(@) - Raf

Öncelikle ölümünden dolayı bu bilge insan Aytunç Altındal'ı anıyorum. Umarım istirahat ettiği yerde rahattır. Önemli bir hatırlatma ve ikâz: Okuyacaklarınız sizi derinden sarsabilir hazırlıklı olun. Bu arada 30 küsür yıllık çalışmanın ürünüdür bir kalemle çöpe atamazsınız. Ki kanıtlar ortada. İznik…devamıÖncelikle ölümünden dolayı bu bilge insan Aytunç Altındal'ı anıyorum. Umarım istirahat ettiği yerde rahattır. Önemli bir hatırlatma ve ikâz: Okuyacaklarınız sizi derinden sarsabilir hazırlıklı olun. Bu arada 30 küsür yıllık çalışmanın ürünüdür bir kalemle çöpe atamazsınız. Ki kanıtlar ortada. İznik konsiline(325) kadar Hristiyanların cumartesi günü yani Yahudi geleneğine göre ibadet etmeleri de cidden ilginçti. İsa yaşadıysa dahi o da cumartesi günleri edermiş. Aytunç Altındal'ın okuduğum ilk kitabıydı daha nicelerine... (Zeitgeist'i şimdi daha iyi anloyorum. Paganizmle neyi kastettiklerini falan...) İlginçtir ki, 1. yüzyıldaki ilk otuz yılda yaşadığı varsayılan İsa, Yahudi'ydi ve burası çok önemlidir ki, eğer onun yaşadığı dönemde birisi çıkıp da kendisine "İncil=Bible" çok iyi bir kitap deseydi, inanın, İsa o kişinin yüzüne şaşkınlıka bakar ve acaba neden söz ediyor diye merak ederdi. Tarihçi Hendrik Willem van Loon'un gösterdiği gibi, İsa'nın yaşadığı dönemde hiçbir Yahudi "İncil=Bible" diye bir sözcük duymamıştı. Bu sözcük 1. İznik Konsili'nden soma o dönemde (4. yüzyıl) İstanbul'daki Kilise'nin Patriği olan John Chrysostom tarafından icat edilmişti ve Konsil'de sayısı 4'e indirilen Gospeller ile Apokirif sayılmayarak Kutsal hale getirilmiş olan diğer metinleri simgeliyordu. Van Loon'un da belirt- tiği gibi günümüze kadar gelen İncil=Bible, İsa'nın ölümünden yaklaşık 700 yıl kadar soma (8. yüzyıl) tamamlanmış ve en az 60 kadar yerel ve genel toplantılar, konsiller yapıldıktan soma Doğu ve Batı Kiliseleri tarafından kabul edilen metinler haline gelmiştir. Aslı İbranice ve Aramice olan Eski ve Yeni Ahit daha soma Grekçe ve Latinceye, sonra da çeşitli ulusal dillere çevrilmiştir. İşte İsa, Mesih ve Tanrı'nın Oğlu olduğunu eğer yeniden yeryüzüne dönerse ne adını ne de varlığını bildiği "İncil=Bible" adlı bu kitabı okuyunca öğrenecektir. Okuduğunda ben böyle sözler etmedim, beni kullanmışlar, beni alet ederek kendilerine egemenlik alanı açmışlar diyeceği kesindir. Pekiyi de İncil'den haberi bile olmayan İsa, hangi kitaba göre konuşmuştu? Bu kitap Torah=Tev- rat'tı. Musa'nın kitabı ve onun 10 Emir adıyla hazırladığı yol gösterici mahiyetteki ilk Şeriat kurallarıydı. İnanca göre 3000 yıllık bir gelenektir bu. Kendi döneminde İsa, bir de daha sonraki yüzyıllarda Talmud diye tanınacak olan yazılı değil sözlü geleneğin parçası olan anlatımları biliyordu. Bunlar ağızdan ağıza aktarılarak getirilmiş olan yaptırımlar ve uygulamalardı. Hem Tevrat hem de Torah Avrupa'da özellikle de ortaçağ boyunca daima lanetlenmiş ve yakılmıştı. Tıpkı Teocide=Tanrı Katili diye tanımlanan Yahudiler gibi! Kilise'nin dilinde Yahudi, Tanrı İsa'yı öldürmüş olan katildi (Teocide). İlginçtir ki, Yahudiler için Musa, Peygamber değil Devlet adamıdır; Yahu- diler Peygamberlik mertebesini ondan esirgemişlerdir. Daha ilginci Musa'nın İsrailoğullanna tebliğ ettiği Tanrı Jahve, Sigmund Freud'a göre, gerçekte Afrika'daki bir "Volkan-Tanrısıydı Bu Tanrı'ya Mısırlılar değil, yabancılar bağlılık duyuyorlardı. Musa da Mısır'daki yabancılardandı. .. Günümüzdeki Hıristiyanlık İsa'dan çok, Paul'un Hıristiyanlığı'dır. Araştırmacı Michael Baigent'in İsrailli bir yetkiliye dayandırarak verdiği bir ifadesine göre BU İKİ MEKTUP DA BİZZAT İSA TARAFINDAN YAZILMIŞTIR. Mektuplarda İsa, kendisini idama gönderenlere YAŞADIĞINI VE ÖLMEDİĞİNİ VE MEÇHUL BİR YERDE GÜVENDE BULUNDUĞUNU duyurmaktadır. Buyurun bundan soması için kararı siz verin! Bizans'a göre fîlioque'umın kabul edilmeyişindeki en önemli husus bu eklemenin Bizans'taki patriğe danışmadan doğrudan Roma'daki Papa tarafından kutsal metne ekletilmiş olmasıydı. Papa bu eklemeyi yaptırırken patriği kasten atlamış ve Hıristiyanlık dininde en üst otoritenin kendisi olduğunu göstermek istemişti. Papa'ya göre Hıristiyanlık, Katolik dininin evrenselliğini savunan ve onu temsil eden kendisinden sorulmalıydı. Bizans'a göre ise İmparator Konstantin, durup dururke imparatorluğun başkentini Roma'dan alıp Konstantinopol'e getirmemişti. Bizans'a göre İstanbul, tüm Hıristiyanlığın merkeziydi. Nitekim bu nedenle KonstantinopoVim. yerlisi olanlara imparator, Populus Romanus adını vermişti. Türkçeye İstanbullu diye çevirebileceğimiz bu deyime göre, Konstantinopol halkı gerçek Roma'nın 'halkı' durumundaydılar. Bizans'a göre sadece Roma Piskoposu olan Papa, kendi başına Hıristiyanlığa yeni doktrinler sokmaktaydı. Oysa böyle bir değişikliği yapmak yetkisi tüm kiliselerin ortak katılımlarıyla yapılacak olan bir Ekümenik konseyde alınabilirdi. İşte o günlerden bugüne kadar Katolik Papalar ile Ortodoks Patrikler arasında biri ilahiyat diğeri otorite açısından doğmuş ve filioque diye anılan bu uzlaşmaz çelişki vardır. İsa Semineri üyelerinin vardıklan sonuçlan şöyle özetleyebiliriz: 1) İsa Semineri üyelerine göre İncil'de yani Yeni Ahit diye bildiğimiz kitapta İsa'ya atfen anlatılmış olan yaklaşık 1500 sözden en iyimser bakış açısıyla sadece yüzde 20'si İsa tarafından söylenmiştir. Gerisi, ilk Hıristiyanlar tarafından uydurulmuşlardır. 