(@) - Raf

Okumak için bol sabra ihtiyaç duyulan bir kitap. Konusu gereği değil tamâmen yazarı gereği. İlber Ortaylı'nın sosyal medyada sorulara cevap verme tarzı nasılsa konuları aktarma şekli de bir o kadar aynı. Atatürk'ü anlattığı gerek kendi dönemi gerekse uzak-yakın dönemden birçok…devamı

okuyaniskelet 11 months ago

Selamlar. Aradığım bir film var bulamadım. Küçükken de zor bulduğumu baya uğraştığımı hatırlıyorum filmi. Şimdi de ismi aklıma gelmiyor ve aratınca ipucu olacak görsel çıkmıyor. Ninja Kaplumbağalar'la ilgili bir animasyon filmi arıyorum. Eski bir animasyon. Biraz karamsar bir havası var.…devamı

okuyaniskelet 12 months ago

Naruto

N/A

46 Gönderi

Spoiler içeriyor Böyle bir konu üzerinden değerlendirme yapmayı sevmiyorum fakat karakterler üzerinden işlenen aşk konusu fanlar tarafından farklı ele alınıyor. Özellikle kadın karakterlerin ana karakterle ilişkisi üzerinden bu bakış çok değişkenlik gösteriyor. Naruto ve Naruto Shippuden kesinlikle bir aşk animesi değil. Bundan…devamıBöyle bir konu üzerinden değerlendirme yapmayı sevmiyorum fakat karakterler üzerinden işlenen aşk konusu fanlar tarafından farklı ele alınıyor. Özellikle kadın karakterlerin ana karakterle ilişkisi üzerinden bu bakış çok değişkenlik gösteriyor. Naruto ve Naruto Shippuden kesinlikle bir aşk animesi değil. Bundan çok daha önemli ve ön planda olan anlatısı var. Zaten aşkı ele alışı da oldukça yüzeysel. Fanlar üzerinden konu hakkında fikirlerimi yazacağım. Okulun popüler çocuğu Sasuke ve dışlanan Naruto. Sanırım birçok kişi Naruto ile kendisini daha bir özdeşleştirmiştir. Sasuke'nin kızlar arasında popüler olması bu karaktere ve etrafında şekillenen kız profiline birçok izleyicide iticilik eklemiştir. Hinata Herkesin dışladığı karaktere (Naruto) delicesine aşık olan ve her konuda içten içe onu destekleyen; Naruto Shippuden itibariyle bir fan servis olan karakterdir. Son derece utangaç karakteriyle harmanlanan aşk teması Naruto ile özdeşleşen seyirciyi asla rahatsız etmez. Karakterin yaşadıgı birçok acı durum varken her zaman aşkı ile ön plana çıkar. Seyircinin odaklanmak istediği nokta hiçbir zaman karakterin hikayesi olmaz. Bariz güçsüz olduğu ve mantığa aykırı davrandığı durumlar seyirciden bir eleştiri almaz çünkü aşkı için yaptığı fedakarlık ön plana çıkar ve takdiri toplar. (Pain vs Hinata) Sadece kendi hayatını hiçe saymasına sebep olan sadık aşkı takdir toplamaz, seyircinin hayalini süsleyen