(@) - Raf

İsmi ve kapağından dolayı kiraz çiçeklerinin altında geçen şirin ve huzurlu bir hikaye okumayı bekliyordum. Okuduğum hikayede kelleler fink atıyordu sjkdjsk. Yine de sevdim. İki hikayeden oluşuyordu: İlki kitapla aynı adı taşıyan Kiraz Çiçeklerinin Altında, ikincisi Aptal. İlk hikaye bayağı…devamı

kitapkatili 2 years ago

Genç Bir Doktorun Anıları

Mihail Bulgakov

47 Gönderi

Genç, üniversiteden yeni mezun olmuş bir doktorun ücra bir kasabada mesleğine ilk başladığı zamanlardaki tereddütlerini, tecrübesizliğinin getirdiği korkularını anlatıyor. Bunu müthiş bir şekilde anlatmış. Dili çok netti, bu yüzden açık bir akıcılığı vardı. Tüm kitap çok güzel bir şekilde aktı.…devamı

kitapkatili 2 years ago

Bir Kedi Bir Adam İki Kadın

Cuniçiro Tanizaki

6 Gönderi

Çok tatlı ve şirin bir hikayeydi. Özellikle kedi sahibi birisi de olarak bu hikayeyi çok sevdim. Lili'nin davranışları o kadar tanıdıktı ki :) Çok kafa yormayan, çıtır, keyifli bir hikayeydi. Bu şekilde bir hikaye okumak istiyorsanız tavsiye ederim. Önsöze ayrı…devamıÇok tatlı ve şirin bir hikayeydi. Özellikle kedi sahibi birisi de olarak bu hikayeyi çok sevdim. Lili'nin davranışları o kadar tanıdıktı ki :) Çok kafa yormayan, çıtır, keyifli bir hikayeydi. Bu şekilde bir hikaye okumak istiyorsanız tavsiye ederim. Önsöze ayrı bir şekilde değinmek istiyorum. Bayıldım. Kitaptan daha çok sevdim :) Kafamda edebiyatta bireysellik konusu üzerine zaten düşünceler vardı. Önsöz bu yüzden benim ufkumu açtı, düşüncelerimi sağlamlaştırdı. Okumaktan çok keyif aldım. İlk defa herhangi bir şekilde okuduğum bir yazıyı yazan kişiye ulaşıp tebrik etmek istedim. Alttaki alıntıların hepsi de önsözden... "Arzular güçlüdür ve onlarla yüzleşmek zordur. Ama yüzleşmeyen insan da kendini tanımamış olur. Kendi zihninin herhangi bir parçasını reddedenler, bir parçası eksik kişiler olarak kalırlar." "Kuşkusuz, genellemelerin istisnaları çoktur. Lakin Batılı yazarların kişiye, bizim yazarlarımızın mekâna öncelik verdiğini görüyoruz. Kaba ve dolaysız bir dille söylersek, Batılılar portreye bakıyorlar, biz çerçevesiyle ilgileniyoruz." "Yığınların yaratıcılığı olmaz. Ezberleri olur. Bireyselliğe kapalı ilkel toplumların, sanatları vardır ama sanatçıları yoktur. Totemlerinin, silahlarının, kayıklarının üstünde şahane desenler vardır; ancak desenler belli bir formüle göre yontulmuştur. Bir yontucu asla kendi içinden gelen bir deseni işlemez. Yaratıcılık bireylere mahsustur. Böyleyken, bizler bireyselliği aykırı görmüşüz. O bireyselliğin, başka insanlara bulaşacak şekilde ifadesini ise, tehlikeli. "Doğu dünyası geri kalma sebebi nedir? Bu soru genellikle: 'Sanayi Devrimi'ne geç katılmak' veya 'Matbaanın geç kabulü' diye cevaplanıyor. Belki de biz, sanayileşme ve okuryazarlaşma bir yana, bireyselleşmede geri kaldık. Bir toplum, sanayide ve bilimde geri kaldığını kolayca fark eder. Birey olamamak: Fark edilmesi daha güç ve çok daha tehlikeli bir noksanlık. Bu eksikliği gideremediğimiz için, diğer iki alandaki reformlar boşa gitti, gidiyor."