2) İsa, Mesih olduğunu öne sürmemiştir. Mesih kelimesi, Christ kelimesinin Türkçesidir. 'Christ' aynı za- manda Hıristiyan kelimesinin de köküdür. Dolayısıyla Seminer üyelerine göre İsa, Mesih (Christ) olduğunu söylememiş olmasına rağmen, Kilise Babaları tarafından Mesih ilan edilmiştir. Christ kavramı İsa'nın yaşadığı dönemde bir 'makamın' adıydı o kadar. 3) İsa, kilise kurmamış ve her insanın Tanrı imanının göğüs kafesinde olduğunu söylemiştir. Kilise kurmayı düşünmemiş ve söylememiş olan İsa, bugün kiliseye bağlı kılınmıştır. ... Hıristiyan yazarlar, Porphyry gibi güçlü bir Pagan filozofa karşı, kendi dinlerini savunmakta zorlanıyorlardı. Öte yandan Porphyry, gerçek bir "İnanç" isteniyorsa bunun kurucusunun ünlü "Şifacı Tyanalı Apollonius olması gerektiğini, İsa'yı hiç tanımadıklannı ve Gospellerin de yalan-yanlış, cahilce metinler olduklarını vurguluyorlardı. Porphyry, İsa'ya atfedilen tüm mucizelerin, gerçekte Apollonius tarafından ortaya getirilmiş olduğunu ısrarla belirtiyordu.(!) Arap-İslam aleminde Balinius'tan söz eden yazarların hemen tümünde efsaneyle gerçek iç içe geçmiş durumdadır. Tıpkı İsa Mesih için olduğu gibi Apollonius için de bir "Gerçek Apollonius" bir de, sonradan eklemlenen ve uydurulan masallardan oluşturulmuş bir "Efsane Balinius" vardır. Halkın arasında sevilen, saygı duyulan apollonius, gerçek felsefeci, alşimist ve okültist Apollonius'tan çok, işte bu "Mucizelerin" Peygamberi Balinius'tur. İsa'nın ölümünden sonra kendisi hakkında yazılanlar ile daha sonra özellikle de 325 yılında Konstantin'in "Devlet" siyaseti yaratmak amacıyla topladığı İznik Konsili'nde yine bu kanlı ve gaddar imparatorun isteğiyle düzenlenen nihai belgede (Creed=Amentü) yer alan sözler Hıristiyanlar için sorgulanmadan kabullenilen kaziyeler olmuştur. Konstantin ile başlayan "Yeni" dönemde "Zorla" Hıristiyanlaştırılan Paganlann sayısı milyonları bulmuştur. Rodney Stark'ın yaptığı hesaplara göre, ilk yüzyılda toplam nüfusun içinde en fazla 1000 kişi İsa'nın adını duymuştu ve bu sayı Roma İmparatorluğu nüfusunun 0.0017'sine tekabül ediyordu. Oysa 325 yılından sonra katlanarak artan Hıristiyan sayısı 350 yılında 34 milyona (toplam nüfusun % 56.3'üne) yükselmişti. Apollonius, kuşkusuz 1. yüzyılda Greko-Romen dünyadaki en ünlü olan filozof, şifacı ve büyü ustasıydı. Sö- zün burasında, "Büyü ve Sihir denildiğinde, günümüzde "Bilimi" Tanrılaştırmış, mutlaklaştırmış olan akademik çevrelerin "Hokus Pokus" sözleriyle özetlenebilecek olan "Eksik ve Çarpıtılmış" Büyü ve Sihir tanımlarını değil, başta ünlü Matematikçi Isaac Newton olmak üzere sayısız bilim adamının ömürleri boyunca uğraştıkları Hermetik, Büyü ve Sihir'i kastettiğimizi belirtmek gerekiyor. Sokak ve sahne illüzyonistlerinden değil, her şeyi "Yoktan" var ettiğine inanılan Tanrı'nın "Gizil' gücünü simgeleyen Hermetik Büyü ve Sihir'in sırlarına ulaşarak bunu kendi çapında uygulayan ve böylelikle de insanlara "Yeniyi tanıtan "Büyü Ustalarından" biriydi Apollonius. ..Papazlar neyin adına yapsalar da sonuç bir Pagan "Pratiğinin" Katolik Kilisesi tarafından gasp edilerek kendisine maledilmiş olduğu gerçeğini değiştiremez. Tıpkı İsa Mesih gibi Apollonius "DA" konuştuğu za-man Peygamber, ya da W.C. Frend'in deyimiyle bir "Yasayapıcı" (Lawgiver) gibi konuşmuş ve söylediklerinin uygulanmasını, yanlışların düzeltilmesini, hatalardan dönülmesini sağlamak istemiştir. Bir farkla ki, İsa'nın vaaz ettikleri, muhtemelen 10-15 kişi tarafından hayata geçirilmiş, Apollonius'un sözleri ise tüm Pagan dünyasında yankılanmış ve hayata geçirilmiştir. Bunların hayata geçirilmesinde, krallar ve imparatorlar, Apollonius'un işaret ettiği yanlışların ve hataların düzeltilmesinde onun sözünü dinleyerek özel emirler ve fermanlar yayınlamışlardır. Örneğin bir Pagan geleneği olan "Kurban" kesilmesinin yanlış olduğu ilk kez Apollonius tarafından dile getirilmişti. Apollonius, vejetaryendi ve Tanrılara adak olarak hayvanların kurban edilmesinin Tanrılara "Hakaret" olduğunu vaaz etmişti tüm yaşamı süresince. (Özellikle Mitraizm'de Boğa kurban etmek ve hayvanın kanını yüze göze ve cinsel organa sürmek geleneği vardı. Apollonius buna şiddetle karşı çıkmıştı.) Sonsözün sonu: Günümüzde İsa Mesih'in "Sevgi" olduğu ve bu nedenle hem ÜSTÜN bir dinin (Hıristiyanlık) kurucusu hem de ÜSTÜN BİR SEVGİNİN TANRISI olduğu yazılmakta ve İsa bu sözlerle onu tanımayanlara sunulmaktadır. Oysa, "Sevginin tüm Evrendeki TEK ÖLÜMSÜZLÜK' olduğunu 1. yüzyılda defalarca her gittiği yerde anlatıp insanları SEVGİDE birleştirmeye davet etmiş olan SANAL değil GERÇEK kişi KemerhisarIı=Tyanalı Apollonius'tu. İnsanları, tıpkı İsa gibi acı çekmeye mahkum etmiş olan Kilise'nin karşısında, kendi çektiği acıları dikkate almayıp, tüm İNSANLIĞI SEVGİDE ve KARDEŞLİKTE BÜTÜNLEŞMEYE DAVET EDEN APOLLONIUS VARDIR... (yazar kitabın sonunda bugüne yazılmış sanırım topllam 200 kitabı belirtiyor Tyanalı Apollonius hakkında)

