(@) - Raf

Yakamoz S-245 çıkınca güzel yorumlardan dolayı ilgimi çekmişti, ilk Türk dizimi bir izleyeyim dedim.(Daha önce TV'de denk geldiğim kadarıyla izledim tabii ki ama kendi istediğimle açıp izleyeceğim ilk olacak.) Onu izlemek için de önce bu diziye başladım. Açıkçası pek bir…devamıYakamoz S-245 çıkınca güzel yorumlardan dolayı ilgimi çekmişti, ilk Türk dizimi bir izleyeyim dedim.(Daha önce TV'de denk geldiğim kadarıyla izledim tabii ki ama kendi istediğimle açıp izleyeceğim ilk olacak.) Onu izlemek için de önce bu diziye başladım. Açıkçası pek bir beklentim yoktu ama benim feci hoşuma gitti. İlk sezon çok aksiyonlu, heyecanlı geçti. Oturduğum yerde sabit duramadım. Dizi ilk bölümden içine çekti beni ve çok hızlı aktı. 2. sezonu başlarda daha durgundu, her ne kadar ilk sezonun heyecan seviyesine çıkamasa da sonlara doğru yine de heyecanlıydı. Beni rahatsız etmedi ama bu, yine de güzel bir sezondu. 2. sezonuyla birlikte dizideki 12 bölümü bir günde izledim diyebiliriz. Ben normalde bu tarz dizileri pek izlemem, o yüzden bu vesileyle izlediğim için çok hoşuma gitti. İlk sezondaki uçaktaki her renkten insan da diziye çok renk katmıştı. Ama insan bir uçakta bu kadar çok farklı ırk ve din olur mu diye sormuyor değil, herkes ayrı bir teldendi :) Dizideki Türk karakter de aşırı hoşuma gitti. Sonuna kadar Ayaz... Bazenleri biraz saçma davransa da o kadarı da olur. Karakterin nazar boncuğu diyelim. Ayrıca Ayaz'ı oynayan Mehmet Kurtuluş çok güzel bir oyunculuk sergilemiş, aynı performansı umarım diğer Türk oyuncular adına Yakamoz S-245'de de görebilirim. Ben çok beğendim, zaten bölümler 30 dk civarı, hemen akıyor. Kesinlikle tavsiye ederim. Spoiler!!! Birinci sezonda Gabrielle'nin kabulleniciliği beni sinir etti, arkada bırakılmış, sorun değil mesajı atıyor. Ama bir yandan da pilotla ilgili; o onursuz biri, birini hamile bıraktı mesajı atıyor. Zaten ölüyorsun niye bu mesajı atıyorsun, cidden tek derdin bu mu orda ve ayrıca pilotun haberi bile yok, olsa da tek başına mı yaptı çocuğu. Tam olarak pilotun onursuzluğu nerede anlamadım. Hasta bakıcı Laura'nın ameliyat yapması da aşırı saçmaydı. O gözüme çok takıldı. Sadece septisemi olabilir dedi biraz tıbbi konuşmak için. Septisemi varsa bunu ameliyatla nasıl hallediyor anlamadım. Tıp bitirmiş biri bile ameliyat yapamaz kendi kendine. Slyvie'nin Youtube'dan videoyla uçak indirdiği yerde çok güldüm ayrıca. Yine de belki olabilir, bir uçuş geçmişi var sonuçta deyip geçtim. Bari Laura da ameliyatta video izleseydi :) İkinci sezonda Rick'in ölmesine üzüldüm, ilk sezon çok gıcık olmuştum ama sonradan internette kadın tarafından kandırılmasına ve ezik kişiliğine üzüldüm. Sadece onun ölüm sahnesinde hafif gözüm doldu dizide. Zara ve Dominic'in ölüm sahnesinde bile ağlamamıştım. Onlar da saçma bir şekilde öldüler gerçekten. Marcus'un onları öldürmesi çok garip ve saçmaydı bence. Niye askerlerden tek sevdiğimiz karaktere böyle bir şey yaptırdılar :') Bir de bunun itirafını mektupla bırakması? Ayaz'ın son sahnede hadi Marcus'u öldürmeye çalışmasını anladım diyelim ama Kıvanç Tatlıtuğ'un gözüktüğü yerde o karakteri de öldürmeye çalışması bayağı mantıksızdı. Bir de ona da "Bedelini ödeyeceksin!" diyor. O ne yaptı da ne ödüyor anlamadım?! Direk çekti silahı ateş etti. Bir ödeyemediler taraflar karşılıklı bedelleri. Ödeseler de kurtulsak. Son olarak da Gia'nın zaten ölecekken bir de uçağı kırması beni de öldürdü gerçekten. Öleceksen güzel güzel öl, niye uçağı da kırdın :/ Bu kadar diziyle alakalı içimde kalanlar, paylaşmasam olmazdı :)

kitapkatili 4 years ago

I Care a Lot

J Blakeson

67 Gönderi

Vakit geçirmek için izlenebilecek, keyifli bir filmdi. Çok şey beklemeden izlerseniz akıyor ve güzel zaman geçiriyorsunuz. Finali olmasa çok daha az beğenirdim ama son 10 dakikada finalin 2 kere değişmesi ve her versiyonunun beni tatmin etmesi filmi çok daha fazla…devamı

