Eskiyi özlüyor insan, geçmişi, geçmisteki insanlari, yaşanan güzel anıları. İnsanların hayatına girdiği o ilk ânı özlüyor insan, sonrasında neler yapabileceğini bilemeden hayatına aldığı o anları. Eskiyi bu yüzden sevmiyor muyuz zaten? Ne yaparsa yapsın aklı hep geçmiste bir yerlerde kalıyor…devamıEskiyi özlüyor insan, geçmişi, geçmisteki insanlari, yaşanan güzel anıları. İnsanların hayatına girdiği o ilk ânı özlüyor insan, sonrasında neler yapabileceğini bilemeden hayatına aldığı o anları. Eskiyi bu yüzden sevmiyor muyuz zaten? Ne yaparsa yapsın aklı hep geçmiste bir yerlerde kalıyor insanın; bir anıya, bir fotoğrafa, birkaç cümle söze, çalan bir müziğe takılıyor aklı. Dalıyor uzaklara, hiç olmayacak yerlere ve belki de hiç ait olmadığı yerlere.
Burası ne kadar yakınlıklar, sevmeler, anlamalar ve anlatmaya çalışmalar gezegeni ise bir o kadar da uzaklaşmalar, büyük yalnızlıklar ve kendini dinlemeler yeri. Ve ne kadar birbirini yükseltmek ve yüceltmekse insanın işi, bir o kadar da sınırlarını bilmek, çizgilerini korumak ve…devamıBurası ne kadar yakınlıklar, sevmeler, anlamalar ve anlatmaya çalışmalar gezegeni ise bir o kadar da uzaklaşmalar, büyük yalnızlıklar ve kendini dinlemeler yeri.
Ve ne kadar birbirini yükseltmek ve yüceltmekse insanın işi, bir o kadar da sınırlarını bilmek, çizgilerini korumak ve sularını hep serin tutmak onun görevi.
Hayat, hatırla ister.
Birbirimizin hayat süreci boyunca birbirimiz hakkında kim olduğumuzla ilgili bir fikrimiz yok. Bu gerçeklik bana çok metafizikçe şeyler hissettiriyor. Kumların altından kurtulmak yıllarımı aldı... Ölülerimi sonsuzluğa uğurladım. Arkalarında bıraktıkları fotoğrafları çerçevelettim, yazılarını kitaplaştırdım, mektuplaşmalarımızı bir dosyada topladım. Arşiv, ölümden sonra…devamıBirbirimizin hayat süreci boyunca birbirimiz hakkında kim olduğumuzla ilgili bir fikrimiz yok. Bu gerçeklik bana çok metafizikçe şeyler hissettiriyor. Kumların altından kurtulmak yıllarımı aldı... Ölülerimi sonsuzluğa uğurladım. Arkalarında bıraktıkları fotoğrafları çerçevelettim, yazılarını kitaplaştırdım, mektuplaşmalarımızı bir dosyada topladım. Arşiv, ölümden sonra yaşam demektir. Bu nedenle aşklarımı, sevgililerimi, sevdalarımı arşiv dışı tuttum. Zamana meydan okumak için değil, onunla dost geçinmek için.
şimdi ufak bir giriş yapayım... Daha önce herhangi bir uygulamada süreklilik kazanamadım hep anlık ataklarım oldu burası henüz keşfedilmemiş ve keşfedilmeyi bekleyen bir yer gibi hissettiriyor... Bir süredir uygulamaya girip çıkıyordum ancak bir etkileşime girmek istemedim. Şimdi ise ufaktan deneme…devamışimdi ufak bir giriş yapayım...
Daha önce herhangi bir uygulamada süreklilik kazanamadım hep anlık ataklarım oldu burası henüz keşfedilmemiş ve keşfedilmeyi bekleyen bir yer gibi hissettiriyor... Bir süredir uygulamaya girip çıkıyordum ancak bir etkileşime girmek istemedim. Şimdi ise ufaktan deneme yazılarımı ve düşüncelerimi paylaşacağım mini bir defter gibi kullanacağım.
✨Umarım hoş ve "mütevazı" bir ortam oluuuşuurr✨