bir görünüme sahip olması da el üstünde tutulmasına sebep olur. Aslında buradaki takdir karakterin aşkına değildir. "Ezik ve dışlanmış" olana olan aşk takdir edilir. Odak yine dışlananadır. Sakura Popüler çocuk olan Sasuke'ye aşkıyla ön plana çıkar. Dışlanan karaktere (Naruto) olan tavrı ve görünümü üzerinden çokça eleştirilir hatta nefret düzeyinde sevilmez. Hor görülen Naruto'nun aşık olduğu bir karakterdir. Karşılıksız bir aşk konu alınır burada. Sevilen kız popüler erkeğe aşıktır. Varlığını görmez bile. Görünür olmak için "bende bir şeyim" diyebileceği olaylarda varlık göstermek zorundadır. Bu çabaya rağmen kabul görmemek Naruto ile özdeşleşen seyirciyi rahatsız eder. Bu bağlamda Sakura'nın Sasuke'ye olan aşkı küçümsenir. Karakteri vurulabilecek her noktadan aşağılarlar; güçsüzlüğü, yaptığı şeylerin değeri ön plana çıkar. Çünkü dışlanan karakteri sevmez. Bu durum fark edilmese de içselleştirilir. Yansıması ise nefrettir. Tsunade Jiraiya ile olan ilişkisi Sakura-Naruto paralelidir. Hikaye içinde işlenen en sadık aşka sahip karakterdir. Dan'ın ölümünden yıllar geçse bile ona olan sevgisinden bir şey değişmez. Jiraiya'nın Tsunade'ye olan ilgisi ortaya çıktığından beri bu aşk seyirci için bir anlam ifade etmez. Naruto ile aynı yollardan geçen Jiraiya'nın aşkı karşılık bulmalıdır ama bu söz konusu değildir. Bu durum Jiraiya ile özdeşleşen seyirciyi rahatsız eder çünkü tam bir friendzone durumudur. Jiraiya'nın ölümünde Tsunade'ye olan eleştiriler arşa çıkar. Jiraiya'nın değerini öldükten sonra anladığı iddiası atılır. Oysa Jiraiya Tsunade'nin çok sevdiği bir dostudur. Ona aşk beslememesi değer vermediği anlamına gelmez. Jiraiya için döktüğü gözyaşı ise dostunu kaybeden herkesin vereceği tepkidir. Görüldüğü üzere bu üç kadın karakter seri içinde diğerlerine oranla güçlü olsalar da her zaman "aşk" ile ön plana çıkan karakterler olmuştur. Karakter gidişatı böyle olsa da seyircinin konumlandırdığı nokta bundan öteye gitmez. Bu üç farklı karakter ve hikaye üzerinden "sadık" aşk teması işlenir. Aşkta sadık olmak bu zamanlarda oldukça azalan bir durumken bu karakterlerin "sadık" aşkları seyircinin kendini konumlandırdığı noktaya göre ya yüceltilir ya da gömülür. Sadık olmanın önemi hiçe sayılır. Oysa üç karakterin hissettiği yine aynı duygudur. Fark ettiğim ve anlatabildiğim kadarıyla seyircinin ikircikli tutumunu ifade etmeye çalıştım. "Kendimce" itibar iadesi yaptığımı da belirtmek isterim.