kitapkatili 4 years ago

JoJo's Bizarre Adventure

Naokatsu Tsuda

10 Gönderi

Ben genelde yapımlara beklentiyle başlamam; beklentiyle başlamayınca beğenmesen de hayal kırıklığına uğramıyor, beğenirsen de çok daha fazla zevk alıyorsun ama Jojo'ya ne yazık ki özellikle Part 3 sonrası için yüksek beklentiyle başladım. Etrafta çok fazla Jojo'dan etkilenmiş yapım ya da…devamıBen genelde yapımlara beklentiyle başlamam; beklentiyle başlamayınca beğenmesen de hayal kırıklığına uğramıyor, beğenirsen de çok daha fazla zevk alıyorsun ama Jojo'ya ne yazık ki özellikle Part 3 sonrası için yüksek beklentiyle başladım. Etrafta çok fazla Jojo'dan etkilenmiş yapım ya da caps tarzı şeyler var. Etkileri her yerde görülüyor, çok kült bir anime. İlk 2 partın zaten biraz daha farklı olacağını biliyordum, keyifle izledim. Ama işte Part 3'ten sonrası için beklentiyle başlayınca, bir de üstüne çizimlerin sıra dışılığı birkaç kez farklı yerlerde gözüme takılınca çok daha değişik bir tarz vardı kafamda. O yüzden Part 3'e başladığımda ilk 10 bölüm civarından sonra sıkıldım ve yarım bıraktım. O sıralar hiç beğenmemiştim. Sonra o şekilde uzun süre bekledi, en sonunda boş bir vaktimde artık hiç beklentim olmadan, sırf bitirmek için yeniden başladım ve bölümler aşırı hızlı aktı. En son çıkan Part 6'nın ilk kısmına kadar hızla izledim. Beklentiden arınınca sonradan çok beğendim yani. Eh, bu kadar uzun ne anlattım yani; hiçbir yapıma beklentiyle başlamayacağım bir daha :) Genel bakarsam animenin çizim tarzı benim aşırı hoşuma gitti. Çok orijinal ve güzeldi. Bazı sahnelerde renk paletinin tamamen değişmesi de çok sevdiğim ayrıntılardandı. Ayrıca bazı müzikleri de güzeldi. Her part zaten bağımsız, o yüzden bence ara ara özledikçe izlemek güzel olabilir. Bu özelliği hoş. Sadece arada bir sanki hiç anlayamazmışız gibi bazı şeyler çok açıklanmış, çocuk çizgi filmi gibi hissettirdi; o hoşuma gitmemişti. Başka da pek bir şey hatırlamıyorum rahatsız eden. Zaten çok fazla şeye esin kaynağı olmuş bir yapım, bence izlenmeli. Kesinlikle tavsiye ederim. Aşağı part part ayrı yorumumu atacağım. Spoiler!!! Part 1 Bence güzeldi. Joestar'ların karakterini güzel yedirdiler bu kısımda bize. Jonathan Joestar sempatikti. Dio'yla ilişkileri, savaşları da ilgi çekiciydi. Zaten kısa bir parttı, sıkmadı o yüzden. Beğendim. Part 2 En sevdiğim part mı bilmiyorum ama en sevdiğim Jojo Joseph kesinlikle. Joseph çok güzel bir karakterdi. Bence savaşları, kötü karakterleri, eğitimleri de ilgi çekiciydi. Sıkmadı. Özellikle Joseph'in karakteri partı taşıdı. Beğendim. Part 3 Bu partta Stand güçleri olaya girdi ve anime çok farklı bir yere gitti. Ben Dalga olayını da sevmiştim ama Standlar da daha şahsi, özel olduğundan güzeldi bence. Joseph'in yaşlı halini görmek de güzeldi. Sadece bu partta Mısır'a yolculuklarında bir yerden sonra biraz sıkıldım çünkü sürekli düşmanlar geliyordu ve hepsi de teker teker geliyordu. Bir süre sonra "Eee, daha ne kadar devam edecek böyle?" diye düşünmeye başladım ama en üstte dediğim gibi ara verince tekrardan zevkle izlemeye devam ettim. Partta gezdikleri farklk coğrafyalar çok güzeldi, çeşitli çevreler olması çok hoşuma gitti. Bu parttaki yardımcı karakterler taşıdı bu partı kesinlikle. Kujo Jotaro açıkçası aşırı sempati duyduğum bir ana karakter olmadı ama gruptaki diğerleri çok iyiydi. Savaşlar, düşman da çok güzeldi. Beğendim. Part 4 Bu part çizim tarzı, evreni çok farklıydı animenin. Bana nedense renk paleti, bazı bölümlerin başında radyoda çalan müzik Simpsonlar hissi verdi. Bence arada böyle bir part çok güzel olmuş, genel Jojo havasını değiştirmiş. Josuke(Jojo) Higashikata'nın standı benim favori standım. Karakter de gayet güzel, renkliydi bence. Joseph'in böyle aşırı yaşlıyken karısını aldatıp çocuk yapıp bir de onunla hiç ilgilenmemesi bana saçma geldi. Bu parttan sonra Jojo'lar bağımsız, asi ve farklı olsun diye saçma aile ilişkileri koydular gibi geldi bana. Kujo bu partta çok aktifti ama ne yazık ki burda da pek sevemedim. Joseph'in bunak hali bile çok tatlıydı ama :) Beğendim bu partı da. Part 5 Giorno Giovanna bana pek Jojo gibi gelmedi açıkçası. Her ne kadar onda Joestar karakteri var falan deseler de çok benimseyemedim. Yine de karakteri sevdim ama Joestar olarak değil. Bence güzel parttı. Yan karakterler yine güzel, ilgi çekiciydi ama Part 3 samimiyeti alamadım sanki. Eğlenceli parttı. Baş düşman da çok güçlü, ilgi çekiciydi. Beğendim. Part 6 Bu parta çok hevesle başlamıştım Jojo kız olduğu için. Zaten ben de diyordum bu Joestarlar bir tek erkek mi doğuyor diye. Bir süre sonra saçma gelmişti Jojo'ların sadece erkek olması. Ama açıkçası Jolyne Kujo'ya aşırı yükselemedim. Yine Jotaro'nun ilgilenmediği bir çocuktu mesela, bana Josuke'de olduğu gibi bunda da saçma geldi bu durum. Niye çocukları salıyor bu Joestarlar çok iyi insanlarsa. Ana karakter biraz değişik olsun, aile çocuğu olmasın diye galiba bu çaba. Bana partın baş düşmanı çok ilginç gelmedi. Sadece ilk kısmı çıkmış partın ama sıktı sonlara doğru. Nelerle başa çıkmış Jotaro'nun pıt diye yenilmesi saçma geldi. O yüzden partın ana amacı baştan saçma geldiği için sıktı belki de. Daha iyi bir kız Jojo ve daha ilginç bir ana konu beklerdim. Pek beğenmedim.

