(@) - Raf

Alejandro Zambra'nın Şilili Şair'ini seveceğimi yalnızca kapağını gördüğümde bile anlamıştım ancak bu kadar seveceğimi ben de beklemiyordum. Edebiyatla uğraşan Gonzalo ve Carla'nın önce gençliklerinde ardından ileriki zamanlarda tekrar bir araya geldiklerinde yaşadıkları ilişkiye ve Carla'nın oğlu Vicente ile Gonzalo'nun arasındaki…devamıAlejandro Zambra'nın Şilili Şair'ini seveceğimi yalnızca kapağını gördüğümde bile anlamıştım ancak bu kadar seveceğimi ben de beklemiyordum. Edebiyatla uğraşan Gonzalo ve Carla'nın önce gençliklerinde ardından ileriki zamanlarda tekrar bir araya geldiklerinde yaşadıkları ilişkiye ve Carla'nın oğlu Vicente ile Gonzalo'nun arasındaki üvey baba-oğul ilişkisine dayanan kitap, gerçek hayatta karısı Jazmina ve üvey oğlu Silvestre ile yaşayan yazardan otobiyografik kısımlar da içeriyor. Hatta tıpkı Gonzalo gibi, yazar da kitabını onlara ithaf etmiş. Uzun zaman boyunca kendini bir baba olarak kabul etmekte zorlanan, sözlüklerde üvey baba kelimelerini araştırıp kendini buna sığdırmaya çalışan, New York'a taşınıp altı yıl ondan uzak kalsa da geri döndüğünde bir şair olarak bulduğu üvey oğlundan kopamayan Gonzalo'nun ve oğlu Vicente'nin şair çevresiyle geçirdiği vakitlerin yanı sıra, Vicente'nin tek gecelik bir ilişki sonrası aşık olduğu ancak bir araya gelemediği gazeteci Pru'nun Şili'deki şairler hakkında makale yazmak istemesiyle kitapta pek çok şairin ve eserin ismi geçiyor. Bu yüzden okurken araştırdığım ve yeni tanıştığım bir sürü isim oldu, bu zaten reading slump'a girmenin eşiğinde olduğum bir zamana denk geldiği için de kitabı okumam bir hayli uzun sürdü, yine de kesinlikle mükemmel bir okuma deneyimiydi. Yazarın muzip dilini ve edebi anlayışını çok, çok beğendim ve kesinlikle diğer eserlerini de okumayı planlıyorum. (Gonzalo'nun Vicente için yazdığı şiir) GARFIELD Ne zaman bir uçak düşse dünyanın herhangi bir yerinde Şili gazeteleri Şilili olup olmadığını yazar kurbanların arasında. Dört yaşındaki oğlumsa sormaz Şililer ölmüş mü ölmemiş mi çocukları sorar çünkü onlar çocuk milletine aittir ölüler nasıl aitse ölüler milletine. Yürürken bunu düşünüyorum mezarlıkta yanımda oğlum koşarak uzaklaşıyor birden bir mezar taşına doğru kâğıttan bir fırıldakla pelüş Garfield duruyor oradan henüz ayrılmış demek yavrucağın kalbi kırık anne babası. Dört yaşındaki oğlum oynuyor ölü bir çocuğun pelüşüyle korkuyorum eve götürmek istemesinden ama bir şey söylemiyor, istemiyor götürmeyi de, birkaç saniye sonra özenle bırakıp onu tam aldığı yere sonra veda ediyor, pelüşe mi mezar taşına mı ölü çocuğa mı bilmiyorum." "Birisi o kadar gecikmiştir ki neredeyse geri dönmeyeceğini düşünecekken bir de bakarız aniden çıkagelmiş, o zaman tutup da sigara içerken birkaç saniyeliğine bir daha geri gelmeyeceğini sandığımızı hayatta söyleyemeyiz; abartılı gelir insana, öyledir de zaten." "Yazmamalarından iyi. Şiir yıkıcıdır, seni ifşa eder, parçalarına ayırır. Kendi kendine güvenmemeye cüret