Raf Yorumu: RYN (@mrnobody72)

"Geldi üzerime bir anda üç keder Yalnızlık, esaret ve sevgilinin hasreti... Yalnızlık ve esaretin çaresi var Ama sevgilinin hasreti Sevgilinin hasreti Sevgilinin hasreti" Film deli diye düşünülen saf ve temiz kalpli bir adamın köye yeni gelen bir kadın öğretmene aşık…devamı"Geldi üzerime bir anda üç keder Yalnızlık, esaret ve sevgilinin hasreti... Yalnızlık ve esaretin çaresi var Ama sevgilinin hasreti Sevgilinin hasreti Sevgilinin hasreti" Film deli diye düşünülen saf ve temiz kalpli bir adamın köye yeni gelen bir kadın öğretmene aşık olmasını...Ve bu aşkın hikayesini anlatıyor. Iran sinemasını çok takip eden ve İran sinemasından birçok ünlü yönetmenin filmini izleyen bir sinemasever olarak bunu söylüyorum: Benim için İran sinemasının en etkileyici ve en güzel filmi. Filmi teknik olarak veya sahnelerin sıradanlığıyla ilgili eleştirebilirsiniz fakat tüm bu sıradanlık içinde o kadar gerçek ve saf duyguyu güzel işlemiş kii. Hayran kalıyorsunuz. Filmin en büyük başarısı bence. Daha önce çok az filmden aldığım o eşsiz, güzel duyguyu bana yaşatan filmdir... Izleyince çok daha iyi anlicaksınız ne anlattığımı.Filmin diyalogları, aşk ve sevgiliyle ilgili söylenen şiirler.. Hafız-I Şirazi'den,14.yy da yaşamış meşhur İranlı büyük bir şairdir kendisi, müthiş alıntılar... Müzikler.. Müziği çok hoştu gerçekten. Oyuncuların o doğallığı... Birçok şey çok güzeldi. Özellikle annesinin vefatı sahnesini izleyip de ağlamamak mümkün müdür?.. Bunu kesin ve net bir şekilde söyleyebilirim.O kadar çok duygusal ki. İçinizde tarifi zor bir duygu bırakıyor ve bu insana biraz da huzur veriyor.. 😁 Filmin en iyi sahnesiyse şüphesiz ki kadının Hafız-I Şirazi'den alıntı olan şiirini okumasıydı."Ben her üzüntülü anımda bir şiir okuyorum." diye şiire başlıyor.Kendimi gördüm bu cümlede.😁 Ne güzel okudu o şiiri öyle yaa. 🌹Aşk doluydu. Şiirin mısraları o kadar anlamlı ve güzeldi ki.. Işte o çok güzel şiirin sözleri: "Ey aşk! Ateştir senin nesebin Niteliğin duman, kaynağınsa rüzgar. Su, tufana dönüştü; toprak da küle. Senin kokunla ateş rüzgara karıştı. Şirinsiz her saray; bisütun gibi viranedir. Ferhatsız her dağ, bir saman çöpüdür rüzgarda. Yedi nesil öteye, tüm atalarımız gamdı. Bize miras kalan hep sonsuz keder oldu. Rüzgar esince toprağımızdan Senin kokun geliyor. Sadece sen kalacaksın, Biz hepimiz gidince."