(@) - Raf

İnanılmaz iyi bir sitcomdu. Beni o dünyaya çeken; oradaymışım, onlarlaymışım gibi hissettiren o favori sitcomlarım arasına girdi. İlk sezonlarında ilk başta hiç sarmadı, Michael'dan nefret ediyordum. Sıkıcı gelmişti. Bu kadar sevildiği ve arkadaşlarım da tavsiye ettiği için bırakmadım ve ta…devamı

kitapkatili 2 years ago

Hastalık Hastası

Molière

11 Gönderi

Moliere okuması iyi, hoş da... Ondan ikinci tiyatroyu okuduktan ve ilkiyle neredeyse aynı şeyleri hissettiğimden dolayı bana çok bir şey katmış gibi hissetmedim. Sanki okumamın bir anlamı yokmuş gibiydi. Aslında kötü bir tiyatro değil. Gayet akıcı, aralarda komik, konusu vesaire…devamı

kitapkatili 2 years ago

Steelheart

Brandon Sanderson

2 Gönderi

Brandon Sanderson epik fantastik kitaplarına bayıldığım bir yazar. Bu kitabı normalde yazdığı türden biraz farklı. Bir tık bilimkurgu-fantastik gibi. The Boys ve Invincible'la aynı hisse sahip, yine konu yine süper güçlü ama kötü kahramanlar. Ayıla bayıla okuduğum bir kitap olmasa…devamı

kitapkatili 2 years ago

Link Click

Shangqing Su

17 Gönderi

İnanılmaz iyiydi. Duyguları yaşatma, olay akışı, karakterler, çizim, konu... Hepsi çok iyiydi. Hele opening ve endingler... Efsanelerdi. Hayatımda openingi atlamadığım tek dizi Arcane'di. Şimdi iki oldular. Bayağı beğendim. Konusu da, olayların akışı da mükemmel işlenmişti. Hem çok ilgi çekici hem…devamı

kitapkatili 2 years ago

Biz

Yevgeni İvanoviç Zamyatin

14 Gönderi

Tam anlamıyla, buram buram bir distopya kitabı. Okurken Cesur Yeni Dünya ile aynı hissi aldım, sonradan öğrendim ki zaten Cesur Yeni Dünya ve birçok kült distopya bu kitaptan esinlenmiş. Türün öncülerinden, ilk örneklerinden olduğu halde bu kadar iyi yazılmış olması…devamı