kitapkatili 2 years ago

Tüneldeki Çocuk

Sait Faik Abasıyanık

3 Gönderi

Durum hikayeleri pek benlik değil, bir kere daha anladım. Bu tarz hikayelerde sevdiğim yazarlar çok nadir (şimdilik sadece Anton Çehov). Sait Faik'e ne yazık ki ısınamadım. Okurken pek keyif almadım. Cümleler bir tık karmaşık geldi, belki daha sakin ve odaklanarak…devamı

kitapkatili 2 years ago

Beyaz Diş

Jack London

77 Gönderi

Jack London favori yazarlarımdan. En ünlü kitabını bu kadar geç okumam komik :) Beğendiğim bir kitap oldu, o kadar güzel yazılmış ki hiç sıkılmadan kitap boyu bir hayvanın yaşamını onun ağzından okuyorsunuz. Beyaz Diş'in yaşamını okumak güzeldi. Ama yine de…devamı

kitapkatili 2 years ago

Kralların Son Çaresi

Joe Abercrombie

1 Gönderi

Serinin son kitabı da böylece bitti. İlk bitirdiğimde ne olduğunu anlayamadım. Sevdim mi sevmedim mi; tatmin edici bir final miydi, yoksa değil miydi emin olamadım. Biraz düşündükten sonra şu karara vardım, aslında seri kendi akışına ve tarzına uygun bir final…devamıSerinin son kitabı da böylece bitti. İlk bitirdiğimde ne olduğunu anlayamadım. Sevdim mi sevmedim mi; tatmin edici bir final miydi, yoksa değil miydi emin olamadım. Biraz düşündükten sonra şu karara vardım, aslında seri kendi akışına ve tarzına uygun bir final yaptı. Beni arada bırakan şeyse serinin genel konusuydu, büyük finale doğru giden yolun seri boyunca işlenişiydi. Tüm seri boyunca serideki büyük amacın iyi işlemediğini düşündüm. Geri kalan her şey, karakterler, mekanlar, olaylar güzel işlenmişti. Ama evrende varılmak istenen nokta, "büyük final" seri boyunca tam da içime sinmedi sanki. Tam olarak benimseyemedim, yeterince işlenmedi. Bu yüzden de finalde olaylar sonuca kavuştuğunda duyguları yeterince yaşayamadım. Bu yüzden finalden değil ama, serinin bu yönünden pek memnun kalmadım. Biraz komik bir örnek olacak ama aynı Marvel'ın tüm filmlerini izleyip, beğenip Thanos yeterince anlatılmadığı için End Game'de boş boş ekrana bakmak gibi. Oysa güzel işlense End Game çok daha beğenilirdi ve tüm Marvel serüveni çok daha hak ettiği bir şekilde efsane bir finale kavuşurdu. (Bu seride hissettiğim gibi olsaydı nasıl olurdu örneklemesi yaptım sadece, böyle düşünmüyorum End Game hakkında djdjdj) Tüüm bu anlatımdan sonra yine de şunu açığa kavuşturmalıyım ki seriyi beğendim. Tek içime sinmeyen noktası buydu. Bunun dışında olaylar akıcıydı, karakterler gerçekçi ve muhteşemdi. Tavsiye eder miyim, evet. Okuduğuma kesinlikle değdi. Güzel bir seriydi. Spoiler!!! Sonunda Logen'ın kaderinin belirsizliği hoşuma gitmedi. Tamam gerçekçilik falan ama yine de karakterlerin çoğunun finali kalbimin hoşuna gitmedi dksjdk. Mantıklı tarafım tamam bu kitabın tarzıydı, uymuş deyip acı acı kabullendi :') "Adam ne kadar küçükse kendini beğenmişliği o kadar artıyor olmalı. Neden hiç fark etmiyorlar? Küçük şeyler büyük mekânlarda daha da küçük görünür." '"Çocukken aptallık derecesinde yumuşak kalpliydim. Yemin ederim, bir sinek bir örümceğin ağına yakalansa ağlardım.' Bacağı korkunç bir spazmla kasılınca yüzünü buruşturdu. 