ettirir. İtaat etmemeye. Esas fikir budur zaten, her şeye karşı itaatsizlik. En önemlisi de kendi kendinize itaatsizliktir. Can alıcıdır bu" "Şilili şairlerin birer sokak köpeği olduğunu, sokak köpekleri-nin birer Şili şair olduğunu, kendisinin de yabancı bir şehrin çöplüğüne burnunu sokan bir Şilili şair olduğunu düşünür - kendini böyle tanımlamak hoşuna gider, ne Şilili ne şair olsa da gazeteci sıfatıyla ve arayışla çıktığı bir yolculuktur bu." "Vicente başını kaldırıp bakmaya çekiniyordu, daha çok bunu yaptığında üvey babasının orada olmadığını görmekten korkuyordu; bazen sırf birinin varlığını bilmek bile insana güven verirken, başımızı kaldırıp aslında kimsenin olmadığını görmek tam bir hüsrandır. Beş saniye sonra Gonzalo'nun hâlâ orada dikildiğini ve yanında duran valizini gördü, Vicente aynı anda hem her şeyi anladı hem hiçbir şeyi anlayamadı." "Yol üstündeki yeni korkunç binalara bakarken gördüğü çirkin değişimleri adeta kendi teninde yaşanmışçasına iliklerinde hissediyor; kendi kol ve bacaklarındaki yara bereleri incelercesine seyrediyor etrafı." "Belki de yas kelimesinin tam tersi anlamlarına sahip bir kelime olmalı, birinin ölümünün ardından değil yeniden ortaya çıkmasından sonra hissedilen o duyguyu anlatan bir kelime; bir süredir rüyalarımızda bile görmediğimiz birisi yeniden hayatımıza girdiğinde hissedilen şeyin adı. Yeniden doğuş ya da diriliş gibi kelimeler uymuyor bu duruma, Gonzalo'nun hissettikleri daha karmaşık, daha özel: Hem yasın zıttı hem yası da içeriyor, neşeli bir ağıt gibi. Ayrıca yaşana-nı tersinden düşünmeye meyilli olsa da, yeni gelen Vicente'ymiş gibi gelse de yeniden ortaya çıkan kendisi. Vicente daima buradaydı: Giden, onu terk eden Gonzalo'ydu; şu an geri dönen de kendisi." "Tek kelimeden oluşan bir mesaj kaç kez okunabilir ki... Ona gözünü ayırmadan bakmazsa aklında kalmayacakmışçasına insanın tek bir kelimeyi defalarca okuması gerektiği söylenebilir mi? Belli ki söylenebilir, çünkü Gonzalo belki elli, yüz hatta iki yüz kez ok kelimesini okuyor şu an." "Sana ulu karı ve yıldızları veriyorum özgürlüğün için. Şafak vakti başında sabahlayan muhafızındım ben. Hâlâ görüyorum kendimi, bir ağaç gibi, senin yenidoğan ciğerlerin için nefes alıp verirken, seni zulümden ve vahşi hayvanların götürmesinden koruyorum. Ah benim gururumun evladı, And Dağları'na bakan bu yerde olacağım daima İki elimde birer bıçak, korumak ve savunmak için seni." "Yaşamakla bir şey kaybedilmez, dene: İşte tam sana göre bir vücut. Karanlıklarda yaptık onu tenin sanatına duyulan aşkla aynı zamanda ciddiyetle, zevkli ve acılı yeni bir oyunu düşünür gibi senin gelişini düşünerek; hayat aşkıyla, ölüm ve yaşama korkusuyla ölüm aşkıyla senin ya da kimse için" "En iyisi suçu şiire atmak olsa da bu da yalan olurdu, işte az önce okuduğu şiirler ortada; şiirin bir işe yaradığını, kelimelerin incitebildiğini, titreştiğini, iyileştirdiğini, teselli ettiğini, yankılandığını ve kalıcı olduğunu gösteren şiirler orada." 9.7/10