kitapkatili 2 years ago

Nagasaki'nin Çanları

Takaşi Nagai

5 Gönderi

Okumakta çok zorlandım. Yazar atom bombasının atılış anını, sonrasında yaşananları birinci ağızdan yaşamış ve anlatmış. Her okuduğum sayfada göğsüm sıkıştı, gözüm doldu. Dehşet verici bir olay. İnanılmaz etkilendim. Okurken sürekli kendimi bıraksam dakikalarca ağlarmışım gibi hissettim. Savaşın, atom bombasının yıkıcı…devamıOkumakta çok zorlandım. Yazar atom bombasının atılış anını, sonrasında yaşananları birinci ağızdan yaşamış ve anlatmış. Her okuduğum sayfada göğsüm sıkıştı, gözüm doldu. Dehşet verici bir olay. İnanılmaz etkilendim. Okurken sürekli kendimi bıraksam dakikalarca ağlarmışım gibi hissettim. Savaşın, atom bombasının yıkıcı etkilerini; dokunduğu hayatları bir nebze olsun hissetmemi sağladı. Birkaç saat içinde bitirdim. Çok bir şey yazamıyorum bile. Böyle bir vahşete ne yazayım... "Bilimin zaferi, vatanımın yenilgisiydi. Fizikçilerin sevinci, Japonların kederiydi. Karmaşık duygular yüreğimi yakarken atom bombasıyla kavrulan, sefil durumdaki topraklarda dolandım." "Alevlenen taze merak; ıssızlaşmış, harabeye dönmüş ve kavrulmuş topraklardan fışkırırcasına yükseliyordu." "Değerli yaşamların böyle basit bir muamele görerek defnedilmesi uygun muydu? Mezar taşı olarak bir taba parçasına kalemle küçük harflerle adlarını ve ölüm tarihlerini yazıp koyduk. Mezarları süsleyecek çiçeklerimiz yoktu." "Bizler, evleri yanan, yurtları yakılan ve yaşadığı yeri, giyeceği kıyafetleri, kendisiyle ilgilenecek yakınlarını kaybetmiş kişilerdik." "Deney aletlerimiz ya da muayene ekipmanlarımız yoktu. Kâğıdımız yoktu. Kalemlerimizi de kaybetmiştik. Kamış yapraklarından örülmüş bir alışveriş sepetinin içinde yalnızca zar zor bulduğumuz neşter, cımbız, dikiş iğnesi, az miktarda dezenfektan ve bandaj malzemesi bulunuyordu. Bütün bunlara rağmen bir beyne, gözlere ve ellere sahiptik. Bizler bunlarla kazanacaktık." "Gerçek savaş acımasızdır. Savaş edebiyatı sırtüstü uzanıp okurken güzel ve kahramanca gelir." "Hiçbir şeye sahip olmamak Yine de her şeye sahip olmak," '"Dong, dong, dong!' Berrak ses barışı kutsuyor ve yayıyordu. Felaketten beri uzun süredir çalınması yasaklanan çanlar. Dilerim bir daha asla çalmayı kesmezler. Dünyanın son gününün sabahına kadar barışın sesini yayarlar. Çanlar bir kez daha, 'Dong! Dong! Dong!' diye çaldı. İnsanlar! Savaşmayı düşünmeyin. Atom bombası denen şeyin varlığı şey değildir. sebebiyle, savaşlar intihar eyleminden başka bir Atom bölgesinde ağlayan Urakami'nin insanları dünyaya haykırıyor: Savaşı durdurun! Birbirinizi sevin buyruğuna göre karşılıklı anlaşın. Urakami halkı küllerin içinde eğilip saygıyla Tanrı'ya dua ediyor. Dilerim Urakami'ye yapılan son olur ve burası dünyanın son atom bölgesi olarak kalmaya devam eder. Çanlar hâlâ çalıyor."

