Film, izleyiciyi rahatsız edici bir şekilde içine çekiyor. Diyalog neredeyse yok, ama bakışlar ve beden dili her şeyi anlatıyor. Kim Ki-duk’un karakterleri acı çekerken, biz de onların dünyasında sıkışıp kalıyoruz. Sonuç olarak, Seom, herkesin kaldırabileceği bir film değil. Sessiz ama…devamı