louellaglory 1 month ago

Amelie

Jean-Pierre Jeunet

217 Gönderi

"You mean, she'd rather imagine herself relating to someone who's absent than build relationships with those around her?" Eğer piyano çalan/dinleyen bir insansanız duymamış olma ihtimaliniz olmayan, hatta iki kişiden birinin çalmasıyla sizi sıkmaya başlayan o soundtrack'in sahibi Amelie'yi nihayet…devamı

louellaglory 1 month ago

Kötü Eğitim

Pedro Almodóvar

3 Gönderi

İçinde bir başka filmin çekilişine tanık olduğumuz Bad Education, çocukluğunda cinsel yöneliminin henüz farkına varmışken, korosunda bulunduğu kilisenin papası tarafından istismara uğrayan Ignacio'nun kendi hayatından yola çıkarak yazdığı metnin filme dönüş hikayesi anlatılıyor. Almodovar'ın her zamanki gibi hiç beklenmedik yerden…devamı

louellaglory 1 month ago

Paris Is Burning

Jennie Livingston

3 Gönderi

80lerde New York'taki transseküsellerin, drag queenlerin ve diğer lgbtq+ topluluklarının gerçekleştiği performansları ve hayatlarını bizzat onların ağzından dinlediğimiz, üst düzeyde etkileyici bir belgesel. Balo gösterilerini, vogueing dedikleri dans hareketlerini, model yürüyüşlerini ve kendi yarattıkları kültürlerini izlerken aslında dış dünyada olabilecek…devamı

louellaglory 1 month ago

Büyük Budapeşte Oteli

Wes Anderson

170 Gönderi

Özellikle sinematografisiyle öne çıkan ve her sahnesi birbirinden daha estetik gözüken The Grand Budapest Hotel'i nihayet izleyebildim. Konusuyla da insanı büyüleyen filmi izlerken oldukça iyi vakit geçirdim, en sevdiğim filmlerden biri olmadı ancak izlerken görsel açıdan en zevk aldıklarımdan biriydi…devamı

louellaglory 1 month ago

Aşk Dedektifi

Paul Soter

7 Gönderi

Normalde romantik komedileri izlerken öyle ayılıp bayılmam ancak buradaki ilişki dinamiği ve cillian Murphy ve lucy liu'nun uyumuyla filmi izlerken oldukça eğlendim. Sanırım şuana kadar izlediğim en iyi romcom'du. 7.8/10

louellaglory 1 month ago

When Evil Lurks

Demián Rugna

23 Gönderi

1- Argentina Her latin amerika ülkesinden bir film izleyip aynı ülkenin bir rock grubunu dinlediğim serimizde alfabetik sıraya göre ilk ülkemiz Arjantin'den When Evil Lurks filmini izledim. Korku türünde yapımlara aşina değilim ancak denk geldiğim zamanlarda bana çok yavan gelen,…devamı

louellaglory 1 month ago

The Pitt

Valerie Chu

32 Gönderi

2026'da çıkan ikinci sezonuyla tekrar gündeme gelen acil servis dizisi The Pitt, benim açımdan ikinci sezonda ilk sezondaki akıcılığını asla yakalayamadı. Özellikle sevdiğim bazı yan karakterlere rağmen(Dana, Mckay, Baran ve Abbot) baş roldeki Robby'den o kadar nefret ettim ki, dizi…devamı