mortyrick 1 year ago

Yol ve Erdem Öğretileri

Lao Tzu

2 Gönderi

30 Doğru YOL’da hizmet eden hakanına Kirletmez dünyayı silahlarla Ki insanın eylemi kendine yansır Savaşın ardından gelir kıtlık yılları Usta olan savaşta sonuç alınca durur Gücüne güvenip kalkmaz hâkim olmağa Sonuç almak övünmeden Sonuç almak nam almadan Sonuç almak gurursuzca…devamı30 Doğru YOL’da hizmet eden hakanına Kirletmez dünyayı silahlarla Ki insanın eylemi kendine yansır Savaşın ardından gelir kıtlık yılları Usta olan savaşta sonuç alınca durur Gücüne güvenip kalkmaz hâkim olmağa Sonuç almak övünmeden Sonuç almak nam almadan Sonuç almak gurursuzca Sonuç almak çaresizce Sonuç almak güvenmeden gücüne Bir şey güçlendi mi bir kez kocar Ters YOL’dur bu çünkü Ters YOL’a giren erken tükenir 31 Uğursuz araçtır silah Bin bir tür de tiksinir ondan Bu yüzden ki doğru YOL’da olanlar Adını bile duymak istemezler onun Soylu kişinin günlük yaşamında Şereflidir sol yanı Oysa savaş sanatında şerefli yan sağdadır Uğursuz araçtır silah yakışmaz eline kutlu kişinin Ancak başka çare yoksa kullanır onu Huzur ve barıştır en yüce ona Zafer kazanınca sevinmez Kim sevinirse buna Cinayetine sevinir demektir Cinayetine sevinen kimse Hedefe erişemez yeryüzünde Sevinçli günlerde soldadır şerefli yan Ölü evinde ise şerefli yan sağdadır Küçük rütbeli asker sol yanda durur Üstteki komutan onun sağında Demek ölü evi gibi sıralanırlar Alay alay cana kıyanlar Yağmur gibi gözyaşı dökmelidir Savaşta zafer kazanan taraf Ölü evi gibi davranmalıdır 33 İnsanları bilen akıllıdır Kendini bilen bilge Başkasını yenen güçlüdür Kendini yenen egemen Halinden memnun olan zengindir Nefsini yenen istençli Yerini korumayı bilen kalıcıdır Ölüp de yok olmayan ölümsüz 40 Dönüş YOL’un devinimi Güçsüzlük YOL’un edimi Göğün altında bin bir tür çıkar varlıktan Varlık çıkar yokluktan 43 Göğün altında en yumuşak Yener göğün altında en serti Hiç olan sızar hiç aralıksıza Bundan anla gücünü edimsizin Sözsüz öğreti edimsiz edim Seyrek nasip olur göğün altında 44 Nam mı can mı hangisi yakın? Can mı mal mı hangisi büyük? Kazanç mı kayıp mı hangisi ağır? Elbet dileği büyük olanın Büyük olur harcı Çok toplayanın Çok olur kaybı Azla yetinenin yüzü kara çıkmaz Durmayı bilenin başı derde girmez Ve uzun olur ömrü 47 Kapından çıkmadan da tanırsın dünyayı Pencereden bakmadan da Görürsün göğün YOL’unu Ne kadar açılırsan o kadar azalır bilgin Bu yüzden kutlu kişi Bir yere gitmez Ve bilir her şeyi Bir şeye bakmaz Ve görür apaçık Bir şeyler yapmaz Ve yetkinleştirir 56 Bilenler konuşmuyor Konuşanlar bilmiyor Çıkışlarını kapa Deliklerini tıka Keskinliğini körelt Karmaşalarını çöz Parlaklığını sönükleştir Tozuna karış dünyanın Budur gizli Bir’e varmak Buna erişeni Ne sevgi yaralar ne soğukluk Ne kazanç yaralar ne kayıp Ne saygınlık yaralar ne utanç Ki en saygın olur göğün altında 62 YOL yuvası bin bir türün İyilerin hazinesi Kötülerin sığınağı Tatlı söz yılanı deliğinden çıkarır Ve güzel huyun yoktur bedeli Peki ya kötüler? Nasıl gözden çıkarırsın onları? Hakanlar bunun için değil mi? Hükümdarlar bunun için değil mi? İncili asa taşıyıp Dört atlı arabayla Dörtnala gelenden Yeğdir sakin YOL'da kalan Neden yeğlemiş eskiler YOL’u? Dememişler mi? Arayan bulur Suçlu olan affolur? Bu yüzden Ondan tatlı şey yok göğün altında 67 Diyorlar ki gerçi büyükmüş sözlerim Ama yararsızmış Oysa onların büyüklüğü yararsızlıklarındandır Yararlı olsaydı onlar Çoktan küçülürlerdi bugüne dek Üç hazinem var benim Koruyup üstüne