Raf Yorumu: Blesk (@berrybutcher)

"Bu gibi fesatlık eden zalimler daima, işlerini o kadar mükemmel görürler ki, gerektiğinde kendi aleyhlerinde bir şey düzenlettirilmek pek güç olur." Yerli edebiyatımızın ilk polisiye romanı Ahmet Mithat Efendi'nin kaleminden çıkmış ve bence hem konusuyla hem işleniş şekliyle hem de…devamı"Bu gibi fesatlık eden zalimler daima, işlerini o kadar mükemmel görürler ki, gerektiğinde kendi aleyhlerinde bir şey düzenlettirilmek pek güç olur." Yerli edebiyatımızın ilk polisiye romanı Ahmet Mithat Efendi'nin kaleminden çıkmış ve bence hem konusuyla hem işleniş şekliyle hem de üslubuyla mükemmel olmuş. Osmanlı'daki adaletin yürütülme tarzının değiştiği bir dönemde geçiyor hikaye. Yazar hem bolca hiciv etmiş hem de ders niteliğinde anekdotlar eklemiş. Fakat buradan, anlatımın sıkıcı olduğu kanısı gelmesin aklınıza. Soruşturma memuru Osman Sabri'nin keskin zekasının, gizemleri birbiri ardına ölçülü, akla yatkın çıkarımlarla çözmesini okumak son derece keyifliydi. Kimliği belirsiz olarak bulunan bir genç kız, iki de erkek cesedinin gizemiyle başlıyor kitap. İlerledikçe de yapboz parçaları gibi hiç de kafa karıştırıcı olmayan nizami bir şekilde olaylar birbirine bağlanıyor. Bu akıcı kurgunun yanı sıra yazar, eleştirilerini de sunturlu bir yolla yerleştirmiş bağdaşan bölümlere. Olay gazetecilerle ilgiliyse onlara yönelik, avukatlarla ilgiliyse de onlara uygun, yerinde eleştiriler getirmiş. Bana ilginç gelen kısım olayın sunulma tarzı. Klasik birinci kişi veya tanrısal bakış açısından daha farklıydı. Öyküleme tarzında kesintisiz bir anlatım yok. Araya akıl yürütmeleri, kendi yorumunu, ek bilgileri de dâhil etmiş. Yazarın tarzını hiç yadırgamadım. Sanki Ahmet Mithat Efendi'den okuduğum ilk değil de beşinci kitap gibi rahat, pürüzsüz bir okuma oldu benim için. Polisiye sevenlerin kesinlikle okumasını tavsiyed ederim. ♤ "İşte kanun da böyle insan tabiatında olan asıl güveni ayaklar altına alıp ve kendi nefsini böyle bir aşağılık derecesine indirip de o kasta mağlup olduğu için insanı cezalandırıyor." "Bazı adamlar vardır ki kanun ve nizam yalnız kendi düşüncelerinden ibarettir zannıyla pek cesur sorulurlarsa da bu zanları doğru olmadığını anlayınca o cesareti tamamen kaybederler." "Hele her istediğini yapabileceği bir adama karşılık pek şürretli görünen bazı kimseler, karşılarında öyle her istediklerini yapamayacakları bir adam gördükleri zaman ne kadar alçak gönüllü olurlar." "İnsanlardan bazılarını ilk görüşte sevmek ve bazılarından hoşlanmamak insan yaratılışı gereklerindendi." "Alemde para denilen şey insanı aç öldürmemek ve soğuktan dondurmamak derecesinde geçindirmeye destek bir madendir. Yoksa elmaslar, elbiseler, atlar, arabalar insanın mesutça geçinmesine pek az bir mutluluk ilave edebilirler. Hele o pek az mutluluk için pek çok zahmetler, sıkıntılar seçmeyi lazım gelirse akıllı olan o mutluluktan da vazgeçer." "Ilk gördüğü hâl üzerine hemen öfkeleniveren adamlardan hiç korkmayınız. Çünkü onlar her gördükleri durum üzerine birer kere öfkelenip sonra öfkesi yatışarak şahit oldukları duruma da yavaş yavaş sırnaşırlar."