louellaglory 2 months ago

Dört Odalı Kalp

Anais Nin

2 Gönderi

"Eşzamanlılığın büyülü güzelliği; ona doğru koşmaya başladığın an, sevdiğinin de sana doğru koştuğunu görmenin, tam gece yarısı buluşup birleşmenin sihirli gücü, engelleri aşmanın, dostları terk etmenin, diğer bütün bağları koparmanın getirdiği o tek, ortak ritmin büyüsü.." Anaïs Nin'in Dört Odalı…devamı"Eşzamanlılığın büyülü güzelliği; ona doğru koşmaya başladığın an, sevdiğinin de sana doğru koştuğunu görmenin, tam gece yarısı buluşup birleşmenin sihirli gücü, engelleri aşmanın, dostları terk etmenin, diğer bütün bağları koparmanın getirdiği o tek, ortak ritmin büyüsü.." Anaïs Nin'in Dört Odalı Kalp'i bir barda gitar çalan Guatemala'lı Rango ile Djuna'nın taşınıp birbirlerine aşık olmalarının ardından, Rango'nun hasta karısı ve ikili arasında oluşan boğucu ilişkiyi anlatıyor. Aşk, romantizm ve erotizmin yanı sıra var oluş, yaratılış gibi konuları kadın bakış açısıyla anlatan romanın şiirsel yoğun dili onu tüketmeyi aynı anda hem güç, hem de edebi zevk veren bir hale getiriyor. Yalnız yazarın yer yer ırkçı söylemleri olması okurken keyif kaçıran bir ayrıntıydı. "Aşk, o yüce uyuşturucu, bütün benliklerin tomurcuklarının patladığı, dolu dolu çiçeklendiği sera... aşk, yüce uyuşturucu, bir simyacının şişesindeki en saptanamaz, en izi bulunamaz özdekleri bile görünür hale getiren kimyasal sıvı aşk, o yüce uyuşturucu, bütün gizli benlikleri gün ışığına çıkaran agent provocateur parmak izlerini bile görebilen, saptayabilen medyum ... ciğerlere fizik-ötesi röntgenler için yanardöner ışınlar pompaladı gözlerin astarına yeni coğrafyalar işledi sözcükleri yelkenlerle, kulakları kadife sağırlıklarla donattı ve az sonra, öpücükleri sürekliliğin kutsal sularında vaftiz edilebilsin diye, balkon onların gölgelerini de suya düşürdü." "Ah, arzu ediyorsanız beni hayallerim için, serseriliğin bu en çılgın türü için tutuklayabilirsiniz, çünkü o bir hücre... her şeyin doğduğu gizemli, korunaklı, doğurgan hücre; insanoğlunun başardığı her şey, o küçücük hücreden türedi." "Dünyanın dışına çıktık. Bütün tehlikeler dışarıda, dünyada." Bütün tehlikeler ... Onlar da bütün aşıklar gibi, aşkta tehlikenin dışarıdan, dünyadan geldiğine inanıyor, aşkın ölüm tohumunun kendi içlerinde yattığından hiç kuşkulanmıyorlardı." "Yatağının başucundaki küçük mihrabı, mumların kokusunu, rengi atmış plastik çiçekleri, bakirenin yüzünü, çocuk kafasında iç içe geçen, ayrılmazcasına birbirine dolanan ölüm ve günah kavramlarını anımsadı. Göğüsleri o mütevazı elbisenin altında yine küçücüktü, dizleri sımsıkı birbirine yapışmıştı" "Dünya benim doğduğum yerde başlardı. Doğduğum yerde, lavlara gömülmüş kentler, henüz doğmadan yanardağlar tarafından yok edilmiş çocuklar yatar." "Yürek... bir organ...dört