titrediğim Biri sevgi Biri kanaatkârlık Biri cesaret etmemek dünyaya baş olmaya Dünyaya baş olmaya cesaret etmeyen Baş olur hükümdarlara Oysa sevgisiz cesaret Kanaatkâr olmadan cömertlik Geride kalmadan baş olma tutkusu Ölüm demektir Savaşta sevgi zafere götürür Savunmada sevgi yenilmez yapar Gök kurtaracaksa birini Korur onu sevgiyle 68 İyi yönetmeyi bilen savaşkan olmaz İyi savaşmayı bilen öfkeli olmaz Düşmanını yenmeyi bilen savaşmaz onunla İnsanı yararlı kılmayı bilen altta kalır Tutkusuz ERDEM’dir bu İnsanı yararlı kılan güçtür bu Gök ile eşleşmektir bu ki eskilerin en yücesi 71 (A) Bilmediğini bilmek büyüklüktür Bildiğini bilmemek eksiklik Ancak eksiğini eksilten Kurtulur eksiğinden Kutlu kişinin eksiksizliği Eksiğini eksiltmesindendir Ondan eksiksizdir o 77 Çin yayına benzer göğün YOL’u Üsttekini aşağı bastırır alttakini yukarı kaldırır Fazla olandan alır eksik olana ekler Göğün yoludur bu Fazlayı azaltmak eksiği tamamlamak İnsanın YOL’u farklı O eksik olandan alır fazla olana ekler Ya kimin harcı Fazlasını geri vermek dünyaya? Ancak YOL’da olanın Demek ki kutlu kişi Yaratır benim demez Yarar verir orada kalmaz İstemez görünmeyi bilgeliğiyle

mortyrick 1 year ago

İlluminati

Texe Marrs

1 Gönderi

Aslında piyasada bu konuyla ve komplo teorisiyle alakalı tonlarca kitap var ama en sağlamı ve düzgünü bu sanırım. Amacım yazarı kötülemek kesinlikle değil muhtemelen yazar sağlam bir araştırmacı. (kkaldı ki Lucid Project vs. farklı bir sürü kitabı var) Ama İlluminati…devamıAslında piyasada bu konuyla ve komplo teorisiyle alakalı tonlarca kitap var ama en sağlamı ve düzgünü bu sanırım. Amacım yazarı kötülemek kesinlikle değil muhtemelen yazar sağlam bir araştırmacı. (kkaldı ki Lucid Project vs. farklı bir sürü kitabı var) Ama İlluminati adlı örgütün niçin gerçekte hala yaşamadığını ancak yaşıyormuş aktifmiş gibi gösterildiğini, kısacası nasıl bir yanılsama içinde olduğumuzu şu cümle çok güzel bir şekilde özetliyor: Çoktan yok olmuş bir örgüt ama sırf oyalanıp tepkimizi bir yere kanalize edelim diye hayaleti kovalamamız sağlanıyor. Ve kitabın içeriğine baktım bu adam da aynı yanılgıya düşüyor aslında böyle bir örgüt şu anda yok ama öyle inanmamızı istiyorlar. Yalnız emelleri gerçek. (dünya nüfusunu robotlar vee yapay zekalar geliştikten sonra 2 milyarın altına düşürmek, bu hedefleri 10 milyara ulaştığında yapacakları eylem ama önlerindee çokk büyük bir tehdit var: doğa veya iklim krizi bizi ilaç şirketlerine bağımlı hale getiriyorlar depresyon ilaçları vs psikotik ilaçlar alıyoruz ve onlara tonlarca para kazandırıyor ve farkında olmadan emellerine alet oluyoruz. Nasıl bir cendere içinde olduğumuzu siz düşünün!) El özet: bilderberg, masonlar vs. bunlar sizin zihninizi meşgul etmek için uydurulmuş hayali oluşumlardır. Ve bu gerçeği (anlattığım gerçeği) bilen dünya nüfusunun sadece %5'i kalanları bir şekilde uyutuluyor. O yüzden durum çok vahim. Gelecek kimin elinde bilinmez ama ancak doğa ana bu kötü emelleri engelleyebilir gibi duruyor. Ama siz yinede masal niyetine veya hobi niyetine okursanız okuyun tabi orası ayrı dava.. AYRICA GERÇEK İLLUMİNATİNİN (9SENE YAŞAYIP DAĞĞILAN) SİMGESİ TEK GÖÖZLÜ PİRAMİT DEĞİL MİNERVA'NIN BAYKUŞUDUR.(bu sınıf savaşından da öte bir olay herkesin aydınlanması lazım) Ve son olarakta bu kitaptan öte daha kapsamlı ve gerçek bilgiler öğrenmek istiyorsanız; Gerçeği Bul adlı kanalın İlluminati: Komplo Teorisi mi Yoksa Gerçek mi? adlı videosunu öneririm. (zaten bende oradan aydınlandım)