kitapkatili 4 years ago

Soul

Pete Docter

323 Gönderi

Bu filmi 2. kez izledim arkadaşlarımla birlikte. İlkinde çok etkilenmiştim ve çok beğenmiştim. İkinci izleyişimde ilki kadar olmasa da yine de etkilendim. Bence filmden çok etkilenmek için yaranıza dokunması gerekiyor. Eğer "Benim bu hayatta amacım ne? Neden bende dünyadaki alanında…devamı

kitapkatili 4 years ago

One Piece: Wan pîsu

N/A

53 Gönderi

08.04.2022~11.10.2022 1) East Blue Saga (1-61) / 11.04.2022 Anime beni gayet sardı. Çok uzun olduğundan daha başlarda bu kadar olacağını beklememiştim açıkçası. Üç dört günde bitti altmış bir bölüm. Devamını da heyecanla izleyeceğim. Bu saga zaten ilki olduğundan giriş sagasıydı.…devamı08.04.2022~11.10.2022 1) East Blue Saga (1-61) / 11.04.2022 Anime beni gayet sardı. Çok uzun olduğundan daha başlarda bu kadar olacağını beklememiştim açıkçası. Üç dört günde bitti altmış bir bölüm. Devamını da heyecanla izleyeceğim. Bu saga zaten ilki olduğundan giriş sagasıydı. Tayfa toplandı, toplanırken de arada birkaç düşmanla savaşıldı vs. Beni hiç sıkmadı. Luffy kişilik tipi olarak Naruto'yla birçok benzerlik taşıyor. Ben Naruto'yu da zaten sevdiğimden Luffy'i de sevdim bayağı. İlerilerde daha da bağlanırım diye düşünüyorum. Tayfanın çoğunun arka hikayeleri de çok etkileyiciydi. Özellikle Nami'nin arka hikayesi üzücü ve etkileyiciydi. Yazarın konuları nasıl birbirine bağladığına şaşırıyor insan. Müthiş bir hayal gücü. Ayrıca ben Naruto izlerken bir yerden sonra dayanamayıp fillerları izlemeyi bırakmıştım ama One Piece'te izleyeceğim. Zaten tüm bölümlerin içinde yüzde olarak azlar. Hem de izlediğim ilk filler arca bakarsam gayet güzeller. Filler olmasına rağmen beni sıkmadı bölümler ve beğendim. Spoiler!!! En son bölümde zaten baştan beri hedefleri olan Grand Line'a giriş yapıyorlar. Seri daha yeni başlıyorum havası veriyor ve beklentiyi yükseltiyor. Bu kadar çok bölüm sürdüğüne ve bu kadar seveni olduğuna göre de sonraki bölümlerin daha da güzelleşeceğine de şüphem yok. 2) Baroque Works Saga (62-135) / 16.04.2022 İkinci saga beni iyice hikayeye bağladı. Şu an başladığım için aşırı mutluyum. Önceden final yapmadığı için başlamamıştım ama keşke daha önce bile başlasaydım. Zaten her saga kendi içinde bir anime gibi başlıyor, gelişiyor, final yapıyor. Her türden duyguyu yaşatıyor. Bu saga artık iyice tayfadan biri gibi hissetmeye, onlarla üzülüp onlarla gülmeye başladım. Ayrıca müthiş bir kurgu altyapısı var. Zaman Çarkı serisinde hissettiğim aynı hayranlığı hissediyorum. Sırf bu kadar ayrıntılı, mantıklı olduğu için bile keyifle izlenir, bir de üstüne duyguları geçiriyor. Kısacası ba-yıl-dım! Genel saganın ilerleyişinden bahsedecek olursam da gayet güzel aktı. Drum Island arcında biraz sıkılır gibi oldum ama yine de çok güzeldi. Grand Line beklediğimden daha az vahşi ama. Ben böyle kasabalar, ülkeler olduğunu düşünmemiştim. İnsan yaşamına hiç uygun değil sanıyordum. Böylesi çok daha geniş, heyecanlı bir evren zaten. İyi ki beklediğim gibi değilmiş. Güzel bir sagaydı. Spoiler!!! Drum Island arcında giren Chopper aşırı sevdiğim bir karakter oldu. Arka hikayesi yine çok acıklı ve etkileyiciydi. Karaktere bağladı. Zaten aşırı sempatik ve sevimli, sevmesi kolay oldu. Ayrıca meşhur "İnsanlar ne zaman unutulur?.." alıntısı da aynı arctaydı. Sonrasındaki Arabasta arcı da çok güzeldi. Savaşları, mücadeleleri müthişti. Ayrıca çoğu animede sanki kötü karakter de ana karakter onu yensin diye uğraşıyor, savaşlar çabuk