okuyaniskelet 1 year ago

Kayıp Dünya - Profesör Challenger'in Maceraları

Arthur Conan Doyle

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Polisiye romanlarından tanımış olduğum Arthur Conan Doyle'u bilim kurgu yazımında deneyimlemek güzeldi. Açıkçası bu anlatımı Sherlock Holmes eserlerinden daha çok beğendim. Sadece bir keşif hikayesi anlatmakla kalmıyor bilim-din, Kızılderili ilişkilerini de ele alıyor. Doyle'un dünyasında bilim ve din bir çatışma…devamıPolisiye romanlarından tanımış olduğum Arthur Conan Doyle'u bilim kurgu yazımında deneyimlemek güzeldi. Açıkçası bu anlatımı Sherlock Holmes eserlerinden daha çok beğendim. Sadece bir keşif hikayesi anlatmakla kalmıyor bilim-din, Kızılderili ilişkilerini de ele alıyor. Doyle'un dünyasında bilim ve din bir çatışma içerisinde değil. Tanrı var ve evrim onun yaratımının bir sonucu. Hiçbir karakter evrimi Tanrı'dan ve dinden ayırmaz. Hatta keşfettikleri Homo sapiens'in ara türüne yıllara göre tespitte bulunarak o zamanki peygamber böyle görünüyordu tezini de ortaya atar. Maymun görünümünde bir peygamber oldukça tartışmalı bir fikir olup dini çevrelerce kabulü oldukça zordur. Bu bakımdan cesur bir tasvire sahiptir. Kızılderili-beyaz insan ilişkileri bir eleştiri barındırmaz. Onları konumlandırdığı nokta Vahşi Batı anlayışını destekleyen niteliktedir. Kitapta beyazlar kızılderililerin kurtarıcısıdır. Onları maymun adamların elinden alarak efendileri ve kurtarıcıları olurlar. Kızılderililer yardım için onlara sığınır. İlkel oluşlarına sürekli vurgu yapılır. Maymun adamların varlığını fark edene kadar, buldukları kafatasları, bu vahşetin ardında kızılderililerin olduğu ve birer yamyam oldukları fikri vardır. Bu açıdan bakıldığında beyaz insan propagandası hakimdir. Jura dönemine ait birçok canlı ve terim barındırır. Bu da okuyucuda araştırma duygusunu körükler. -Alıntılar- Ama doğanın, uzun çağlar boyunca büyük güçlerle işbirliği yaparak bizim için imkansız olan sonuçları üretebilecek gelişmiş ve derin bir kimyası vardı. Büyük gerçekler önünüze serildiği zaman onları anlamanıza yardımcı olacak sezgiye, hayal gücüne sahip değilsiniz. İnsan hayatındaki büyük krizler işte böyle birden ortaya çıkar. Öyle zamanlar vardır ki, genç dostum, ya her birimiz insan hakları ve adalet için mücadele ederiz ya da hiçbir zaman kendimizi temiz hissedemeyiz. En özgün çalışmaları yapmaya muktedir olan bir beyni daha küçük işlere yönlendirmeyi her zaman kutsal bir şeye yapılan saygısızlık olarak görmüşümdür. Uygarlığın kalitesiz bolluğuna... Ne yazık! Fazla gurur insanın gözünü kör edermiş! Er ya da geç, bir şeyler yapılmalı. Yoldaşlarınız öldürüldü. Ben sağ salim dönmüşsem ne olmuş? Diğerleri ölüme mahkum oldu. Hiçbirimiz güven içinde değiliz. Gözlerimiz inanılmaz mucizeler gördü ve ruhlarımız katlanmak zorunda kaldıklarımızla terbiye edildi.

okuyaniskelet 1 year ago

Arsen Lüpen: Kibar Hırsız

Maurice Leblanc

8 Gönderi

Son zamanlarda duymak istediğim bir söze denk gelmek ne güzel bir olay. İnsanın en büyük dostu oluyor kitaplar. "Suç hiçbir zaman cezasız kalmaz ve doğruluk her zaman kazanır, " dedi. Okuma tekniği edinme sürecime denk geldiği için yazık olan bir…devamı

