(@) - Raf

Okur okumaz bu türü sevmediğimi hatırlatan bir kitap oldu. Jane Austen'a bu romanla başlamak benim hatam olabilir ama kendisinin de en sevdiği romanıymış! Doğrusu okurken içim bayıldı. Dünyanın en uyuz protagonistinin gözünden görüş olarak hiçbir paralellik kuramadığım, empati duyamadığım bir…devamı

muad.dib 3 years ago

Violet Evergarden

Taichi Ishidate

60 Gönderi

Violet Evergarden, savaştan başka bir şey bilmeyen bir kızken kendini savaşın bittiği ve her şeyini kaybettiği bir halde bulur. Şimdiye dek hissettiklerini hiç adlandıramamış, soğuk biridir. Ancak şimdi birini sevmenin ne demek olduğunu anlamayı kendine görev edinir ve bunun için…devamı

muad.dib 4 years ago

Çöl Gezegeni

Denis Villeneuve

227 Gönderi

Filmi vizyondaki ilk gününde izledim ama biraz soğumasını bekledim yorum için. Herkes diyeceğini dedi, ben de iki laf edip gideyim. Kitap serisinden yalnız son kitabı henüz okumamış biri olarak bunun yorumuma yansımaması mümkün değil. Ama kitabın hiç yazılmadığı bir düşünsel…devamıFilmi vizyondaki ilk gününde izledim ama biraz soğumasını bekledim yorum için. Herkes diyeceğini dedi, ben de iki laf edip gideyim. Kitap serisinden yalnız son kitabı henüz okumamış biri olarak bunun yorumuma yansımaması mümkün değil. Ama kitabın hiç yazılmadığı bir düşünsel evrende bu filmi beğenir miydim sorusunu kendime sordum. O evrende film zaten böyle yapılmazdı, yapılsaydı da merak uyandıran ama her şeyin havada kaldığı neredeyse abstrakt bir proje olurdu gözümde. Kitap serisinin oluşturduğu lore o kadar derin ki, film hem kitaba sadık kalıp hem de beyazperde süresine yetiştireyim derken haliyle ne yapacağını şaşırmış. Bu da birçok kopuk, acele, arka planı anlaşılmayan karakter ve olayın filmde yer almasına sebep oluyor. Film bence kendi başına başarısız. Lakin! Bence bu film (ve planlanan devamındaki filmler) yalnızca kitap serisinin reklamını yapan, onu mainstream medyalara taşıyan ve görsellikle ölümsüzleştiren bir araç olarak görülmelidir. Bu vazifesini de kitabın mirasını kirletmeden, okur olmayan kimselere de kendini izletip ne popülistler ne de okurlardan ağır bir tokat yemeden tamamlamıştır. Bu yüzden film amacına ulaşmış, kitabın yan ürünü olarak başarılı bir yapımdır! Dune serisi sosyolojisi, felsefesi, fantastik öğeleri, siyaseti, dini, karakterleri ve diğer bilmemneleriyle beni başladığım günden itibaren şaşırtmış ve kendine hayran bırakmıştır. Filme giderken her şeyin çok eksik hissettireceğinin, birçok karakterin motivasyonunun o sürede anlatılamayacağının pekala bilincinde gittim. Bu yüzden sinemada gayet iyi zaman geçirdim! Beni filmde en rahatsız eden şey seride love interest olmaktan başka pek bir işi olmayan Chani karakterinin, Hollywood romantizme ölüp bitiyor diye abartılıp çok önemli bir konumda gösterilmesi oldu. Eh, onu da casting olsun fragmanlar olsun zaten önceden hissettirmişlerdi, sürpriz olmadı. Demem o ki dostlar; film azıcık ilginizi çekmeyi başardıysa hemen kitap serisini edinip okuyun. Filmlerine çok kafa yormaya gerek yok. Seriyi okura ulaştırdı, mission completed.