bitsin diye saçma sapan nedenlerden yeniliyor. One Piece'de en sevdiğim ayrıntılardan biri de kötü karakterlerin de adam gibi dövüşmesi, önlerine çıkabilecek her zorluğun gerçekten çıkması ve bunların hepsinin mantıklı ve tutarlı olması. Mesela Crocodile'ın verdiği anahtarın gerçek olmaması veya bombada zamanlayıcı da olması gibi. Arabasta'da mesela kimsenin ölmediği bir son yoktu, çok gerçekçiydi insanların savaşı son ana kadar asla bırakmaması. Mucivezi şeyler gerçekleşmedi. Son olarak da tayfaya en son katılan Nico Robin de zaten aşırı sağlam bir karakter gibi duruyordu, girmesine çok sevindim. Tayfaya olgunluk katabilir :) Ayrıca bir yerde dediği "Bu D'ler hep mi böyle?" cümlesi de arkasından bayağı bir hikayenin çıkacağının göstergesi. Merakla bekliyorum. 3) Skypiea Saga (136-206) / 23.04.2022 Çok çok sevdiğim bir sagaydı. Özellikle Skypiea arcının Calgara ve Norland'ın hikayesini anlattığı bölümleri aşırı aşırı sevdim. Ben kolay kolay ağlamam, çoğu yapımda ancak gözüm dolar ama bu hikayede gerçekten ağladım. Benim için bu bayağı kıstas çünkü beni feci etkilemiş ve içine çekmiş demektir. Gittikçe hikayeye daha çok bağlanıyorum. Tayfayla birlikte sürekli gülüyorum. Gerçekten güzel gidiyor. Skypiea arcı üstte bahsettiğim hikayeden dolayı şimdiye kadarki favori arcım. Ayrıca Skypiea'nın ortamı, evreni gerçekten müthişti. Her saganın yorumunda aynı şeyi yazıyorum ama mangakanın hayal gücü gerçekten müthiş. Grand Line evrenini hayal etmesi, tüm detaylarını düşünmesi yetmiyor; bir de üstüne Gökyüzü adasını, evrenini hayal etmiş. İlk başlarda mesela biz de tayfa da anlamıyorduk o adanın işleyişini, yavaş yavaş tayfayla birlikte hikayeler açıldı, işleyiş anlaşıldı. Calgara ve Norland'ın hikayesiyle de tüm parçalar yerine oturdu, hikaye açıkça anlaşıldı. Tüm detayların yerine oturmasıyla birlikte hikaye daha da etkileyici, çarpıcı oldu. One Piece'in bu özelliğine bayılıyorum. Böyle bir evren, böyle detaylar, her parçanın yerine oturuşu... Her saganın sonuna yazmaktan yoruldum ama umarım kalan hepsinin de altına yazabilirim: Bu sagayı da çook beğendim. Spoiler!!! Nico Robin'in de Grand Line'ın sonuna gitmek için bir sebebi oldu bu sagada. Robin'in okumak istediği yazıtı Gol D. Roger belli ki sona götürmüş. Bununla birlikte bir parça daha yerine oturdu. Ayrıca adadan giderken geride bıraktıkları altın sütun yeminle içime oturdu. Ah be Robin! İnsan bir söyler. Fillerlarda Sanji'nin aşçılığı yine muhteşemdi ayrıca. Cidden korsan gemilerinde harcanıyor diye ben bile düşünmeye başladım :) 4) CP9 Saga (207-325) / 07.05.2022 Çizimlerin yeni tarzından bahsederek başlamak istiyorum. Ben yeni tarzı pek sevmedim açıkçası. Sanki tüm karakterleri kafalarından çekerek uzatmış gibiler, kalite artsa ve ekran büyüse de yüz çizimlerinin çok daha özensiz ve çirkin olduğunu düşünüyorum. Gerçi tayfaya biraz büyümüş havası katmış, ilk halleriyle yan yana geldiklerinde farkı hissediyorsun. Spoiler!!! Davy Back arcıyla başladı bu saga. Bu arcla birlikte sonrasında gelen iki filler arcla birlikte 20 bölümlük kısmı çok sarmadı açıkçası. Sadece anıları çalan çocuk biraz daha keyifliydi ama yine de bu 20 bölüm bitene kadar bayağı bir sıkıldım. Ama sonraki arc Aokiji'yle de beraber bomba gibi başladı gerçekten. Water 7 arcı başladığında ada çok hoşuma gitti. Yine çok güzel hayal edilmiş, çizilmiş. Galley La marangozları da ilgi çekici karakterlerdi. Bu arcta Usopp'un parayı çaldırdığındaki çaresizliği, gösterdiği çaba ve üzüntüsü beni