kitapkatili 2 years ago

Afet

Anthony Reynolds

4 Gönderi

Sonu çok etkileyiciydi. LoL evrenine, bu kadar ayrıntılı oluşuna bayılıyorum. Bu da evrenin çok güzel bir parçası olmuş. Bir oyun için yazılmış bir kitabın çok da güzel olacağını düşünmüyordum açıkçası. Ama yanılmaktan çok mutluyum. Her seviyeye hitap eden bir fantastik…devamıSonu çok etkileyiciydi. LoL evrenine, bu kadar ayrıntılı oluşuna bayılıyorum. Bu da evrenin çok güzel bir parçası olmuş. Bir oyun için yazılmış bir kitabın çok da güzel olacağını düşünmüyordum açıkçası. Ama yanılmaktan çok mutluyum. Her seviyeye hitap eden bir fantastik kitap olmuş. Başlangıç yapacak biri de, uzun zamandır fantastik okuyan biri de rahatlıkla okuyabilir. Ben bu özelliğindeki kurgulanışa da ayrı bir düştüm. Sonuçta bu kitabın çok kitap okumayan, sadece LoL için bunu alacak kitleye de hitap etmesi gerekiyordu. Yalnız ben de sıkılmadan, keyifle okusam da benim için yine de bir tık çerez kaldı. Ama bu keyfimi kaçırmadı, aksine ağır kitapların arasında bir soluk gibi oldu. Çok güzel yazılmış, ben sonunu hiç beklemiyordum, bir tık üzdü. Muhtemelen oyundan ayrı bir kitap olsa bu noktaya 3 4 kitapta gelirdi. Ama oyunun evreni üzerine kurulduğu için kitap dolu doluydu. Olaylar hızlı hızlı gelişti. Ama özensiz geçilmiş gibi değildi. Gayet yedirilerek işlenmişti. İyi ki LoL'e aşırı hakim değilim de oyundan spoiler yemedim. Genel olarak kitabı beğendim. Son cümlelerimde bir daha Riot'a ve yaptığı her işe olan hayranlığımı vurgulayayım da içim biraz daha soğusun jfjsjsj. Ben Arcane izledikten sonra da LoL evrenine olan hayranlığım dağları taşları aşınca LoL oynamaya karar vermiştim. Ya LoL beni alır, ya ben LoL'u diyerek hırsla başladığım yolculuğum 4 günde (Bana 2 ay gibi gelmişti) sonlanmıştı. LoL beni almıştı... "Camavor saray siyaseti, herhangi bir savaş alanı kadar tehlikeliydi, aldatmacalarla, ani saldırılarla ve umutsuz son çırpınışlarla doluydu ama Kalista düşmanlarıyla savaş alanında yüzleşmeyi tercih ederdi. En azından orada kimin bıçak tuttuğunu görebilirdiniz." "Duygusuzluğunu kıskanmak yerine, bunun için ona acı." "'Bana inanmaman önemli değil,' dedi Soraka. 'Güneş, sonuna kadar her gün doğup batmaya devam edecek. Gerçeğin doğru olması için inanca ihtiyacı yoktur. Sadece... gerçektir.'" "Güç sahibi bir aptal tehlikeli bir şeydir. Biz ise aptallarla ve güçle dolup taşan bir dünyada yaşıyoruz.” "Geleceğin yolları ne kadar hassas bir şekilde dengelenmiş ki şans ve kötü talih tarafından kolayca bozuluyor." "Şu anda her şey karanlık olabilir ama hâlâ bir umut közü var. Ve yakında bir gün, o köz tutuşacak ve karanlık sonunda defedilecek."