'Sürekli acı çekince insan bundan kurtuluyor.'" "Böyle ölmeyi hak etmemişti. Ama savaş böyle bir şeydi. Birçok insan hak etmediği halde ölürdü." "Emri bir başkası verdiğinde insanları öldürmenin çok daha kolay olması garipti. Öldürmek zor işti. Herkesin düşündüğünden zordu." "Geçmiş her zaman yanındaydı, nefesi ensesindeydi. Artık geçmişle yüzleşmenin vakti gelmişti." "Gerçekçi olmak gerekiyordu. Yaptığı hataları birkaç sözle affettiremezdi." "Ben ne zaman... buna dönüştüm? Sanırım yavaş yavaş. Bir eylem diğerini getirdi, seçim şansım olmayan yolu takip ettim, her defasında kendime göre sebeplerim vardı. Yapmamız gerekeni, bize söyleneni, en kolay olanı yaparız. Sorunları teker teker çözmekten başka ne yapabiliriz? Sonra bir gün bir bakarız... buna dönüşmüşüz." "Bazen ben de kendi ismimin ağırlığı altında eziliyorum. Seninki gibi bir ismi taşımanın ne kadar zor olduğunu hayal bile edemiyorum." "Ama sanırım bir süre sonra ümit etmemeyi öğreniyorsun. Hayat insana en kötüsünü öğretiyor, değil mi?" "Sisin içinde kan gözlerine dolarken ve savaşın kaybedildiğini fark ederken de aynı şeyleri yaşamış, kendisinin sadece bir gözlemci olduğunu düşünmüştü. Bunu bir daha asla yaşamayacağına dair kendisine söz vermişti. Belki de kendi hatasıydı. İnsanın kendisine tutabileceği sözler vermesi gerekirdi." "Rahat bir sessizlik sinir bozucu bir sohbetten daha iyiydi ama hiçbir şey sonsuza kadar sürmezdi." "Belki de ölmek için ölmeyi istememek lazım." "Hepimizin kendine göre sebepleri var. İyi adamların da kötü adamların da. Her şey hangi tarafta durduğuna göre değişir." "Gerçekçi olmak gerekirdi. Farklı bir adam olmayı denemişti ama hepsi bir yalandı. En zor türden, kişinin kendisine söylediği türden bir yalandı. Kanlı Dokuz'du ve bu bir gerçekti. Ne kadar kıvransa ve başkası olmak istese de gerçekten kaçamazdı. Logen umursamak istiyordu. Ama Kanlı Dokuz hiçbir şeyi umursamazdı." "Logen, 'Bir şeyin korkusuyla yaşamaktansa,' diye fısıldadı, 'yapmak daha iyidir."' "Yaratan'ın Kılıcı'nı aradı, kabzasını sıkıca kavradı. "Evet!" diye tısladı. Logen ve Kanlı Dokuz birlikte kahkaha attılar." "Bir insanın hayal ettiği her şeyi elde etmesi korkunç bir lanetti. Parıltılı hediyeler içi boş balonlara dönüşünce insana hayalleri bile huzur vermemeye başlıyordu. Jezal'ın hayatı boyunca istediği şeyler -güç, şöhret, görkem- tozdan başka bir şey değildi. Şimdi tek istediği eski hayatına sahip olmaktı ama bu imkânsızdı. Geriye dönüş." "Ümit bizim gibilere göre değildir, Logen. Söylesene, herhangi bir şeye acı çektirmeden dokundun mu? Dokunup da toza dönüştürmediğin bir şey oldu mu?"