çok üzdü, etkiledi. Sonrasında tayfanın da Usopp'un intikamını alış şekli ve arkasını kollayışı yine etkileyici sahnelerdi. Daha sonra Usopp tayfadan ayrılırken Usopp için pek duygulanmadım açıkçası, aksine o sahnelerde beni etkileyen tek şey Luffy'nin gerçekten kaptanlık iradesini ortaya koyması ve böyle konularda ciddi olduğunu göstermesi oldu. Sonlara doğru ortaya çıkan CP9 bu arcta çok güçlü gösterildiler. Gerçi en sonda aslında Robin de istese bence Sanji ve Usopp Robin'i kurtarabilirlerdi, orada en sonunda geri döneceğini bildiğim için Robin'e kendi kendime sinir oldum. Bu arc diğer arca giriş niteliği taşıyarak bitti Enies Lobby'e ulaşılmasıyla. Enies Lobby arcı genel olarak güzeldi ama ben savaş sahnelerinden pek hoşlanmadığım için bazenleri sıktı ve hızlandırdım. Ama Robin'in "Yaşamak istiyorum!" diye bağırdığı sahne feci güzel ve etkileyiciydi. Ayrıca Robin'in şimdiye kadar nasıl kayıtsız şartsız toplumdan dışlandığını kesinlikle iyi anladım çünkü ben de Robin'i şeytani biri olarak düşünmüştüm. O yüzden bir türlü ısınamıyordum, şeytani biri olmasa da 8 yaşında bir gemi filosunu yok ettiği haberi yüzünden içinde bir yerlerde doğru şartlarda patlayacak bir psikopatlık olduğunu düşünüyordum ama meğer filoyu yok etmemiş bile. Çok masum ve gerçekten suçu olmayan birinin hükümetin iftirasıyla bu hallere düşmesi çok üzücü. Robin karakterine artık gönül rahatlığıyla bağlanabilirim. Ayrıca bu arc Luffy'nin arkadaşları güçsüz de olsa onları koruyabilmek için çok daha güçlenmesi ve Merry'nin en sonunda onları kurtarıp en sonunda onlarla vedalaşması güzeldi. Bu sagada en sevdiğim arc sonuncusu, Post Enies Lobby arctı. Savaş olaylarının bittiği, tayfanın toplandığı ve zaferle eğlendiği kısımları seviyorum. Yeni gemi, yeni tayfa arkadaşı, Luffy'nin soyundan öğrendiğimiz bilgiler, Luffy'nin büyükbabası ve Coby vs. hepsi heyecan vericiydi benim için. Zoro'nun Usopp'un dönüşü karşısında gösterdiği sert tavrı gerçekçi ve haklı buldum. Kesinlikle bu kadar kolay tayfadan ayrılıyorum diyememeliydi. En sonda hepsinin başına konan ödüllere ve geride kalan yakınlarının ödüllere verdiği tepkileri gösteren bölümlere bayıldım. Sanji'nin posterdeki tipi ve Chopper'ın sadece 50 beli ödülü olması komikti. Ayrıca tüm saga boyunca Luffy ve Chopper'ın Sogeking'i tanıyamaması da çok şapşalcaydı :)) 5) Whitebeard War Saga (326-384) /18.07.2022 İlk arcı benim için çok heyecanlı bir arc değildi. Hatta bunu genel olarak saga için söyleyebilirim. Şu ana kadar en az beğendiğim sagaydı. Ama çizimleri bu saga daha çok sevdim. Ya daha çok oturmuştu ya da benim gözüm alıştı. Eh çok da beğenmedim yani sagayı. Yine de ortalamanın üstündeydi. Spoiler!!! Şu ana kadar tayfaya birilerinin giriş hikayeleri bence daha etkileyiciydi. Brook'un giriş hikayesi beni çok da etkilemedi. Geçmişi yine çok etkileyiciydi, Laboon'la hikayeleri çok üzücüydü ama şimdilik Brook'u çok benimseyemedim. Robin'i de giriş sagasında değil de bir dahaki sagada benimsemiştim, o yüzden şimdilik umudumu kaybetmedim. Ayrıca Moria kadar güçlü birisini yendiler ama dünyada bilinmediğinden dolayı yankı uyandırmadı. Bu beni içten içe üzüyor. Onlar dünyada ün buldukça ben seviniyorum çünkü :) Sagada favori sahnem Zoro'nun Luffy'nin acısını aldığı sahneydi. Aşırı güzeldi ve Zoro'ya sevgim ve saygım katbekat arttı. Sahne animedeki favori sahnelerimden biri oldu. ... (Karakter sınırını aştığım için beşinci sagadan sonrası için yorumuma bağımsız gönderiden devam edeceğim.)

