Raf Yorumu: Buse (@muad.dib)

Türkiye'de ne hikmetse adını bile duymadığım, halbuki ödüllere boğulmuş bir yazar ve pek kıymetli kitabı. Bu kitabı neden kimse konuşmuyor? Bunu değiştirmeye geldim! Kitabımız, zamanla kimi nesnelerin ve kavramların insanların hafızalarından bir bir silindiği ve o zamandan sonra yabancılaştıkları bu…devamıTürkiye'de ne hikmetse adını bile duymadığım, halbuki ödüllere boğulmuş bir yazar ve pek kıymetli kitabı. Bu kitabı neden kimse konuşmuyor? Bunu değiştirmeye geldim! Kitabımız, zamanla kimi nesnelerin ve kavramların insanların hafızalarından bir bir silindiği ve o zamandan sonra yabancılaştıkları bu nesnelerle iletişimlerinin hafıza polisi adında opresif bir kurum tarafından tamamen yok olduğundan emin olunduğu küçük bir adada geçiyor. Hayatı zamanla eksilip renksizleşen genç bir kızın yaşamını izliyoruz. Ancak insanlık bu, çok kolay alışır her şeye. Bu toplum da her kaybettiği şeye adapte olup şekilleniyor, bir süre sonra neyi kaybettiğini bile bilemez oluyor çoğu zaman. Çok ilginç bir bakış sunuyor hayatımızdaki alışılmışlıklara. Varken çok sıradan olan şeyler yok olunca varlıklarından daha büyük boşluklar bırakabilirler geride. Ben ana dili olmamasına rağmen İngilizce okudum kitabı. Yazarın dili beni alıp bu dünyanın içine bırakıverdi. Öyle ki kitaptan kafamı kaldırdığım zamanlar gördüğüm dünya daha yabancı geldi bana bazen. Çok narin ama kuvvetli bir kalem. Kitap hakkında eleştirebileceğim tek şey birçok şeyin açıklanmadan bırakılışı oldu. Her ne kadar bu tercih kitap boyunca insanın üstünde hissettiği puslu havaya yakışsa da insan yazarın tüm tasarısını merak etmiyor değil. Yazar yazdığı distopyayı çok daha fazla keşfedebileceği bir konsepte sahip ama büyük kısmını değerlendirmemiş, sebebinin ana karakterimizin de bu dünyanın kurallarını anlamıyor oluşu ve bizim de her şeyi onun anladığı kadar anlıyor oluşumuz olduğuna inanıyorum. İçerik olmadan manasız kalabilecek birkaç alıntı bırakıyorum: 🔸"The box exists without any doubt and it's right in front of us. The music continues to play, before the disappearance and after. It plays on faithfully, as long as the key is wound. That's its role, now and forever. The only thing that's different is the hearts of those who once heard it." "I understand," I said. "It's not the box's fault that it disappeared." 🔸His soul is too dense. If he comes out, he'll dissolve into pieces, like a deep-sea fish pulled to the surface too quickly. I suppose my job is to go on holding him here at the bottom of the sea.