Raf Yorumu: hiamaysee (@hiamaysee)

19.06.2025 saat 10:11 Yine bir rüyamda öldüğümü gördüm. Bu sefer ölüm sürecimi ölmemek için uğraştığımı gördüm. İlk çok tuhaftı babaannemin evinde "Yasin" kitaplarını almaya gidiyordum. Tam alırken arkamdan bir şey benim öleceğimi söyledi. Koşmaya başladım o andan o yerden kaçmaya…devamı19.06.2025 saat 10:11 Yine bir rüyamda öldüğümü gördüm. Bu sefer ölüm sürecimi ölmemek için uğraştığımı gördüm. İlk çok tuhaftı babaannemin evinde "Yasin" kitaplarını almaya gidiyordum. Tam alırken arkamdan bir şey benim öleceğimi söyledi. Koşmaya başladım o andan o yerden kaçmaya çalıştım ama arkamdan gelmeye beni yakalamaya devam ettiler. Ve kendimi bi anda köy gibi bir yerde buldum. Rüya sanırım diyip kendime gelmeye çalıştım. Bir sürü kişi vardı tanıdığım tanımadığım terasta oturuyorduk. Tek tek kişiler ayrılmaya başladı yanımdan. Bana da neden suya girmedin hadi git gir suya iyi gelir diye tutturdular. Ayağa kalktım gideyim derken kendimi okulda buldum. Melek diye tahmin ettiğim biri ve iki tane şeytan olduğuna emin olduğum şeyler oradaydı. Ben meleğin peşinde dolanırken şeytanlar da benim peşimdeydi. Neden şimdi ölüyorum? Neden şuan bu şekilde ? Lütfen yardım et ! Ben cennete gidicem dimi Lütfen oraya gideyim affedin beni diye yalvarmaya başladım. Dışarı çıkmaya çalıştım şeytan sürekli engelledi. Öldün artık yoksun sen diyip beni sıkıştırdı. O iğrenç ağız kokusunu asla unutmayacağım. O sırada kaçabildim oradan koridora çıktım koşmaya başladım. Tanıdığım birilerini aramaya başladım. İnsanların elinden tutmaya çalıştım ama hepsi benden kaçtı. Yardım edin diye seslendikçe benden kaçtılar. Neden bilmiyorum müdür odasına koşmaya başladım. Çok fazla insan vardı sıkışa sıkışa içeri girdim teyzem vardı masada onun yanına gittim. Konuştuklarımı duymuyordu. Bende elinden kağıt alıp ben ölüyorum yardım et yazdım. Tepki bile vermedi yazdıklarımı okudu sadece . Sonrasında beni görüyor musun dedim. Çok silik görünüyorsun dedi. O anda önceden rüyamda gördüğüm anım aklıma geldi. Toprağın altında insanlar beni bırakıp gitmiş yalnız başımayım. O andan sıyrılıp hemen not defterini elime alıp herkese not yazmak istedim. İlk anneme... evet biseyler yazacağım ama ne ne yazabilirim o an beynim durdu. Ve şu cümleleri kurdum : " Anneciğim, benim için çok fazla üzülme lütfen dua et bana çok yalnız hissediyorum sadece. Ve içimde kalan yapamadığım herşey için de seni bazı yerlerde suçladığımı biliyorum. Bunları düşünme kendini suçlama olan oldu geçti ve gitti... Sadece senden istediğim şey yapamadığım içimde kalan ne varsa hepsini yap lütfen. Seni seviyorum..." Bunları yazdığımı hatırlıyorum ve yazarken çok fazla ağladığımı. Oradaki bir beyefendi bana ilk defa biri bu kadar fazla yazı yazabildi bu anda seni tebrik ederim dedi ve ben uyandım. Yine hemen gelemedim kendime, boğazım düğümlenmişti, kalbim çok ağırdı, gözyaşlarım durmuyordu. Ama ölmedim şuanda ölmedim . Peki ya gerçekten ölürsem ve bütün pişmanlıklarım içimde kalır ve gerçekten cehenneme gidersem. Sanırım korkuyorum çok korkuyorum...