Belki bu kadar çok acı çektikten ve ağladıktan sonra, Allah meleklerine diyecek. "Bana kulumu getirin o yoruldu."
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Neylersin ölüm herkesin başında. Uyudun uyanamadın olacak. Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında? Bir namazlık saltanatın olacak, Taht misali o musalla taşında." // Cahit Sıtkı Tarancı //
O değil de Özdemir asaf şey demiş; "İmkansızlıkları yaşamak mıdır sevmek, Yoksa severken imkânsız mıdır yaşayabilmek Zor mudur gözlerine bakarken sevgiyi görmek Yoksa sevgi midir gözlerindeki tek gerçek? Kolay mıdır bir anda vazgeçip gitmek, Yoksa gitmekten vazgeçip, sevmek mi gerek?…devamı
Bu cümleye bayılıyorum: "Zamanın sana öğretebileceği şeyleri daha önce bilmediğin için kendini affet." Çünkü gerçek şu ki, bazı şeyleri ancak büyüdükten sonra, hayatın içinden geçtikten sonra ve zamanın sessizce bize öğrettiklerinden sonra anlayabiliyoruz.
"Yorgunum, Aşkın." "Herkes bunu söyleyip duruyor, neyse ki gerçek yorgunluğu bilmiyorsunuz. Yolun çok başındasın Ferda, genceciksin. Hatalar yapman normal ama yorulmayacaksın." "Sürekli düşüyorum, dizlerim paramparça," dedi dizlerini ovuşturarak ancak ikimiz de soyut bir benzetmeden bahsettiğini biliyorduk. Ve soyut acıların daha…devamı
"Kadın kandırırdı kendisini unuttum diye. Yalanlar söylerdi kendisine değiştim bir daha kimse acıtmayacak diye ama kadın bilmezdi tıpkı saçları gibi acılarından da bir makas yardımıyla kurtulamayacağını. Boynuma kadar kısalan saçlarımda saklıydı tüm kalp kırıklarım. En çok saçlarımla sevildim sandım aslında.…devamı
Ey benim bahtımın ince rüzgârı! Ben sana. "gel" dedim, "yor" demedim ki! _Dallarıma bahardan müjdeler getir. Ben sana "es" dedim, "kır" demedim ki!
Biliyor musun Ben seni görür görmez, Kırk yıl sonraki halimizi düşledim Kar beyazı saçlarımız vardı, ihtiyarlamıştık Ufak tefek huysuzluklar vardı çabuk unuturduk Uzunca konuşmazdık senle ama birbirimizi anlardık Kabul ediyorum, bazen zor günler geçirdik ama Aradan kırk yıl geçse bile…devamı
"Bence en kötüsü de bir şeylerin artık elinden değil de içinden gelmemesi. Heves yok, inancın kalmamış, zorlayamıyorsun."
Kader acımasızdı, acıtırdı. Düğümlerini atmaya ana rahminde başlardı. Bir ruh, diğer ruhun bedeliydi. Ve bedel karanlık sırlara gebeydi.