kitapkatili 2 years ago

Genç Elitler

Marie Lu

11 Gönderi

Lisedeyken okuduğum ilk anti-kahraman fantastikti. Ayıla bayıla bitirmiştim. Uzuuun süre favorilerimde kalmıştı. Aklımda hala muhteşem olarak kalmıştı. Ben de dedim ki, niye yıllar sonra yeniden okumayı bir denemiyorum? Hata yaptım İnsan küçükken okuduğu, aklında iyi kalan kitapları bir daha okuyarak…devamı

kitapkatili 2 years ago

Operadaki Hayalet

Gaston Leroux

3 Gönderi

Kendi kendime verdiğim: Bir kafeye otur ve bir kitabı tek oturuşta bitir görevi başarılı ✔ Operadaki Hayalet çok güzel bir kitaptı. Gotik öyküleri zaten severim, bu hikaye de çok güzel yazılmış. Çok keyifle okudum, çok akıcıydı. Tek oturuşta 360 sayfayı…devamı

kitapkatili 2 years ago

Kürk Mantolu Madonna

Sabahattin Ali

40 Gönderi

Çok okunanlardaki yerini hak eden, gerçekten güzel olan nadir kitaplardan. Genelde bu listedeki kitaplar fos çıkıyor. Ama bu kitabın anlatımı, hikayesi başından sonuna kadar çok güzeldi. Bir günde bitirdim. Okuduğum ilk Sabahattin Ali kitabıydı. Sabahattin Ali'nin üslubuna bayıldım. Muhtemelen favori…devamıÇok okunanlardaki yerini hak eden, gerçekten güzel olan nadir kitaplardan. Genelde bu listedeki kitaplar fos çıkıyor. Ama bu kitabın anlatımı, hikayesi başından sonuna kadar çok güzeldi. Bir günde bitirdim. Okuduğum ilk Sabahattin Ali kitabıydı. Sabahattin Ali'nin üslubuna bayıldım. Muhtemelen favori yazarlarımdan olacak, diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum. Tek sevmediğim şey ana karakter Raif'in pısırık kişiliğiydi. Gerçekten bu kişilikten kimde olursa olsun nefret ediyorum, erkeklerde olunca daha da nefret ediyorum. Bu arada genel olarak Maria-Raif çifti tam bir Wattpad çiftiydi ama içler dışlar yapılmış hali. Maria tam bir Wattpad erkeği gibi davranıyordu, Raif Wattpad kızı gibi. Düşündükçe daha da ikna oldum. Wattpad çiftlerinin kökeni Kürk Mantolu Madonna olabilir mi ?...jsjdjsjjsjd ‼️ Spoiler ‼️ Maria mektuplarına cevap vermedikteb sonra Raif'in hiç Almanya'ya dönerek onu gerçekten aramaması, bir de üstüne evlenmesi beni çıldırttı. ADAM BİR GİT DE GÖRÜŞ. Bir emin ol! Bu kadarına bile değmez miydi be aranızdakiler. Her kararında olduğu gibi bunda da pısırıktı. "Halbuki o hiç de fevkalade bir adam değildi. Hatta pek alelade, hiçbir hususiyeti olmayan, her gün etrafımızda yüzlercesini görüp de bakmadan geçtiğimiz insanlardan biriydi. Hayatının bildiğimiz ve bilmediğimiz taraflarında insana merak verecek bir cihet olmadığı muhakkaktı. Böyle kimseleri gördüğümüz zaman çok kere kendi kendimize sorarız: "Acaba bunlar neden yaşıyorlar? Yaşamakta ne buluyorlar? Hangi mantık, hangi hikmet bunların yeryüzünde dolaşıp nefes almalarını emrediyor?" Fakat bunu düşünürken yalnız o adamların dışlarına bakarız; onların da birer kafaları, bunun içinde, isteseler de istemeseler de işlemeye mahkûm birer dimağları bulunduğunu, bunun neticesi olarak kendilerine göre bir iç âlemleri olacağını hiç aklımıza getirmeyiz. Bu âlemin tezahürlerini dışarı vermediklerine bakıp onların manen yaşamadıklarına hükmedecek yerde, en basit bir beşer tecessüsüyle¹ bu meçhul âlemi merak etsek, belki hiç ummadığımız şeyler görmemiz, beklemediğimiz zenginliklerle karşılaşmamız mümkün olur." "İnsanlara ne kadar çok muhtaç olursam onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu." "Nedense hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belaları kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve merhamet göstermek isteriz." "Bütün teessürlerimiz, inkisarlarımız,(kırılmalarımız) hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin anlaşılmadık, beklenmedik taraflarınadır. Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?" "Deli olacağım, yahut öleceğim dersem yalan söylemiş olurum. İnsan tahammül edemeyeceğini zannettiği şeylere pek çabuk alışıyor ve katlanıyor. Ben de yaşayacağım... Ama nasıl yaşayacağım!.. Bundan sonraki hayatım nasıl dayanılmaz bir işkence olacak!.. Ama ben dayanacağım... Şimdiye kadar olduğu gibi..." "Bir kadının bize her şeyini verdiğini zannettiğimiz anda onun hakikatte bize hiçbir şey vermiş olmadığını görmek, bize en yakın olduğunu sandığımız sırada bizden, bütün mesafelerin ötesindeymiş kadar uzak bulunduğunu kabule mecbur olmak acı bir şey." "Nerede bulunduysam, etrafımdakiler için varlığımla yokluğum müsaviydi. Her yerde birçok fırsatlar çıkıyor, birçok insanlar, ruhumda fazlasıyla bulunduğunu bildiğim sevgiyi sarf etmek, tekrar yaşamaya başlamak için bana kısa ümitler veriyordu. Fakat bir türlü kendimi o şüpheden kurtaramıyordum. 'Ne lüzumu var? Yeni aldanmalara, yeni inkisarlara düşecek olduktan sonra ne lüzumu var?' diyordum." "Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, "Bu öyle olmayabilirdi!" düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır." "Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bu ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden meydana çıkıyordu... Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk. O zaman bütün tereddütler, hicaplar bir tarafa bırakılıyor, ruhlar birbirleriyle kucaklaşmak için, her şeyi çiğneyerek, birbirine koşuyordu. Bütün çekingenliklerim yok olmuştu." "Hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hâlâ kabul edemiyor musunuz? Bütün yakınlaşmalar, bütün birleşmeler yalancıdır. İnsanlar an cak muayyen bir hadde kadar birbirlerine sokulabilirler, üst tarafını uydururlar ve günün birinde hatalarını anlayınca yeislerinden her şeyi bırakıp kaçarlar. Halbuki mümkün olanla kanaat etseler, hayallerindekini hakikat zannetmekten vazgeçseler bu böyle olmaz. Herkes tabii olanı kabul eder, ortada ne hayal sükûtu, ne inkisar kalır." "Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim." "Hayatımızın, birtakım ehemmiyetsiz teferruatın oyuncağı olduğunu, çünkü asıl hayatın teferruattan ibaret bulunduğunu görüyordum." "Hayat ancak bir kere oynanan bir kumardır, ben onu kaybettim, ikinci defa oynayamam..." "Gene dün akşam anladım ki, hayatımdan o kadın çıktıktan şey hakikiliğini kaybetmiş; ben onunla beraber, belki de daha evvel, ölmüşüm."