okuyaniskelet 1 year ago

Esaretin Bedeli

Frank Darabont

502 Gönderi

Spoiler içeriyor Dram filmlerini izlemeyi hiç sevmezdim, sürekli ertelerdim. Sıkılacağımı düşünürdüm açıkçası sıkılmaktan da korkardım. Bugün fantastik-macera-korku türündeki filmlerden dram filmi kadar zevk almadığımı anladım. Uzun süredir yüzümde bir gülümseme oluşturan bir film izlememiştim ta ki bu filme kadar. İzleyicide umut uyandıran…devamıDram filmlerini izlemeyi hiç sevmezdim, sürekli ertelerdim. Sıkılacağımı düşünürdüm açıkçası sıkılmaktan da korkardım. Bugün fantastik-macera-korku türündeki filmlerden dram filmi kadar zevk almadığımı anladım. Uzun süredir yüzümde bir gülümseme oluşturan bir film izlememiştim ta ki bu filme kadar. İzleyicide umut uyandıran bir yandan o umudu yıkıp tekrar oluşturan tekrar yıkan ve tekrar oluşturan; karakterlerinin kendisine bürünen bir şaheser. Suçun ve suçlunun görünürlüğü üzerine bir perspektif sunuyor. Hapishane müdürü ve gardiyanların yaptıkları, gücü elinde bulunduranların ne kadar yoz olabileceklerini ve yaptıkları eylemlerin suç olarak kabul edilmeceğini eleştiriyor. Suç işlemiş insanlara karşı bakış açılarının ne olduğunu gösteriyor. Gardiyanların ve müdürün tavırları suçluları aşağı gördükleri ve her muameleyi hak ettiklerini yansıtıyor. Olayları suçluların perspektifinden izlemek bunun ne kadar etik olduğunu sorgulatıyor. Toplumun hükümlülere ve tahliye olan insanlara karşı bakış açısını yansıtıyor. Kızlar isimli grubun yaptıkları kesinlikle iğrençti. Bunun cezasını aldılar da. Karakterin öldüresiye dayak yemesi ve sakat kalması ben de dahil birçoğumuzu sevindirmiştir. Açıkça ifade edersem sadece sevinmekle kalmadım o kişinin bunu hak ettiğini de düşündüm. Fakat gardiyanları eleştirken okları kendime çevirmezsem olmaz. Eleştirdiğim şeye ne kadar benzediğimi fark ettim. Kötülüğe karşı kötülükle cevap vermek kesinlikle doğru değil. Brooks'un ölümü en can alıcı noktalardan biriydi. İntihar sahnelerini sevmem. Zorlama sahneler olarak düşünürüm. Burada karakter o kadar iyi yansıtılmış ki neden bu yolu seçtiğini anlayabiliyorum. Güvende ve alışık olduğun bir yeri terk edip hiç bilmediğin bir dünyaya adım atmak, ona ayak uydurmaya çalışmak çok zor bir sınav. Korkuyu hissetmek, korkunun insana neler yaptırdığını görmek Brooks'u o kadar bizden biri gibi hissettiriyor ki. Tahliye olduğu andan beri hali içimi burktu. Sanki her şey çok büyük ve kendisi küçücük. Yanında olabilecek bir dostu, ailesi de yok. Dünyanın tam ortasında çırılçıplak kalmış gibi. Sadece Brooks'u ölüme götüren duyguları işlenmez bu sahnelerde. Patron-çalışan ilişkisi ve dünyanın değişen düzeni de eleştirilir. Anlatılanlar sadece karakterlerin değil hepimizin hayatına ışık tutar. Alıştığımız hayatımızla ne yapacağımızla ilgilidir bu. Ev dediğimiz yerden, kişilerden, canlılardan aklımıza gelebilecek her şeyden koparıldığımızda bize iki yol sunar. Ya pes edeceğiz ya da devam edeceğiz. Gitmemiz gereken yolu da gösterir: devam etmeliyiz. Belki asıl özgürlük budur.