muad.dib 4 years ago

Castlevania

N/A

39 Gönderi

Bu ara üşeniyorum izlediğim şeyleri yorumlamaya. Üst üste çok anime yüklenince böyle oldu herhalde. Ama Castlevania'nın sözünü etmesem de ayıp olacak. Zira çok sevdim! Eh zaten mevzuyu biliyorsunuz, popüler bir yapım. Vampirdir, kavgadır, vahşettir, aşktır, intikamdır, bu mevzular... Castlevania son…devamı

muad.dib 4 years ago

Togo

Ericson Core

64 Gönderi

1925 Alaska'sında geçen, hayvan-insan dostluğu temalı, gerçek olaylardan esinlenilmiş bir film. Oyuncu kadrosunu cafcaflı olmamasına rağmen sevdim. Willem Dafoe her zamanki gibi muazzam. Üstelik canlandırdığı adama çok benziyor! Köpeklerin CGI değil gerçek olması filmin seyir zevkini hayli artırıyor. (Bu ara…devamı

muad.dib 4 years ago

Merlin

Jake Michie

129 Gönderi

Bitti. Ben de çok geç kalanlardanım. Merlin'i yalnız bir sebeple seviyorum: eski oluşu. Bu zamanlar çekilen dizilerin CGI'dan uzak ve samimi yapısını seviyorum. Sırf bunu özlediğim için izledim diyebilirim. Bu yüzden de sevdim. Diziye modern bir dizi anlayışıyla bakacak olursak…devamıBitti. Ben de çok geç kalanlardanım. Merlin'i yalnız bir sebeple seviyorum: eski oluşu. Bu zamanlar çekilen dizilerin CGI'dan uzak ve samimi yapısını seviyorum. Sırf bunu özlediğim için izledim diyebilirim. Bu yüzden de sevdim. Diziye modern bir dizi anlayışıyla bakacak olursak tüm elementleri elimizde parçalanıyor. Özellikle ilk sezonlar görüntü efektleri o kadar kötü ki çok duygusal sahnelerde kahkahalar atmama sebep oldu. Dizinin bu yönünü sevdiğim için dert değil. Yalnız senarist karakter gelişimi, kurgunun sağlamlığı gibi şeyleri hiç duymamış gibi yazmış. Bakın son sezona geliyoruz, hala karakterler arası dinamikler değişmemiş. Üstelik karakterlerin hepsinin çok salak oluşu dikkatlice izleyecek olsanız yoruyor. En güzeli beyninizi kapatıp bir bölüm Merlin açarak yüzünüze dertsiz bir gülümseme yapıştırmak. Yoksa kurguya, karakterlerin vadedilen ama keşfedilmemiş potansiyellerine ve hayatımda hiç görmediğim kadar çok lazy writing'e takılacak olsanız ömrünüz çürür. Oyunculuklar diziyi kurtaran nadir elementlerden, o da karakterlerin abartı halleri sebebiyle çok takdir edemediğim bir konuma düşüyor. Ee şimdi herkesin ayıla bayıla sevdiği bu diziyi ben böyle olumsuz eleştirirsem postumu kurtaramam. Biraz da senaristleri savunalım: Dizi 2.sezondan sonra reytinglerin iptal edilecek hale gelmesiyle yön değiştirip orijinal efsaneye uygun elementler ve dizinin lazy writing'inin en önemli sebebi olan kehanetler eklemeye başlamış. Bunlar diziyi o anlık kurtarsa da aynı zamanda bir çıkmaza sokuyor ve finalin izleyicileri memnun edememesine kadar bir zincir reaksiyon gelişiyor. Merlin kağıt üstünde daha iyi potansiyeli olan bir dizi ama çoğu zaman yazık etmişler. Tüm bunlardan sonra, tekrar söylemeliyim: Diziyi severek izledim. Tekrar böyle samimi ve en azından Netflix'in bezdiğim formüllerinden uzak diziler izlemek için her türlü lazy writing'e razıyım. Dizi piyasasının gittiği yön içimde bir yara. En azından bu insanlar düşük bütçeleriyle akılda kalıcı bir şeyler yapmaya soyunmuş. Yüzümü güldürdüğün için teşekkürler, Merlin.

