Raf Yorumu: hey catnip (@hey.catnip)

Spoiler içeriyor daha 2 dakika önce gözyaşları içinde bitirdiğim, sonunu düşündükçe gözlerimin dolmaya devam ettiği mükemmel bir kitap. o kadar güzel ki muhtemelen bir hafta etkisinden çıkamayacağım. konusu; yüzünün güzelliğiyle şımarıklığı orantılı olan İstanbullu güzel Sâra'nın, kuzeninin düğünü sebebiyle gittiği sahil kasabasında…devamıdaha 2 dakika önce gözyaşları içinde bitirdiğim, sonunu düşündükçe gözlerimin dolmaya devam ettiği mükemmel bir kitap. o kadar güzel ki muhtemelen bir hafta etkisinden çıkamayacağım. konusu; yüzünün güzelliğiyle şımarıklığı orantılı olan İstanbullu güzel Sâra'nın, kuzeninin düğünü sebebiyle gittiği sahil kasabasında gördüğü, çirkinliği ve kalpsizliği yüzünden kendisine Homongolos denilen Ziya ile olan aşkını/macerasını anlatıyor. kitap mektuplardan oluşuyor ve ilk başta garipsesem bile sonrasında aşırı beğendiğim bir şekilde yazılmış. tek sıkıntı 1927'de yazıldığı için kullanılan kelimeler ve betimlemeler ama sıkıntı değil derseniz mutlaka okumanızı öneririm. bundan sonra spoiler olacak haberiniz olsun şuan o kadar duygu karmaşası yaşıyorum ki ne yazacağımı bile bilmiyorum. bitirdiğim an buraya geldim. ilk zamanlar Sâra'yla empati kurmuştum ama Remzi Bey'e yaptığı şeyden sonra ona karşı bir soğuma geldi ve bir daha da baştaki gibi ısınamadım. her ne kadar tamamen öyle olmadığını gösterse de bana göre sadece kendi gururunu yatıştırmak için başkalarını gönlünce üzen, duygusal işkence çektirebilecek tehlikeli bir karakter. hele Homongolos'a karşı aldığı gerçek tavrından sonra. Ziya Bey'e, namıdiğer Homongolos'a gelirsek, en başından beri bu hareketlerinin ve tavrının bir sebebi olduğunu tahmin edip yaptıklarına göz yummaya çalıştım ve bunda haklı olduğumu gördüm. Necdet'e yazdığı mektupları aralıksız göz dolmalarıyla okudum. bir çocuğun sadece dış görünüşü yüzünden böylesine dışlanması ve bunun sonucunda kalbini dondurmasını bile garip karşılamaları beni o kadar üzdü ki anlatamam. hem buna mecbur edip hem de bu yaptığına karşı çıkmak nasıl bir tezatlık, nasıl bir dönekliktir? sanırım şuana kadarki favori karakterim sensin Homongolos. o kadar çok istemiştim ki mutlu olmalarını. o supeden sonra Homongolos'un bir adım atacağını düşünmüş ve istemiştim ama maalesef... keşke sonunda Sâra da Homongolos'un mektuplarını okuyabilseydi. keşke Homongolos da o uçurumdan aşağı atlamayıp en azından bir şansını deneseydi. bir sürü keşke'm var bu kitapla ilgili. gerçekten bende yeri bambaşka olan bir kitap olarak kalacak. umarım okursunuz ve beğenirsiniz. daha fazla söyleyecek bir şey yok. "Sen artık öldün oğlum, dedim, onun gözlerinde büsbütün başka bir dünyaya baktım... Artık yaşayamazsın..."