Raf Yorumu: B. (@bengul

Spoiler içeriyor 🖊🩸 1.Sezonunun bende ayrı yeri olan o dizi. Kadro ve heyecan bakımından 2. sezon daha iyi olmasına rağmen, 1. sezon benim için daha iyiydi. Sanırım biraz dram kadını olmamdan kaynaklanıyor olabilir. Kadro oldukça iyiydi. Oyuncuların çoğu normalde de sevdiğim kişilerdi.…devamı🖊🩸 1.Sezonunun bende ayrı yeri olan o dizi. Kadro ve heyecan bakımından 2. sezon daha iyi olmasına rağmen, 1. sezon benim için daha iyiydi. Sanırım biraz dram kadını olmamdan kaynaklanıyor olabilir. Kadro oldukça iyiydi. Oyuncuların çoğu normalde de sevdiğim kişilerdi. Bu açıdan dizide hiçbir sıkıntı yok. Vermek istedikleri duyguyu gayet iyi hissettiriyorlardı. Bu diziyi bu kadar geç izlemiş olmam üzdü beni. 3. sezonun gelip gelmeyeceği hakkında bir fikrim yok ama umarım gelir. |Spoiler| Konumuza gelecek olursak, dizimiz dövüş sahnesi bakımından oldukça zengin. Bu tür dizileri seven biri olarak gayet tatmin ediciydi. Dram da oldukça yoğundu dizide. Su-ho’nun komaya girdiği kısımda ağladım. 2. sezonda uyanacağını bilmesem haftalarca ağlayabilirdim sanırım. İlk sezonda kimse sevmese de (belki de aklını kaçıran kişi benimdir), Beom-seok karakterinden tam olarak nefret edemedim. Yalnızlığın ve kullanılmanın nasıl bir şey olduğunu bildiğimden, onun acısı beni çok derinden etkiledi. Hatta dizide en çok bağ kurduğum ikinci karakter kendisi. Yaptıklarını savunmuyorum ama hissettiklerini anlıyorum. Normal biri bile bu tür durumlarda bazen aklını kaçırırken, onun yaptıklarını anlayabiliyordum. Normal bir zihin değildi zaten onunki. Bence dizide tedavi olması gereken en önemli kişiydi. Ki zaten Si-eun da anlıyordu onu. Arkadaşının komaya girmesine sebep olmasına rağmen nefret edemiyordu. Rüyasında konuştukları da bunu kanıtlıyor zaten ama bu, derin bir psikolojik yara bırakmadığı anlamına da gelmez. 2 sezona gelirsek, dramı bana pek geçmeyen bir sezondu. Bu kendi fikrim ama birinci sezondaki o arkadaşlık bağını pek hissedemedim ben. Hu-min ile Beak-jin’nin tam olarak beceremedikleri arkadaşlık bana daha çok geçti. Jun-tea ve Hyun-tak arkadaşlığı ise çok tatlıydı. Si-eun ise oldukça kopuktu onlardan ki bu, yaşadıklarından sonra normal. İlk sezondaki gülümsemesini bir daha göremedik mesela. Kuzuma oysaki ne güzel yakışıyordu. Ama söylemeden de geçemem aksiyon seven de biri olarak 2. Sezon çok heyecan vericiydi. Hepsinin verdiği vibe beni bitirdi. Vee benim fav karaktere gelirsek… Seong-je diziye ayrı bir hava katmış. Adamın varlığı yeter yani. Onunla olan kısımları izlemek seyir keyfi olarak oldukça yüksekti. Keşke daha çok görseydik. Ama benim içimde en çok kalan kısım, komadan uyanmasına rağmen sarılmamaları oldu. Acayip istedim. Hani koşup ben sarılmak istedim. O yüzden çok içimde kaldı. Su-ho’nun ikinci sezonda daha çok olmasını isterdim. En iyi arkadaşlık onlarınkiydi.