muad.dib 4 years ago

Cehenneme Övgü

Gündüz Vassaf

21 Gönderi

Vassaf, hayatımıza sızmış totalitarizmi yüzümüze vurduğu bu eserinde bize totalitarizmi görünce tanımanın yollarını, bireysel özgürlüğünün galip gelmesini isteyen bireyin hangi dayatılmışlıklardan kaçınması gerektiğini anlatıyor ve yaşamımızı şekillendiren aşk, para, şöhret, cinsiyet gibi kavramlara yeni bakış açılarıyla önceden sezemediğimiz bir açıklık…devamıVassaf, hayatımıza sızmış totalitarizmi yüzümüze vurduğu bu eserinde bize totalitarizmi görünce tanımanın yollarını, bireysel özgürlüğünün galip gelmesini isteyen bireyin hangi dayatılmışlıklardan kaçınması gerektiğini anlatıyor ve yaşamımızı şekillendiren aşk, para, şöhret, cinsiyet gibi kavramlara yeni bakış açılarıyla önceden sezemediğimiz bir açıklık getiriyor. Kitap yeni ufuklar açabilmesiyle okurunun hayatına tesir etme gücüne sahip. Vassaf kitabı yazdığı 1980'ler döneminden hiç beklemediğim bir bilinç açıklığıyla beni çok şaşırttı. Henüz 'trend' olmamışken toplumu oluşturan tabusal yapıların önündeki perdeyi kaldırma erdemi gösterip önümüze çırılçıplakça sermiş ve bunu yalnızca korkmayarak başarabilmiştir. Bulduğu şey onu rahatsız etse de düzenin gösterdiğinden daha gerçektir. Özellikle cinsiyet rollerinin dayatılmışlığı hakkındaki düşünceleri ve feminizmin kadını erkeğin düzeyine yükseltmek, adeta onu yenmek gibi bir "proletarya-burjuva" savaşı muadiline devam ederse yalnızca düşmanlık yaratıp üstün geldiğinde ondan farksız kalacağı, bunun yerine kovalaması gerekenin bu rolleri en baştan topluma biçen totaliter düzen olduğu konusundaki düşünceleri 40 yıl sonra bunu hala göremeyen modern bireyi endişelendirmelidir. Vassaf'a haddimse naçizane eleştirim sorunları müthiş bir çeviklikle önümüze sererken, çözümlerin pek belirgin olmayışıdır. Evet, düşünce şeklimizi değiştirmek, bunları olduğu gibi görüp kabullenmemek propagandanın üstümüzdeki gücünü azaltır ama günün sonunda çoğumuz maaşımızı veren devlete sırtını dayayan birkaç aciz mahluktan ibaretiz. Toplumdan kaçmadan (ki bu da zannımca efektif bir çözüm değil) totalitarizmden nasıl kaçacağız? Gerçekten iki şıktan üçüncüsünü seçmek veyahut seçmemek lüksü bize tanınıyor mu? Kitap, size rahatsız olma yetinizi tekrar kazandırıyor. Ötesi, size kalmış. Ben sistemi içinden değiştirmenin bireysellik aşılıp örgütleşmeden mümkün olmadığı kanısındayım, örgütleşme işi ise insanlığa ağır geliyor. Çoğu zaman işin başındaki gayesini unutup tek model, tek beyin, dogma bir dalgada savrulmaya başlıyor. Muvaffak olsa da savaştığı ideadan farksızlaşıyor bu yolda. Ben manasız hayatıma olduğu şekliyle devam edecek gibi gözüküyorum, değiştirmek gücünü isteyen birey güçlü bir iradeye sahip olduğundan eminse politikacı olsun. Emin değilse uzak dursun, kendi de kirlenir. Kitabın birçok yerini tekrar okumak üzere işaretledim, burada bağlam dışı vermek istemiyorum alıntıları. Konusu, ilgisini çeken kimseler alıp kitabı okuyabilir.

muad.dib 4 years ago

Code Geass: Lelouch of the Rebellion

Hajime Yatate

10 Gönderi

Code Geass, Pasifik Savaşları'nda işlerin farklı gidip Britanya'nın Japonya'yı ele geçirdiği ve Area 11 adıyla yönettiği alternatif bir evrende geçiyor. Değişen tek şey bu değil, bu savaşta zaferi garantileyen etken Britanya'nın geliştirdiği insan kontrollü devasa robotlar oluyor. Transformers'tan tipleri tanıdık…devamı

