Raf Yorumu: Gülsüm Kurt (@ggulsumkurtt)

Spoiler içeriyor " Söz veriyorum, bu çektiğimiz acılar ileride anlatacağımız tatlı anılar olacak..." Karşınızdakini çok sevseniz bile mutlu sona ulaşmak bazen çok kolay olmayabiliyor. Emir'in şans eseri katıldığı düğün resmen onun başına bela olmuştu. İlk olarak kendisini gelini kaçırırken bulmuş, daha sonra…devamı" Söz veriyorum, bu çektiğimiz acılar ileride anlatacağımız tatlı anılar olacak..." Karşınızdakini çok sevseniz bile mutlu sona ulaşmak bazen çok kolay olmayabiliyor. Emir'in şans eseri katıldığı düğün resmen onun başına bela olmuştu. İlk olarak kendisini gelini kaçırırken bulmuş, daha sonra Rosa ile tanışmış ve kendisini büyük bir olaylar silsilesine sürüklemişti. Ayrıca sevdiği kadından uzakken Juliet'ini ansızın karşısında bulunca da mutlu sona yaklaştığını düşünse de bu sefer de mutlu sona giden yol biraz karmaşıktı. Peki Emir ve Sahra bu sefer neler ile karşılaşacaktı? Kırmızı Kurabiye'ye başlarken acaba seneler sonra hala aynı büyü devam eder mi diye tereddüt etmiştim. Özellikle kitap içerisinde keşke farklı şekilde işlenseydi dediğim ufak tefek birkaç sahne ile karşılaşınca şüphem biraz daha artmıştı ama ilerlediğim zaman nasıl olduğunu anlamadan, aynı Romeo ve Juliet büyüsü ile kitabı sonlandırmış oldum. Kırmızı Kurabiye, bazen kızacağımız, kalbimizi kıracak ve aynı zamanda ısıtacak, sevineceğimiz, duygulanacağımız bir sürü sahneye ev sahipliği yapmış. Kitabın ilk başlarından itibaren hızlı ve tempolu bir şekilde ilerliyoruz. Eski dostlarımıza merhaba derken yenilerini de çıktığımız bu maceraya eklemiş oluyoruz. Kitabın ilk kısımlarında farklı bir ülkede maceraya başlasak da bir zaman sonra Çıkmaz'a dönmek, aynı samimiyet ile karşılaşmak çok hoşuma gitti. Karakterlerimize gelecek olursak kitabın başlarında karşılaştığımız Yasmin karakteri dışında herkesi sevdiğimi söyleyebilirim sanırım. Yasmin'in tavırları beni bazen çileden çıkardı. Emir ve Sahra için Yasmin farklı bir sınav niteliğindeydi. Onun dışında diğer karakterlerimizi daha da olgunlaşmış olarak görüyoruz ama şüphesiz ki benim için en çok olgunlaştığını düşündüğüm karakter Emir oldu. Emir'in aşık hallerini görmek, Rosa'ya karşı olan sorumluluk duygusunu sonuna kadar hissetmek, herkes için gösterdiği çabayı görmek ve hayatına daha yakından şahit olmak güzeldi. Sahra'ya baktığımızda ise onun sahiplenici, anlayışlı tavırlarını, Emir'e olan sevgisini bu kitapta daha da net görmüş olduk gibi. Sadece bazı sahnelerde daha ön planda olmasını isterdim. Ayrıca Ahmet'i de bu kitapta daha net ve açık bir şekilde görmek aklımdaki tüm soru işaretlerini götürdü. Emir, Sahra ve diğerleri bir yana Rosa kesinlikle bu kitabın altın yıldızıydı. Sahra ve Emir ile arasındaki ilişkiyi, kocaman kalbini, sevimli hallerini, düşüncelerini, büyümüş de küçülmüş yanını çok sevdim! Kırmızı Kurabiye'ye anlam katan, duygusal bir hava veren, güzelleştiren karakterlerden biri olmuş. Hatta onun hikâyesini de okumak isterim. Kırmızı Kurabiye, hakkında daha fazla konuşmak istediğim, her olayın açıklığa kavuştuğu, dolu dolu bir final kitabı olmuş. Çıkmaz'a, eski bir dosta, kocaman bir aileye veda etmek gerçekten zordu.