kitapkatili 2 years ago

Raşomon

Ryunosuke Akutagava

4 Gönderi

Güzeldi, hikayeler genel olarak akıcı ve ilgi çekiciydi. Tarzını sevdim, okuması keyifliydi. Yazarın başka kitaplarını da alırım. Japon edebiyatı hikayelerini bayağı sevmeye başladım. "Şeytan düşer ve tekrar ayağa kalktığında bunu bize bir bedel ödeterek yapar. Ve bazen baştan çıkarılmaya direndiğimizde,…devamı

kitapkatili 2 years ago

Vişne Bahçesi

Anton Çehov

22 Gönderi

Pek beğenemedim. Vermek istediği mesajı anladım ama okuması pek keyifli değildi. Bir türlğ olayların içine giremedim, karakterleri tanıyıp anlayamadım. Çok karakter ve karakterlerin de çok ismi olmasının etkisi vardır herhalde bunda. Tiyatrosunu da izlemiştim o zaman da aşırı beğenememiştim. Kitabında…devamı

kitapkatili 2 years ago

One Piece

Tom Hyndman

70 Gönderi

Vay be... Gerçekten başarılı bir live action olmuş. Yeri geldi güldürdü, yeri geldi ağlattı. Bana duyguları geçirdi. Bence bu bir live action için bayağı büyük bir olay. Açıkçası hiçbir beklentim yoktu. Bu yüzden beni şaşırttı. Tayfayı, özellikle Zoro'yu (animede olduğu…devamı

