Onlarca yıl önce okudum.Aklımdan daha çok ruhumda kaldığından ve bunun çok daha değerli olmasından burada paylaşmak istedim.Elif Şafak romanlarından en sevdiğim.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Boşanmış olmak hiç evlenmemiş olmaktan,Oğuz Atay da Dostoyevski den daha iyidir.Tamamen subjektif bir yaklaşımdır.
Yaşasın 40 lı yaşlardan sonra iyice artan tahammülsüzlüğüm.Zaman kaybını engelliyor.
Çocukları ders çalıştırmaktan,yetişkinleri tek eşli olmaktan uzaklaştıran tuzaklarla dolu artık dünya.
Ayıp,yasak,günah… kendimizi keşfetmemize engel ne çok şey var.
İnsanın kendisini tamamen görebilmesi imkansız.Görmesi de gerekli mi o da ayrı mesele.
Sabahattin Ali romanından da etkilenen ben,Gaspar Noe ( manyağının) filminden de etkilenen ben…
İnsan bir kitapta güzel anlatılmış bir kadını ,bir şehri veya bir manzarayı tekrar çıksın diye bekler de cüce bir kumandan hayaletini gece olsun da tekrar çıksın diye bekler mi ? Murakami yazdıysa evet.
Çok kitap okumuşumdur ve çok da metafor ama bu kitaptaki gökyüzünde iki ay gören iki ruh eşinin birbirini arayıp buluşu kadar nefisi yoktur.
Bazı şeyler vardır yumuşak anlatamazsın.Bu filmin konusu da ancak böyle sert işlenebilirdi.Ne acı de mi ? Bize nasıl öğretilirse hayatı öyle yaşıyoruz.Evet konu bu.İzle,sarsıl ve sorgula.