odadan müteşekkil... Bir çeper, sol odacıkları sağdakilerden ayırır ve odacıklar arasında doğrudan bir bağlantı, bir geçişme yoktur... herhangi bir iletişim mümkün değildir ... " "Aşklarının rahminde bir çocuk, tek bir çocuk can bulmadı, ama tutulmayan sözler, çarçur edilen dilekler, yitirilen bir nesne, nereye konduğu anımsanmayan, henüz okunmamış bir kitap orayı tıka basa doldurdu, ıskartaya çıkarılan eşyalarla dolu bir tavan arasına dönüştürdü." "Birinin hiç el değmemiş, henüz kirlenmemiş, temel iyiliğine duyulan aşk, havaya bir yumuşaklık, ağaçlara okşayıcı bir salınım, çeşmelere fıkırdak bir neşe katabilir, hüznü sürgüne yollayabilir, yeniden doğuşun bütün belirtilerini dört bir yana saçabilir ..." ""Nasıl bir hayatının olmasını istersin?" "Bir devrim; her gün." "Neden, Rango?" "Şiddete bayılıyorum. Bedenimle fikirlere hizmet etmek istiyorum." "İnsanlar her gün, onlara ihanet eden fikirler, onlara ihanet eden liderler, sahte idealler uğruna ölüyor." "İyi ama, aşk da ihanet eder," dedi Rango. "Aşka inancım yok." (Ah, Tanrım, diye düşündü Djuna, yıkıma karşı verilen bu savaşı, insanca bir aşk uğruna verilen bu mücadeleyi kazanacak gücüm var mı?)" "Yanında yatan erkeğe bakmak, yabancı topraklardan geçerken insana musallat olan şu 'bunu daha önce yaşadım' duygusundan farksızdı: Hiçbir mantıklı açıklaması olmayan ama işte, her adımda daha da artan bir aşinalık duygusu uyandıran, bir sonraki köşeyi dönünce neyle karşılaşacağını tamı tamına bilmesini sağlayan şu içe doğuşlar gibi. Belleğin bir oyunu mu, yoksa koşan, önden seğirten anıların ya da çocuklukta dinlenen öykülerin, masalların, efsane ve halk türkülerinin etkisi mi?" "Benim gördüğüm Rango, ne Zora'nın ne de dünyanın gördüğü Rango. Bu, aşkın sihirbazlık gücüdür. Dinde, tarihte taraf tutabilirsin, hem yanında birileri olur, yalnız değilsindir. Ama aşkı, aşk afyonunun tarafını tutuğun zaman, tek başınasın. Çünkü doktorlar hayal görmeyi hastalık belirtisi sayıyorlar; tarihçiler ona kaçış, düşünürler ise uyuşturucu diyor; sevdiğin bile o tehlikeli yolculuğa seninle birlikte çıkmaz ..." "Ama Tanrı'yla arasında hep mizahi, mahrem bir suç ortaklığı hissetmişti. Tanrı'nın onun en ters, en olmadık davranışlarına bile alayla sırıttığını hissederdi. O çelişkileri görebilir, müsamaha gösterebilirdi." "Hüzün Djuna'yı asla ağırlaştırmaz, onu dansta, havada burgular çizer, hava birikintilerini alt üst ederken yakalardı: tıpkı bir kuşa fırlatılan, fakat onu yere indirmeyen, sadece kanat çırpışlarını güçlendiren bir ok gibi." "Böylesine kesif bir umutsuzluğun tadını bir tek çocuklarla yeniyetmeler bilir: sanki her yara ölümcüldür, her dakika, alınan her soluk sonuncudur; ölüm ve tehlikeler büyür, yoğunlaşır, tıpkı geceleri Djuna'nın zihninde yaptıkları gibi ..." 9/10

