Raf Yorumu: m (@m.m)

m.m 9 months ago

İki kitabını okudum Kürşat Başar'ın, Başucumda müzik ve Aklımda hep sen. İkisi de birbirine çok benziyor. Sanki Aklımda hep sen Başucumda müzik'e nazire olarak yazılmış. Aşk tarzı, terk edilme ve o yalnızlık... Üslubunu beğeniyorum Kürşat Başar'ın, kendine özgü bir sesi…devamıİki kitabını okudum Kürşat Başar'ın, Başucumda müzik ve Aklımda hep sen. İkisi de birbirine çok benziyor. Sanki Aklımda hep sen Başucumda müzik'e nazire olarak yazılmış. Aşk tarzı, terk edilme ve o yalnızlık... Üslubunu beğeniyorum Kürşat Başar'ın, kendine özgü bir sesi var. Yaz kitabı olarak nitelendiriyorum şimdilik romanlarını çünkü sanki bana "beni bu mevsim dışında okuyamazsın!" diyorlar. Sürüklüyor da aşk romanlarını sevmememe rağmen. İlla okuduğum iki romanını mukayese edeceksem kanımca Başucumda müzik daha başarılıydı. İşlediği konuyu DP dönemiyle sentezlemiş belli başlı mesajlar vermişti çünkü. Aklımda hep sen Başucumda müzik'in başarısı üzerine bir gazla yazılmış gibi geldi bana. Yazılış tarihleri arasında fark olsada... Romanlardan biri mutlu diğeri mutsuz sonla bitiyor. Kimin ne olduğunu söylemeyeyim şimdi:) Ebru henüz çocukken babası tarafından hiç açıklama yapılmadan sessizce terk edilmiştir. İlk aşk deneyimini büyük annesinin tanıştırmasıyla kendinden yaşça büyük olan ressam Ferhat'la yaşayacaktır. Babasının boşluğunu doldurmak istedi belkide Ferhat'la. Bu tozpembe aşk fazla uzun sürmeyecek Ferhat'ta gidecektir. Daha sonra aklında Ferhat olmasına rağmen Onur'la bir evlilik yapacaktır. Onur okura tanıtılırken sanki wottpad kitabı okuyormuşum hissiyatına kapıldım. Fazla mükemmel bir portreydi... Yazar mübalaya kaçtığını anlamış olacak ki Onur'u içtikçe psikopata bağlayan bir tipe büründürerek tabir-i caizse eline yüzüne bulaştırmıştı. Eş cinsel bir birey, pişman bir baba, ayakta durmaya çalışan bir hasta kız... Tüm tuşlara basmış Kürşat Başar. Tüm verileri ortalama aldığımızda okunabilir güzel bir kitap. Bunlar benim düşüncelerim elbet. Katılan olur katılmayan olur... Sanki yavaş çekim gibi... Elindeki fırçayı atıyor... Bana doğru geliyor. Bayılacağımı biliyorum. Yine rüyada mıyım onu bilmiyorum. Kendimi onun kucağında buluyorum. O garip sirk müziği, kalabalık, karmaşa... Hep böyle rüyalar gördüm. Ama bu gerçek. Çünkü kokusunu alıyorum. Ne demişti Juliette? "Ruhun şimdi senden çok uzakta ama onu hiç beklenmedik biri sana geri getirecek..." Böyle şeyler olur mu? Oldu işte.