kitapkatili 4 years ago

Tomie, Volume 2

Junji İto

1 Gönderi

Bu cildi kısa kısa hikayelerden oluşuyordu. İlk ciltte yaptığım yoruma eklenecek daha fazla pek bir şey yok. Not: Bu yorumu henüz 2. cildin türkçesi eklenmemişken yapmıştım. Normalde türkçesini okudum.

kitapkatili 4 years ago

Tomie Cilt - 1

Junji İto

1 Gönderi

Uzun zamandır alıp okumak istiyordum, en sonunda bugün alabildim. Manga beklediğim gibiydi. Junji İto'nun daha önce Uzumaki serisini okumuştum. Aynı psikopatlık seviyesindeydi, hatta bu ona göre bayağı bir hafif kalmış. Uzumaki okuduktan sonra bir süre kendime gelememiştim. Sarmal, sarmal diye…devamı

kitapkatili 4 years ago

Pankreasını Yemek İstiyorum

Yoru Sumino

4 Gönderi

Çok güzeldi. Çizimleri, hikayesi... Her şeyine bayıldım. Ben normalde romantik yapımları genel olarak sevmem ne film ne dizi ne de kitap olarak. Ama birkaç romantik manga okudum ve hoşuma gittiler.(Aslında okumak istediğim seri mangalar çok pahalı olduğundan ve ben yine…devamıÇok güzeldi. Çizimleri, hikayesi... Her şeyine bayıldım. Ben normalde romantik yapımları genel olarak sevmem ne film ne dizi ne de kitap olarak. Ama birkaç romantik manga okudum ve hoşuma gittiler.(Aslında okumak istediğim seri mangalar çok pahalı olduğundan ve ben yine de kitaplığımda birkaç manga bulunmasını istediğimden almıştım bu tek kitaplık romantik mangaları, kesinlikle pişman olmadım.) Belki de hemen bittikleri ve aşırı cıvık cıvık olmadıkları içindir. Şimdiye kadar okuduklarımın mutsuz son olması da muhtemelen etkilemiştir bunu. Manganın hikayesinin işlenişi güzeldi bence. Kitabın sonunu daha ilk sayfadan veriyorlar. Eğer sonu belli olmasına rağmen meraklandırıyorsa ben böyle sonu baştan veren yapımları severim. Bence bunu başardı, bu sona ulaşma süreci nasıl olacak diye son ana kadar meraklıydım ve sonunda yine de şaşırdım. Benim için bunlar ekstra puan. Bittiğinde mangayı beğendiğim için anime filmini de izlemek istedim ama çizimleri o kadar hoşuma gitmedi ki başlamadım bile. Galiba zaten karakterlerin ruhu da çok korunmamış. Ben de sırf mangasıyla benim için zirvede bıraktım. Genel olarak mangayı beğendim. Zaten okuması çok kısa sürüyor ve keyifli vakit geçirtiyor, tavsiye ederim. Not: Erkek ana karakterin en sevdiği Japon yazarın Osamu Dazai olduğu geçiyordu bir yerde, bir daha sevdim :) "Bilmiyordum. Birine öfkemi göstermek... Onu fazlasıyla incitebilirmiş. Aynı şekilde kendimi de." "-Hem kötüsün hem de yalnızsın. +Kimse zarar görmüyor desek olmaz mı?" "-Aceleye gerek yok, önümüzde uzun bir gece var. +Haklısın. Zaten kötü hissettiği anlar insana daha uzun gelirmiş." "Birini yaralamak... Yaralanmak... Her şey bu kadar acı verici miymiş?" "Sıradan hayatlar yaşayan insanlar yaşam ve ölüm hakkında fazla kafa yormazlar değil mi?" "Gerçek hayattan ziyade, romanların daha eğlenceli olduğuna inanıyorum." "-Yaşamak nedir? + Sanırım birileriyle etkileşim içerisinde olmak. Birbirimizi tamamen anlamak. İşte yaşamak budur. Birilerini kabul etmek, sevmek, sevmemek, birinin elini tutmak, birine sarılmak, birinin yanından geçmek, kimi insanla birlikteyken eğlenmek, kimisiyle de sıkılmak. İşte bunların toplamı yaşamaktır. Tek başıma kendi varlığımı anlayamam. Kimisini sevsem de kimisini sevmem, kimisiyle eğlenirken kimisini can sıkıcı bulurum… Birileriyle etkileşim içinde olmak, benim yaşıyor olduğumu gösterir. Herkes yanımda olduğu için benim bir kalbim var. Onlar bana dokunduğu için benim bir vücudum var. İşte böyle oluştum ve şu anda yaşıyorum. Hâlâ buradayım ve yaşıyorum." "On yedi yıl boyunca bana ihtiyaç duymanı beklemiş olabilirim. Sakuraların ilkbaharı beklemesi gibi. Ölmeden önce tıpkı senin gibi biri olmak istiyorum. Hayır... Böyle sıradan bir cümle olmamalı öyle değil mi? Belki istemeyebilirsin ama ben yine de... Pankreasını yemek istiyorum." Spoiler!!! Kızla oğlanın manga boyunca sevgili olmaması benim için mükemmeldi, romantikliği sevmiyorum dediğim gibi. Hem de manganın dediği gibi bence böyle bir durum olayın derinliğine de yakışmazdı. İkisinin o özel ilişkileri çok güzeldi. Sonunda kızın öleceğini zaten ilk sayfadan vermesine rağmen kızın cinayete kurban gitmesi beni aşırı şaşırttı. Zaten o "Pankreasını yemek istiyorum." mesajını attığında çocuk anlamıştım öldüğünü ama nasıl olduğunu anlamamıştım, o sayfaları aşırı hızlı,üzgün ve şaşkın okudum. Kızın cinayete kurban gitmesine çok üzüldüm ama kurguyu güzelleştirmiş kesinlikle.