mortyrick 1 year ago

Apollo 13

Ron Howard

12 Gönderi

Başlangıçta hangi Apollo görevinde Ay'a gidildiğini unuttuğumdan Neil Armstrong'lu Ay'a inişi canlandıracaklar snamıştım. Ama bakınca anladım ki o misyon çoktan gerçekleşmiş. Ama spoiler vermemek adına bu film hakkında bir şey söylemiyorum. Tarihi ve gerçek bir olay olduğundan bilen biliyordur zaten…devamı

mortyrick 1 year ago

Haziran Yağmurları

Alev Delituna

1 Gönderi

Aşk Seni düşünmek geceler boyu, Ve yanmak sana, Anlatmak sağa sola, Dayanamayıp yazmak sayfalara, Gözlerinin kahvesini anlatmak, Ve bakarsam yüzüne, Saçının her bir telini saymak, Akan zamana inat, Hep içimde saklamak seni, Ve arındırmak seninle kendimi, Güne güzel başlamak, Yüzün…devamı

mortyrick 1 year ago

Dabbe

Hasan Karacadağ

12 Gönderi

Dabbe Hasan Karacadağ'ın ilk filmidir. Pardon ikinci filmiymiş. Ama (şu meşhur 3 harfliler) inanırsınız ama inanmazsınız orası beni bağlamaz ama bir gerçek var ki adamın bu filmi yapmak için kültürümüzün üzerinden güzel bir çığır açtığı ve mükemmel bir gerilim yarattığı.…devamı

mortyrick 1 year ago

Jose Mourinho

Robert Beasley

3 Gönderi

112.sayfada kaldım. Zamanında 12, 90'a almışım migrostan şimdi 300 lira sanırım.