okuyaniskelet 1 year ago

Squid Game

Dong-hyuk Hwang

494 Gönderi

Spoiler içeriyor Zamanında izlediğim sitede kore taparlar tarafından "izleme o zaman" lincine tutulmamı sağlayan dizi. O zamanlar sıkıcı bulmuştum. Baya abartılmış şu zamana kadar böyle bir konu işlenmemişti sanki. Para için insanlar birbirlerini öldürüyor, aman ne büyük olay! Şimdiyse bir tek fikrim…devamıZamanında izlediğim sitede kore taparlar tarafından "izleme o zaman" lincine tutulmamı sağlayan dizi. O zamanlar sıkıcı bulmuştum. Baya abartılmış şu zamana kadar böyle bir konu işlenmemişti sanki. Para için insanlar birbirlerini öldürüyor, aman ne büyük olay! Şimdiyse bir tek fikrim değişti, o da dizinin sıkıcı olduğu kısımda. Son iki bölüme kadar akıp gidiyor. Dediğim gibi para için her şeyi yapabilecek insanlar ve bunlar üzerinden verilen mesajlar sürekli gündemde olan bir konu. Her şeyi ilginç kılan mevzusu ortama garip bir hava katan müziği, kostümler ve oynanan oyunlar. İzlettiren tarafı da bu. Karakter tiplemeleri tipik bir kore dizisi karakteri. Herhangibir derinlikleri yok. Bir özellikte ilerleyen tek tipleme karakterler hepsi. Son iki bölümde dizinin havası değişiyor. En azından benim için öyle. Para üzerine oyunculara hayatının "dersini" vermeye amaçlayan bir kuruluş olarak düşünmüştüm. İşin içine zenginler girince her şey daha da sıradan bir hâl aldı. Tüm bu yaşananlar zenginlerin bir "zevk" oyunu çıktı. Oyuna katılımcı olanlar nasıl hayatlarının bir noktasında kumar ve iddia oynuyorlarsa kendileri de o duruma düştüler. Artık bir iddianın piyonu oldular. Ve açıkçası bu dönüşüm hoşuma gitmedi. O sahneleri izlemek aşırı tiksinçti. İkinci sezonun birkaç bölümünü izledim. İlk sezon gibi akıp gidiyor hissini yaşatmıyor. Birinci sezonda herkesin bilgisini donuna kadar verdiler bu sezonda da öyle. Bu oyunların birkaç zenginin eğlencesinin yanı sıra mevcut hükümetin de işin içinde olduğu ve ülke çapında siyasi bir gerginliğin gün yüzüne çıktığı bir senaryoya ilerlemesini isterdim ama öyle görünmüyor. İkinci sezonun birçok kesitini denk gelip izledim. Gerek karakterler gerekse oynanan oyunlar 'bu ne la böyle' dedirten cinsten. Hele hayran kitlesinin ilk bölümde arının azizliğine uğrayan kadına ayılıp bayılmasını editler dizmesini anlayamadım. Kitlenin ne tip insanlardan hoşlandığını görmek sezonun kendisinden daha ilginç bir deneyim oluşturdu. Tekrar izleyeceğim bir dizi değildi. ----Düzenleme 3. sezonu bitirdim. Bir şeyler yazmadan rahat edemezdim. Çarpıcıydı. Bazı bölümlerin bazı sahneleri. Bunu karakteri benimseme noktasından öte düşündüklerimi, hislerimi baz alarak söylüyorum. Ölüm. Özellikle 120'nin ölümü üzerine düşündüğüm şeyler ve sonraki bölümlerde tekrar tekrar bir tokat etkisi yaratması. Ölümün bile adil olmadığı hissini hissetmek berbat bir deneyimdi. Nereden ve nasıl geldiği bilinmeyen, oldukça sinsi ölüm. Yaşamak için ne olursa olsun iyi olmak için çabalarken kötülerle aynı sonu paylaşmak. Herkese eşit ama bir o kadar da adil değil. Doğrularımız ve korkularımız arasında ne kadar uç noktaya gidebiliriz? Sevdiklerimize zarar verme uğruna doğrunun yanında olabilir miyiz? Değer verdiklerimizi kaybetme korkusuyla vicdanın ömür boyu sürecek ağırlığı altında kalabilir miyiz? Bir anlık gelişen olaylarla bildiğimiz her şeyin en başta da kendimizin yabancısı olma ihtimalinin rahatsız ediciliği. Yaşlı teyze, oğlu ve lohusa kadın arasındaki gerilim, umutsuzluk. Buram buram çaresizlik kokusu. Klasik bir sahne yine de türevleri gibi vurucu. Günümüzün bir alegorisi. Tozpembe bir son değil. Kaybetmeyi, yarım kalmayı, hiçbir şeyin garantisinin olmamasını hatırlatıyor. Güçlülere karşı savaşta yenilgiyi tatmayı... Son bölümü bu yüzden sevmedim. Her şeyin boşa gitmesi öyle yarım kalmışlık, anlamsızlık belki hayatın ta kendisi. Görmek istemediğimiz ama hep orada gerçekliğini koruyan yıkım. İşte bu yüzden de sevdim son bölümü. Anlattıkları güzel olsa da sezonun genel işleyişini beğenmedim. Belirgin mantık hataları, daha iyi kurgulanabecek sahneler... Ayrıca kesinlikle Amerika versiyonu çıkmamalı.

