Raf Yorumu: hiamaysee (@hiamaysee)

Bir Çöküşün Hikayesi ● "Yemeklerden, odadan, gökyüzünden ve uşaklarından tiksiniyordu: İstediği tek şey, geceydi; daha iyi bir haber alacağı o sabaha kadar derin, düşsüz, kapkara bir uykuydu." ● "Yalnızlık onu boğuyordu, insanlara ihtiyacı vardı; ya da insanlardan , bütün varlığının…devamıBir Çöküşün Hikayesi ● "Yemeklerden, odadan, gökyüzünden ve uşaklarından tiksiniyordu: İstediği tek şey, geceydi; daha iyi bir haber alacağı o sabaha kadar derin, düşsüz, kapkara bir uykuydu." ● "Yalnızlık onu boğuyordu, insanlara ihtiyacı vardı; ya da insanlardan , bütün varlığının binlerce damarla dal budak sardığı saraydaki insanlardan, dostlarından haber almaya, onu heyecanlandırıp etkileyecek bir şeylere ihtiyacı vardı." ●"İçinde kabarıp duran bir soru vardı, pandülün vurması gibi bir sözcüktü bu: Neden, neden, neden,neden? Tanrı ona neden bunu reva görüştü? Çok mu günah işlemişti?" ● "Düşünceleri sivrisinek sürüsü gibi vızıldıyordu; o sadece duymak, bir insan sesi duymak, içinde boğulmak üzere olduğu yalnızlık denizinin önüne bu sesi bir set gibi çekmek istiyordu." ● " Bedenine dokundu, soğuğundan korkuyla irkildi; duygusal sıcaklıktan yana ne varsa ölmüş, damarlarındaki kan jelatin gibi koyulaşmış öyle akıyordu sanki; kadın kendi cesedine sarılıp tabuta konulmuş, oradaki sessizliğin için de yatıyor gibiydi." ●"Sonra içini ansızın bir sıcaklık bastı ve çaresiz hıçkırıklara boğuldu. Önce ürküp karşı koymak istedi. Ama kimse yoktu ki burada, rol yapması gerekmiyordu, ilk kez kendisiyle baş başaydı." ●"Sıcak gözyaşlarının buz kesmiş yanaklarından süzülmesini hissetmenin ve korkunç sessizlikte kendi hıçkırıklanımı duymanın sancılı lezzetine gönüllü teslim oldu." ● " İnsanları çılgınlık ve debdebeyle kandırmak isterken aslında kendini kandırıyordu, eski yaşamının taklidine kendisini öylesine düşüncesizce kaptırıyordu ki bunları gerçek gibi algılıyor, hatta kudretine, güzelliğine ve yaşam sevincine inanıyordu. Bir şey farklıydı tabi, bu da canını acıtıyordu." ●" Je vais mourir, oh ne me plaignez pas!" " Yakında öleceğim, bana acımayın." ● " Mumlar bile bunu duyumsuyor gibiydi; usulca cızırdıyor, sıcak damlalarını gözyaşı gibi akıtıyordu."