louellaglory 2 months ago

Rimbaud'ya Akıl Notları

Küçük İskender

1 Gönderi

Küçük İskender ve Arthur Rimbaud, farklı ülkelerden farklı dillerden şiirler yazıyor olsalar da, açık queer kimliklerinden ötürü her zaman "sıradışı" olarak etiketlenmeleriyle bir araya gelen iki isim. Küçük iskender'in edebiyat camiasında karşılaştığı insan tiplerini, yazmanın, farklı türden yazmanın ve "farklı"…devamıKüçük İskender ve Arthur Rimbaud, farklı ülkelerden farklı dillerden şiirler yazıyor olsalar da, açık queer kimliklerinden ötürü her zaman "sıradışı" olarak etiketlenmeleriyle bir araya gelen iki isim. Küçük iskender'in edebiyat camiasında karşılaştığı insan tiplerini, yazmanın, farklı türden yazmanın ve "farklı" olarak nitelendirilirken yaşamanın zorlukları hakkında verdiği tavsiyelerden oluşan Rimbaud'ya Akıl Notları, çok uzun zamandır basımı yapılmayan, belki ikinci el olarak bulabileceğiniz, ne yazık ki hak ettiği mecrayı bulamamış bir eser. "Yürürken güneşi ardına alan, önüne düşen gölgesinden bile korkar." "Tanrı’yı tanımlamak için Tanrı’ya inanmak yetmiyor. Tanrı’nın insandaki gereğinin bilincine varmak şart. Şairlerin şiiri tanımlama çabasının altında da böylesi ters bir açılım var: “Şiiri tanımlayabilirsem şair olurum.” tarzında. Ya da tam tersi: “Gerçekten şairsem şiiri tanımlayabilmeliyim.”Şiirin bir tanıma değil, bir tasarrufa ihtiyacı olmalı. Algı tasarrufu. Haftanın her günü kiliseye giderek veya sabahtan akşama kadar namaz kılarak iyi bir mümin olamazsınız; ölçüyü tuturmak ve gereğini yerine getirmektir aslolan." "Şiir, kaybolmaktır. Şiir, ebe kendisini ararken saklandığı yerde gizli bir haz duyan oyuncunun hissetiğidir. Son anda görünmektir. Ya da hiç görünmemek! Hiç görünmemeyi göze almaktır şiir." "Şair doğası gereği eylemcidir. Eylem kendi kendini örgütler. Dağınıklığı önlemek, kişisel bilincin yetisi altındadır." "İnsan hayatı kutsal değildir, insanın kendisini ifade ederken faşizme karşı verdiği mücadele kutsaldır." "İnsanın özgür oluş olgusunu sınırlandıran ve baskı altında tutan, toplumda kemikleşmiş görgü ve ahlak kriterlerine, şovenizme, paralel ideolojilere, töreciliğe, militarizme karşı olduğumuzu hâlâ söylemek ve dile getirmek zorunda bırakıldığımızdan dolayı utanç duyuyoruz Rimbaud! Sen de duymayı gör! Görmenin acısını duy!" "Şairler, kara parçalarında çürürler, ruhları hapsolur; bilinmeyendeki enerji, anlaşılamayandaki çekim gücü, merak edilendeki sihir, senin şiir kimyanı senden habersiz değiştirdi bile. Sorulara cevap olma! Kimseye sorulamayan ol! Çünkü bu, senin kaderin Rimbaud!" "Sen, deşifre edilmiş paranoyaların “garbın afakı”nı sarmadığı sistem ve yöntemlerle vücuda gelmiş bir reform hareketinin tükürerek kutsadığı neslin, nesillerin de temsilcisisin: Tek kodsun!" "Şair, elbete hayal kurar. Her şair, hayal kurma maharetini ilerletmelidir de, ama hangi hayalin ötelerde gerçeğe dönüştüğünü bilememek, işte o, şair için bir kâbus, bir tıkaç, bir bariyerdir." "Her organik oluşumun ayakta durabilmesi için kemikleşmiş bir altyapıya ihtiyaç duymasını kabullenebiliriz, ancak, kemik terlemez, kemik kanamaz, kemik romatizma ve kireçlenme riski taşır. Her kemik