kitapkatili 4 years ago

Yeşil Bambu ve Diğer Fantastik Öyküler

Osamu Dazai

9 Gönderi

Japon klasiklerinden okuduğum ilk kitaptı ve kesinlikle devam edeceğim. Zaten meraklıydım Japon edebiyatına. İlgimi çok çeken bir yazar olduğu için Osamu Dazai'yla başlamak istedim. Yazarın hayat hikayesi gerçekten bu kitaptan çok daha ilgi çekici ve etkileyiciydi. Kesinlikle gidip bir biyografisini…devamıJapon klasiklerinden okuduğum ilk kitaptı ve kesinlikle devam edeceğim. Zaten meraklıydım Japon edebiyatına. İlgimi çok çeken bir yazar olduğu için Osamu Dazai'yla başlamak istedim. Yazarın hayat hikayesi gerçekten bu kitaptan çok daha ilgi çekici ve etkileyiciydi. Kesinlikle gidip bir biyografisini okumanızı öneririm. Bu yazar benim ilgimi ilk Bungou Stray Dogs animesinde çekmişti. Animede yazardan esinlenilen aynı adlı bir karakter vardı ve zaten çok ünlü ve renkli bir karakterdi. Kitaba gelecek olursam da yazarın çeşitli hikayelerinden oluşuyor. Yedi ana hikaye var, bazı hikayeler aralarında bölünüyor. Hikayeler gayet güzeldi bence, okuması kolaydı ve ilgimi canlı tuttular çünkü zaten Japon kültürüne meraklıydım. Aşk ve Güzellik Hakkında (Kitabın en son hikayesi Romantizm Feneri bu hikayenin devamı niteliğindeydi.) ve Romanesk hikayeleri en çok beğendiklerimdi. Bence Japon edebiyatına bu kitapla giriş yapılabilir. Güzeldi, tavsiye ederim okunmasını. Ayrıca İthaki yayınları gerçekten bu Japon klasikleri serisinin kapaklarında harikalar yaratmış, hepsi ayrı keyifli ve güzel. Çevirisi ve dipnotları da gayet güzel, yeterli ve bilgilendiriciydi. "Hayatında ilginç bir şey yoktu ve kendi vatanında olsa da dünyanın bir ucundaki yalnız yolcular gibi kalbi bomboştu.~Yeşil Bambu" "Geçip giden şeyler bu nehrin suyu gibi, değil mi? Gece gündüz durmuyor.(Konfüçyüs)~Yeşil Bambu" "İnsanoğlu hayatı boyunca insanların aşkı ve nefretinden acı çekmek zorundadır. Bundan kaçmaları mümkün değil. Tahammül edip sadece sıkı çalışın. İlim olağanüstüdür ancak pervasızca davranıp ermişliğiyle gösteriş yapmak korkaklıktır. Ayrıca işleri bu kadar ciddiye almayın ve hayatı sevin. Kederlenin ve hayatınızın geri kalanında kendinizi dünyaya kaptırmayı deneyin. Tanrı, en çok böyle insanları sever.~Yeşil Bambu" "İppei açık fikirli bir adamdı, çocuklarının içinden sadece birinin aptal olmasından memnundu. Canlılık kattığını düşünüyordu.~Romanesk, Savaşçı Cirobei" "Kayaya fısıldadım, Yanaklarım kızarırken: 'Ben güçlüyüm biliyorsun!' Kaya cevap vermedi. ~Romanesk, Savaşçı Cirobei" "O yılın bir sonbahar gününde Saburou birini öldürdü. Bir oyun arkadaşını Kototoi Köprüsü'nden Sumida Nehri'ne itti. Kişisel bir sebebi yoktu. Tabancayı kendi başına dayayıp ateş etmek isteyen birinin dürtüsüne tamamen benzer bir dürtü tarafından ele geçirilmişti.~Romanesk, Saburou'nun Yalanları" "Yavaş yavaş güçlü yalanlar kusuyor ve sıkı çalışmayla sonunda bu yalanlarda gerçekliğin ışığını yakıyorsun.~Romanesk, Saburou'nun Yalanları" "Yalansız bir hayat. Bu cümle zaten bir yalandı. Güzel şeylere güzel, kötü şeylere kötü denir. Bu da bir yalandı. Her şeyden önce güzeli güzel diye çağıran kalbin yalanı olamaz mıydı?~Romanesk, Saburou'nun Yalanları" "Sonunda bir tutum keşfetti. Bir umursamaz gibi, gönülsüz ve gayesiz yaşayacaktı. Rüzgar gibi.~Romanesk, Saburou'nun Yalanları" "Hüzünlü birini hüzünlü şarkılar teselli eder. Başkalarının kaderlerini hiç anlamıyorsun.~Romantizm Feneri" "Prens aşırı iyi bir ruh halindeymiş ve Rapunzel'in acısına anlayış göstermek aklına gelmemiş. İnsanlar sevinçli anlarında başkalarının acılarını fark edemezler değil mi?~Romantizm Feneri" "Çocuklar yetişkinlere saygı duyar, yetişkinler de çocukları sever denilmesine rağmen çocuklar acı çeken taraftı ne yazık ki.~Romantizm Feneri"

