Raf Yorumu: tuna.nuray (@tuna.nuray)

Farklılık farkındalığımız alışkanlıklarımız gördüklerimiz gördüğümüzü sandıklarımız... Bu film kendi hayatımıza farklı bir pencereden bakabilmemiz adına çok iyi bir alternatif sağlamış her ne kadar fantastik bir senaryo olsa da.. Her insan fark edilmek, anlaşılmak ve yaşamak için tutunmak ister. Fark edilmememizi…devamıFarklılık farkındalığımız alışkanlıklarımız gördüklerimiz gördüğümüzü sandıklarımız... Bu film kendi hayatımıza farklı bir pencereden bakabilmemiz adına çok iyi bir alternatif sağlamış her ne kadar fantastik bir senaryo olsa da.. Her insan fark edilmek, anlaşılmak ve yaşamak için tutunmak ister. Fark edilmememizi istediğimiz kişiler tarafından görünmez bir duvar gibi hissedilmek elbette ki insanın yaşam sevincini kırar. Bir noktadan sonra insan yaşamın bir anlamının kalmadığını düşünür. Aslında bir insanın yaşam arzusunu kaybetmesi de öyle kolay değildir. Fakat biz fark edilmek isterken bizim tarafımızdan fark edilmeyi bekleyen insanları fark edemeyişlerimiz bizi de o farkımıza varmayan insanlardan çokta farklı kılmıyor. Çoğu zaman kendi sınırlarımız dışına çıkmaya korkarız hep başkalarına hayıflanırız peki ruhumuzun o hayıflandığımız kişinin bedeninde olduğunu düşünüp dışarıdan bir bakış açısıyla kendimizi gözlemlediğimizde düşüncelerimiz yine aynı olur mu? Yoksa farklı bir pencereden kendimizi gördüğümüz için fikrimiz değisir mi? Varlığının farkına varılması için intihar etmek :( ve yaşanılan bir hafıza kaybı sonrası intihar notunu bulmak ne kadar trajik bir olay aslında. "Boş Ruh"denilen yitik bir beden. Öldükten sonra kendisine 2.bir şans verilir fakat başka bir bedende. Ve boş ruhun asıl görevi bedeninde olduğu kişinin neden ve nasıl öldüğünü bulmasıdır. Tabii bu sorunun cevabını en geç 100 gün içinde bulması gerekiyor. Doğru cevabı bulduğunda yaşama devam edebilmesi için eline mor renkli bir kum saati verilir. Mor bir ara renk aslında hayatında ki anlamı ara'maya çalışan boş ruh gibi. Boş ruhumuz benliğini bulduğu zaman ana rengini de bulmuş olacak hayatımızın anlamı gibi.. Maalesef dizi/film senaryoları gibi hayat her zaman herkese 2.bir şans vermiyor. Biz hayatımızı ara renklerle yaşarken kimse elimize mor kum saatini vermeyecek o yüzden çok geç olmadan ara renklerin yanılsamasına kapılmadan ana rengimizi kendimizin bulup hayata tutunmayı ve fark edilmeden önce fark etmeyi başarmalıyız ki ana rengimizle hayatımızı renklendirebilelim. Mor sadece bir renk olabilir ama kırmızı mavi ile mor rengine de dönüşebilir bakış açısı hayatın rengidir Hayat uzun vadeli bir konaklamadır. Filmi, belki de hayatı en yalın şekilde bu replik açıklar.