukları anda sinema salonunda karşılıklı olarak birbirilerini onaylar. Yine resim sanatından bir örnek verecek olursak: Tablolar, hem birey hem de ufak bir topluluk tarafından izlenme iddiasında olagelmiştir. On dokuzuncu yüzyıldaki gibi tabloların geniş izleyici kitleleri tarafından eşzamanlı olarak izlenmesi, resim sanatının içine düştüğü krizin ilk emaresiydi ve bu kriz, kuşkusuz tek başına fotoğraftan değil, bundan görece bağımsız olarak, sanat eserinin kitlenin ilgisini talep etmesinden kaynaklanıyordu." (Sayfa 33)