mortyrick 1 year ago

Naturalizm Çıkmazı

Kemal Batak

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Epistemolojik şovenizminizi seveyim. Doğanın ne olduğu konusunda batı felsefesi tarihinde ğç gelenekten söz edilebilir: 1) Geleneksel olarak en çok etkiye sahip görünen ve Avrupa tektanrıcı teolojisine sızan Platoncu görüşe göre doğa, bağımsız bir doğaüstü aleme göre ikincil olarak görülür. 2)…devamıEpistemolojik şovenizminizi seveyim. Doğanın ne olduğu konusunda batı felsefesi tarihinde ğç gelenekten söz edilebilir: 1) Geleneksel olarak en çok etkiye sahip görünen ve Avrupa tektanrıcı teolojisine sızan Platoncu görüşe göre doğa, bağımsız bir doğaüstü aleme göre ikincil olarak görülür. 2) İkinci geleneğe göre doğa tümüyle maddidir, maddi olarak ya da maddi süreçlerle açıklanabilir. Eski Yunan materyalistlerinde, Hobbes ve Aydınlanma'da da görülen bu indirgemeci görüş, yirminci yüzyılda da yaygın olmuştur. 3) Üçüncü geleneksel görüşe göre ikinci görüşten farklı olarak, doğa hareket halindeki maddeden fazlasını içerir. Spinoza ve kısmen Aristoteles'te görülür. Aristoteles'te töz hem maddeden ve hem de formdan oluşur. Bir varlığı o varlık yapan şey, madesi değil formudur. Crick'in ve James Watson(d. 1928)'un birlikte yapısını keşfettiği DNA hakkında sonradan yapılan araştırmalar, Flew' u Tanrı'nın var olması gerektiği sonucunu kabul etmeye zorlamış görünüyor. İnsan beynindeki genetik bilginin dünyanın büyük kütüphanelerinin tümündeki bilgiden daha fazla olduğunu ve tek anlamlı cümledeki bilgiyi üretmenin aklı gerektirdiğini biliyorsak, DNA'daki bilginin ve ilk canlı hücrenin nedeni olarak niçin bir Aklı "bilimsel olarak" düşünmemeliyiz? Hayatın kendiliğinden ortaya çıkma şansı, kullanılmış eski demir parçalarını muhafaza eden bir depoda çıkan şiddetli bir kasırga sonucunda, bir Boeing 747'nin meydana gelmesindeki şans oranı kadar ise neden "bilimsel olarak" Tanrı'yı düşünmek yasaktır? Öyle anlaşılıyor ki empirik bilimden ziyade metafizik naturalizm, hayatın görüşüne ciddi bir temel sağlamaktadır. Aslında meselenin can alıcı noktası şu: Zihni, bilinci olmayan bir robot araç olan insanın cömertlik gibi ahlaki değerlere sahip bir varlık olarak düşünülmesi, Bencil Gen'i sadece başarısız bir açıklama yapmaz; aynı zamanda tutarsız bir açıklama yapar. Fizikalist, naturalist isek teleolojik bir açıklamayı tutarlı bir biçimde savunamayız. Bilinci olmayan bir varlık, nasıl bilinç değerlerine sahip olabilir? İndirgenemez "iyi" yoksa, etik motivasyon da olmayacaktır. Naturalizmin savunucuları, naturalizmin doğru olduğuna "inanırlar" ve bu görüşün doğruluğu konusunda bizi ikna etmeye çalışırlar. Ancak naturalizm "doğru" ise, nihai olarak bu görüşğn "doğru olduğuna inanmak" gibi bir şey olmayacaktır; çünkü naturalistlere göre nihai olarak herhangi bir tür psikolojik hadise yoktur ya da sadece halk psikolojisine ait, aslında var olmayan halkça konuşma biçimlerdir. Çünkü bu bilimci tezin kendisi, "a posteriori bir metafiziğe" dayanmaz. Zira bilimci naturalizmin, daha önce değindiğimiz, "her gerçek varlık" ve "her meşru metot" hakkındaki tekelci iddialarının empirik bilimler tarafından savunulan bir tez olmadığı görülüyor. Empirik bilimler, Tanrı'nın varlığı, zihnin varlığı, değerlerin ve ahlakideğerlerin varlığı gibi konularda mantıksal olarak tarafsızdır. Bu nedenle, bilim ya da empirik bilimler, doğanın dışında olarak görülen varlıkların gerçekliği hakkında bir olasılığı daima korurlar. Aksi takdirde empirik, deneysel bilim, deneyimlemediği bir alanla ilgili pozitif ya da negatif konuşmuş olur. "Bütün" nesnelerin neden var olduğu ile ilgili bir soru, bilime ait değil İlk Felsefe'ye ait bir sorudur. Görülüyor ki, metot, bilgi, ontoloji konusunda bilim tek kılavuzdur, diyen bilimci naturalizm, empirik bilimlerden kaynaklanamayacak, bu bilimlerden daha güçlü, iddialara sahiptir. (çok ironik) Bilimci naturalizm tezi, kendisi empirik bilimlere dayanmadığı halde, empirik bilimlere dayanmayan varlıkların ve metotların reddedilmesini istiyorsa, ancka kendisini iotal eden, çürüten bir tez olabilir. "Doğanın dışında başka hiçbir şey yoktur." şeklindeki "kapsamlı" naturalist iddiaya doğanın içinde kalarak ulaşma imkanı yoktur. Bu iddia, fiziksel gerçeklerin terkibinden daha fazlasını, bir tür felsefeyi, metafiziği içerir. Dawkins ve Dennett gibi naturalistlerin yaptığı, bilim değil, bilimciliktir. Bu bilimci naturalizm, onları, Tanrı, zihin ve değer gibi doğal olmadıklarını düşündükleri konularda, kötü bir felsefeci ve teoloji okumamış kötü bir teolog yapmaktadır. Çünkü mantıksal pozitivistler, Tanrı kavramına bilimsel bir hipotez gözüyle bakmamış ve bu kavramın bilimsel olmadığı için anlamsız olduğunu savunmuşlardı. Hipotetik ateizm anlamına gelen metodolojik naturalizm varsayılmazsa ve bilfiil ateizm anlamına gelen felsefi/ontolojik/metafizik naturalizm varsayılmazsa, bilim ve din çatışmaz, uzlaşır, pek çok konuda ahenkli görünür.