kitapkatili 2 years ago

Astıktan Sonra

Joe Abercrombie

1 Gönderi

Bu seriyle alakalı en sevdiğim şey karanlık gerçekçiliği. İşler "kitaplardaki" gibi gitmiyor, okuyucuyu bile şaşırtıyor. Her şey gerçek dünyada da olduğu gibi bazen şanssızca, çoğunlukla zorluklarla gerçekleşiyor. Karakterlerin bir anda birbirlerine içi ısınmıyor, istenen her şey bir anda mucizevi şekilde…devamıBu seriyle alakalı en sevdiğim şey karanlık gerçekçiliği. İşler "kitaplardaki" gibi gitmiyor, okuyucuyu bile şaşırtıyor. Her şey gerçek dünyada da olduğu gibi bazen şanssızca, çoğunlukla zorluklarla gerçekleşiyor. Karakterlerin bir anda birbirlerine içi ısınmıyor, istenen her şey bir anda mucizevi şekilde elde edilmiyor, gerçekler tesadüf eseri ortaya çıkmıyor ya da mucizevi kurtuluşlar veya şan kazanma olayları gerçekleşmiyor. Ayrıca dili de bu özelliğiyle paralel. Bu özelliği hakkında daha da yazardım. Gerçekten kitabı en büyük sevme sebeplerimden biri de bu ama abartmayalım :) Serinin ikinci kitabını yine beğendim. Hatta bu kitapla birlikte seriye daha da ısındım ama yazar olayları nasıl sonuca bağlayacak merak ettim. Üçleme olduğunu bilmesem 7-8 kitaplık bir seri sanardım. Çünkü sanki kitap okuma esnasında gayet heyecanlı ve akıcı olsa da olayların genel akışında pek bir ilerleme kaydedemedik. İlk kitapta da aynı şeyi hissetmiştim. Merakla 3. kitaba geçeceğim. Belli ki bu sebeple çok olaylı ve efsane olacak. Her şeyin finale bağlanması gerekecek. Umarım beklentilerimi karşılar. Spoiler!!! Sonundaki trole bayıldım jjsjdjs. Ya sinirim bozulacaktı ya da kitabın tarzından dolayı daha da sevecektim. Sevdim. Tüm kitap boşa gitti sonunda. '"İnsan tarihten ders almalı. Geçmişin hataları sadece bir kez yapılmalı.' Bir süre duraksadı. 'Tabii eğer başka seçenek yoksa."' "Benim nelere cüret edebileceğim konusunda hayatın üzerine bahse gireceksen, gerçekten cesur biri olmalısın. Sen ne kadar cesursun?" "Güzel görünen insanlardan, çirkinlerden ettiğinden daha çok nefret ediyordu. Güzelliğe asla güven olmazdı." "İyi bir adam olmak için... çok mu geç kaldım?" "'Empati mi? O da ne?' Glokta ağrıyan bacağını sıvazlarken yüzünü buruşturdu. 'Acı üzücü bir gerçek ancak insan acı çektiğinde sadece kendine acımaya fırsat buluyor."' "'Yaptığım korkunç şeyleri hayal bile edemezsin. Çirkin, şeytani, iğrenç şeyler yaptım, anlatsam kusarsın.'" Omzunu silkti. 'Bazen beni de rahatsız ediyorlar ama kendime haklı sebeplerim olduğunu söylüyorum. Yıllar geçiyor, hayal edilemeyen sıradana dönüşüyor, korkunç olan sıkıcı hale geliyor, dayanılmaz olan rutin oluyor. Hepsini zihnimin karanlık bir köşesine atıyorum ve orada çok yer var. İnsanın bu kadar çok şeyle yaşayabilmesi çok şaşırtıcı."' "Bunlarla mı savaşacağız? Peki biz ne zaman dinleneceğiz? Asıksurat omzunu silkti ve durup bir süre düşündü. 'Öldüğümüz zaman?' Acı gerçek de bu değil miydi?" "'Ölmeye bu kadar hevesli adamları hiç bir arada görmemiştim.' Cosca, 'En garip ve tehlikeli niteliğe sahipler,' dedi. 'Haklı olduklarını düşünüyorlar."' "Garip şey ölüm. Uzaktayken insan ona gülebiliyor ama yakına girdikçe giderek daha korkunç bir görünüşe bürünüyor. Dokunacak kadar yakınına geldiğinde ise geride gülecek kimse kalmıyor." "Acı çekmek bir insanı güçlendirir, evlat. Tıpkı en çok dövülen çeliğin en güçlü olması gibi." Yaşlı adam Jezal'ın yanına çömelirken yüzünü buruşturdu. “Hayat konfor ve başarıdan ibaretken herkes kendine güvenir. Bizi tanımlayan şey zorluklar ve belalarla nasıl yüzleştiğimizdir. Kendine acımaya bencillik eşlik eder, bir lider için bundan kötüsü yoktur. Bencillik çocuklar için, yarım akıllılar içindir. Büyük bir lider diğerlerini kendisinden önde tutar. Bu şekilde davranmanın sıkıntıları aşmaya ne kadar çok yardımcı olduğunu bilsen şaşırırsın. Bir kral gibi saygı görmek istiyorsan, etrafındaki herkese öyle davranman gerek." "+Hiçbir beklentin olmazsa, o zaman hayal kırıklığına da uğramazsın. -Hiçbir beklentin olmazsa, o zaman hiçbir şey elde edemezsin." "Ve bunca yıl çabadan, fedakârlıktan, plandan, entrikadan ve ölümden sonra şehri yine kaybediyoruz. Bunca acı ne içindi?" "Tahmin etmesi gerekirdi. Sadece dostlar geride kalırdı. Düşmanlar hep peşindeydi." "Mankafalar deli bir öfkenin esiri olabilirdi ama onlar bile Kanlı Dokuz'dan korkuyordu. Her şey korkuyordu ondan. Acı hissetmeyen ölüler bile. Rüya görmeyen soğuk taşlar bile. Erimiş demir bile Kanlı Dokuz'dan korkuyordu. Karanlık bile." "Ne garip, zorluklarla mücadele ederken ne kadar da güçlüyüz ama kriz sona erer ermez bir anda güçsüzleşiyoruz." "+Zaman buraya merhametli davranmamış. -Zaman hiçbir zaman merhametli değildir.” "Ve aralarındaki her şey birer kelimeyle sona erdi." "Her savaştan sonra böyle olurdu. Ümitler toprağa gömülürdü."