okuyaniskelet 1 year ago

Predator: Killer of Killers

Dan Trachtenberg

10 Gönderi

Spoiler içeriyor Bayıldım. Basit bir animasyon yerine sanatsal bir görseli olması aşırı hoşuma gitti. Seyir zevkini aşırı yükseltiyor. Tek bir karakterin hikayesini anlatmak yerine üç farklı karakterin hikayesinin anlatılması sıkıcılıktan uzaklaştırıyor. Karakterlerin farklı dönemlerden olması renkli bir bakış açısı sunuyor. Viking, Feodal…devamı

okuyaniskelet 1 year ago

28 Yıl Sonra

Danny Boyle

34 Gönderi

Spoiler içeriyor Serinin devam filmleri duyurulmadan önce bile bu film için bir bekleyiş içindeydim. Sonunda kavuştum ama memnun muyum bundan? Kafalar karışık! Senelerden beri, tam olarak 2013'den, sinemada film izlememiştim. Gitme fırsatım olan bazı anlarda da sinema sektörünün kalitesizliği sebebiyle gitmeme kararı…devamıSerinin devam filmleri duyurulmadan önce bile bu film için bir bekleyiş içindeydim. Sonunda kavuştum ama memnun muyum bundan? Kafalar karışık! Senelerden beri, tam olarak 2013'den, sinemada film izlememiştim. Gitme fırsatım olan bazı anlarda da sinema sektörünün kalitesizliği sebebiyle gitmeme kararı almıştım. Neden gitmediğimi bugün çok daha iyi anladım. Cinens Venezia'ya gidecek olan varsa gitmesin. Görüntü kalitesi kötü. Tüm film bulanıktı. Perdenin bazı yerlerinde katlanma ve dalgalanma mevcut. Filme gelecek olursam gerçekten ne düşünmem gerektiğini bilmiyorum. Bir beklenti içinde gitmiştim onun birkaçını aldım o kadar. Tatmin etmeyen cevaplar, yeni sorular ve yarım kalmışlık hissi. Dizi bölümü bitimi gibi. Filmin sunduğu duygular belli olsa da herkesin bu duyguları deneyimlemesi farklı oluyor. Ben gerilimi az çok hissetsem de korkuya dair bir şeyler hissetmedim. Spoiler içeren alan. Son zamanlarda çıkan filmlerin en büyük problemlerinden biri de bu: filmde ilgi çekecek sahnelerin hepsini fragmana koyup heyecan ortamı oluşturmak. Filmin tüm gerilimi neredeyse fragmanda verildiği için sürpriz bir şeylerle karşılaşmak zor izleyici için. Sahneleri izlediğimde korku sıfırdı. Bazı yerlerde gerilim ve ne olacak acaba heyecanı yaşadım. Jamie ve Spike, koloniden uzaklaşırkenki sekans güzeldi. Spike'ın duygularını asker çocuklar üzerinden vermeleri onu anlamak açısından önemliydi. Karakter kendini belli etmese de bu sekansla aslında durumun ne kadar üzücü ve garip olduğu anlaşılıyor. Arkasında bıraktığı topluluğun ve yanındaki baba figürünün oluşturduğu beklentinin eleştirisi. Çocuk ve yetişkin askerlerin yanyana yürüyüşleri ve garip bakışlar. Gidiş boyunca çalan "Boots" şiirinin rahatsız ediciliği Spike'ın delice bir işe süreklendiğini daha da hissettiriyor. Jamie karakterinin iz görüşünü yansıtma tarzları güzeldi. Bu enfekteleri bulundukları durumdan daha da terörize ediyor. Bu ediliş Jamie'nin onlara yaklaşımını da yansıtıyor. Enfekte öldürme sahnelerini