Raf Yorumu: tuna.nuray (@tuna.nuray)

Bu filmde beni en çok yaşanmamışlıklar etkiledi. Belki de o yüzden kalbimin derinlerinde bir yere değdi ve her karakter için kalbim kırıldı Filmde replik çok yok ki buna fazla ihtiyaçta yok. Bakış ve duyguların baskın olduğu ve sınırlı sayıda repliklerin…devamıBu filmde beni en çok yaşanmamışlıklar etkiledi. Belki de o yüzden kalbimin derinlerinde bir yere değdi ve her karakter için kalbim kırıldı Filmde replik çok yok ki buna fazla ihtiyaçta yok. Bakış ve duyguların baskın olduğu ve sınırlı sayıda repliklerin derin izler bıraktığı bir film. Özellikle Yoo Teo bakışları içime işledi. Kore'de "İn-Yun" diye bir söz varmış. Hayatımıza giren insanlarla geçmiş zamanda (reankarne olmadan önce) yollarımızın kesişmesi... Kendimizi hayatın olağan akışına bırakırken alıştığımızı belki de unuttuğumuzu sandığımız geçmişle, bir merhaba'nın bile içimizde koparacağı fırtınadan bi haber yaşamaya devam edişlerimiz.. Ne bir adım ileri gidelebilir ne de geri.. Bazen sadece kadere teslim olmak zorunda kalırız ne kadar istesekte elimize geçen sayısız fırsata rağmen.. Kader diyip sükünete bürünüyoruz. Yaşanmamışlıklar! Bu yüzden çoğu zaman kelimelere susuyor lâl oluyoruz. Kendimize bile itiraf etmekten çekindiğimiz duygularımızın esiri olduğumuzu da doğru zaman gelsin diye beklerken o zamanı çoktan kaçırdığımız ve geriye dönüş yapmamızın mümkün olmadığı gerçeği ile yüzleşince fark ediyoruz. Aslında yollar mesafe değil yıllar da ama arada hep bir görünmez duvar olur... Bu yüzden kelimelere küsüp kabuğumuza siniyoruz. Ama bakışımız yada hep o yarım kalmış gülüşümüz... Reankarnasyon dediğimiz ütopya gerçekten var mı bilinmezse de sanırım buna inanmak filmde ki gibi nsanı teselli etmeye yarıyor. Belki de kendini kandırmaya.. Belki de sadece inanmak istiyoruzdur. Çünkü bazen ne yaparsak yapalım sonuç asla değiştiremeyiz ve çabalamak da işe yaramaz ortada bir kader varsa sadece kabullenmemiz gerekir haykırmak istediğimiz duygularımıza daha çok susarız. Sanırım bizim tesellimiz de budur. Kader/İn-Yun Kaderi belki değiştiremeyiz lakin kendi seçimlerimizle mutlu olmayı öğrenmeliyiz.