Olmayan insanlarız. Üstelik olmamaya tanığız, kararlıyız. Sanki bir hayat komasından çıktık da Görünsün istiyoruz yeniden Hep aynı biçimde yeniden Yeniden, yeniden, yeniden çıldırdığımız
Ah bu aşkın baharı ne kadar da benziyormuş Bir nisan gününün güvenilmez parlaklığına, Bir bakıyorsun, güneşin bütün güzelliği ortada, Derken bir bulut gelip karartıyor her şeyi sonra. william shakespeare