Raf Yorumu: 🇹🇷 (@kvkaryeli)

Spoiler içeriyor Sonunda okumak nasip oldu.... Roman; Türk'ü, Rum'u, Yörüğüyle suskun bir halkın direnişini, ayakta kalmaya çalışanların sessiz mücadelesini görünür kılıyor. Osmanlı düzeni çökmüştü. Ama halkın söz sahibi olduğu yeni bir dönem henüz doğmamıştı. Kaosun, parçalanmışlığın ve ahlaki çöküntünün egemen olduğu bir…devamıSonunda okumak nasip oldu.... Roman; Türk'ü, Rum'u, Yörüğüyle suskun bir halkın direnişini, ayakta kalmaya çalışanların sessiz mücadelesini görünür kılıyor. Osmanlı düzeni çökmüştü. Ama halkın söz sahibi olduğu yeni bir dönem henüz doğmamıştı. Kaosun, parçalanmışlığın ve ahlaki çöküntünün egemen olduğu bir ara dönemdi bu. Toprak ağalarının hüküm sürdüğü bir coğrafyada, savaşın gölgesinde süren sınıf çatışmaları, ezilmişlik, bellekte açılmış derin yaralar... Akhisar ve çevresinde 1900'lü yılların başlarında, çeşitli oyunlarla karşısına çıkan iktisadi fırsatları iyi değerlendirerek, soyu soylandıkça güçlenen ve ele geçirdiği toprağı, suyu, marabayı sürekli avucunun içinde boğarcasına tutarak egemen olma arzusuyla, güç-kudret ve para peşindeki; yerinden yurdundan ettiği, göçe zorladığı yada üç kuruşa çalıştırdığı, olmayınca astığı astık olan Kayalıoğlu ailesinin bölgede hakimiyeti ele alışının ve tüm bunlar olurken canının da malının da önemi kalmayan, bölgedeki Türk Rum köylülerin, Yörüklerin hikayesi. Ahmet Büke yalnızca bir kişiyi değil bir halkı anlatıyor. Bu romanda ise, hem şehirli hem ovalı hem dağlıların yaşantısını ustaca anlatıyor. Mustafa Kemal'in de adı anılmıyor ama 19. Tümen orada, her zorlukta, her çatışmada, her suskunlukta. Görünmeyen bir hat gibi, romanın omurgasına işlenmiş. Hem bütün bunları o dönemin ve Batı Anadolu'nun sözleriyle, deyişleriyle, üslubuyla... hem de bir tarih kitabı gibi değil de şahısların - Arap Ali'nin, Teğmen Cemil'in, Gani Dayı'nın, Adnan Bey'in, Maya'nın, İttihatçı Hacı Bey ve Mahmut Bey'in -üzerinden romanlaştırarak anlatıyor. Yani çok başarılı bir tarihi roman olmuş. Kayalıoğlu'nun hikayesi ne kadar gerçekse, yüzbaşı Cemil'in de, Arap Ali'nin de hikayesi o kadar gerçekçi. Türk Edebiyatında her ne kadar sayı ve nitelik olarak az bulsam da Çanakkale Savaşı, Kurtuluş Savaşı hakkında eserler mevcut. Ama cephe gerisini anlatan, düzenli ordu öncesindeki Kuvayi Milliye hareketleri ya da birey/grup olarak işgal bölgelerinde direnişini sürdüren kahramanlarımıza veya o bölgedeki toprak ağalarının, eşkiyanın, çetelerin ve düşman kuvvetlerinin iki dudağının arasındaki kaderlerine terk edilmiş yerel halkın uğradığı zulme dair çok kısıtlı, eksik bulduğum noktaya dikkat çekmesi açısından çok değerli buldum Kırmızı Buğday'ı. Kısacası öyküler; genellikle yoksulluk içinde büyüyen çocuklar, emekçi insanlar ve hayata tutunmaya çalışan kişiler etrafında döner. Roman yerine kısa öyküler okumak isteyenler ve toplumcu gerçekçi anlatım sevenlerin bu kitabı da seveceğini düşünüyorum bir şans vermelisiniz. Şimdiden iyi okumalar.