muad.dib 4 years ago

Oblomov

İvan Gonçarov

88 Gönderi

Aylar süren bir mücadele sonucu Oblomovluğumu bir miktar yendim de, Ştolts'un "ya şimdi, ya hiçbir zaman" öğüdüne uyup kitabı bitirdim. Gonçarov, kitaba Oblomovculuğu öyle bir işlemiş ki, her şeyin yavaşlığı, yaprakların sallanışı, saatin ilerleyişi, yalnız boşça oturulan vakitler duyulabilen kuş…devamıAylar süren bir mücadele sonucu Oblomovluğumu bir miktar yendim de, Ştolts'un "ya şimdi, ya hiçbir zaman" öğüdüne uyup kitabı bitirdim. Gonçarov, kitaba Oblomovculuğu öyle bir işlemiş ki, her şeyin yavaşlığı, yaprakların sallanışı, saatin ilerleyişi, yalnız boşça oturulan vakitler duyulabilen kuş sesleri; bu esnada hayatın bizi beklemeyişi, acımasızca akıp da gidişi, avucumuzda bir dolu keşkeler bırakışı, kesemizdeki pek kıymetli mutlu anların zamanla tükenip soluşu ve de o çok geç kalmışlık hissi... Bu insanların öyküsünü dinlerken bir yerlerde işe karışıp müdahale etme isteğine karşı koymak çok zor oldu. Ah yapmayın, etmeyin, kendinize yazık edeceksiniz, durun! Eh, haykırışlarımız boşa. Elden gelen o ki, biz tembelleşen ruhumuzu vakit geç olmadan diriltir, ona bir amaç verir ve yeni bir güne uyanırız. Gözümüzde Oblomov'un silüeti, onun anısıyla buruk bir gülümseme sarar yüzümüzü. Yaşanmadan deneyimlenen bir hayat için minnetle dolarız. Ara sıra okuyup Oblomov'u anmak için birkaç alıntı: 🔸"Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir, sanıyorsunuz. Hayır, düşünceyi besleyen sevgidir." 🔸Tarih ona yalnızca insanlığın ne kadar zavallı olduğunu öğretmişti. 🔸"Her duydukları şey üzerinde inceden inceye fikir yürütürler, ama aslında hiçbir şeyle de candan ilgilendikleri yoktur. Ha böyle gürültü patırtı etmişler, ha uyumuşlar, hepsi bir. Konuştukları şeyler kiralanmış elbiseler gibi, kendi malları değildir. Yapacak işleri olmadığı için güçlerini öteye beriye harcarlar. Her şeye sarılan ilgileri, ruhlarının boşluğunu ve sevgi yoksulluklarını kapsayan bir örtüdür. Ama orta halli bir yol seçmek ve ortada derin bir iz bırakarak yürümek işlerine gelmez; çünkü böylesi can sıkar, göze çarpmaz; çok şey bilmek o zaman işe yaramaz, gösterişe yer kalmaz." 🔸"İçinizdeki güç canlandığı zaman, çevrenizdeki hayat da yeni bir anlam kazanacak, şimdi görmediğiniz şeyleri görecek, işitmediğiniz şeyleri işiteceksiniz: Sinirleriniz birer tel gibi ses verecek, dünyaların müziğini duyacaksınız, otların büyüdüğünü işiteceksiniz. Bekleyin, acele etmeyin, bir gün kendiliğinden olacak bu." 🔸Acaba kalbinin fısıltısını bir duyan var mı diye telaşla etrafına bakınırdı. Gözleri göğe, denize, ormana bir şeyler sorar, karşılık alamazdı. Önünde derin ve karanlık boşluklar serili dururdu. 🔸"Bu yalnız senin derdin değil ki, bütün insanlığın derdi. Bir damlası sana sıçramış. İnsanın hayatla bağı, tutunacak bir dalı olmadı mı bu dert korkunçtur."

muad.dib 4 years ago

Köpek Kalbi

Mihail Bulgakov

39 Gönderi

Bulgakov, kendisi de bir doktor olduğundan olsa gerek doktor karakterler yazmayı seviyor. Yalnız bu kitap için tıbba olan ilgisini karakterlere yansıtmakla kalıp bilimsel boyutunu umursamadığını görüyoruz. Zira, kitaptaki doktorumuz hibrit bir canlı yaratmak için organ naklini yeterli görüyor. Siz de…devamı