omurgaya ait değildir. Her kemik kafatasına ait değildir. Yerini bilmek, en büyük erdemdir. Kemiksen de yerini bileceksin." "Son yüzyılın hakiki edebiyatı, tıbbi müdahale gerektirecek bireylerin kaleminden çıkmıştır. Onların dışındakiler özenme, imrenme, kıskanma, nazire bazında uç’a yaklaşma çabasındadırlar. Bu noktada, kimliklerin şöhretle ilişkisinden sözetmek fazlasıyla teatral. Çünkü salt şairin dramatize edilebilecek bir yaşam öngörüsü yoktur." "Hüzünlenip de yaratıcı olamayan birini tanıyor musun Rimbaud?! Neşenin yaratıcılığı beslediğini sanmıyorum. Sıkıştığımız, içinden çıkamadığımız olaylar karşısında tıpkı çözüm üretmemiz gibi hüznün ablukası altındaki sanatçı da düş ve düşün dünyasından, o sanal labirenten kurtulmak, bir ışık huzmesi görebilmek için çırpınır. Biz, hüznün arkasına sığınanlardan değiliz. Hüzünle yanyana gelip NEDENLER’le savaşmayı seviyoruz. Sonuçları, hüzünlü de olsa, bir kazanç gibi görebilmek, galiba, serseriliğin olgun yanı olsa gerek!" "Şiirin bütüne yayılan ‘kelime ya da kelime grubu tekrarları’! Bir tek biz değil, herkes yüzyıllardır “aynı şeyler”i söyledi; bunun altını çizmek için denenmiş bir tekniktir o. Concept’i psikiyatri tescilli bir söylem. İfadeye ketum olmayan bir paranoya panoraması sokmak. Tekrar etmek, bireye insanî özellikler katar: Toprak kazmak, alkışlamak, nefes almak, ‘seni seviyorum’ demek, ağlamak. Eylemi çoğullamak, şiir içinde de anlama yaşama coşkusu veriyor; en azından inatçı kişiliklerin şiire yansıması olarak da bakılabilir. Belki de biz şiir yazmıyor, o sayfalarda mürekeple çocuk yetiştiriyoruzdur Rimbaud!" "Hayat, bütün suçları inkâr eder; şiir, bütün suçları üstüne alır." "Şiir, sağlıklı bir beynin ürünü müdür?! Şiir okumayan ve şiiri sevmeyenler, bu uzak duruşun nedenini tek kelimeyle açıklarlar çoğu kez: “Anlamıyorum!” Anlaşılamayan bir şey’in sağlıklı bir beynin ürünü olması mümkün müdür?! ....ancak, şiirin manevi tatmin görevini üstlenmiş bir sanat dalı olmadığı, hata bir sanat olmadığı açıktır. Şiir, ruhsal bozukluk belirtisidir. Şiirle uğraşanlar, bu marazi durumla barışık yaşadığı süre içersinde, o süre dahilinde şair olabilir, şair diye adlandırılabilirler. Algı bozuklukları ve buna bağlı uyum bozuklukları bir şairin şair kimliğinin temel taşlarını oluşturur." "Neden şiir yazıyorsun Rimbaud; kaybedeceğini en baştan itiraf için mi?!" "Sanki üzerimizden bir kainat geçiyor ve bizler bütün bu boşluğun önündeki tamponun yüreğimize çarpışıyla savrulup karşı şeriten gelen yalnızlığın altına düşüyoruz, bir kez de onun tarafından ezilmek için." Ama hiç endişem yok Rimbaud senle ilgili; biliyorum ki azgın dalgaları bir sevgilinin ağzındaki ıslaklık, korkunç yanardağları meleklerin çakmak çakmak gözleri, düşen yıldırımları yolunu aydınlatırken infilâk eden deniz fenerleri olarak algılıyorsun. Öyle de zaten.Sarhoş Gemiler batmaz Rimbaud. Sıkma canını, müsterih ol. Daha çok saltanat yıkılacak adımızı duydukları anda oldukları yere, aşka yakışan büyük bir gürültüyle. Sen şiirine yakışan bir hayatın emanetçisi, bekçisi ve tek sahibisin.Kendi yazdığın kaderi taşıyan alnından hasretle öperim. kardeşin, candostun Küçük İskender." 8/10