mortyrick 2 years ago

Marx'ın Kapital'i İçin Kılavuz

David Harvey

1 Gönderi

Kitabı okuyunca anladım ki Marx'ın da bariz yanlışları vardı. Aslında eserin sonunu okumadan önce kafamda belli başlı şeylere değinmek gelmişti ama alıntılarla anlatmak, göstermek daha etkili sanırım. Reis bi yerde Adam Smith e iyi gömüyo. Slim gibi milyarderlerin nasıl milyarder…devamıKitabı okuyunca anladım ki Marx'ın da bariz yanlışları vardı. Aslında eserin sonunu okumadan önce kafamda belli başlı şeylere değinmek gelmişti ama alıntılarla anlatmak, göstermek daha etkili sanırım. Reis bi yerde Adam Smith e iyi gömüyo. Slim gibi milyarderlerin nasıl milyarder olduğundan falan bahsediyor zamanunda(bkz: Enoliberalizm). Fena bir kitaptı altını çizmediğim yer kalmadı. Benxe Marxı analiz eden kitaplar arasında en iyisi. Uzun bir süreç sonunda bitti. (kaptializmin özeti: büyüme aşağı büyüme yukarı) Her şey ilk cildi anlamada bitiyomuş bende daha zorlayıcı bir eser bekliyordum. Sadece Karl Marx'ın dili bunu biraz zorlaştırıyor. Yazar arka kapakta Kapital'le birlikte analizi okumamızı istemiş ama benim elimde hem kitabı olmadığından hem de altını çizerek not alarak okuduğumdan öyle yapmadım. Adam nerden baksan 40 yılın emeğini çıkarmış. Bize de önünde saygıyla eğilmek düşer. (zaten okumamı bi3*4 sene sonraya erteliyorum) El özet: vahşi kapitalizm neredeysebütün dünyayı sarmış. bütün ülkenin proleterleri birleşin! Papalık affı satışı kimi zaman ilk büyük kapitalist metalaştırma dalgası olarak görülür. Gerçekten de Vatikan'da gömülenen tüm zenginliğin temeli bu satışlardır. İşte size vicdan ve onurun metalaşması! Neticede kapitalistler emekçileri istihdam ettikleri iddiasına dayanarak artık değerde hak iddia edebiliyorsa, emekçiler kendi çabaları olmaksızın kapitalistin elindeki değişmez sermayenin tamamının değersiz hale geleceğini söyleyerek artık değeri hak ettiklerini niçin öne süremesinler? Burjuva savunucuları bu gerçek karşısında soylu bir kurmaca yaratmıştır. Kapitalistler, derler, sermaye yaratır ve Mar'xın bile onların kaçınma (perhiz) yoluyla gösterdikleri çabanın ürünü olabileceğini itiraf ettiği "daha ileri bir toplum biçimini" yaratmak gibi soylu bir görevi yerine getirirler! New Yotk'ta yaşayan bir kişi olarak kapitalist sınıfın pek de tüketimden kaçındığına şahit olmadığımı belirtmeliyim. Ama marx kapitalistlerin Faust'taki ikileme düştüklerini söyler. Hatta Faust'u doğrudan alıntılar: "İki ruh, heyhat, göğsünde bağdaş kurmuş; biri durmadan diğerinden ayrılıyor" (610). Kapitalistler bir taraftan rekabetin zorlayıcı yasaları yüzünden biriktirmeye ve yeniden yaratmaya mecbur edilir, diğer yandan da tüketme arzusundan mustariptir. Bu ikinci arzuyu dizginleme zorunluluğu daha sonra gönüllü burjuva erdemi ideolojisine çevrilmiştir. Hatta kâr da erdemin karşılığı olarak yorumlanmıştır! Bu masala göre yeniden yatırım erdemdir(örneğin istihdam yaratır) ve bu yüzden de hayran olunmaya ve ödüllendirilmeye layıktır. George W. Bush'un başkanlık döneminde ultra zenginlere yaptığı tüm vergi indirimleri, güya tüketimden kaçınmaları sayesinde istihdam yaratılmasında ve ekonomik büyümede önemli rol oynayacak erdemli yatırımcılara ödül olarak açıklanmıştı. Zenginlerin kısa sürede çocuklarının mezuniyet partileri ya da genç karılarının doğum günleri için on milyon dolarlık partiler yapma alışkanlığı edinmeleri bu teoriye hiç de uymuyordu. Ancak Marx yine burada da Manchester kapitalizmi hikâyesinden çok etkilenmiş olduğu içindir ki kapitalistin göğsüne bağdaş kueup oturmuş "iki ruh" arasındaki mücadelenin tedricen evrilmekte olduğunu belirtir. İlk evrelerde kapitalistler gerçekten de tüketim perhizi yapmaya zorlanıyorlardı(İngiltere'de ilk kapitalistler arasında Quaker ideolojisinin önemi buradan gelir). Ama birikim sarmalı gittikçe yükselen bie ölçekte ilerledikçe, tüketim kısıtları da azaldı. 1795'teki bir rapordan alıntı yapan Marx, "Manchester'da 18.yüzyılın son otuz yılında...lüks ve israf büyük gelişme göstermiştir" der (611).bu koşullsr altında "üretim ile yeniden üretim, gittikçe artan boyutlarda, o garip evliyanın, o hüzün verici sövalyenin, yani" perhizci" kapitalistin müdahalesi olmadan devam eder gider"(615). Yönetici sınıflar açısından bu bilinçli bir projeydi. 1979'dan itibaren ABD'de faiz oranlarını çarpıcı bir şekilde artıran "Volcker şoku" bir işsizlik dalgası üretti; Başkan Reagan'ın örgütlü işçi sınıfına saldırılarıyla(1981'deki grevde hava tarfik kontrolörleri sendikasıyla çatışması başlangıç oldu) birlikte emeği disipline etmeye yönelik bariz hamlelerdi bunlar. Margaret Thatcer'ın iktisadi başdanışmanı sıfatıyla deneyimlerini daha sonra yorumlayan İngiliz iktisatçı Alan Budd, komşularından ne kadar utandığını itiraf ediyordu : "Ekonomiyi ve kamu harvamalarını daraltarak enflasyonla mücadele ermeye yönelik 1980'lerdeki politikalar işçileri bastırmak için bir paravandan ibaretti. İşçi sınıfının gücünü azaltmak için işsizliği artırmak çok arzu edilir bir yöntemdi. Yapay olarak yaratılan (Marksist terimlerle söylersek) kapitalizmin bir kriziydi. Bu sayede bir yedek sanayi ordusu yeniden oluşturulmuş oldu. Bu da o zamandan bu yana kapitalistlerin yüksek kâr elde etmesini olanaklı