Bugün şunları öğrendim ve anladım: Meğer acımasız olan hayat değil, insanlarmış. Yani aslında kişiliğin değil, işe yararlılığın önemliymiş. İş gördüğün sürece kıymetliymişsin, yoksa bir hiç… İşin özü şu ki; yaptığın hatalar kadar büyük değilmişsin bazı gözlerde.