Müsait zamanın olduğunda... Uğrayıver yüreğime... Bir ara uzun uzun sev beni. Gelmesen de olur, Malum hayat işte... Herkesin Aşk'ı başından Aşk'ın... Ama sen gel olur mu? Cemal Süreya
Özledim... Seni değil aslında, Birlikteyken olduğum o halimi özledim. Gülüşümü özledim mesela, Hani sen varken dudaklarıma yakışan o samimi gülüşü. Özledim... Yürürken elini tutma ihtimalimi, Yolda gördüğüm herhangi bir şeyi sana anlatma isteğimi özledim. Uyumadan önceki son sesini, Uyandığımdaki ilk…devamıÖzledim...
Seni değil aslında,
Birlikteyken olduğum o halimi özledim.
Gülüşümü özledim mesela,
Hani sen varken dudaklarıma yakışan o samimi gülüşü.
Özledim...
Yürürken elini tutma ihtimalimi,
Yolda gördüğüm herhangi bir şeyi sana anlatma isteğimi özledim.
Uyumadan önceki son sesini,
Uyandığımdaki ilk mesajını özledim.
Sana ait olan her şeyi değil,
Biz olabilme ihtimalimizi özledim.
İçimdeki o hiç bitmeyecekmiş gibi duran heyecanı,
Korkusuzca güvenebilmeyi özledim.
Şimdi ne sen varsın, ne o eski ben.
Sadece koca bir boşluk ve
"Nasılsın?" diye soramadığım o mesafeler var aramızda.
Ben en çok, seninleyken kendimi sevmeyi özledim.
Seviyorum seni ekmeği tuza banıp yer gibi geceleyin ateşler içinde uyanarak ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi. Ağır posta paketini neyin nesi belirsiz telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi seviyorum seni. Denizi ilk defa uçakla geçer gibi İstanbul’da yumuşacık kararırken akşam…devamıSeviyorum seni
ekmeği tuza banıp yer gibi
geceleyin ateşler içinde uyanarak
ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi.
Ağır posta paketini
neyin nesi belirsiz
telaşlı, sevinçli, kuşkulu
açar gibi seviyorum seni.
Denizi ilk defa uçakla geçer gibi
İstanbul’da yumuşacık kararırken akşam
içimde kıpır kıpır bir şeyler gibi
seviyorum seni.
Dokunulmasa da, görülmese de; Kalpte yer verilir bazısına, Nedensiz... Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, En güzel çaresizliğimsin. Gerçi aklıma bile gelmiyorsun artık. O kadar kalbimdesin ki... Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme, Kırk yılın hatırına "SEN" kalayım. "Sevmek" ne uzun bir…devamıDokunulmasa da, görülmese de;
Kalpte yer verilir bazısına,
Nedensiz...
Sen; aklım ve kalbim arasında kalan,
En güzel çaresizliğimsin.
Gerçi aklıma bile gelmiyorsun artık.
O kadar kalbimdesin ki...
Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme,
Kırk yılın hatırına "SEN" kalayım.
"Sevmek" ne uzun bir kelime...
Şimdi açsam pencereyi beklesem,
Sen gelsen, olmaz ya hani geliversen..
Hiçbir şey sormasan ..
Hiçbir şey söylemesen..
Sussan..
Sussam..
Sussak..
Susuşların anlattığını dinlesek.
"Kalp midir insana sev diyen, yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?" Şems-i Tebrizi