kıldı. " Tıpkı Reagan gibi Thatcher'da sendikalara saldırarak 1980'lerdeki maden ci grevini şiddetle bastırdı. Buradaki amaç da kârları ve sonsuz birikimi güvenceye almak için emeği disipline etmekti. Marx'ın analizinde dehşet verici olan yön, böyle bir sonucun tamamen öngörülebilir ve Marksist terimlerle kolayca dile getirilebilir olmasıdır. Marx'ın düşünce tarzını yansıtan (Marx'tan alınıp alınmadığını bilmiyorum) ilginç bir pratik plan örneği bardır. Rudolf Meidner adlı, 1960'larda ve 1970'lerin başında çok başarılı İsveç refah devletinin inşasında önemli rol oynayan İsveçli bir çalışma ekonomist uzmanı Meidner Planı diye bilinen bir plan hazırşamıştı. Enflasyon karşısında güçlü sendikalar toplu ücret kesintisi uygulamaya çağrılıyordu. Karşılığında, kesinti sebebiyle sermayeye akacak olan ilave kârlar(artık değer) vergi olarak alınacak ve işçilerin kontrol ettiği bir sosyal yatırım fonuna aktarılarak bu parayla kapitalist şirketlerin hisseleri satın alınacaktı. Alınan hisseler tekrar satılamayacaktı ve zaman içinde (Marx'ın örneğindeki 5 ykldan daha uzun bir zamanda) şirketin kontrolü sosyal yatırım fonuna geçecekti. Bir başka deyişle, kapitalist sınıf zaman içinde kelimenin tam anlamıyla(barışçıl yoldan) satın alınacak ve yatırım kararları üzerinde tam işçi kontrolleri sağlanacaktı. Kapitalist sınıf bu plan karşısında dehşete düştü(ama aynı kişiler Friedrich Hayek ve Mişton Friedman gibi neoliberallere Nobel iktisat ödülü diye bilinen ve aslına Nobel'le hiçbir ilgisi olmayan ödülü vermekte beis görmemiş, sendika karşıtı beyin takımları kurmuş ve medyada sert bir muhalefet başlatmışlardı). Dönemin sosyal demokrat hükümeti sindi, planı uygulamaya hiç girişmedi. Ama şöyle bir bakınca bu fikir (ayrıntıları çok daha karmaşık olmakla birlikte) genel olarak Marx'ın argümanıyla uyumlu görünüyor ve aynı zamanda kapitalist sınıfın iltidarını satın almanın barışçıl bir yolunu gösteriyor. Niçin üzerinde daha fazla düşünmeyelim ki? Kapital'in 1.cildinde Marx'ın yaptığı şey, klasik siyasal iktisatçıların sözlerini ve teorilerini ciddiye almak ve sonra sormaktır: Kusursuz işleyen piyasalar, kişisel özgürlükler, özel mülkiyet hakları ve serbest ticareti kapsayan ütopyacı liberal vizyonun hayata geçirilmesi halinde nasıl bir dünya çıkar ortaya? Bu şekilde inşa edilmiş bir dünyada neler olacağını adım adım ilerleyerek keşfeder. Adam Smith'in hesabına göre milli servet büyüyecek, merkezsizleşmiş ve serbestçe işleyen piyasaların bulunduğu bir dünyada herkesin durumu iyileşecek ya da iyileşmesi mümkün olacaktı(gerçi takipçilerinin aksine Smithin kendisi servetin daha eşit şekilde bölüşülmesinde devleti sorumluluklarından azletmiyordu). Marx ise saf laissez-faire çizgisinde inşa edilmiş bir dünyanın bir kutupta artan servet birikimi diğer kutupta ise gittikçe büyüyen sefalete yol açacağını göstermektedir. Peki, dünyayı bu kurallarına göre inşa etmeyi kim ister? Cevap çarpıcı ölçüde barizdir: Kapitalidt sınıfın en zengin üyeleri! Peki o zaman ütopyacı serbest piyasa vizyonunun erdemleri hakkında vaazlar verip bizi çağdaş neoliberal yola sokan kimdir? Aman, ne sürpriz! Piyasanın daima haklı olduğuna ve Marksist teorinin saçmalık olduğuna bizi inandırmak için para gücünü kullanan zenginler. Bureformun yolu toprak sahibi orta sınıflardan ve (eğitimsiz emekçi kitlesinden ayrı olarak) derdini anlatabilen, kendini eğitmiş, zanaatkârlardan oluşan işçi sınıfından destek almaya çalışıyorlardı. Kısacası sanayi burjuvazisi toprak aristokrasisine karşı zanaatkâr işçi sınıfı hareketleriyle ittifak arayışına girdi. İşte bu noktada uygun bir vesile bulnuş olsaydı, Marx kesinlikle, rekabetin zorlayıcı yasalarının yalnızca kapitalizmin Bir başka deyişle, kapitalizmin ayakta kalması için rekabetin zorunlu yasalarının korunması, böylece din üretilen fazlayı emmenin bir yolu olarak yarınki artık değer üretiminin artırılmaya devam etmesi gerekir. Buradan şu sonuç çıkar: Bu zorlayıcı güçlerde örneğin aşırı tekelleşme sebebiyle zayıflama olması kendi içinde kapitalist yeniden üretim krizinin ortaya çıkmasına yol açacaktır. Monopoly Capital'de (Tekelci Sermaye) Baran ve Sweezy'nin söylemeye çalıştığı tam olarak buydu (Detroit'teki Üç Büyükler otomobil firmaları gibi tekellerin giderek önem kazandığı bir dönemde yazılmıştır bu kitap). Onların açıkça öngörmüş olduğu gibi, teklleşme ve sermayenin merkezileşmesine doğru gidiş zorumlu olarak 1970'lerde başa bela olan stagflasyon (enflasyonun ivmelenmesiyle birlikte işsizliğin artması) krizini üretmiştir. Bu krize yanıt olarak başlayan neoliberal karşı devrim işçi sınıfının gücinü kırmakla kalmamış, aynı zamanda her türlü stratejiye(daha açık dış ticaret, kuralsızlaşma, özelleştirmeler, vb.) başvurarak rekabetin zorlayıcı yasalarını kapitslist gelişim yasalarının "icracısı" olmaları için fiilen serbest bırakmıştır.

mortyrick 2 years ago

Pekbaşlangıç takıntım yoktur ama yinede sorayım: Sizce James Joyce'un ilk eseri olarak hangi kitabını okumalıyım? Ulysses çok ağır mı kaçar?(şiir kitabını saymazsak) (anladığım kadarıyla uyarlamasını izlesek bile kitabı okumadan pek bir şey anlayamayız anlasakta anlayabildiğimiz kadarişte) Başlangçta ulysses deyince kral…devamı