Raf Yorumu: Mehmet Ali Kaya (@bettercallmordo)

Acı çekme üzerine Acı çekmek. Hemen hemen herkes bu iki kelimeyi birlikte duyduğu veyahut okuduğu zaman kafasında çok da hoş olmayan anılar belirir, kendilerini kötü hisseder, olabildiğince bu tarz düşüncelerden uzak durmaya çalışır kendince (şayet mazoşist değilseler kendilerini öyle tanımlama…devamıAcı çekme üzerine Acı çekmek. Hemen hemen herkes bu iki kelimeyi birlikte duyduğu veyahut okuduğu zaman kafasında çok da hoş olmayan anılar belirir, kendilerini kötü hisseder, olabildiğince bu tarz düşüncelerden uzak durmaya çalışır kendince (şayet mazoşist değilseler kendilerini öyle tanımlama ihtiyacı hissediyorlarsa orası apayrı konu). Nitekim haklıdırlar da. Kişi niye kendisinde nahoş hisler uyandıran şeyler üzerinde amansızca tepinsin ki? Çünkü bunun gerçekten akla hayale sığacak bir mantığı yok. Peki gerçekten öyle mi? Müsadenizle sizinle bu konuyla ilgili bir anımı paylaşmak istiyorum. Lise üçe gittiğim vakit tatlı bi soğuğun olduğu bi günde sıkıcı bir biyoloji dersindeydim ben de dersi kaynatma amacıyla: “Hocam aslında anestezi bayağı iyi bir şey düşünsenize hiçbir şey hissetmiyorsunuz acı yok, üzülmeye gerek yok” demiştim. Hoca ise “Oğlum salak mısın acı olmasa nasıl hayatta kalırsın ki ?” demişti. Tabi o zamanki salaklığımla “Hocam ne alaka? Acı nasıl oluyor da hayatta kalmamıza sebeb oluyor ki?”dememle hocanın tokat gibi örneği geldi: “Şimdi şöyle düşün elini kullanabiliyorsun ancak orada hiçbir şey hissetmiyorsun elini ateşe koyarsam doğal olarak bir şey hissetmediğin için elini çekme ihtiyacı duymayacaksın ve sonuç olarak sen bir uzvunu kaybedeceksin buna bağlı olarak da elin tamamen kullanılamayacak sence bu iyi bir şey mi? Sakın unutma Ali acı çekmeyen insan ölü insandır” demesiyle oturup düşünmeye başladım. Ulan gerçekten acı çekmek aslında iyi bir şey mi? Tamam eyvallah fiziksel acı bir yere kadar gelişmemizi sağlar, bizi hayatta tutar vesaire vesaire de . Peki ya ruhumuzun kanadığı durumlar onlar da aslında iyi şeyler mi (yani bir şeyi haddinden çok fazla takmamız verdiğimiz onca emeğe karşılık hiçbir elde edemeyişimizin verdiği burukluk sabahlara kadar uyuyamamalar ve aklıma şu an gelmeyen tonla şey)? Bu soru bana kalırsa tamamen kişinin bulunduğu ruh haline göre cevaplandırabileceği bir soru (kişiden kişiye değişmesini geçtim, aynı kişide bile farklı zaman dilimlerinde farklı cevaplar alabilirsiniz). Kendi sorduğum soruya kendim cevap vereceğim: Mazoşist olmadığımı belirtmekle beraber bence evet. Çünkü kişi acı çekebiliyorsa bu aslında bir şeyler hissediyor olabildiği anlamına gelir ve bu onun açısından dehşet ötesi güzel bir şey o yüzden sevinmeli hatta imkanı varsa kutlamalı. Tuhaf gelebilir bu cevap vesaire gerekçe ancak sizden bir de öteki taraftan bakmanızı isteyeceğim kırılamadığı ama aynı zamanda deliler gibi sevinemediği taraftan. Yani yaşamak için yaşama öylece nefes alıp verme durumundan. Bence bu daha rezalet. Konuyu daha fazla uzatıp sıkmadan son kısma gelecek olursak yani hocamın cümlesine hala üzülebiliyorken sevin çünkü sakın unutma acı çekmeyen insan ölü insandır. Ve ölü insan bir yerde hayatla olan kavgası bitmiş kişidir. Keyifli okumalar.