sevdim. Bir akış içerisinde değil farklı açılardan ve bi anlık duraksamayla. Hani oyunlarda vuruş hissiyatı derler, aynı o şekil. Başlangıç sahnesinde gösterilen teletabilerin bayırdan aşağı koşarkenki stilleri ile enfektelerin koşma stillerinin de aynı olması hoş bir benzerlik oluşturuyor. Teletabileri küçükken baya garipserdim. Aralarından Alfa böyle bir koşuya sahip değil sporcu gibi yardırıyor o. Rage virüsü hiçbir zaman zombi virüsü olmadı. Serinin ilk filminden beri diğerlerinden ayrılan enfekteleri gördük: Mailer, Don. Bu enfekteler daha çok zekalarıyla ön plana çıkarken Alfa fiziksel gücüyle ortaya çıkıyor. Bireysel bir güçten toplu bir güce evriliyor. Fiziksel gücün artıları olarak diğerlerini yönetme ve üreme hakkına sahip. Ayrıca enfekteler kendi aralarında ilkel bir iletişim de kurabiliyorlar. "Bunun için üzülme. Enfeksiyon akıllarını alıyor. Onun aklı da yok ruhu da yok. " Bu sözler enfekteler için söylense de film boyunca insanların da aynı durumda olduğunu net bir şekilde gösteriyorlar. İnsanların birbirlerine karşı olan tutumunu enfektelerin hiçbirinde göremeyiz. İnsanlık, virüsün yayıldığı bölgelere sırtını dönmüş onları terk etmiştir. Öyle ki insanlığın geldiği noktada iki bölge arasındaki fark çok net ortaya koyulur: Genç bir asker olan Erik ile Spike arasındaki konuşmalardan anlarız bunu. Spike'ın dış dünyayı bilmemesi anlatılan şeyleri anlamlandırmasını zorlaştırırken Erik'in davranışlarından Spike'ı anlamak istemediği anlaşılır. Telefon ve internet sahnesi buna örnektir. Yaşam ve ölüm ayrılmaz ikilidir. Filmde buna atıfta bulunulur. Enfekte bir kadının doğum yaparken Isla'dan yardım alması ve doğan çocuğun virüs taşımaması bunu yansıtır. Yaşamın kutsallığı iki taraf için de aynıdır. Bir anlık tüm düşmanlık bir kenara bırakılır. Ölüme karşı duyulan öfke ve kırgınlık yansıtılır. Alfa öfkedir, Spike ise kırgınlık. Kırgınlığın içinde bir kabulleniş vardır. Öfkede ise bir reddediş ve intikam vardır. Kırgınlık paylaşılabilir öfke ise bireyseldir. Tüm bunların ötesinde ölümü bir tek sevgi yener. Kırgınlık ve öfke ölümün kendisine hissedilirken sevgi ölen kişiye hissedilir ve sevgi ölümün çok ötesindedir. Salt korku ve gerilimden çok anlatmak istedikleriyle ön plana çıkan bir film. İlk filmin işleyişi de böyleydi. Bu anlatımın filmlere yedirilmesini ve buram buram korku-gerilim ikilisinin daha ön planda olduğu bir film izlemeyi tercih ederdim.

okuyaniskelet 1 year ago

Denizin Dişleri

Steven Spielberg

18 Gönderi

Spoiler içeriyor 1975 yılında çıkan bu film izleyenlerin aklında belki müziği belki de köpek balığının gerilimiyle yer edinmiştir. Benim aklımda Hooper karakterinin çocuk alaylaması diyebileceğim jest ve mimiklerle hafızama kazındı. Şoke oldum. Yapım yılı itibariyle ,artık nasıl tanımlasam, plastik figürle köpek balığı…devamı