Raf Yorumu: es_raa (@es

Çok yakın bir arakadaşıma borderline teşhisi kondu. Hastalığı araştırdığım sırada film listemde gördüm bu filmi izlemem gerktiğini hissettim. Kişilik bozukluğunun kesin bir tedavisi yok bir uzman tarafından kontrol altına alınabilir sadece. Neden bilmiyorum sanki hepimizde kişilik bozukluğu varmış gibi geliyor.…devamıÇok yakın bir arakadaşıma borderline teşhisi kondu. Hastalığı araştırdığım sırada film listemde gördüm bu filmi izlemem gerktiğini hissettim. Kişilik bozukluğunun kesin bir tedavisi yok bir uzman tarafından kontrol altına alınabilir sadece. Neden bilmiyorum sanki hepimizde kişilik bozukluğu varmış gibi geliyor. Kişiliklerimiz normal gelmiyor bana, normallik kişiliğimizle ne kadar bağlantılı onu da bilmiyorum. Hatta şöyle sürekli olmasa da kişilik bozukluklarımız ara ara kendini gösteriyormuş gibi. Aslında borderline da böyle bir şey sürekli etkileri olan bir rahatsızlık değil. Özellikle en huzursuz, en karmaşık, zamanlarda tezahür eden bir hastalık veya bozukluk. Kısacası yeterince sorunun bittiği dünyada bir de ben size kişiliğinizden bozuk olduğuna inandırmaya çalışıyorum. Anlaşılan google daki teşhisler yetersiz geldi sıra filmlerde. Filme gelelim. Konusunu zaten üstüne basarakta görebilirsiniz. Ben aklımda kalanlardan bahsedeceğim: Gerçeğiyle yüzleşemeyip intihar eden Daisy’den, çocukken geçirdiği bir kazanım tüm hayatını çaresizliğe büründüren Polly’den. Kendisini bilen lakin değiştirmek için adım atmaya Georgina’dan. İyileşmeye sürekli tepki gösteren, dünyanın gerçeklerine tahammül edemeyen, kendi gerçiğinden kaçamayan, sürekli canına kıyan ama bunu bir kez bile isteyerek yapmayan Lisa. Sanki sürekli bulunduğu yerden onu çıkarmasını bekleyen bir el arayan Lisa. Ve susanna. Yaşadığı hayatta kaybolmuş, dinlenemek için geldiği klinikte:"Tanrım ben deli değilmişim sen neler yaratıyorsun." diyerek çıkan.Hayır öyle bir şey tabi ki de demedi. Benim aksime o herkesi en yakında hissetti. Acılara ortak oldu. Nasıl iyileştiğini merak ediyor musunuz? Merak etmesenizde söyleyeceğim: Susanna iyileşmek istedi. Waov ne kadar yaratıcı. Motivasyon konuşmacısı: Arkadaşlar istemek başarmanın yarısıdır. (Daha da gaza gelerek) Arkadaşlar istemek başarmanın tamamıdır. Evet daha da klişe duruma getirdikten sonra Mikrofonu, tekrar elime alayım: Kulağa çok basit geldiğinin farkındayım tersinden bakalım istemediğiniz bir şeyi yaptığınız oldu mu( tabi herhangi bir baskı altında değilseniz) Sizi bilmem Susanna’yı da bilmem ama ben delireceğimi biliyorum çünkü bunu istiyorum. Normal bir zamanda bu film üzerine daha güzel anlamlı bir inceleme yazabilirdim. Yani acıyla beslenirken… Ama şimdi ancak bu kadar. Bazen amaç sadece yazmak bazen amaç iyileşmek ama en çok delirmek Hoşçakalın sevgili bozuk kişilikler.