kitapkatili 4 years ago

Kızıl

Stefan Zweig

69 Gönderi

Kitap her kısmıyla çok vurucu, çok etkileyiciydi. Altmış yedi sayfa olsa da kesinlikle hikayenin içine çekti ve karakterle bağdaştırdı. Her yaşadığını, hissettiğini ben de hissettim; aynı duyguları paylaştım. Çok güzel, okumaya kesinlikle değer bir novellaydı. Yazarın bunu gençlik dönemlerinde yazmış…devamıKitap her kısmıyla çok vurucu, çok etkileyiciydi. Altmış yedi sayfa olsa da kesinlikle hikayenin içine çekti ve karakterle bağdaştırdı. Her yaşadığını, hissettiğini ben de hissettim; aynı duyguları paylaştım. Çok güzel, okumaya kesinlikle değer bir novellaydı. Yazarın bunu gençlik dönemlerinde yazmış olmasına rağmen bu kadar beğenmem Zweig'e daha bir saygı duymamı sağladı. Kitabı tavsiye ederim. Kendim de Tıp 1. sınıf olduğumdan çoğu yerinden daha çok etkilendim, o yüzden alıntılar biraz fazla :) Spoiler!!! Ortalarında hayattan artık vazgeçmişken karşılaştığı hasta kızla hayata yeniden bağlandığında ben de Berger'le birlikte umutlanmıştım, heyecanlanmıştım. Ama en sonunda hastalığa yakalandığında ve "Neden şimdi, neden umutlandıktan sonra ölüyorum" diye düşündüğünde aynı hayal kırıklığına, üzüntüye ben de kapıldım. Kısacık olmasına rağmen bu kadar içine çekilmem harikaydı. "Pek çok insanın yaşamının beyhudeliğini ve boşluğunu görmemek için kendini kaptırdığı bu hummanın içinde eşsiz bir sırrın barındığını anlamıştı ve kendi yaşamına da bu yolla zorla bir anlam yükleyeceğini umuyordu; gelgelelim ilk gençliğin yaşamın anlamının değil, bütünüyle çeşitliliğinin peşinde olduğunu unutuyordu tabii." "Kaçmak, buradan binlerce, on binlerce mil öteye kaçmak istiyorum, diye sıkıntıyla geçirdi içinden. Ya da uyumak. Ya da onlar gibi şen olabilmek. Ağzını açmadan öylece oturmasın, yeterdi." "Çünkü buradaki yaşamımda her şey farklı, düşünemeyeceğin kadar farklı, umutlarımdan da farklı. Sana bunları yazmak canımı acıtıyor, ama burada kimsem kalmadı. Günlerdir kimseyle konuşmuyorum. Bazen sokakta insanların peşine takılıyorum, sözcüklerin tınısını duyabilmek için konuşmalarını dinliyorum. Hiçbir şey anlamıyorum, bilmiyorum, yapmıyorum, işe yaramamaktan tükeniyorum. Günlerce hiçbir şey yaşamıyorum, tanıdık bir yüz görmüyorum; binlerce insanın arasında yapayalnız olmanın ne anlama geldiğini bilemezsin." "Bu bir kaçış, yaşamdan kaçış ve ben bunu ilk kez yapmıyorum." "Hastalara içeri girmeleri için işaret verilince Berger irkilmişti. Onlardan biriymiş gibi oturmuyor muydu orada, onların hepsinden daha hasta ve ölüme daha yakın değil miydi belki de? Tuhaftı, böylece oturmaktan ve zamanın akıp gittiğini görmekten başka arzuladığı bir şey yoktu." "Berger'in içinde şiddetli bir duygu kabarmaya başlamıştı. İlk kez bir insana yardım edebileceğini hissetmiş, ilk kez mutluluk içinde mesleğinin pırıltısını duyumsamıştı." "Tuhaftır, çocuklar bu hastalıklara karşı yetişkinlerden daha dayanıklı oluyorlar; henüz yaşanmamış hayatlarının gücü, ölümle mücadele edip onu yeniyor sanki." "Berger, doktorun yanında durdu, etkilenmişti. Bu insanın ağzından çıkan her sözü can kulağıyla dinlemesi, her hareketine dikkat kesilmesi bir zamanlar körü körüne seçtiği, sonra uzun süre dikkate almadığı mesleğinin olağanüstü gücünü ruhunun derinlerinde hissettirdi. Bir yatağın başına geçip oraya bir armağan gibi umut, müjde ve belki de sağlık bırakmanın bütün güzelliği, ani doğan bir güneş gibi içinde açtı. Bundan sonraki yaşamının istikametini o an açıkça gördü: Faal ve yararlı olmalıydı, o zaman insanlar onu fark eder, o da bir daha hiç yalnız kalmazdı." "Karşısına büyük bir şansın çıktığından başka bir şey hissedemez olmuştu. Sanki karanlıkta uzun süre gecenin içine doğru yürümüştü ve bir anda, apansız mutluluğu yakalamış, yıldız gibi bembeyaz bir ışığın uzaklarda parıldadığını görmüştü; bir evin ışığıydı bu, buraya değerli bir misafir olarak kabul edilmişti ve burada kalabilecekti." "Viyana'ya geldiğinde bu defteri günlük olarak kullanmaya karar vermişti. Ve sürekli birinci sayfaya yaraşır bir şey yaşamayı, bir olayı beklemişti; bekleyip durmuş ve sonunda günler gitgide daha yeknesak olduğunda defteri tamamen unutmuştu. Bu durum ona şimdi işaret gibi göründü. Çünkü yaşamı henüz başlamıştı. Maceralarla dolu-biraz hisseder gibiydi- belki de aşkla dolu bir günlük olacaktı...Sonra kırmızı ve siyah mürekkeple çeşitli kalemler çıkardı, birinci sayfaya kıvrımlı yazılarla ve arabesk süslemelerle Dante'nin sözlerini yazmaya başladı: 'Incipit vita nuova.' - 'Yeni bir yaşam başladı.' " "Üç hafta önce kimsenin onu dinlemediği, onunla konuşmadığı günlerde nasıl gönüllü giderdi, sahneden sessizce ve dikkat çekmeden nasıl seve seve inerdi! Ama şimdi? Yaşam onunla neden böyle oynuyordu? Vedayı zorlaştırmak için mi ona son saatinde cazip bir şey sunmuştu? Neden tam da şimdiydi?" "Ateş iki saat daha yandı. Sonra her şey söndü. Kız kardeşi, çocuk ve Schramek başucundaydılar; sevgisini verdiği üç kişi, onları daha önce hiç görmediği biçimde birleşmiş, onun bütün yaşamını ifade ediyorlardı şimdi." "Dışarıdan, pencerelerin ardından yabancı büyük kentin hiddetli sesinden başka bir şey duyulmuyordu; kent, durmaksızın homurdanıyor, ne ölümle ne yaşamla ilgileniyordu."